ఈ వచనంలో ఇశ్రాయేలీయులు ఎఱ్ఱ సముద్రం దాటాక ప్రవేశించిన ఏలీము అరణ్యం నుండి సీను అరణ్యానికి వచ్చినట్టు మనం చూస్తాం (సంఖ్యాకాండము 33:10,11). ఈ సీను ఐగుప్తు రాజ్యానికి చెందిన ప్రదేశం (యెహెజ్కేలు 30:15).

 

 

ఈ వచనంలో ఇశ్రాయేలీయులు మూడవ సారి దేవునిపై తిరుగుబాటు చెయ్యడం మనం చూస్తాం. దానికి కారణమేంటో క్రింది వచనంలో వివరించబడింది. 

 

 

ఈ వచనంలో ఇశ్రాయేలీయులు ఆహారం నిమిత్తం మోషే అహరోనులపై తిరుగుబాటు చెయ్యడం  మనం చూస్తాం. వారు మొదటినెల (ఆబీబు) పదిహేనవ తారీఖున ఐగుప్తునుండి బయటకు వస్తే ప్రస్తుతం వారు సీను అరణ్యానికి రెండవ నెల పదిహేనవ తారీఖుకు చేరుకున్నారు. ఈ నెలరోజులూ వారు ఐగుప్తునుండి తెచ్చుకున్న ఆహారం (పిండి), ఎఱ్ఱసముద్రం దగ్గర నివసించినప్పుడు అందులోని చేపలు తింటూ కాలం గడిపియుండవచ్చు. ప్రస్తుతం సీను అరణ్యంలో అవేమీ లేకపోయేసరికి వారు ఈవిధంగా తిరుగుబాటు చేస్తున్నారు. నిజమే వీరికి ఆకలేస్తుంది అందుకని ఏం చెయ్యాలి? దేవునికి ప్రార్థన చెయ్యాలి, మోషేకు మర్యాదగా విన్నవించుకోవాలి. కానీ సణుక్కుంటున్నారు.

వారు ఐగుప్తులో మాంసము వండుకుని తమ కుండల దగ్గర తృప్తిగా తిన్నారు అనేది కూడా వాస్తవమే కానీ వారు అక్కడ ఎలాంటి కఠినదాస్యం చేస్తే అలాంటి ఆహారం వచ్చేదో ఆ విషయం మరచిపోయి మాట్లాడుతున్నారు. ఐగుప్తులో కఠినమైన పని చేసి సంపాదించుకున్న ఆహారాన్ని తలచుకుంటున్న వీరు, వీరి పక్షంగా దేవుడు చేసిన అద్భుతాలను, మేఘస్థంభం క్రింది వీరు పొందుకున్న ఆయన కనికరాన్నీ కాపుదలను మాత్రం తలచుకోలేకపోతున్నారు. వీరికి దేవుని విమోచన మార్గంలో పయనించడం కంటే శత్రువుల చేతిలో చావడమే మంచిగా ఉందంట. దీనినిబట్టి ఒకవేళ దేవుడు కనుక ఐగుప్తులో గొప్ప అద్భుతాలను జరిగించి వీరిని విడిపించకపోతే వీరు ఐగుప్తును వదలిరాడానికి ఏమాత్రం ఇష్టపడేవారు కాదని అర్థమౌతుంది.

