రక్షణ

యేసుక్రీస్తు ప్రభువును విశ్వసించినవారందరూ రక్షణలో ఉన్నారా? ఈ ప్రశ్న వివాదాస్పదమైనదని నాకు తెలుసు. ఐనా ఇది అనేకుల రక్షణకు సంబంధించిన ప్రశ్న కాబట్టి అడుగుతున్నాను.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

1. ఉపోద్ఘాతము : -

“నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చిన సిధ్ధాంతము ' అనే గ్రంథంలో మనము దేవుని మహనీయమైన కృపను గురించి ధ్యానించాము. ఆ కృప, దేవుని ప్రజలస్థానంలో, ఆయన పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రాన్ని పరిపూర్ణంగా అనుసరించి, వారి విస్తారమైన అతిక్రమాలను బట్టి కలిగిన శాపాన్ని, వారికి బదులుగా అనుభవించే ఒక పూటకాపును వారికి అనుగ్రహించింది. తత్ఫలితంగా మనం దేవుని న్యాయపీఠం ఎదుటకు తీసుకురాబడి మరణశిక్ష విధింపబడవలసిన వారమైనప్పటికీ, నేరస్థులమైనప్పటికీ, మన స్థానంలో మనకు బదులుగా నిలిచినవాని పరిచర్య అంగీకరించబడినందుకు, మనము శిక్షను తప్పించుకోవటం మాత్రమే కాకుండా, ఉన్నతమైన పరలోక న్యాయస్థానంలో 'నీతిమంతులముగా ప్రకటించబడ్డాము. “కనికరము, తీర్పును మించి అతిశయపడింది.” అయినా దేవుని ధర్మశాస్త్రములో వ్యక్తపరచబడిన ఆయన అధికారయుక్తమైన నీతికి పూర్తి ఘనత కలగకుండా ఇది జరగలేదు. దేవుని ప్రజల ప్రతినిధి, వారి సమాఖ్యాధికారి, అవతారమూర్తి ఐన దేవునికుమారుడు, ఆ ధర్మశాస్త్రానికి లోబడి, అది జారీ చేసిన శిక్షను అనుభవించి, శ్రమపొంది, మరణించాడు. ఈ విధంగా దేవుని నియమాలన్నీ నెరవేరి,న్యాయము ఘనతనొంది,ఆదాము సంతానములోని ప్రతి వ్యక్తి, స్వయంగా ధర్మశాస్త్రములోని ఆజ్ఞలను నెరవేర్చటం వలన కలిగే ఘనతకు మించిన ఘనతను ధర్మశాస్త్రము పొందింది.కాబట్టి నీతిమంతులుగా తీర్చబడే విషయమై విశ్వాసులకు ఇక ధర్మశాస్త్రంతో పని లేదు. ధర్మశాస్త్రంతో ఏ సంబంధము లేకుండానే(రోమా:21),అంటే స్వయంగా వారు దానిని నెరవేర్చకుండానే వారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డారు. మనము ధర్మశాస్త్రపు నీతిని నెరవేర్చలేము. అందులోని అజ్ఞలకు కట్టుబడి ఉండనూ లేము. మన స్థానంలో మనకు బదులుగా నిలిచినవాడే ధర్మశాస్త్రం ఆజ్ఞాపించినవన్నీ శాశ్వతంగాను, సంపూర్ణంగాను నెరవేర్చి ముగించాడు. తత్ఫలితముగా క్రియలు లేకుండానే అనగా వ్యక్తిగతంగా మనము విధేయత చూపకపోయినప్పటికి నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డాము. “ఒకని విధేయత వలన అనేకులు నీతిమంతులుగా చేయబడుదురు” ( రోమా 5:19). అయితే, ధర్మశాస్త్రంతో మనం ఇతర సంబంధాలు కలిగి ఉండవచ్చు; కలిగి ఉన్నాము కూడా. దాని పరిశుద్ధతలో ఆనందించడం మన నూతన స్వభావానికి ఉండే లక్షణం. అంతరంగపురుషుని బట్టి దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు మనం ఆనందిస్తున్నాము. ధర్మశాస్త్రానికి, ప్రవక్తల వచనాలకు మూలాధారమైన ఆ మొదటి రెండు ఆజ్ఞల సంపూర్ణత మరియు దీవెన మనకు తెలుసు ప్రేమ కలిగి ఉండుట ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుటయే.” మన త్రోవకు వెలుగైన దేవుని పరిశుద్ద ఆజ్ఞలను మనము నిరసించము, ఎందుకంటే అవి యేసు శీలములో ఆయన నడవడిలో సజీవంగా రూపుదాల్చినవి; అయితే వాటి ద్వారా నీతిమంతులముగా తీర్చబడవచ్చు అనే ఆలోచనతో వాటికి లోబడము. సాధించబడినది ఇక సాధించనవసరము లేదు. నీతిమంతులముగా తీర్చబడిన పిదప మనము చూపించే అసంపూర్ణ విధేయతను, మనలను నీతిమంతులుగా తీర్చిన 'మన దేవుడును రక్షకుడును”అయినవాని సంపూర్ణ విధేయతతో సమానము చేసి, ఆయన నీతిని అవమానపరచనూలేము. మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట వలన,క్రీస్తును బట్టి,కృప మన అసంపూర్ణ విధేయతను సంతృప్తికరమైన విధేయతగా పరిగణించి అంగీకరిస్తుంది. అయితే, మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడినందుకు ఫలితంగా ఇది జరుగుతుంది. కాబట్టి దీనిని నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు హేతువుగా పరిగణించకూడదు. అంతేకాదు, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు స్వల్పముగా అసంపూర్ణమైనదానిని సహితము దేవునికి అర్పించరాదు. ఈ విషయంలో దేవుని ప్రమాణాలతో సరితూగు సంపూర్ణతకు తక్కువైన దేనినీ దేవుని న్యాయస్థానము ఎంత మాత్రమును అంగీకరించదు.

ఇంతకు ముందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము' అనే మా పుస్తకంలో అశీర్వాదకరమైన కొన్ని మూలసత్యాలను కొంతవరకు ధ్యానించాము; దీనితో దగ్గర సంబంధమున్న 'పరిశుద్ధపరచబడుట'ను గూర్చిన సిద్ధాంతాన్ని ఇప్పుడు పరిశీలిద్దాం. అయితే 'పరిశుద్ధపరచబడుట' అంటే ఏమిటి ? ఇది ఒక గుణమా లేక ఒక స్థితా? ఇది చట్టపరమైనదా లేక ఆచరణాత్మకమైనదా? అనగా విశ్వాసి దీనిని క్రీస్తులో కలిగి ఉన్నాడా లేక తనలోనే కలిగి ఉన్నాడా? ఇది పరిపూర్ణమైనదా లేక సాపేక్షమైనదా? అనగా ఇది దశలవారీగా జరుగుతుందా? ఇది మార్పు చెందనిదా లేదా పురోగతి చెందేదా? మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడినప్పుడే పరిశుద్ధపరచబడ్డామా లేక అది ఆ తరువాత పొందే దీవెనా? ఈ దీవెనను ఎలా పొందాలి ? ఇది దేవుడు మనకొరకు చేసిన కార్యము వలన కలుగుతుందా, లేక మన క్రియలను బట్టి కలుగుతుందా, లేదా ఈ రెండింటి వలన కలుగుతుందా? తాను పరిశుద్ధపరచబడ్డాడని ఒక వ్యక్తి ఖచ్చితంగా ఎలా నిర్ధారించుకోగలడు? దాని లక్షణము, రుజువు, ఫలము ఏమిటి? తండ్రి ద్వారా కలిగే పరిశుద్ధత, కుమారుని ద్వారా కలిగే పరిశుద్ధత, పరిశుద్దాత్మ ద్వారా కలిగే పరిశుద్ధత, విశ్వాసము ద్వారా కలిగే పరిశుద్ధత, వాక్యము ద్వారా కలిగే పరిశుద్ధత - వీటి మధ్య గల భేదాన్ని ఎలా తెలుసుకోగలము?

పరిశుద్ధపరచబడుటకు , పవిత్రతకు మధ్య ఏదైనా భేదముందా? ఉంటే అది ఏమిటి? పరిశుద్ధపరచబడుట మరియు శుద్ధీకరించ బడుట ఒకటేనా? పరిశుద్ధపరచబడుట ఆత్మకు సంబంధించినదా, లేక శరీరానికి సంబంధించినదా, లేక ఈ రెండిటికి సంబంధించినదా? దేవుని వరముల క్రమంలో ఏ స్థానాన్ని ఇది ఆక్రమిస్తుంది? పునరుజ్జీవానికి, పరిశుద్ధపరచబడటానికి మధ్యగల సంబంధమేంటి? నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి, పరిశుద్దపరచబడటానికి మధ్యగల సంబంధమేంటి? పరిశుద్ధపరచబడుట మహిమపరచబడుటతో ఎక్కడ ఏకీభవించదు? రక్షణ విషయంలో పరిశుద్ధపరచబడుటకు గల స్థానమేంటి? ఇది రక్షణకు పూర్వం జరుగుతుందా, లేక ఆ తరువాత జరుగుతుందా, లేక అందులో అంతర్భాగమా? ఈ అంశంపై ఎన్నో భిన్నాభిప్రాయాలు ఎందుకు కలుగుతున్నాయి? ఈ రీతిగా ప్రశ్నలను పెంచుకుంటూ పోవడం మా ఆలోచన కాదు గాని ఈ అంశానికివున్న విభిన్న కోణాలను చూపించి,దీనిని పఠిశీలించటానికి గల వివిధ మార్గాలను తెలియపరచటమే మా ఉద్దేశం.

పై ప్రశ్నలకు ఎంతోమంది ఎన్నోవిధాలుగా జవాబులిచ్చారు. బరువైన, కష్టతరమైన ఈ అంశాన్ని గురించి వ్రాయడానికి వివేకవంతులెందరో భయపడుతుంటే, అందుకు సామర్ధ్యములేని వారెందరో అనాలోచితంగా దీనిని గురించి వ్రాయడానికి తొందరపడ్డారు. మరికొందరు ఈ అంశాన్ని తమ ఆసమగ్రమైన విశ్వాసప్రమాణాలను ఆధారము చేసుకొని పై పైనే పరిశీలించారు. ఇతరులు తమ సొంత ప్రయత్నమేమీ చేయక, అంతకుమునుపు దీనిని గూర్చి వ్రాసిన విషయాలనే సత్యమని నమ్మి, వాటినే పునరుద్ఘాటించారు. నేను ఈ అంశాన్ని దాదాపు ఇరవై అయిదు సంవత్సరాలుగా చదువుతున్నప్పటికి, దీనిని గురించి వ్రాసే పరిపక్వత, ఆత్మీయత లేనివాడనని భావిస్తున్నాను. ఇప్పుడు సహితం ఈ పనిని భయముతోను,వణుకుతోను చేస్తున్నాను. ఇందులో వ్యక్తపరచిన నా తలంపులు సత్యాన్ని తారుమారు చేయకుండా, దేవుని ఘనతకు భంగము కలిగించకుండా, ఆయన ప్రజలను తప్పు త్రోవను నడిపించకుండా పరిశుధ్ధాత్మ దేవుడు కాపాడునుగాక.

నా గ్రంథాలయంలో ఈ అంశంపై వివిధ వ్యక్తులు రచించిన యాభైకి పైగా పుస్తకాలు పొందుపర్చబడిఉ న్నాయి. అందులో ప్రాచీన రచయితలు, ఆధునికులు, కాల్వినిస్టులు అర్మీనియన్లు, ఈరెండు శాఖలకు చెందని వారు కూడా ఉన్నారు. కొందరు పోపుకు గల అధికారం తమకున్నట్టు గర్వంతో మాట్లాడారు. మరికొందరు భయభక్తులతో కూడిన జాగ్రత్తతో, కొందరు వినయంతో కూడిన సంకోచముతో వ్రాసారు. వీటిని జాగ్రతగా ఆకళింపుచేసుకొని ముఖ్య అంశాలో వీటికి గల తారతమ్యాన్ని కూడ శ్రద్ధగా గుర్తించాను. విభజనలు తెచ్చు విధానం నాకసహ్యము. (ముఖ్యంగా 'మేము విభజనలను వ్యతిరేకిస్తున్నామ'ని ప్రకటిస్తునే అట్టి విభేదాలను సృషించేవారు). అలాంటి పక్షపాత వైఖరి నుండి విడుదల పొందాలని ఆశిస్తున్నాను. అందరి ప్రయాసల నుండి లాభం పొంది వారందరికీ రుణపడి ఉన్నానని అంగీకరిస్తున్నాను. ఈ అంశానికి సంబంధించిన కొన్ని కోణాలలో “రిఫార్మర్స్”, “ప్యూరిటన్స్” ల కన్న “ప్లిమౌత్ బ్రదరన్” శాఖ వారే మరింత సహాయకులుగా ఉన్నారని నా అభిప్రాయం.

పరిశుద్ధ లేఖనాలలో ఈ అంశానికి ఇవ్వబడిన ప్రాధాన్యత దీని గొప్ప ప్రాముఖ్యతను తెలియజేస్తుంది. “పరిశుద్ధత, పరిశుద్ధపరచబడుట” అనే పదాలు లేఖనాలలో వందలాదిసార్లు ఉపయోగించబడ్డాయి. ఈ అంశానికి ఆపాదించబడిన గొప్ప విలువను బట్టి కూడా దీనికి గల ప్రాధాన్యతను గుర్తించవచ్చు. ఇది దేవునికి, దేవదూతలకు, సంఘానికి గల శ్రేష్టమైన ఘనత. నిర్గమ 15:11 లో ప్రభువైన దేవుడు “పరిశుద్ధతను బట్టి మహనీయుడు” అని వ్రాయబడి ఉంది. అదే ఆయన శ్రేష్టతాకిరీటము. మత్తయి 25:31 లో “పరిశుద్ధ దూతలు" అని ప్రస్తావించబడింది. వారికి ఇంతకంటే గొప్ప ఘనతను ఆపాదించలేము. సంఘముయొక్క మహిమ, ఆడంబరాలలో కాని, బాహ్యాలంకారాలలో కాని లేదని పరిశుద్ధతలోనే ఉందని ఎఫెసీ 5:26,27 నుండి మనము నేర్చుకున్నాం. అంతేకాక ఈ అంశం యొక్క మరింత ప్రాముఖ్యత, అన్ని కాలాలలోను ఇదే దేవుని ఉద్దేశమై ఉండటాన్ని బట్టి స్పష్టమవుతోంది. తన ప్రజలు “పరిశుద్ధులుగా నుండు”టకే ఆయన వారిని ఎన్నుకున్నాడు. (ఎఫెసీ 1:4). తన ప్రజలను “పరిశుద్ధపరచుటకై” క్రీస్తు మరణించెను (హెబ్రీ 13:12) “దేవుని పరిశుద్ధతలో పాలు పొందుటకే” ఆయన శిక్షను అనుమతిస్తున్నాడు (హెబ్రీ 12:10).

పరిశుద్ధపరచబడుట అంటే అర్థం ఏదైనాసరే, అది తన ప్రజల పక్షాన క్రీస్తుకు ఇవ్వబడిన నిబంధన వాగ్ధానం. థామస్ బోస్టన్ చక్కగా చెప్పినట్లు “పరిశుద్ధపరచబడుట అన్నది చిన్న తారల మధ్య ప్రకాశించే చంద్రునివలె, కృపానిబంధనకు అతి ముఖ్యమైనదై దాని ద్వారా సాధించడానికి ఉద్దేశింపబడిన దేవుని మహిమకు మాత్రమే అద్వితీయమైనదై ఉంది. మరణించిన ఆత్మను జీవింపచేయడం, విశ్వాసము పొందడం, నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం, సమాధానపరచబడటం, దత్తతపొందటం, భద్రపరచబడటం, దేవునిని మన సొంత దేవునిగా అనుభవించటం మొదలైన ఈ వాగ్ధానాలన్నిటికి పరిశుద్ధపరచబడ టమే కేంద్రంగా ఉంది. వీటికి దానితో గల సంబంధం, ఒక లక్ష్యానికి దాన్ని సాధించే సాధనాలతో గల సంబంధమే. పాపులను పరిశుధ్ధులుగా రూపాంతరం చేయడానికే ఈ వాగ్ధానాంశాలన్నీ రూపొందించబడ్డాయి. ఇది ఈ క్రింది మాటల ద్వారా స్పష్టంగా రూఢిచేయబడింది. “మన తండ్రియైన అబ్రహాముతో తాను చేసిన ప్రమాణమును జ్ఞాపకం చేసికొనుటకును మనము శత్రువుల చేతినుండి విడిపింపబడి, మన జీవితకాలమంతయు నిర్భయులమై, ఆయన సన్నిధిని పరిశుద్ధముగాను, నీతిగాను, ఆయనను సేవింపను................” (లూకా 1:75). ఆ నిబంధన క్రీస్తుకు సాదృశ్యమైన మన ఆత్మీయ తండ్రి అయిన (హెబ్రీ 2:18) అబ్రహాముకు ప్రమాణం చేయబడింది. ఆయన సంతానము పరిశుద్ధతలో ప్రభు సేవ చేస్తారన్నదే మధ్యవర్తికి ఇవ్వబడిన ముఖ్యవాగ్ధానంగా ఇక్కడ చూపించబడింది. ఆత్మసంబంధమైన శత్రువుల నుండి విడుదల దీనిని నెరవేర్చడానికి సాధనం.

సామెత. 8:11లో పరిశుద్ధతను గురించిన సర్వోత్క్రుష్టత నొక్కి చెప్పబడింది. "జ్ఞానము ముత్యముల కన్న శ్రేష్టమైనది. విలువగల సొత్తులేవియు దానితో సాటి కావు” సామెతల గ్రంథాన్ని జాగరూకతతో చదివిన ప్రతి ఒక్కరూ “జ్ఞానము” అంటే పరిశుధ్ధత, “బుధ్ధిహీనత” అంటే పాపము, జ్ఞాని” అంటే పరిశుధ్ధుడు , బుద్ధిహీనుడు అంటే పాపి అనే అర్థంతో సోలోమోను ఈ పదాలను వాడాడని గ్రహించగలరు."జ్ఞానులు మహిమను పొందుదురు, బుద్దిహీనులకు అవమానము కలుగును”- ఇక్కడ జ్ఞానులు అనగా పరిశుధ్ధులని, 'బుద్ధిహీనులు' అనగా పాపులని ఎవరు సంశయించగలరు! “యెహెూవా యందు భయభక్తులు కలిగి ఉండుటయే జ్ఞానమునకు మూలము ”(సామెత 9:18) దీనిని బట్టి నిజమైన జ్ఞానము నిజమైన పరిశుద్ధతయే అని అతడు నొక్కి చెప్పుచున్నాడు. కాబట్టి " పరిశుద్ధత ముత్యములకన్న శ్రేష్ఠమైనది, విలువగల సొత్తులేవియు దానితో సాటికావు. పరిశుద్ధత యొక్క అపారమైన విలువ మరియు ఔన్నత్యాన్ని, అత్యంత అమూల్యమైన, అందమైన  ముత్యములతో పోల్చుట కంటే వేరేవిధంగా వర్ణించటం అసాధ్యం, ఊహాతీతం. (ఎన్. ఇమ్మోన్స్)

పరిశుద్ధపరచబడుట అతిప్రాముఖ్యం, అత్యంత అవసరం, వచించనలవికాని విలువైనది మాత్రమే కాదు; అది పూర్తిగా మానవాతీతమైనది.

సౌవార్తిక పరిశుద్ధత యొక్క స్వభావాన్ని గురించి పరిశోధించుట మన విధి. ఎందుకంటే అది మనలో పరిశుద్ధాత్మ చేసే కార్యం యొక్క ఫలం. అది గ్రహింపశక్యం కాని మర్మం, అది శారీరక దృష్టితో కనుగొనలేనిది. యోబు జ్ఞానమును గూర్చి చెప్పినట్లు మనమిక్కడ పరిశుద్ధతను గూర్చి చెప్పవచ్చు. “జ్ఞానము ఎక్కడ నుండి వచ్చును? వివేచన దొరకు స్థలమెచ్చటనున్నది? అది సజీవులందరి కన్నులకు మరుగైయున్నది. ఆకాశ పక్షులకు మరుగు చేయబడి యున్నది. మేము చెవులార దానిని గురించిన వార్త వింటామని నాశనమును అనును. దేవుడే దాని మార్గమును గ్రహించును. దాని స్థలము ఆయనకే తెలియును. ..................మరియు యెహోవాయందు భయభక్తులే జ్ఞానమనియు, దుష్టత్వము విడుచుటయే వివేకమనియు ఆయన నని విషయమై ఇలా అనవచ్చును. “దేవుడు తన్ను ప్రేమించు వారికొరకు ఏవి సిద్ధపరచెనో అవి కంటికి కనబడలేదు చెవికి వినబడలేదు, మనుష్య హృదయమునకు గోచరము కాలేదు”. మనం కూడా ఈ సంగతులను గ్రహించడం మన సహజేంద్రియాల సామర్థ్యం కాదు, ఆయితే “వీటిని దేవుడు తన ఆత్మ ద్వారా మనకు బయలుపరచియున్నాడు.” (9,10 వచనములు)

“విశ్వాసులు సహితం చాలాసార్లు దీని నిజస్వభావాన్ని, మూలాన్ని, మరియు ఫలితాలను గురించి గాని లేదా కనీసం వారికి ఇందులో గల ప్రయోజనాలను మరియు పాలిభాగత్వాన్ని గురించిగాని సరైన అవగాహన లేక ఉన్నారు. దేవుని ఆత్మ మనలో జరిగించే కార్యాలను మనమెరుగం కాబట్టే వాటి విషయమై ఆయన మనకిచ్చే ఉపదేశం అనుసరించి నడవ వలసిన రీతిగా మనం నడవడం లేదు. విశ్వాసులందరు పరిశుధ్ధపరచబడి, పరిశుధ్ధులుగా తీర్చబడినప్పటికీ, వారు తమలో తమ కొరకు సంభవించిన దానినీ, తమలో నివసిస్తున్న దానినీ, అర్థం చేసుకోలేకపోవడం విచిత్రమే. ఆయ్యో, మన గురించి మనకెంత స్వల్పం తెలుసును? ప్రకృతి సంబంధంగా సహితం మనమెలాంటివారమో, ఎలాంటి శక్తియుక్తులు కలిగి ఉన్నామో తెలియనివారమై ఉన్నాం. “తల్లి గర్భములో శరీర అవయవములు ఎట్లు రూపింపబడినవో నీకు తెలియునా?” (జాన్ ఓవన్).

పరిశుద్ధపరచబడుట అనేది పూర్తిగా మానవాతీతమైనది. అది నూతనసృష్టి లేనివారి బుద్ధికి మించినది. అనేకులు శరీర సంబంధమైన అనుకరణల వలన, మరియు సాతాను సంబంధమైన నకిలీలవలన పూర్తిగా మోసపోవడం దీనికి గొప్ప నిదర్శనం. సౌవార్తిక పరిశుద్ధతగా చలామణి అయ్యే ప్రతి నకలును పరిగణనలోనికి తీసుకోవడం మన ప్రస్తుత చర్చాపరిధికి చెందినది కాదు. అయితే తమ సంఘం చేత “పుణ్యాత్ములు”గా ఆమోదించిన వారిని మాత్రమే పరిశుద్ధులుగా పరిగణించే రోమన్ క్యాథలిక్ సంఘం ఒక్కటే ఈ కీలకమైన అంశం విషయమై పొరపడిందనడం సబబు కాదు. ఆత్మచేత బోధింపబడని వారందరి జ్ఞానమును కప్పి ఉంచిన ఆ చీకటి శక్తిని గూర్చి దేవుని వాక్యం స్పష్టంగా బయలుపరిచి ఉండకపోతే- ఎంతో తెలివిగల వారు సహితం మానవ సౌఖ్యాలను విడిచి పేద వస్త్రాలను ధరించి, అతిసామాన్య జీవితం జీవిస్తూ దేవుడెన్నడూ ఆజ్ఞాపించని కఠోర నియమాలను పాటించడంలోనే పరిశుద్ధతకలదని తలచడం చూచి ఆశ్చర్యపడి ఉండేవారం.