మానవ పతనస్వభావానికి ఇది మరో కచ్చితమైన ఆధారం. పతనస్వభావియైన మనిషి పాపాన్ని ప్రేమిస్తూ దానివల్ల తన జీవితానికి ఎలాంటి నష్టాలు జరుగుతున్నప్పటికీ దానిని తనంతట తానుగా విడిచిపెట్టడానికి అంగీకరించడు. దేవుడే గొప్ప అద్బుతం చేసి అతనిని పాపపు బానిసత్వం నుండి విడిపించాలి. ప్రస్తుతం మనందరి రక్షణలో జరిగింది ఇదే. ఆయనే మనల్ని పాపమనే బానిసత్వం నుండి విడిపించి (రోమా 6:18) రక్షణ మార్గంలో ప్రవేశపెట్టాడు (ఎఫెసీ 2:1-10)). ఆ మార్గంలో మనం నమ్మదగినవారం కాకపోయినప్పటికీ ఆయన నమ్మదగినవాడిగా ఉంటూ మనల్ని నడిపిస్తున్నాడు (2తిమోతీ 2:13, హెబ్రీ 10:23). లేదంటే ఇశ్రాయేలీయులు ఫరో సైన్యాన్ని చూసినప్పుడు మరలా ఐగుప్తు బానిసత్వానికి సిద్ధపడినట్టుగా మనం కూడా ఎప్పుడో లోకంలో కలసిపోయేవారం. లేదా వారు ఐగుప్తులో తమ కుండలదగ్గర తృప్తిగా తిన్న మాంసాన్ని తలచుకుని రోదిస్తున్నట్టుగా లోకసంబంధులుగా ఉండగా మనం అనుభవించిన పాపభోగాలను తలచుకుని దేవుని కృపా కనికరాలపై తిరుగుబాటు చేసేవారం.

 

ఈ వచనంలో ఇశ్రాయేలీయుల‌ సణుగులు విన్న దేవుడు వారిని శిక్షించకుండా తన కనికరం చొప్పున ఆకాశం నుండి ఆహారాన్ని దయచేస్తానని సెలవివ్వడం మనం చూస్తాం. అయితే ఆ ప్రజలు దేవుని మాటకు లోబడుతూ ఆ ఆహారాన్ని ఏరోజుకు ఆరోజే సమకూర్చుకోవాలి. ఈ నియమం ప్రతీదినం మన ఆహారంకోసం ఆయనపై ఆధారపడాలని మనకు నేర్పిస్తుంది. అందుకే ప్రభువు "మా అనుదిన ఆహారం మాకు దయచెయ్యమని ప్రార్థించడం నేర్పించాడు", "రేపటిగురించి చింతించవద్దని" బోధించాడు. ఒకవేళ మన తొట్టిలో‌ పిండి సమృద్ధిగా ఉన్నప్పటికీ ఆయన సెలవులేకుండా మనం దానిని తిని తృప్తిపొందలేము కాబట్టి (ప్రసంగి 2:25) ఆహారం తినే ఆయుష్షు ఆరోగ్యం ఆయనే మనకు అనుగ్రహించాలి కాబట్టి ప్రతీదినం దానికోసం తప్పక ప్రార్థించాలి.
 
అదేవిధంగా ఇశ్రాయేలీయుల ప్రజలు ఏరోజు ఆహారం ఆరోజే కూర్చుకోవాలని ఆజ్ఞాపించబడుతున్నప్పుడు, ఆహారాన్ని అనుగ్రహిస్తుంది దేవుడే అయినప్పటికీ ప్రజలు కూడా సోమరులుగా గుడారాల దగ్గర ఉండిపోకుండా ఆ ఆహారాన్ని వెదకి కూర్చుకోవాలనే బాధ్యతను కలిగియున్నారని మనకు అర్థమౌతుంది. వారు కూర్చుకోకపోతే తినుండేవారు కాదు. మనం కూడా ఆహారాన్ని ఆశీర్వాదాన్ని ఆయనే అనుగ్రహిస్తాడులే అనుకుంటూ సోమరులుగా ఉండిపోకుండా ఆయనపై ఆధారపడుతూనే వాటికోసం కష్టపడేవారిగా ఉండాలి.

 

 

ఈ వచనంలో దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులు విశ్రాంతి దినం పాటించేందుకు ఆరోజు బయటకు వెళ్ళకుండా ఆరవదినాన్నే రెండంతల ఆహారం కూర్చుకోవాలని ఆజ్ఞాపించడం‌ మనం చూస్తాం. ఈవిధంగా దేవుడు విశ్రాంతి దినాన ఎప్పటిలా ఆహారం నిమిత్తం కష్టపడకుండా తీరికగా ఉంటూ ఆయన సన్నిధిలో గడపాలనే క్రమాన్ని వారికి నేర్పించుకుంటూ వచ్చాడు.