దేవుడు తన పరిశుద్ధ వాక్యంలో బయలుపరిచేందుకు ఇష్టపడిన దానినుండి మాత్రమే- ఆత్మసంబంధంగా పరిశుద్ధపరచబడుటను గురించి సరైన విధంగా గ్రహించగలం. పరిశుద్ధాత్ముని కృపాకార్యముల ద్వారానే దీనిని అనుభావాత్మకంగా తెలుసుకోగలం. మన ఆలోచనలు లేఖనాల ద్వారా రూపుదిద్దబడితేనే తప్ప, ధన్యకరమైన ఈ అంశాన్ని గురించి ఖచ్చితమైన గ్రహింపుకు తేబడడం సాధ్యం కాదు. ఆ లేఖనాలను ప్రేరేపించిన వాడే వాటిని మన హృదయంపై వ్రాయనిష్టపడితేనే తప్ప మనం ఆ శక్తిని అనుభవించలేం. ఆ పదం కనిపించు కొన్ని వచనాల పై దృష్టి నిలపడం ద్వారా గాని లేదా అదే రకమైన వాక్యభాగాలన్నిటిపై దృష్టిని కేంద్రీకరించడం ద్వారా గాని “పరిశుద్ధపరచబడుట” అనే పదం యొక్క అర్థాన్ని సంపూర్ణంగా గ్రహించలేం. ఆ పదం, మరియు దానితో సంబంధంగల పదాలు కనిపించిన ప్రతి లేఖన సంధర్భాన్ని శ్రద్ధతో పరీక్షించాలి; అప్పుడు మాత్రమే సమగ్రమైన దీని బహుముఖాంశాలను గురించి ఏక పక్ష, అసమగ్ర, తప్పుడు అభిప్రాయాలు ఏర్పడటం నుండి కాపాడబడగలం.

లేఖనాలను పైపైన చదివినా పరిశుద్ధత అంటే పాపానికి వ్యతిరేకమని గ్రహించగలం. అయినా ఈ గ్రహింపు వెంటనే మనను ఒక మర్మంలోకి కొనిపోతుంది. మనుష్యులు ఒకే సమయంలో పాపులుగాను పరిశుద్ధులుగాను ఎలా ఉండగలరు? నిజమైన విశ్వాసులను లోతుగా కలవరపరిచే సమస్య ఇదే.

వారు తమలో శరీరస్వభావాన్ని, మలినాన్ని, దుష్టత్వాన్ని కనుగొనడం వలన, తాము పరిశుద్ధులని నమ్మడం వారికి కష్టసాధ్యమవుతుంది. అంతేకాక “నీతిమంతులముగా తీర్చబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము” అనే మా పుస్తకంలో చెప్పినట్లు " మనలో మనం పూర్తిగా అపవిత్రులమై వున్నాసరే, క్రీస్తులో పరిశుద్ధులమ”ని భావించినప్పటికీ ఇక్కడున్న సమస్య తీరదు. దేవుని చేత పరిశుద్ధపరచబడిన వారు తమలో తాము పరిశుధ్ధులు అని దేవుని వాక్యం స్పష్టంగా బోధిస్తున్నదని చెప్పడం తప్ప వివరాల్లోకి వెళ్లడం ఈ అధ్యాయంలో సాధ్యం కాదు. రానున్న అధ్యాయాలను ధ్యానించడానికి ప్రభువు మన హృదయాన్ని దయతో సిద్ధపరచునుగాక.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

2. దాని అర్థము

నీతిమంతులుగా తీర్చబడినపుడు దేవుని ప్రజల స్థితిలో కలిగే చట్టబద్ధమైన మార్పును గురించి కొంత ఆలోచించాం కాబట్టి ఇప్పుడు వారి స్థితిలో కలిగే అనుభవాత్మకమైన మార్పును పరిశీలించడం అవసరం. ఈ మార్పు వారు పరిశుధ్ధులుగా తీర్చబడినప్పుడు ప్రారంభమై మహిమలో సంపూర్ణత పొందుతుంది. విశ్వసించిన పాపి నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట, పరిశుద్ధపరచబడుట అనేవి వేర్వేరుగా, ప్రత్యేకంగా ఆలోచించవలసిన అంశాలైనప్పటికీ, అవి విడదీయరాని సంబంధాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. ఎందుకంటే దేవుడు వీటిలో ఒక దాన్ని ఇచ్చి మరొక దాన్ని ఇవ్వక మానడు. వాస్తవానికి, వీటిలో మొదటిది మనకు కలిగిందో లేదో ఖచ్చితంగా నిర్ధారించుకోడానికి రెండవది తప్ప మరొక మార్గం కాని, రుజువుకాని లేదు. కాబట్టి ఈ రెండవ దాని అర్థాన్ని గ్రహించేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు దానికి ఆ మొదటి దానితో గల సంబంధాన్ని తెలుసుకోవడం ఉపయుక్తం. పరిశుద్ధపరచబడుట, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అనే ఈ వేర్వేరు అంశాల జంటను విడదీయరాదు. “ధర్మశాస్త్రమునందు ప్రక్షాళనము, నైవేద్యము, అనగా పవిత్రపరుచుకొనుట మరియు బలులు అర్పించుట జంటగా నిర్వహించబడ్డాయి” (తామస్ మేంటన్).

పాపము విడదీయరాని రెండు ముఖ్యపరిణామాలకు దారితీస్తుంది; అపవిత్రత కలగజేయడం, భయంకరమైన దోషారోపణ పుట్టించడం. కాబట్టి పాపము నుండి రక్షణ పొందడానికి, రక్షింపబడవలసిన వ్యక్తి, ప్రక్షాళన పొందడం మరియు అతనికి ప్రాయశ్చిత్తం జరగడం, ఈ రెండూ తప్పక అవసరం. పైగా పరమునందున్న దేవునితో కలిసి జీవించడానికి, ఎవరికైనాసరే రెండు విషయాలు తప్పనిసరిగా అవసరం; ఆ స్వాస్థ్యము పొందడానికి హక్కు మరియు ఆ ధన్యత అనుభవించుటకు వ్యక్తిగతమైన యోగ్యత. ఈ రెండిటిలో మొదటిది నీతిమంతునిగా తీర్చబడటంలో లభిస్తుంది. రెండవది పరిశుద్ధపరచబడటంలో ప్రారంభమవుతుంది. ఈ క్రింది వాక్యాలలో ఈ రెంటికి గల విడదీయరాని సంబంధం స్పష్టంగా తెలుపబడింది.

“యెహోవా యందే నీతి బలములున్నవి” (యెషయా 45:24), “ అయితే ఆయన మూలముగ మీరు క్రీస్తు యేసునందున్నారు............. దేవుని మూలముగా ఆయన మనకు జ్ఞానమును, నీతియు, పరిశుధ్ధతయు, విమోచనమును ఆయెను” (1 కొరింథీ 1:30,31); “మీరు కడగబడి పరిశుద్ధపరచబడిన వారై నీతిమంతులుగా తీర్చబడితిరి.” (1 కొరింథీ 6:11); “మన పాపములను మనము ఒప్పుకొనిన యెడల ఆయన నమ్మదగిన వాడును, నీతిమంతుడును గనుక ఆయన మన పాపములను క్షమించి సమస్త దుర్నీతినుండి మనలను పవిత్రులనుగా చేయును” (1 యోహాను 1:9).

ఈ దీవెనలు చేతిలో చేయివేసి నడుస్తున్నట్టు మిళితమై ఉన్నాయి. ఇవి ఎన్నడూ వేరుగా లేవు, ఎన్నడూ వేరు చెయ్యబడవు, ఎన్నడూ వేరుచెయ్యబడజాలవు. అద్భుతమైన పరిమళం, అందమైన రోజాపూవును విడవని విధంగా పూవ్వు వికసిస్తుండగా సువాసన వ్యాపించినట్లు ఈ రెండూ కలిసి ఉంటాయి. రాతినుండి భూమ్యాకర్షణను విడదీయగలవేమో ప్రయత్నించు! లేదా మంట నుండి వేడిని విడదీయగలవేమో చూడు! ఈ వస్తువులు తమ గుణములనుండి విడదీయరానివైనట్లు మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, పరిశుద్ధపరచబడుట ఒకదానితో ఒకటి పెనవేసుకొని ఉన్నాయి. (జేమ్స్ హర్వీ, 1770).

సర్వనాశనకారియైన తన పాపం చేత ఆదాము ఒక్కడే వ్యక్తిగతంగా ఆ మొదటి నిబంధనను భగ్నం చేసినప్పటికీ, తద్వార దోషులుగా ఎంచబడిన వారందరు, అతనినుండి పొందుకున్న పతన స్వభావానికి అనుగుణమైన స్వభావసిద్దంగా పాపులైనట్లే క్రీస్తు ఒక్కడే రెండో నిబంధనకు అవసరమైన షరతును నెరవేర్చినప్పటికి, తద్వార ఆయన నీతి ఆపాదించబడిన వారందరు తన ఆత్మద్వారా తాము పొందుకున్న కృపకు అనుగుణమైన స్వభావసిద్దముగా నీతిమంతులౌతారు. “మరణము ఒకని అపరాధమూలమున వచ్చినదై, ఆ యొకని ద్వారానే ఏలిన యెడల కృపాబాహుళ్యమును, నీతిదానమును పొందువారు జీవముగలవారై మరి నిశ్చయముగా యేసుక్రీస్తనుఒకని ద్వారానే ఏలుదురు.” (రోమా 5:17).

“ఆదాము పాపంవలన మరణం ఏ విధంగా ఏలింది? దోషం ఆపాదించబడడం వలన తన సంతతి వారందరు నాశనముకు అప్పగింపబడడంలో మాత్రమే కాదు, తమ అపరాధముల చేత, పాపముల చేత చచ్చిన వారై “మంచి” అనబడే ప్రతిదాని విషయమై మృతులై ఉన్నారు. కనుక “నీతిదానము” పొందినవారు, తద్వార జీవంగలవారై, చట్టబద్ధంగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట యందు మాత్రమే కాదు, నైతికంగా పరిశుద్ధపరచబడుట యందు కూడా ఏలుబడి చేయుదురు” (టి. బోస్టన్1690).

దేవుని కృప అనుగ్రహించిన ఈ రెండు దీవెనలు విడదీయరానివైనా ఈ రెండు ఒకటి కావు. పరిశుద్ధపరచబడుట యందు మనకు ఒకటిఇవ్వ బడుతుంది. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటలో అది మనకు కేవలము ఆపాదించబడినది. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట అనేది క్రీస్తు మనకొరకు చేసిన కార్యం; పరిశుద్ధపరచబడుట అనేది మనలో జరిగించబడుకార్యం. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట ఒక చట్టబద్ధమైన మార్పును కలిగిస్తుంది; అనగా అది శిక్ష నుండి విడుదల మరియు దీవెనలు పొందు హక్కు కలిగిస్తుంది. అది దేవుని కొరకు ప్రేమను, అంగీకారయుక్తంగా ఆయనను ఆరాధించు శక్తిని, పరలోకం చేరు అర్హతను కలిగిస్తుంది. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట మనలోని నీతి వలన కలుగదు. పరిశుద్ధపరచబడుట మనలో పవిత్రత కలిగిస్తుంది. మనలో లేని నీతి ద్వారా మనం యాజకుడైన క్రీస్తు చేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాం. అది పాపపుశిక్షకు సంబంధించినది. పరిశుద్ధపరచబడుట రాజైన క్రీస్తు ద్వారా జరుగుతుంది. అది పాపమునకు గల ఏలుబడికి సంబంధించినది. మొదటిది దాని నశింప చేయుశక్తిని తీసివేస్తే రెండవది దాని అధికారము చేయు శక్తి నుండి విడుదల కలిగిస్తుది.

ఇవి వాటి క్రమం రీత్యా వేరుగా వున్నాయి. (ఈ క్రమం సమయముకు సంబంధించినది కాదు గాని స్వభావముకు సంబంధించినది). అనగా ముందు నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన తరువాత పరిశుద్ధపరచబడుట జరుగుతుంది. క్రీస్తు స్వరూపంలోనికి నూతనపరచబడేలా చేయుటకు ఆత్మ దయచేయబడక పూర్వమే పాపి క్షమింపబడి దేవుని దయకు పాత్రుడౌతాడు. ఇవి వాటి ఉద్దేశంలో వేరుగా ఉన్నాయి. నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట పాపికి శిక్షవిధించవలసిన అవసరతను తొలగిస్తుంది. పరిశుద్ధపరచబడుట పాపిలోని అపవిత్రతను తొలగిస్తుంది. ఇవి వాటి రూపంలో వేరుగా ఉన్నాయి. నీతిమంతునిగా తీర్చుట న్యాయసంబంధమైన కార్యం. దాని ద్వారా పాపి నీతిమంతునిగా ప్రకటింపబడతాడు. పరిశుద్ధపరచబడుట నీతిసంబంధమైన కార్యం. దీని ద్వారా పాపి పరిశుద్ధునిగా చేయబడతాడు. ఈ రెంటిలో ఒకటి మనము దేవుని యెదుట నిలుచుటకు సంబంధించినది, మరొకటి ముఖ్యంగా మన నడతకు సంబంధించినది. ఇవి వాటి హేతువులను బట్టి వేరుగా ఉన్నాయి. ఒకటి క్రీస్తు ప్రాయశ్చిత్తకార్యం యొక్క యోగ్యతనుండి బయలు వెడలగా మరొకటి దాని సామర్థ్యం నుండి కలుగుతుంది. ఇవి వాటి లక్ష్యములో వేరుగా వున్నాయి. ఒకటి నిత్య మహిమకు అర్హతను కలుగజేయగా మరొకటి అక్కడికి మనలను కొనిపోవు రాజమార్గముగానున్నది. “అక్కడ దారిగా నున్న రాజమార్గము ఏర్పడును, అది పరిశుధ్ధమార్గమనబడును” (యెషయా 35:8).

పరిశుద్ధపరచబడుట, ప్రతిష్ఠింపబడుట అను ఈ రెండు పదాలు హెబ్రి, గ్రీకు మూలములో ఉన్న ఒకే పదానికి అనువాదంగా మన ఇంగ్లీషు (మరియు తెలుగు) బైబిలులో ఉపయోగింపబడినవి. అవి వివిధ అర్థాలలో, వివిధ ఉద్దేశాలతో వాడబడ్డాయి. కాబట్టి బైబిల్ పండితులు వీటికి వివిధమైన నిర్వచనాలు ఇవ్వడాన్ని బట్టి మనమెంత మాత్రం ఆశ్చర్యపడనవసరంలేదు. వాటిలో ఈ క్రిందివి ఉదాహరణలుగా పేర్కొనవచ్చు. వీటిలో చివరి దానిలో తప్ప మిగిలిన నిర్వచనాలలో రవ్వంత సత్యముంది.

“పరిశుద్ధపరచబడుట”. “పరిశుద్ధత అనగా హృదయంలోను జీవితంలోను దేవుని ధర్మశాస్త్రముకు అనుగుణంగా నడవడం”. “పరిశుద్ధపరచబడుట పాపంయొక్క నిరంకుశత్వం నుండి విడుదల పొంది నీతిమత్వమను స్వేచ్ఛను పొందడం”. “పరిశుద్ధపరచబడుట ఆత్మ యొక్క కార్యము. దాని వలన మనము దేవుని ఆరాధించు అర్హత పొందుతాము” .“పరిశుద్ధపరచబడుట, పాపమను మాలిన్యం నుండి పవిత్రపరచబడు ప్రక్రియ”. “అది మన స్వభావంలో కలిగే నైతికమైన మార్పు. దాని ద్వారా మరింతగా మనం క్రీస్తు స్వరూపమను పొందుతాము.” “పరిశుద్ధపరచబడుట అనగా మన శరీరస్వభావం పూర్తిగా నిర్మూలం చెయ్యబడుట. కావున పాపరహితమైన పరిపూర్ణతను, ఈ జీవితము నందే పొందగలము.”

కొందరిచేత ఘనులుగా ఎంచబడే ఒక తరగతికి చెందిన రచయితలు (వారి గ్రంథాలిపుడు ఎక్కువ ప్రచారంలో ఉన్నాయి) “పరిశుద్ధపరచబడుట” అను పదానికి తప్పుడు అర్థాన్ని లేదా అసంపూర్ణ నిర్వచనాన్ని ఇస్తున్నారు. ఈ పదం వాడబడిన కొన్ని వాక్యాలకు మాత్రమే పరిమితం చేసుకొని, కొన్ని వాస్తవాలను మాత్రమే ఆధారం చేసుకొన్న కారణాన వారు అలాంటి అసమగ్ర అర్థాన్ని గ్రహిస్తున్నారు. ఉదాహరణకు పాత నిబంధనలే

“పరిశుద్ధత” అనే పదం గుడారంలోని పాత్రలు మొదలైన నిర్జీవమైన వస్తువులకు ఆపాదించబడిన వచనాలను ఎన్నో చూపించి, ఆ పదంలో నైతికమైన విలువ ఏమీలేదని వారు వాదించారు. అయితే ఇటువంటి వాదన లోపభూయిష్టమైనది, ఇది "చిరకాల పర్వతములు” (ఆదికా 49:26), “ ఆదికాల పర్వతములు” (హబక్కూకు 36) అని ఉన్నది గనుక దేవుడు “చిరకాలముండువాడు” అని చెప్పలేమని అన్నట్లు ఉంటుంది. అనేక సార్వత్రిక వాదులు చెప్పు హేతువాదం ఇటువంటిదే. దుష్టులకు కలుగబోవు నిత్యశిక్ష నిజమైంది కాదని చెప్పడానికి వారీ విధంగా చేస్తున్నారు..

పదాలను ఆత్మీయ అర్థంలో వాడడానికి ముందు వాటిని మొదట దృష్టికి గోచరించే వస్తువులకు వాడాలి. మన ఊహలన్నీ ఇంద్రియముల ద్వారానే మనలో ప్రవేశిస్తాయి. కాబట్టి మొదట ఆ పదాలు బాహ్యవస్తువులకు ఆపాదించి, బుద్ధిబలము హెచ్చినపుడు వాటిని భౌతికము కానివాటికి ఉపయోగిస్తాం. మానవచరిత్ర ప్రారంభ దశలలో దేవుడు తన ప్రజలతో ఇదే సూత్రం అనుసరించి వ్యవహరించాడు. దేవుడు సబ్బాతుదినమును పరిశుద్ధపరచెను అంటే ప్రత్యేకపరచెను” అన్నదే దాని ప్రాథమిక అర్థం. అంతమాత్రాన ఈ పదానికి నీతి పరమైన కోణం అసలే లేదని వాదించడం హేతుబద్ధం కాదు. అదే విధంగా చాలాభాగాల్లో బాప్తిస్మం అంటే ఒక వ్యక్తి నీటిలో మునగడం అని అర్థం కాబట్టి దాన్ని ఒక మర్మంలేనిదిగా, లేక ఆత్మ సంబంధమైన శక్తి, విలువ లేనిదిగా భావించడం సబబు కాదు. అట్టి దృక్పధాన్ని లూకా 12:50 మరియు 1కొరింథీ 12:13 వ్యతిరేకిస్తున్నాయి.

హెబ్రీయులకు దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన బాహ్యఆచారాలన్నీ ఆత్మీయ అంతరార్థాన్ని నేర్పించగలుగు విధంగానే రూపొందించబడినవి. అయితే “పరిశుద్ధపరచబడుట” అనే పదంలో గల నీతి విలువను తీసివేయటానికి ఆధునికులు ఎంత గట్టి నిశ్చయతతో ఉన్నారంటే, “వారును సత్యమందు ప్రతిష్ట చేయబడునట్లు వారికొరకై నన్ను ప్రతిష్ట చేసికొనుచున్నాను” (యోహను 17:19) వంటి వచనాలను వారు ఉదాహరణలుగా చూపించి, తనను తాను కడుగుకొనవలసిన పాపమేమీ ప్రభువునందు లేదు కనుక ఈ పదంలో పరిశుద్ధపరచబడుట అను భావం ఎంతమాత్రం లేదని వారు రూఢిగా తేల్చి చెబుతున్నారు. ఇది కూడా తీవ్రమైన పొరపాటే. దీన్ని న్యాయవాదులు "ప్రత్యేకవాదం” అంటారు. ఇది "శోధింపబడుట” అను పదం మత్తయి 4:1, హెబ్రీ 4:15 లో క్రీస్తు విషయమై వాబడినందుకు, ఈ పదానికి “పాపమునకు మొగ్గుచూపుట” అను భావము లేనే లేదు, అని వాదించినంత అవివేకంగా ఉంది. “పరిశుద్ధపరచబడుట” అను పదం యొక్క అర్థమును లేక అర్థములను పరిశుద్ధగ్రంథంలో అది తటస్థపడిన ప్రతివాక్యభాగాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించి దాన్ని వాడిన సందర్భాన్ని దానికి వ్యతిరేకంగా నిలుచు ప్రతి పదాన్ని తూచి చూచి, అది ఏ వ్యక్తులకు లేదా వస్తువులకు ఆపాదించబడిందో పరిశీలించడమే సరైన మార్గం. దీనికి ఎంతో సహనం, శ్రధ్ధ అవసరం. అయినా ఈ విధంగా పఠించినపుడే “సమస్తమును పరిశీలించి మేలైన దానిని చేపట్టుడి” (1థెస్స. 5:21) అను ఆజ్ఞకు మనం లోబడిన వారమౌతాం. ఈ పదం "ప్రత్యేక పరచుట” లేదా "ప్రతిష్టించుట" అనే సామాన్య అర్థాలను మించినదని సంఖ్యాకాండము 6:8 నుండి స్పష్టమౌతుంది. అక్కడ నాజిరగు వానిని గూర్చి ఈ విధంగా చెప్పబడింది. అతడు ప్రత్యేకంగా ఉండు దినములన్నీ అతడు యెహోవాకు ప్రతిష్టితుడుగా (పరిశుద్దునిగా) నుండును”. దీనికి కొందరు చెప్పిన విధంగా అర్థం చెబితే “అతడు ప్రత్యేకముగా ఉండు దినములన్నియు అతడు దేవునికి ప్రత్యేకముగా ఉండును,” అని చెప్పినట్లు ఉంటుంది. కాని ఇది అర్థరహితమైన పదపునరుక్తి మాత్రమే అవుతుంది. అలాగే ప్రభువైన యేసు పవిత్రుడును, నిర్ధొషియు, నిష్కల్మషుడును, పాపులలో చేరక ప్రత్యేకముగా ఉన్నవాడును ......” (హెబ్రీ 7:26) అని వ్రాయబడి ఉన్నది. "పవిత్రత” అనగా “ప్రత్యేకత” కు మించినదని ఈ వాక్యం స్పష్టం చేస్తుంది.

ఈ క్రింది వాక్యభాగాలను చూసినపుడు "పరిశుద్ధపరచబడుట” లేదా “ప్రతిష్టించుట” అను మాటలకు హెబ్రి, గ్రీకులలో ఒకే పదం వాడబడినప్పటికీ ప్రతి సందర్భంలోను అది ఒకే అర్థంతో వాడబడలేదని తెలుస్తుంది యెషయా 66:17లో కొందరు దుష్టులను గూర్చి... “తోటలోనికి వెళ్లవలెనని మధ్య నిలుచున్న యొకని చూచి తమ్ము ప్రతిష్టించుకొనుచు పవిత్రపరచుకొనుచున్న వారై పందిమాంసమును హేయ వస్తువులను పందికొక్కులను తినువారును” అని వ్రాయబడి ఉన్నది. బబులోను సామ్రాజ్యాన్ని కూలద్రోయడానికి తాను ఏర్పాటు చేసిన మాదీయులను గురించి దేవుడు యెషయా 13:3 లో ఈ విధంగా అంటున్నాడు. “నాకు ప్రతిష్టితులైన వారికి నేను ఆజ్ఞ యిచ్చియున్నాను. నా కోపము తీర్చుకొనవలెనని నా పరాక్రమశాలురను పిలిపించియున్నాను”. ఈ పదమును దేవునికి ఆపాదించినప్పుడు అది వర్ణనాతీతమైన ఆయన రాజసం ను సూచిస్తుంది. “మహాఘనుడును, మహోన్నతుడును, పరిశుద్ధుడును, నిత్య నివాసియునైన వాడు ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు” (యెషయా 57:15, కీర్తన 99:3, హబక్కూకు 3:3). ఇందులో అలంకరించుట, సిద్ధపరచుట అన్న అర్థం కూడా ఇమిడి ఉంది. “దాని ప్రతిష్టించుటకు దానికి అభిషేకము చేయవలెను” (నిర్గమ 29:36, 40:11) “అతని ప్రతిష్టించుటకై అతని అభిషేకము చేయవలెను” (లేవీయ. 8.12, 30) "ఎవడైనను వీటిలో చేరక తన్నుతాను పవిత్రపరచుకొనిన యెడల వాడు పరిశుద్ధపరచబడి, యజమానుడు వాడుకొనుటకు అర్హమై.... ఘనత నిమిత్తమైన పాత్రయై యుండును” ( 2 తిమోతి 2:21)