 

 

ఈ వచనంలో మోషే ఇశ్రాయేలీయులతో మిమ్మల్ని ఐగుప్తునుండి బయటకు తీసుకువచ్చింది దేవుడేయని ఆయన చేసే అద్భుతం కారణంగా తెలుస్తుందని పలకడం మనం చూస్తాం. ఎందుకంటే పై సందర్భంలో ఇశ్రాయేలీయులు "ఈ సర్వసమాజమును ఆకలిచేత చంపుటకు ఈ అరణ్యములోనికి మమ్మును అక్కడ నుండి తోడుకొనివచ్చితిరని" మోషే అహరోనులను‌ నిందించారు కాబట్టి మిమ్మల్ని తీసుకువచ్చింది మేము కాదు దేవుడేయని చెప్పడానికి అతనిలా మాట్లాడుతున్నాడు. 

 

 

ఈ వచనాలలో‌ మోషే ఇశ్రాయేలీయుల సణుగులను బట్టి కొంచెం ఆవేదనతో మాట్లాడడం మనం చూస్తాం. అయితే ఇక్కడ అతను ఇశ్రాయేలీయుల విడుదల విషయంలో వారికి అనుగ్రహించబడే ఆహారం విషయంలో ఎలాంటి ఘనతనూ తనకు ఆపాదించుకోకుండా మీకు అవన్నీ చేసింది దేవుడే కాబట్టి మీ సణుగులు కూడా మాపైన కాదు ఆయనపైనే అంటూ ప్రజలను హెచ్చరిస్తున్నాడు. మంచి దైవజనుడు ఈవిధంగా అన్ని విషయాలలో దేవుణ్ణే ఘనపరుస్తూ ఆయనను హెచ్చించేవాడిగా ఉంటాడు. అతనిపై ప్రజలు అన్యాయంగా వేసే నిందల విషయంలో కూడా ధైర్యంగా ప్రజలను హెచ్చరించేవాడిగా ఉంటాడు. ఎందుకంటే నిజాయితీగా ప్రభువు పనిచేసే వారిపై (ఆయన పిల్లలపై) జరిగే దాడులు, తిరస్కరణలు దేవుని విషయంలో జరుగుతున్నట్టే. అందుకే ప్రభువు సౌలును దర్శించినప్పుడు "నేను నీవు హింసించుచున్న యేసును" అంటూ పరిచయం చేసుకున్నాడు (అపో.కార్యములు 9:5).

 

 

ఈ వచనాలలో అహరోను మోషే మాటలను ప్రజలకు తెలియచేస్తున్నప్పుడు వారు తమను వెంబడిస్తున్న మేఘంలో దేవుని మహిమను చూడడం మనం చూస్తాం. అప్పటికి ఇంకా మందిరం (గుడారం) నిర్మించబడలేదు కాబట్టి, ఆయన వారికి‌ మేఘంలోనే తన‌ మహిమను ప్రదర్శించాడు. 

 

 

ఈ వచనాలలో దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులకు పూరేడు పిట్టలనూ అలానే నూగుమంచు వంటి సన్నని కణాల ఆహారాన్నీ అనుగ్రహించడం మనం చూస్తాం. ఇశ్రాయేలీయులు మాంసము కావాలని కోరుకున్నారు కాబట్టి ఆయన వారికి పూరేడు పిట్టలను అనుగ్రహించాడు, ఈ పూరేడు పిట్టలు వలసపక్షులు, అందుకే అవి దేవుని అద్భుతం ప్రకారం ఇశ్రాయేలీయులు నివసిస్తున్న ప్రాంతంలో విస్తారంగా నిలచిపోయాయి. అయితే ఆయన ఈ పూరేడు పిట్టలను ప్రతీరోజూ అనుగ్రహించదలచుకోలేదు, అందుకే ఆయన ఇశ్రాయేలీయులు ప్రతీరోజూ తినడానికి వేరొక ఆహారాన్ని నియమించాడు, అది "నూగుమంచువలె సన్నని కణాలలా" ఉంది. ఇశ్రాయేలీయులు దానిని చూసి "ఇదేంటి" అనుకున్న కారణం చేత దానికి "మన్నా" అనే పేరు వచ్చింది. మన్నా అంటే "ఇదేంటి" అని అర్థం.
 