“పరిశుద్ధము” లేదా “పరిశుద్ధపరచబడుట” అనే పదం అనేక వాక్యభాగాలలో నైతిక సంబంధమైన అర్థంలో వాడబడిందని, ఈ క్రింది వచనాల ద్వారా స్పష్టమౌతుంది... కాబట్టి ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధమైనది” (రోమా. 7:12). ఈ గుణవాచకాలన్నీ నైతికతకు సంబంధించినవి. వాక్యానుసారమైన సంఘ అధ్యక్షులకు ఉండవలసిన అర్హతను బట్టి అతడు “అతిథి ప్రియుడును, సజ్జన ప్రియుడును, స్వస్థబుద్ధి గలవాడును, నీతిమంతుడును, పవిత్రుడను, ఆశానిగ్రహముకలవాడును.......... ఉండవలెను” (తీతుకు 1:8). ఇవన్నీ నీతికి సంబంధించినవే. ముఖ్యంగా "పవిత్రత అని వాడబడిన ఈ సందర్భాన్ని బట్టి ఇది "వేరుగా నుంచుట” ప్రతిష్టించుట అనే బాహ్య అర్ధాన్ని మించినదని రుజువైతుంది. “అక్రమము చేయుటకై, అపవిత్రతకును అక్రమమునకును మీ అవయవములను దాసులుగా ఎలా అప్పగించితిరో, ఆలాగే పరిశుద్ధత కలుగుటకై ఇప్పుడు మీ అవయవములను నీతికి దాసులుగా అప్పగించుడి” (రోమా. 6:19): ఇక్కడ "పరిశుద్ధత” అనే పదం “అపవిత్రతకు ” వ్యతిరేకంగా వాడబడింది. అదేవిధంగా (1 కొరింథీ 7:14) “మీ పిల్లలు అపవిత్రులైయుందురు, ఇప్పుడైతే వారు పవిత్రులు” అని ఉంది. ఎన్నో విధాలుగా మనం ఆలోచించినప్పుడు, పరిశుద్ధపరచబడుటలో "కడుగబడుట ” లేదా “శుద్ధిచేయబడుట అను అర్థం కూడా ఇమిడి ఉందనేది స్పష్టం. ఉదాహరణకు “నీవు ప్రజల యొద్దకు వెళ్లి నేడును రేపును వారిని పరిశుద్ధపరచుము. వారు తమ బట్టలు ఉదుకుకొని మూడవ నాటికి సిద్ధముగా నుండవలెను”(నిర్గమ 19:10) రెండవది మొదటి దానికి గుర్తు. రోమా 6:19 లోను 1కొరింథీ 7:14లోను చూసినట్లు ఇది అపవిత్రతకు వ్యతిరేకమైనది. అదే విధంగా 2 తిమోతి 2:21 లో చెప్పబడినట్లు దేవుని సేవకుడు “ఘనతలేని పాత్రల నుండి తనను తాను పవిత్రపరచుకొనవలెను (లోక సంబంధులైన శరీరానుసారులైన అసత్యులైన బోధకులు మరియు సంఘముల నుండి) ఇట్లు చేసినచో “వాడు పరిశుద్ధపరచబడి , యజమానుడు వాడుకొనుటకు తగిన పాత్రగా నుండును.” క్రీస్తు కూడా సంఘమును ప్రేమించి... దానిని పవిత్రపరచి, పరిశుద్ధపరచెను” అని ఎఫెసీ 5:26 లో ఉంది. “అది కళంకమైనను ముడతయైనను అట్టిది మరి ఏదైనను లేక (ఇట్టి మరకలకు భిన్నముగా) అది పరిశుద్ధముగా ఉండుటకు (27) తన్ను తాను అప్పగించుకొనెను.” “మేకల యొక్కయు, కోడెల యొక్కయు, రక్తముతో కాక, తన స్వరక్తముతో ఒక్కసారే పరిశుద్ధస్థలములో ప్రవేశించెను” (హెబ్రీ 9:13). ఇంతకన్న స్పష్టంగా చెప్పడానికేముంది. పరిశుభ్రపడుట అను మార్గం ద్వారానే ధర్మశాస్త్రం క్రింద సంస్కారయుతమైన పరిశుధ్ధత లభించింది.

ఆంతరంగిక యధార్థ పవిత్రతే పరిశుద్ధపరచబడుటకు మొట్టమొదటి సరైన భావం. అపవిత్రంగా ఉండుట, పరిశు ధ్ధంగా ఉండుట ఒకదానికొకటి వ్యతిరేకం. శుధ్ధీకరింపబడడం అనే పదం పరిశుద్ధమైన వ్యక్తికి చెందినట్లే ,పాపం నుండి శుధ్ధీకరింపబడకపోవడం అనే మాట అపవిత్రమైన వ్యక్తికి చెందుతుంది. ఈ శుధ్ధీకరణ పరిశుద్ధపరచబడుటలో సమస్త కారణాలకు, సాధనాలకు ఆపాదించబడింది. పరిశుద్ధపరచబడుటలో పూర్తి ఆంతర్యం ఇదేనని కాదుగాని ప్రప్రధమంగా ఇది అవసరమైనది. “మీ అపవిత్రత యావత్తు పోవునట్లు నేను మీమీద శుద్ధజలము చల్లుదును. మీ విగ్రహముల వలన మీకు కలిగిన అపవిత్రత అంతయు తీసివేసెదను (యెహెజ్కె.36:25). ఈ విధంగా శుద్ధజలమును మనపై చల్లడం ఏర్పాటు చెయ్యబడిన గమ్యం కొరకు (పరిశుద్ధపరచుటకు) పరిశుద్ధాత్మను మనపై కుమ్మరించడమే. ఈ కారణం చేతనే పరిశుద్ధాత్మ నీటితో సాదృశ్యంపబడ్డాడు. అది పరిశుద్దాత్మునే సూచిస్తున్నదని ఆ తరువాతి వచనంలో స్పష్టం చేయబడింది. “నా ఆత్మను మీ యందుంచి, నా కట్టడల ననుసరించువారిగా మిమ్మును చేసెదను” (26) ఈ రీతిగా ఆయన మొదట మనలను పాపమాలిన్యం నుండి కడిగి, ఆ తరువాత దేవుని కట్టడలను అనుసరించువారిగా చేస్తానని వాగ్దానం చేసాడు.

కాబట్టి పరిశుద్ధపరచుట అంటే (చాల సందర్భాలలో) దేవుని కొరకు నియమించబడుట, ప్రతిష్టించబడుట లేదా ఒక పరిశుద్ధమైన ప్రత్యేక ఉపయోగం కొరకు ప్రత్యేకపరచబడుట అని అర్థం. అయినప్పటికీ ఆ విధంగా ప్రత్యేకించు ప్రక్రియ, వేరుపరచుటకు మాత్రమే పరిమితం కాక (ఆచారబద్దంగా ఐతేనేమి అనుభవాత్మకముగా  అయితే  నేమి) దేవునికి తగినదిగా తీర్చిదిద్దే కార్యం కూడా అందులో అంతర్భాగమై ఉంటుంది. కాబట్టి పరిశుద్దపరచబడిన యాజకులు (లే వీయ.8) నీటితో కడుగుకొనుట ద్వారాను (పునర్జన్మకు సాదృశ్యం తీతుకు 3:5). తమపై రక్తము చల్లుటవలనను (నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు సాదృశ్యం రోమా 5:9) నూనెతో అభిషేకించబడుట వలనను (పరిశుద్దాత్మను పొందుటకు సాదృశ్యం 1 యోహాను 2:20,27), శుద్ధీకరింపబడ్డారు. పరిశుద్ధపరచుట అను పదం క్రైస్తవులకు అన్వయించినప్పుడు, మూడు విషయాలను లేక ఒకే విషయానికి చెందిన మూడు కోణాలను సూచించడానికది ప్రయోగించబడింది. మొదటిది, వారిని దేవుని కొరకు ప్రత్యేకించు లేదా పరిశుద్ధముగా చేయు ప్రక్రియ (హెబ్రీ13:12, 2 థెస్సలొ 2:13.), రెండవది, వారు ప్రత్యేకింపబడి, కొనితేబడిన పరిశుద్ధ స్థితి (1కొరింథీ. 1:2, ఎఫెసీ 4:24.), మూడవది ఆ స్థితి నుండి కలుగు వ్యక్తిగత పవిత్రత లేక పరిశుద్ద జీవితము (లూకా 1:75, 1 పేతురు 1:15.)

నూతన నిబంధన సిద్ధాంత ప్రకటనలకు శ్రేష్టమైన అర్థమిచ్చే పాత నిబంధన ఛాయలవైపు మనం తిరుగుదాం. అయితే మనం ఒక విషయాన్ని మనసులో ఉంచుకోవాలి. వస్తువు దాని నీడను మించి ఉండునట్లు, బాహ్యాచారాలను, అందులోని అంతర్లీనమైన విషయాలను మించునట్లు, సాదృశ్యముగా చెప్పబడిన దాని కన్న అసలు విషయం ఎల్లప్పుడూ ఉన్నతంగాను, శ్రేష్టంగాను ఉంటుంది. “ప్రతి తొలిచూలు పిల్లను నాకు ప్రతిష్టించుము. అది నాది” (నిర్గమ 13:3). పస్కాపశు రక్తము చేత ప్రథమ సంతానము విడిపించబడుటను గురించి ఆ ముందు అధ్యాయంలో చెప్పిన వెంటనే ఇది చెప్పబడింది. మొదట నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, ఆపై ప్రతిష్టింపబడుట (పరిశుద్ధపరచబడుట) ఈ రెండూ ఒకే కార్యంలోని రెండు భాగాలు. “కావున మీరు పవిత్ర పక్షులకును, అపవిత్ర పక్షులకును విభజన చేయవలెను. అపవిత్రమైనదని నేను మీకు వేరు చేసిన యే జంతువు వలననే గాని, ఏ పక్షి వలననే గాని నేల మీద ప్రాకు దేని వలననే గాని మిమ్మును మీరు అపవిత్రపరచుకొనకూడదు. మీరు నాకు పరిశుద్ధులైయుండవలెను. యెహోవా అను నేను పరిశుద్ధుడను. మీరు నా వారై యుండునట్లు అన్యజనులలో నుండి మిమ్మును వేరు పరచితిని” (లేవీయ 20: 25-26). ఇక్కడ అన్ని అపవిత్రతల నుండి ప్రత్యేకింపబడి నిష్కపటముగా సంపూర్ణముగా ప్రభువుకు ప్రతిష్టింపబడి ఉండు ఒక ప్రత్యేకతను చూస్తున్నాం.

పరిశుద్ధతపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

3. దాని ఆవశ్యకత

ఈ వ్యాసాన్ని ఒక దైవశాస్త్ర ధోరణిలో అస్పష్టంగాకాక, ఆచరణయోగ్యమైన రీతిలో వ్రాయలన్నదే నా యధార్థవాధన. అక్కరగల మన హృదయాలతో ప్రభువు మాట్లాడి, చలనంలేని మన అంతరాత్మను పరిశీలించేందుకు ఆయన యిష్టపడు రీతిలో ఈ గ్రంథాన్ని వ్రాయలని ఆశిస్తున్నాను. పరిశుద్ధపరచబడవలసిన ఆవశ్యకతను గూర్చి చర్చించుట ఈ అంశానికి గల అతికీలకమైన భాగమైనప్పటికీ శరీరానుసారమైన మన మనసుకు అది అయిష్టకరమైంది గనుక దానిని పరిశీలించుట నుండి తప్పించుకుంటూ వుంటాము. అపరాధంలో రూపు దాల్చి పాపములో తల్లి గర్భములో పడుట వలన (కీర్తన. 51:5) సహజంగానే మన హృదయాలు పరిశుద్ధతను ద్వేషిస్తాయి. దానితో ఆచరణాత్మకమైన పరిచయం కలిగిఉండడాన్ని వ్యతిరేకిస్తాయి. యేసు ప్రభువు ఆనాటి "మతనాయకులతో చెప్పిన విధంగా “ఆ తీర్పు ఇదే ; వెలుగు లోకములోనికి వచ్చెను గాని తమ క్రియలు చెడ్డవైనందున మనుష్యులు వెలుగును ప్రేమింపక “ చీకటినే ప్రేమించిరి” (యోహాను 3:19). దీనికి “మనుషలు పరిశుద్ధతను కాక పాపమును ప్రేమించిరి” అని అర్ధం చెప్పవచ్చు. ఎందుకనగా వాక్యంలో “చీకటి” అనగా పాపము; “ చీకటి శక్తి పై దుష్టునికి గల అధికారాన్ని అది సూచిస్తుంది. అదే విధంగా “వెలుగు” పరిశుద్ధుడైన దేవునికే చిహ్నంగా ఉంది (1 యోహాను 1:5).

స్వభావసిద్ధంగా మానవుడు వెలుగును వ్యతిరేకించినప్పటికీ "అందరితో సమాధానమును పరిశుద్ధతయు కలిగి యుండుటకు ప్రయత్నించుడి. పరిశుద్ధత లేకుండ ఎవడును ప్రభువును చూడడు” (హెబ్రీ. 12:14) అని వ్రాయబడినది. అదే విధంగా యేసు ప్రభువు కూడా “హృదయశుద్ధి గల వారు ధన్యులు, వారు దేవుని చూచెదరు” (మత్తయి 5:8) అని చెప్పెను. శరీర సంబంధులకు, అవినీతి పరులకు దేవుడు సమీపంగా ఉండడు. “సమ్మతింపడకుండ ఇద్దరు కూడినడతురా?” (ఆమోసు. 3:3) ఒక అపవిత్రమైన వ్యక్తికి అతి పరిశుద్దుడైన దేవునికి మధ్య ఏమి పొత్తు? మన దేవుడు “పరిశుద్ధతను బట్టి మహనీయుడు ” (నిర్గమ 15:11)., కాబట్టి ఆయన తన కొరకు ప్రత్యేక పరచుకున్నవారు ఆయనకు సరిపోలినవారై ఉండాలి, గనుక వారు “ఆయన పరిశుద్ధతలో పాలు పొందవలెను” (హెబ్రీ. 12:10). మనుష్యులతో ఆయన వ్యవహరించు విధానాలన్నిటిలో ఈ సూత్రం ప్రదర్శింపబడింది. “నీవు దుష్టత్వమును చూచి ఆనందించు దేవుడవు కావు, చెడుతనమునకు నీమొద్ద చోటు లేదు” (కీర్తన 5:4) అని ఆయన వాక్యం ఎడతెగక ప్రకటిస్తున్నది.

ఆదాము పతనం వలన మనం దేవుని కటాక్షం మాత్రమే కాక మన స్వభావంలోని పరిశుద్ధతను సహితం కోల్పోయాం. కావున మనం దేవునితో సమాధానపడడం మాత్రమే కాక, అంతరంగ పురుషుడు పరిశుద్ధపరచబడవలసిన అవసరం కూడా ఉంది. మన స్వభావమంతటిపై ఆత్మసంబంధమైన కుష్టువ్యాధి వ్యాపించినందున దేవునికి మనం అసహ్యులమై ఉన్నాం. అది మనల్ని ఆయన నుండి వేరు చేసింది. ఈ భయంకరమైన వ్యాధి నుండి విడుదలకు పాపి ఎంత ప్రయత్నించినా అతడు దాన్ని దాచగలడే గాని దాన్ని కడుగుకొనలేడు. ఆదాము అంజూరపు ఆకులతో చేసుకొన్న కచ్చడములు అతని దిగంబరత్వాన్నిగాని, సిగ్గును గాని కప్పలేకపోయాయి, కావున సహజమైన అపవిత్రతను దాచుకోవటానికి బాహ్యమతం తప్ప వేరేమీలేని వారు తమ ఆత్మీయ దిగంబరత్వాన్ని, మరియు సిగ్గును బట్టబయలు చేసుకొంటున్నారే తప్ప దాచలేక ఉ న్నారు. ఈ విషయంలో మీరెంతమాత్రమూ పొరపడవద్దు. మేము క్రైస్తవులమని ప్రకటించడం వలనగాని,కొన్ని మంచి పనులు చేయడం వలనగాని మనం అతి పరిశుద్ధుడైన ఆయనను సమీపింపలేము. పరిశుధ్ధాత్ముని చేత, క్రీస్తు రక్తం చేత సహజమైన అపవిత్రత నుండి కడగబడితేనే తప్ప మనం దేవుని రాజ్యంలో ప్రవేశింపలేము.

అయ్యో, భక్తి ప్రదర్శనతోను, పై వేషంతోనూ, బాహ్యాచారాలతోనూ ఎంతోమంది తృప్తిపడుతున్నారు. వారు ఛాయను వాస్తవికత అనీ, సాధనాన్ని ఫలితమనీ భ్రమపడుతున్నారు. “తాము దౌర్భాగ్యులమనియు దిక్కుమాలినవారమనియు దరిద్రులమనియు గ్రుడ్డివారమనియు దిగంబరులమనియు” తెలియని ఎందరో లవొదికయులు ఈనాడు కూడ ఉన్నారు.

ఏ బోధ కూడా వారిపై పని చెయ్యదు. “నా దేవా, నా దేవా, నా ముఖము నీ పైపు ఎత్తికొనుటకు సిగ్గుపడి ఖిన్నుడనైయున్నానని” ప్రవక్తవలె వారు చెప్పగలిగేలా (ఎజ్రా 9:6) ప్రేరేపింపబడరు. మనుష్యుల మధ్య శిక్షార్హమని గుర్తించబడిన పాపాల నుండి వారు తమను తాము కాపాడుకుంటున్నప్పటికీ మిగతా విషయాలలో వారి మనస్సాక్షి మృతతుల్యమే. వారి ఆత్మలకు దేవునికి మధ్యగల ఏ అడ్డంకును గూర్చికూడా వారు సిగ్గుపడరు. ముఖ్యంగా వారి స్వభావంలోగల అంతర్గత చెడుతనం మరియు అపవిత్రతలను బట్టి ఎంత మాత్రమూ సిగ్గు చెందరు. వాటిని గురించి వారు ఏ మాత్రమూ ఎరుగరు, గ్రహించరు, దుఃఖించరు.

“తమ దృష్టికి తాము శుద్దులై తమ మాలిన్యమునుండి కడుగబడని వారి తరము కలదు” (సామెత 30:12). వారెన్నడూ పరిశుద్ధాత్మ చేత శుద్ధి చేయబడక పోయినప్పటికి, విశ్వాసం వలన వారి హృదయాలు పవిత్రపరచబడక పోయినప్పటికి తమకు తామే పవిత్రులమని తలచి తాము అపవిత్రులమనే భావన కొంచమైనా లేకుండా ఉన్నారు. క్రీస్తు జీవించిన దినాలలోని పరిసయ్యులు కూడ ఇలాంటి స్వనీతిపరులైన తరమువంటివారే. వారు నిత్యం తమ చేతులను, పాత్రలను కడుగుకుంటూ, ఆచార పూరితంగా నానావిధాలైన ప్రక్షాళనలలో తలమునకలై ఉండి, లోపట వారు “దోపుడుతోను అజితేంద్రియత్వముతోను” నిండిఉన్నారని గ్రహింపలేకపోయారు. ఈనాడు ఆలయానికి పోవు అనేకులు కూడ ఈ విధంగానే ఉన్నారు. వారు సనాతన అభిప్రాయాలు కలవారై , పైకి భక్తికల వారిలా కనిపిస్తూ, క్రమం తప్పకుండా కానుకలిస్తారు, కాని వారి హృదయ స్థితి ఎలా వుందని ఆలోచించరు.

పరిశుద్ధపరచబడుట లేదా వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత మిక్కిలి అవసరమని ఇక్కడ నేను చూపించాలని ఆశిస్తున్నాను. పరిశుద్ధపరచబడుటలో మూడు విషయాలు ఉన్నాయి. మొదటిది మన అంతరంగంలో మార్పు లేదా ఆత్మీయంగా నూతన పరచబడడం; కోరికలు, చిత్తము దేవునితో ఐక్యమవడం. రెండవది - బయలుపరచబడిన దేవుని చిత్తమును (బైబిలు) అనుసరించి, మన విధులను విధేయతతో చేయడం, దుష్టత్వం నుండి వైదొలగడం. ఇవి విశ్వాసం మరియు ప్రేమ-నియమం నుండి కలుగుతాయి. మూడవది, మనం చేసే పనులన్నీ సువార్త అనుసరించి, యేసుక్రీస్తు నందు దేవుని మహిమ కొరకు మాత్రమే చేయాలి. ఇది, దీనికి తక్కువగా ఉండనిది మాత్రమే సౌవార్తికమైన, రక్షణార్థమైన పరిశుద్ధత. దేవుని స్వభావానికి, ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా హృదయం మార్పునొందాలి. దాని ఉద్దేశాలు, కోరికలు, ఆలోచనలు, కార్యాలన్నీ పరిశుద్దపరచబడాలి. 'చీకటి ఎంత మాత్రమును లేని' ఆయనకు అంగీకార యోగ్యంగా మన బాహ్యక్రియలను పవిత్రం చేసేందుకు పరిశుద్ధపరచే ఆత్మ మన అంతరంగంలో ఉండాలి.

సౌవార్తిక పరిశుద్ధత, బాహ్యంగా కనిపించే పవిత్ర కార్యాలలోను, ప్రేమలోను మాత్రమే ఉండదు. అది పరిశుద్ధమైన తలంపులను, కోరికలను నిస్వార్థమైన ప్రేమను కలిగి ఉంటుంది. పరలోకం నుండి అంగీకారం పొందాలంటే మంచి కార్యాలన్నీ ఈ నియమం నుండే ఉద్భవించాలి. పాపసంబంధమైన వాంఛలను విడిచిపెట్టడం మాత్రమే కాక దేవుని చిత్తమును సంతోషంతో నెరవేర్చాలనే వాంఛ కూడా ఉండాలి. బరువైన కాడిని మోస్తునట్లు విధినిర్వహణలో దు:ఖము కాని, గొణుగుడు కాని ఉండరాదు. సౌవార్తిక పరిశుద్ధత-మనం దేవునిని అత్యధికంగా ప్రేమించేటట్లు చేసే హృదయ పవిత్రత. తద్వారా మనం అన్ని విషయాలలోను దేవుని నిత్యం సేవించడానికి మనలను మనం అప్పగించుకొంటాము. ఆయనను మన ప్రభువుగా చేసుకుంటాము. అనగా సంపదలోను, కష్టంలోను, జీవంలోను మరణంలోను ఆయన చిత్తానుసారంగా వ్యవహరించబడేలా మనలను మనం అప్పగించుకోవడమే. మనవలె మన పొరుగు వారిని ప్రేమించడం కూడా ఈ పరిశుద్ధతలో ఇమిడి ఉంటుంది.

ఈ విధమైన అంతరంగ మరియు బాహ్య పవిత్రత తప్పక అవసరమై ఉన్నది. జీవితంలో మార్పు కలగకమునుపు స్థితిలో మార్పు రావాలి. “చెట్టు మంచిదని యెంచి దాని పండును మంచిదే అని యెంచుడి” (మత్తయి 12:33). కాబట్టి మహిమపరచబడక ముందు పరిశుద్ధపరచబడాలి. మనం పాపపు కాలు ష్యంనుండి పవిత్రపరచబడకపోతే మనమెన్నటికీ దేవునితో సంబంధం కలిగి ఉండలేము. "నిషిద్ధమైనదేదైనను, అసహ్యమైన దానిని అబద్దమైన దానిని, జరిగించువాడైనను దానిలో ప్రవేశింపనే ప్రవేశింపడు” (ప్రకట 21:27). "పరిశుధ్ధపరచబడని పాపి ధన్యకరమైన దేవుని సంతోషంలో పాల్గొనగలడు అనడం, ధర్మశాస్త్రమును, సువార్తను పడత్రోసి క్రీస్తు వ్యర్థముగా చనిపోయాడని అనడమే” (జాన్. అవెన్, వాల్యూం 2: పే 511). నిత్యానందం పొందుటకు పాపక్షమాపణ ఎంత అవసరమో వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత కూడా అంతే అవసరం.