ఆకాశం నుండి కురిసిన ఈ మన్నాను సాదృష్యంగా తీసుకునే ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు తనను తాను పరలోకం నుండి దిగివచ్చిన జీవాహారంగా సంబోధించుకున్నారు (యోహాను 6:49,50,51). మన్నా ఏవిధంగా ఐతెక్వ్ ఐగుప్తు నుండి కనానుకు ప్రయాణిస్తున్న ఇశ్రాయేలీయులకు మాత్రమే లభించిందో అలానే యేసుక్రీస్తు అనే జీవాహారం కూడా ఆయనను విశ్వసించిన ప్రజలకు మాత్రమే దక్కుతుంది. ఆ జీవాహారానికి వెలుపల రక్షణకు మరో ప్రత్యామ్నాయమేదీ లేదు. 

 

 

ఈ వచనంలో మోషే ఇశ్రాయేలీయులు ఇదేంటి? అని ఆశ్చర్యపడుతున్న మన్నాను వారికి దేవుడు అనుగ్రహించిన ఆహారంగా పరిచయం చేసి దానిని కుటుంబ సభ్యుల లెక్కచొప్పున కూర్చుకోవాలని ఆజ్ఞాపించడం మనం చూస్తాం. 4వ వచనం ప్రకారం; ఇశ్రాయేలీయులు దేవునిమాట ప్రకారం నడుచుకుంటారో లేదో పరీక్షించడానికే ఆయన ప్రతీరోజు అలా కొలతల చొప్పున దానిని కూర్చుకోవాలని నియమించాడు. ఇక ఓమెరు అంటే తూము లో పదవభాగం. తూమును "పుట్టి" అని కూడా అంటారు. 

 

 

ఈ వచనాలలో ఇశ్రాయేలీయులు ఆ మన్నాను ఎంతగా కూర్చుకున్నప్పటికీ అది అందరికీ సమానంగానే ఉండడం మనం చూస్తాం. ఇది దేవుడు చేసిన అద్భుతం. పౌలు ఇదే సంఘటనను ఆధారం చేసుకుని సంఘంలో ఒకరికి ఒకరు సహాయం చేసుకోవాలనే నియమాన్ని నేర్పించాడు‌ (2 కొరింథీ 8:14,15).

 

 

ఈ వచనాలలో మోషే ఆ మన్నాను ఉదయం వరకూ మిగల్చకూడదని ఇశ్రాయేలీయులను హెచ్చరించడం అయినప్పటికీ కొందరు అలా మిగుల్చుకున్నప్పుడు అది పాడైపోవడం మనం చూస్తాం. అయితే విశ్రాంతి దినానికి ముందు రోజు కూర్చుకున్న రెండింతల మన్నా అలా పాడైపోలేదు (23, 24 వచనాలు). అలాగే ఇశ్రాయేలీయులకు జ్ఞాపకార్థంగా ఉండడానికి భద్రపరచిన మన్నా (తర్వాత కాలంలో‌ ఈ మన్నా పాత్రను మందసంలో పెట్టారు) ఎన్ని సంవత్సరాలు గడచినా పాడైపోలేదు (32-34 వచనాలు. హెబ్రీ 9:4). ఇది దేవుడు చేసిన అద్భుతం. 
 