పైన చెప్పిన మాటలు ఎంత స్పష్టంగా, అంగీకారయోగ్యంగా ఉన్నప్పటికీ కొందరు క్రైస్తవులు విశ్వాసి నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటలోనే అతని రక్షణ అంతా ఇమిడి ఉందని భావిస్తున్నారు. అది అందులో ఒక భాగం మాత్రమే అని గుర్తించడంలేదు. అలాంటివారు తమకు ఆపాదించబడిన క్రీస్తు నీతియందే ఆనందిస్తూ తమ వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతను గురించి ఏమాత్రం పట్టించుకోరు. మరొకవైపు విశ్వాసం ద్వారా కృపచేతనే రక్షింప బడతామని ఏకపక్షంగా వాదించు వారిని తీవ్రంగా ఎదిరించేవారు అనేకులున్నారు. కేవలం పరిశుద్ధపరచబడుట మాత్రమే వారి తలంపులను, బోధను ఆక్రమించేలా చేస్తున్నారు. అయితే మనం ఒక విషయాన్ని గ్రహించాలి. ఒక వ్యక్తి నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట అనే సిద్ధాంతాన్ని క్షుణ్ణంగా నేర్చుకున్నప్పటికీ అతడు దేవుని ఎదుట నీతిమంతునిగా తీర్చబడకపోవచ్చు. అదే విధంగా అతడు పరిశుద్ధత గురించి అతిగా మాట్లాడే వారిలో సహితం తప్పులను ఎత్తి చూపగలడు కాని తాను పూర్తిగా అపవిత్రుడుగా ఉండవచ్చు. అయితే ముఖ్యంగా నేనిప్పుడు ఈ రెండింటిలో మొదటి తప్పును ఎత్తి చూపకోరుతున్నాను. దీన్ని గురించి చక్కగా వివరించిన ఒకరి వివరణను ఇక్కడ ప్రస్తావించటం ఉపయుక్తం.

"క్రీస్తు నందలి విశ్వాసం ద్వారా పొందిన రక్షణలో పరిశుద్ధత ఒక ముఖ్యమైన భాగమని గ్రహించాలి. కొందరు రక్షణకు మంచి కార్యములు అవసరమనే భ్రమలో మునిగి, మనం రక్షణకు మంచి కార్యములు అవసరము లేదని చెప్పుచున్నామని మనలను నిందిస్తున్నారు. క్రీస్తునందు పాలిభాగస్తులగుటకు గాని, ఆయనను విశ్వాసం ద్వారా అంగీకరించునట్లు సిద్ధపడుటకుగాని మంచి కార్యముల అవసరత లేదని మనం చెప్పుచున్నామని వారు నిందిస్తున్నారు. మరికొందరు వాక్యంలో తాము కృపచేతనే రక్షింపబడుచున్నామనీ, మంచికార్యముల అవసరం లేదని చదివి రక్షణ పొందుటకు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడనవసరం లేదనీ, కేవలం కృతజ్ఞతగా మాత్రమే దానికి విధేయత చూపితే చాలనీ, దానిని పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేసినా ఉచితంగా ఇయ్యబడు కృప వలన రక్షింపబడతామని తలుస్తున్నారు. కొందరైతే బలమైన స్వేచ్ఛావాద ఊహలకు లోనై క్రీస్తు రక్తము ధర్మశాస్త్రబంధకం నుండి స్వేచ్ఛనిచ్చిందని తలచి తమ ప్రవర్తనలో ధర్మశాస్త్రాన్ని అతిక్రమించికూడా మనస్సాక్షి గద్దింపనివారై ఉన్నారు.”

ఇలా పరస్పర విరుద్ధంగా ఉన్న ఈ పొరపాట్లకు ఒకానొక కారణం- రక్షణ అనగా నరకంనుండి విడిపింపబడి, పరలోక సంతోషాన్ని, మహిమను అనుభవించడమేనని అనేకులు తలంచడమే. కాబట్టి మహిమపరచబడేందుకు మంచి కార్యాలు సాధనమైనట్లయితే, అవి మన సంపూర్ణ రక్షణకు అవసరమని ఒకవేళ సంపూర్ణ రక్షణకు అవి సాధనము కాని పక్షంలో, మహిమపరచబడుటకు కూడ అవి ఎంతమాత్రమూ అవసరం లేదని వారు తీర్మానిస్తారు. అయితే తరచుగా వాక్యం రక్షణకు గల విశిష్టతను పరలోక పరిపూర్ణతగా చిత్రీకరించినప్పటికీ, విశ్వాసం ద్వారా ఈ లోకంలో కాని, మహిమపరచబడుట వలన పరలోకంలో కాని, మనం దుష్టత్వం నుండి విడుదల పొంది క్రీస్తు అనుగ్రహించు పరిపూర్ణ పవిత్రత మరియు ఆనందంలో పాల్గొనడమే రక్షణ యొక్క సంపూర్ణమైన, సరైన అర్థమని మనం గ్రహించాలి. ఈ విధంగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, ఆత్మ మనలో నివసించు వరము, దత్తపుత్రులమగు ఆధిక్యత, రక్షణలో ఒక భాగం. వీటిని ఈ జీవితంలోనే మనం అనుభవిస్తాం. అదే విధంగా మన హృదయాలు దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడటం , ఈ జీవితంలో క్రీస్తు యేసు ద్వారా నీతిఫలాలతో నింపబడటం, మన రక్షణలో అత్యవసరమైన భాగమే. దేవుడు ఈ లోకంలోనే మన పాపపు అపవిత్రత నుండి పరిశుద్ధాత్ముడు ఇచ్చే నూతనజీవం ద్వారా శుద్ధి చేసి ఆ తరువాత నరకం నుండి మనను రక్షించును (యెహెజ్కె. 36:29; తీతుకు 3:5). క్రీస్తు, “యేసు” (అనగా రక్షకుడు) అని పిలువబడెను. ఎందుకనగా తన ప్రజలను వారి పాపముల నుండి ఆయనే రక్షించును (మత్తయి 1:21). కాబట్టి మన పాపముల నుండి విడుదల మన రక్షణలో ఒక భాగం. అది ఈ జీవితంలోనే నీతిమంతులుగా చేయబడుట మరియు పరిశుద్ధపరచబడుట ద్వారా ప్రారంభమై, రానున్న జీవితంలో మహిమపరచబడుట ద్వారా సంపూర్ణమౌతుంది. మనం మన అపరాధాలలోను, పాపాలలోను చచ్చినవారమై ఉండగా దేవుని కొరకు జీవించుటకై క్రీస్తు చేత బ్రతికింపబడి, పరిశుద్ధతగల వారమై, దేవుని రూపమును కలిగి, పతనం ద్వారా కొల్పోయిన నీతిని తిరిగి పొందడం, సాతానుకూ మన సొంత శరీర వాంఛలకూ దాస్యం చేయడం నుండి విడుదల పొంది దేవుని దాసులుగా ఆత్మద్వారా నడిచే ఘనత పొందడం, ఆత్మఫలాలు ఫలించడం, ఇవన్నీ మన రక్షణలో ఒక భాగమా అని కారణసహితంగా అనుమానించగలమా? ఇదంతా హృదయంలోను జీవితంలోను గల పరిశుద్ధత కాకపోతే మరేమిటి?

కాబట్టి నేను ఈ ముగింపుకు వచ్చియున్నాను. ఈ లోకంలో పరిశుద్దులుగా ఉండడం రక్షణ పొందటానికి తప్పక అవసరం. అది గమ్యం చేర్చు సాధనం మాత్రమే కాదు కాని మరింత ఉదాత్తమైన అవసరతగా గమ్యంలో ఒక భాగమై ఉంది. సత్ క్రియల ద్వారా మనం రక్షణ పొందకపోయినా సత్ క్రియలు చేయటానికి రక్షింపబడి ఉన్నాం. అవి రక్షించు కృప యొక్క ఫలాలు మరియు ఫలితాలు. అవి “వాటి యందు మనము నడుచుకొనవలెనని దేవుడు ముందుగా సిద్ధపరచినవి” (ఎఫెసీ 2:10). సత్ క్రియలు చేయవలసిన నిబంధన యొక్క దాస్యం నుండి (ధర్మశాస్త్రం నుండి) విడుదల పొందటం రక్షణలో ఒక భాగమైనా దాని ఉద్దేశం పాపం చేయటానికి స్వేచ్ఛ నివ్వటం కాదు (అది బానిసత్వంలో అతి నీచమైనది) కాని “స్వాతంత్ర్యమునిచ్చు సంపూర్ణమైన నియమం” మనం నెరవేర్చడమే. ఎందుకనగా మనము అక్షరానుసారమైన ప్రాచీన స్థితిగలవారముకాక ఆత్మానుసారమైన నవీన స్థితి కలవారమై సేవ చేయుటకు పిలువబడియున్నాము (గలతీ. 5:13. రోమా 7:6). అవును ఈ జీవితకాలంలో పరిశుద్దులుగా ఉండటం రక్షణలో ఒక భాగం. 'తేజోవాసులైన పరిశుద్ధుల స్వాస్థ్యంలో పాలివారమగుటకు ఇది అవసరమైన సాధనమై ఉన్నది. ఎందుకనగా “పరిశుద్ధత లేకుండ ఎవడును ప్రభువును చూడడు” (హెబ్రీ 12:14). ఈ లోకపు రాజమందిరంలో వరాహం కు ప్రవేశం లేనివిధంగా, పరిశుద్ధత లేనిదే మహిమగల దేవుని సన్నిధికి మనం తగము.

ఈ విషయంలో ఆఖరుగా గుర్తుంచుకోవలసినదేమిటంటే మన రక్షణలో ప్రధాన పాత్ర వహించు హృదయ పరిశుద్ధతనూ, జీవితంలో పవిత్రతనూ విశ్వాసం ద్వారా ఆసక్తితో వెదకాలి. సువార్త క్రింద అజ్ఞానంతో జీవించు అనేకులు పాపం వలన హృదయాలను కఠినపరచుకొని, తమ ఆత్మలను శాశ్వతంగా నాశనం చేసుకుంటున్నారు. వీరు కేవలం ఊహాకల్పితమైన రక్షణ కొరకు క్రీస్తును నమ్ముతున్నారు. ఇలాంటి రక్షణలో పాప క్షమాపణ మరియు నిత్య యాతన నుండి విడుదల మాత్రమే ఉంటుంది గాని పరిశుద్ధత లేదు. పాపపు శిక్ష నుండి వారు విడుదల పొందాలని కోరుతారుగాని పాపవాంఛతో పరిశుద్ధతను ద్వేషిస్తూ పాపమును సేవించుట నుండి రక్షణ పొందాలని ఆశించరు. ఇట్టి అపాయకరమైన భ్రమను వ్యతిరేకించే విధానం కొందరు చేసేవిధంగా క్రీస్తు నందు విశ్వాసముంచడమే రక్షణార్థమైన కార్యం అనే వాస్తవాన్ని త్రోసిపుచ్చడం కాదు కాని పరిశుద్ధత కొరకు ఆయనను విశ్వసించని వారు నిజమైన రక్షణ కొరకు ఆయనను నమ్మడం లేదనీ, తమ హృదయంలోను జీవితంలోను పరిశుద్ధతను నీతిని కావాలని ఆశించనిదే వారు నిజమైన రక్షణను కోరడం లేదనీ చూపించడమే. దేవుడు మరియు క్రీస్తు నీకు రక్షణ ఇచ్చినట్లయితే పరిశుద్ధత అందులో ఖచ్చితంగా ఒక భాగమై ఉంటుంది. క్రీస్తు నిన్ను నీ పాప మాలిన్యం నుండి కడగనిదే నీకు ఆయనతో పాలు ఉండదు (యోహాను 13:8).

పరిశుద్ధతను కోరని వారు ఎంత చిత్రమైన రక్షణను కోరుకుంటున్నారు ! వారు రక్షింపబడతారట; అయినా ఇంకా దేవుని రూపాన్ని కోల్పోయి, సాతాను వికృత రూపాన్ని పొంది, వానికి బానిసలై, తమ సొంత శరీరాశలకులోనై మహిమలో దేవుని సంతోషాన్ని పొందుటకు తగనివారుగానే ఉండిపోతారట. కాని అలాంటి రక్షణ కొరకు క్రీస్తు తన రక్తాన్ని ధారపోయలేదు. దాన్ని వెదకువారు క్రీస్తునందలి దేవుని కృపను దుర్వినియోగ పరచి, దానిని కామాతురతగా మారుస్తున్నారు. వారు క్రీస్తు ద్వారా రక్షణ పొందాలని కోరుతారు కాని శరీరానుసారమైన మనసుకలవారై క్రీస్తుకు వెలుపలే ఉండిపోతారు. అయితే క్రీస్తుయేసునందున్న వారిని మాత్రమే దేవుడు శిక్షావిధి నుండి విడిపించాడు. వారు శరీరానుసారంగా నడుచువారు కాదు కాని ఆత్మానుసారంగా నడుచువారే, లేని పక్షమున వారు క్రీస్తును విభాగించి ఆయన రక్షణయందు ఒక భాగంలో మాత్రమే పాలివారై మిగిలిన భాగాన్ని విడిచిపెట్టినవారౌతారు: కాని క్రీస్తు విభజింపబడలేదు (1కొరింథీ 1:13) తమ పాపములు క్షమించబడాలని వారు కోరినప్పటికి అది ప్రేమ కలిగి దేవునితో నడవడానికి కాదు కాని శిక్షావిధి యొక్క భయం లేకుండా దేవునితో వైరంలో(పాపంలో)కొనసాగేందుకే. కాని మోసపోకుడి, దేవుడు వెక్కిరింపబడడు.