అదేవిధంగా దేవుని మాటకు విరుద్ధంగా పోగుచేసుకున్నది ఏదైనా సరే అది ఇశ్రాయేలీయులు మోషేమాటకు విరోధంగా పోగుచేసుకున్న మన్నాలానే పాడైపోక తప్పదని మనం గ్రహించాలి. ఇక్కడ దేవునిమాటకు విరుద్ధంగా మన్నాను మరుసటిరోజుకు ఉంచుకున్నవారు బహుశా తమ చుట్టూ ఉన్న ప్రజలకంటే జ్ఞానవంతులంగా భావించుకుని, మరుసటి దినానికి ఏమీలేకుండా చేసుకున్నవారిని మూర్ఖులుగా పరిగణించి అలా దాచుకునియుండవచ్చు. రేపు మరలా ఆ ఆహారం లభిస్తుందో లేదో అన్నది వారికున్న సందేహం. కానీ దేవుడు ఆజ్ఞాపించినప్పుడు అలాంటి తెలివితేటలకు తావుండకూడదు. అందుకే చివరికి వారు పూర్తిగా తినకుండా దాచుకున్న ఆహారం పాడైపోయి చుట్టూ ఉన్న ప్రజలదృష్టిలో అవివేకులుగా గుర్తించబడ్డారు. వారు అలా చెయ్యకుండా ఉండుంటే ఆ ముందురోజు తృప్తిగా భోజనం చేసుండేవారు. 

 

 

ఈ వచనంలో ఆ మన్నా ఎండ వేడికి కరుగుతున్నట్టు మనం చూస్తాం. కాబట్టి ఇశ్రాయేలీయులు ఎండ ఎక్కువకాకముందే దానిని కూర్చుకోవాలి. ఇశ్రాయేలీయులు సమయక్రమాన్ని పాటిస్తూ దానిని సేకరించుకోవాలనే ఉద్దేశంతోనే దేవుడు ఆ మన్నాను ఎండకు కరిగేలా చేసాడు. సాధారణంగా ఆ మన్నా రోటిలో వేసి దంచేంత గట్టితనం గలది (సంఖ్యాకాండము 11:8) అది ఎండకు కరిగిపోవడమంటే అద్భుతమే. 

 

 

ఈ వచనంలో దేవుడు ఆజ్ఞాపించినట్టుగానే ప్రజలు విశ్రాంతిదినానికి‌ ముందురోజు రెండింతలుగా మన్నాను కూర్చుకోవడం, ప్రజల అధికారులు ఆ విషయంలో‌ మోషేకు తెలియచెయ్యడం మనం చూస్తాం. అంటే అంతకుముందు రోజుల్లో ఎక్కువ కూర్చుకున్నవాడికి ఎక్కువగా కాకుండా తక్కువ కూర్చుకున్నవాడికి తక్కువగా కాకుండా సమానంగా ఉన్న మన్నా ఆరవదినాన కూర్చుకున్నప్పుడు మాత్రం రెట్టింపుగా ఉంటుంది. అది చూసి ఆశ్చర్యపడిన ఇశ్రాయేలీయుల అధికారులు ఆ విషయం మోషేకు తెలియచేస్తున్నారు. విశ్రాంతి దినమైన ఏడవరోజు అది ఆకాశం నుండి కురియదు కాబట్టి (25వ వచనం) ఆ విధంగా జరిగింది. 

 

 

 

 

ఈ వచనాలలో ఇశ్రాయేలీయులు మోషే మాట లెక్కచెయ్యకుండా ఏడవరోజు కూడా మన్నాకోసం బయటవెదకడం, దేవుడు ఆ విషయంలో వారిని తీవ్రంగా గద్దించడం, చివరికి వారు విశ్రాంతి దినాన్ని పాటించడం మనం చూస్తాం. ఈవిధంగా దేవుడు తన ఆజ్ఞల విషయంలో చిన్న అవిధేయతను కూడా సహించడు. విశ్రాంతి దినాన ఆహారాన్ని‌ వెదకడానికి వెళ్ళడమే పాపమైతే ఈరోజు చాలామంది క్రైస్తవులు ప్రభువుదినం రోజు ఆయన సన్నిధిలో గడపకుండా అనేకమైన పనులు పెట్టుకుంటున్నారు, కుటుంబంతో కలసి షికార్లు చెయ్యాలనుకుంటున్నారు, అది మరెంత పాపంగా పరిగణించబడుతుందో ఆలోచించండి. 
 
ఇక్కడ మోషే పలికిన "ప్రతివాడును తన తన చోట నిలిచియుండవలెను" అనే మాటలను బట్టే విశ్రాంతి దినాన ఎక్కువదూరం ప్రయాణం చెయ్యకూడదనే ఆచారం నియమించబడిందని బైబిల్ పండితులు భావిస్తున్నారు. యూదులు మోషే పలికిన ఆ మాటను తామున్న ప్రదేశం నుండి ఇతర స్థలాలకు ప్రయాణం చెయ్యకూడదని కూడా అర్థం చేసుకున్నారంట. ఆవిధంగా వారు విశ్రాంతి‌ దినాన ఎక్కువ దూరం ప్రయాణించకూడదనే ఆచారం గురించి మనకు అపో.కార్యములు 1:12లో కనిపిస్తుంది. సంఖ్యాకాండము 35:4 ప్రకారం; ఆ ప్రయాణదూరం వెయ్యి మూరలు అంట. 

 

 

 

 

ఈ వచనాలలో అహరోను దేవుని‌మాట ప్రకారం; ఆయనే ఇశ్రాయేలీయులను అరణ్యంలో మన్నాతో పోషించాడు అనడానికి గుర్తుగా ఆ మన్నాను ఒక పాత్రలో దాచి మందసంలో పెట్టడం మనం చూస్తాం. అయితే మొదటిగా మన్నా కురిసే సమయానికి ఇంకా మందసం‌ తయారు చెయ్యబడలేదు కాబట్టి ప్రస్తుతం అది మోషే అహరోనులు భద్రం చేసి తర్వాత మందసంలో పెట్టియుండవచ్చు. మోషే అదంతా జరిగిపోయిన తర్వాత ఈ చరిత్రను రాస్తున్నాడు కాబట్టి ఈవిధంగా పేర్కొన్నాడు. 

 

 

ఈ వచనంలో ఇశ్రాయేలీయులు కనాను సరిహద్దులకు చేరేంతవరకూ అనగా నలభై సంవత్సరాలు మన్నానే తిన్నట్టు మనం చూస్తాం. వారు కనానుకు చేరాక ఆ దేశంలో పండే పంటను తినగలరు కాబట్టి ఇక ఆయన దానిని కురిపించలేదు. ఇక్కడ దేవుడు చేసే అద్భుతానికి ఒక కారణం ఉంటున్నట్టు (అరణ్యంలో ఆకలి తీర్చాలి), ఆ కారణం‌ నెరవేరగానే (వేరే ప్రత్యామ్నాయం సిద్ధపడగానే) ఇక ఆ అద్భుతానికి తావులేనట్టు మనం గమనిస్తున్నాం. దైవప్రత్యక్షత విషయంలో కూడా మనం ఇలానే అర్థం చేసుకోవాలి. వాక్యం సంపూర్తి చెయ్యబడడానికీ మరియు వాక్యం సంపూర్ణంగా లేని సమయంలో తన ప్రజలను నడిపించడానికీ ఆయన ప్రత్యక్షతలనూ దర్శనాలనూ కలలనూ అనుగ్రహించాడు. ఎప్పుడైతే అరవైఆరు గ్రంధాల సంపూర్ణ వాక్యం మన చేతికి వచ్చిందో ఇక ఆ ప్రత్యక్షతలు అవసరం లేదు. ఆయన తన వాక్యం ద్వారా మనల్ని నడిపిస్తున్నాడు. అందుకే "కాబట్టి సహోదరులారా, నిలుకడగా ఉండి మా నోటిమాటవలననైనను మా పత్రిక వలననైనను మీకు బోధింపబడిన విధులను చేపట్టుడి" (2 థెస్సలొనిక 2:15), "ఆ వాక్యమే విశ్వాసులైన మీలో కార్యసిద్ధి కలుగజేయుచున్నది" (1థెస్సలొనిక 2:13) అని స్పష్టంగా రాయబడింది.

 

 

ఏపాలో అంటే "తూము" అని అర్థం. దీనినే "పుట్టి" అని కూడా అంటారు. ఇశ్రాయేలీయులు ఒక్కో సభ్యుని లెక్కచొప్పున పోగుచేసుకున్న మన్నా ఆ "తూములో" పదవ వంతు. ఓమెరు అంటే అదే.