అట్టివారికి నిజమైన రక్షణ అంటే ఏమిటో తెలియదు. వారు తమ నశించిన స్థితిని సరైన విధంగా గుర్తించలేరు. పాపం వలన కలుగు గొప్ప కీడు వారు ఎరుగరు. వారు క్రీస్తును విశ్వసించినది కేవలం తమ మేథస్సు నుండి పుట్టిన ఊహాకల్పితమైన రక్షణ కొరకే. అట్టి విశ్వాసమంతా వ్యర్థమే. సువార్త యందలి విశ్వాసం, మనం ఆకలి దప్పులతో క్రీస్తు వద్దకు వచ్చి జీవజలం త్రాగేలా అనగా పరిశుద్దపరచు ఆయన ఆత్మను పొందేలా (యోహాను 7:37,38) చేసి, నరకం నుండి మాత్రమే కాక పాపం నుండి కూడా రక్షించమని హృదయ పూర్వకంగా ఆయనను వేడుకొని “నీ చిత్తానుసారముగా ప్రవర్తించుటకు నాకు నేర్పుము, దయగల నీ ఆత్మ సమభూమిగల ప్రదేశమున నన్ను నడిపించును గాక (కీర్తన 143:10); " నీవు నా మనస్సును త్రిప్పిన యెడల నేను తిరుగుదును” (యిర్మియా 31:18); "దేవా నా యందు శుద్ధ హృదయమును కలుగచేయుము. నా అంతరంగములో స్థిరమైన మనస్సును నూతనముగా పుట్టించుము” అని ప్రార్థించేలా చేస్తుంది. (కీర్తన 51:10). ఈ రీతిగా కృపచేత రక్షణ అను సిద్ధాంతము, క్రీస్తు ద్వారా ఉచితముగా అనుగ్రహింపబడిన రక్షణలో ఒక సారవంతమైన భాగంగా ఉండి, పరిశుద్ధ జీవితాన్ని విశ్వాసంతో వెదుకుటకు బలవంతం చేస్తుంది (వాల్టర్ మార్షల్, 1962). అయ్యో ! ఈనాడు రక్షణ అంటే ఏమిటో వాక్యానుసారంగా ఎరుగని వారు అనేకులుండుట ఎంతో విచారకరం. బోధకులనేకులు కేవలం ఒక “ఊహాకల్పితమైన రక్షణను నిజరక్షణకు మారుగా ప్రకటిస్తూ వారి శ్రోతలను మోసగిస్తున్నారు. ప్రియ పాఠకుడా, నీవీ విషయంలో పొరపడవద్దని నిన్ను బ్రతిమాలుతున్నాను. నీ హృదయం పరిశుద్ధపరచబడకపోతే నీవు ఇంకా రక్షింపబడని వాడవే. ఆత్మపరిశుద్దత కొరకు దాహం నీలో లేకపోతే దేవుడిచ్చు రక్షణ కొరకు నిజమైన వాంఛ నీకు లేదు. క్రీస్తు తన ప్రజల కొరకు కొన్న రక్షణలో నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట మరియు పరిశుద్ధపరచబడుట ఈ రెండూ ఇమిడి ఉన్నాయి. ప్రభువైన యేసు పాపపు దోషం మరియు శిక్ష నుండి మాత్రమే గాక దాని శక్తి మరియు మాలిన్యం నుండి కూడ రక్షిస్తాడు. పాప వాంఛ నుండి విడిపింపబడాలనే కోరికగలచోట నిజరక్షణ పొందాలనే వాంఛ కూడా ఉంటుంది. కాని ఆచరణాత్మకంగా పాపపు దాస్యం నుండి విడుదల కలగకపోతే రక్షించు ఆయన కృపకు మనమింకా అన్యులమే. క్రీస్తు “మన పితరులను కరుణించుటకును తన పరిశుద్ధ నిబంధనను, అనగా మన తండ్రియైన అబ్రహాముతో తాను చేసిన ప్రమాణమును జ్ఞాపకము చేసికొనుటకును మనము శత్రువుల చేతిలో నుండి విడిపించబడి, మన జీవిత కాలమంతయు నిర్భయులమై, ఆయన సన్నిధిని పరిశుద్ధముగాను నీతిగాను ఆయనను సేవింపను, అనుగ్రహించుటకును ఈ రక్షణ కలుగజేసెను” (లూకా. 1:75). దీన్ని బట్టి మనలను మనం బేరీజు వేసుకోవాలి, పరీక్షించుకోవాలి. మనమాయనను పరిశుద్ధతయందు, నీతియందు సేవిస్తున్నామా? లేని పక్షంలో మనమింకా పరిశుద్ధపరచబడలేదు. పరిశుద్ధపరచబడకపోతే మనమాయనవారం కాము.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

4. దాని ఆవశ్యకత (ముగింపు)

పరిశుద్ధపరచబడుట అవసరమని వివరించిన మునుపటి అధ్యాయాలలో, ఒక పాపి యొక్క రక్షణకు, అతన్ని పరిశుద్ధంగా చేయటం అవసరమని చూసాము. అవును, పరిశుద్ధపరచబడుట రక్షణలో అంతర్భాగము. ప్రాముఖ్యమైన ఈ మూలసత్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయటమే ఆధునిక పరిచర్యలోని తీవ్రమైన లోపం. ఈనాడు మారుమనస్సు పొందామని చెప్పుకునే అనేకులను గురించి “ఎఫ్రాయిము తిప్పివేయబడని అప్పము” (హోషేయ 7:8) అని చెప్పేందుకు ఎంతో కారణం ఉన్నది. అది క్రింద మాడి, పైన కాలనట్లు ఉన్నది. క్రీస్తు నరకం నుండి తప్పించు సాధనంగా చూపించబడుతున్నాడే తప్ప, అంతరంగంలో నివసించు పాపంనుండి స్వస్థపరచగల పరమవైద్యునిగా, పరలోకంలో ఉండదగిన వారిగా మార్చగలవానిగా ప్రకటింపబడడం లేదు. పాపక్షమాపణ ఎలా పొందాలనే అంశంపై ఎంతో చెబుతారు. కాని, పాపపంకిలం నుండి ఎలా శుధ్ధీకరించబడాలి అనే అంశంపై ఏమీ బోధించరు. విమోచించు ఆయన రక్తము యొక్క ఆవశ్యకతను గురించి ఎన్నో చెబుతారు కాని ఆచరణాత్మకమైన పరిశుద్ధత యొక్క అవసరతను గురించి ఏమీ చెప్పరు. తత్ఫలితంగా క్రీస్తు బలిదానం యొక్క పరిపూర్ణతకు మేథాసంబంధంగా సమ్మతించే వేలాదిమందికి, హృదయ శుద్ధిని గురించి ఏమీ తెలియదు.

అదే విధంగా, నేడు విశ్వాసానికి ఇవ్వబడుతున్న స్థానానికీ, మరియు పరిశుద్ధపరచబడుట వలన కలిగే విధేయతకూ లేఖనాలిచ్చిన ప్రాధాన్యతకూ మధ్య సమతుల్యం కొల్పోవటం చాలా విచారకరంగా ఉంది. “విశ్వాసము లేకుండ దేవునికిష్టుడై యుండుట అసాధ్యము” (హెబ్రీ11:6). అన్నది ఎంత సత్యమో “పరిశుద్ధత లేకుండ ఎవడును ప్రభువును చూడడు” (హెబ్రీ12:14) అన్నది కూడా అంతే సత్యం. 'క్రొత్త సృష్టి పొందుటయే గాని సున్నతి పొందుట యందేమియు లేదు. పొందక పోవుటయందేమియు లేదు” (గలతీ 6:15) అని మాత్రమే చెప్పబడలేదు కాని “దేవుని ఆజ్ఞలను అనుసరించుటయే ముఖ్యము గాని సున్నతి పొందుటయందు ఏమియులేదు, సున్నతి పొందకపోవుట యందేమియు లేదు” (1కొరింథీ 7:19) అని కూడ వ్రాయబడి ఉన్నది. “దైవభక్తి యిప్పటి జీవము విషయములోను రాబోవు జీవము విషయములోను వాగ్దానముతో కూడినదైనందున అది అన్ని విషయములలో ప్రయోజనకరమవును” (1తిమోతి4:8) అని దేవుడు మనతో వ్యర్థంగా పలుకలేదు.

వాగ్దానాలన్నిటిలో కేవలం ఆచరణాత్మకమైన, కీలకమైన, వ్యక్తిగతమైన, దైవభక్తికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడటం మాత్రమే కాక, విశ్వాసిని ఆ వాగ్దానాలకు అర్హునిగా తీర్చిదిద్దేది కూడ ఆ దైవభక్తే అని స్పష్టమౌతున్నది.

అయ్యో ఈనాడు ఎక్కువమంది పరిశుద్ధత లేకుండా, విశ్వాసముంటే చాలు తప్పక పరలోకం చేరతామని అనుకొంటున్నారు. విశ్వాసాన్ని గౌరవిస్తున్నామనే నెపంతో సాతాను వెలుగుదూత వేషంలో అనేకులను మోసగించాడు; ఇంకా మోసగిస్తూనే ఉన్నాడు. అయితే వారి “విశ్వాసము” పరీక్షింపబడినపుడు దాని విలువ ఏపాటిది? పరలోక ప్రవేశానికి నిశ్చయత కలిగించు విషయంలో దాని విలువ ఏమీ లేదు. అది శక్తి లేనిది, జీవం లేనిది, ఫలం లేనిది. ఇలాంటి విశ్వాసం కేవలం దయ్యములకున్న విశ్వాసం వంటిదే (యాకోబు 2:19) దేవుడు ఏర్పరచుకొన్న వారి విశ్వాసం “భక్తికి ఆధారమగు సత్య విషయమైన అనుభవ జ్ఞానము” (తీతుకు 1:1) రక్షణార్థమైన విశ్వాసం “అతి పరిశుద్ధమైనది” (యూదా. 20) అది "హృదయమును పవిత్రపరచు” విశ్వాసం (అపోస్త. 15:9). అది “ప్రేమ వలన కార్యసాధకమగు విశ్వాసము”(గలతీ 5:6). అది "లోకమును జయించు విశ్వాసం” (1యోహాను 5:4). అది సమస్తమైన మంచి క్రియలను బయలుపరచు విశ్వాసం. (హెబ్రీ11) ఇప్పుడు వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత యొక్క ఆవశ్యకత ఏమిటో మరింత వివరంగా చూద్దాం. .

దేవుని స్వభావం మనం పరిశుధ్ధులుగా ఉండాలని కోరుతుంది. పరిశుద్ధత దైవస్వభావం యొక్క ఔన్నత్యం, ఘనత అయిఉన్నది. తన కరుణ విషయమై దేవుడు " కరుణాసంపన్నుడు” (ఎఫెసీ 2:4), అని వ్రాయబడి ఉండగా, తన పరిశుద్ధత విషయంలో మాత్రం "పరిశుద్ధతను బట్టి” ఆయన “మహానీయుడు” (నిర్గమ 15:11) అని వ్రాయబడి ఉన్నది. కరుణ ఆయన సంపద అయితే పరిశుద్ధత ఆయన మహిమ అయిఉన్నది. ఆయన తన ఈ పరిపూర్ణతను బట్టే ప్రమాణం చేసాడు. “నా పరిశుద్ధత తోడని నేను ప్రమాణము చేసితిని” (కీర్తన 89:37) “ఇశ్రాయేలు యొక్క పరిశుద్ధుడ”నని ముప్పది మార్లకు పైగా ఆయన పిలవబడ్డాడు దీనిని బట్టియే పరమందలి దూతలును, నీతి మంతుల ఆత్మలును “పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడ”ని ఆయనను స్తుతించుచుందురు (యెషయా 6:3; ప్రక 4:8). బంగారం అన్నిటికంటే శ్రేష్టమైనది కనుక దానికంటే తక్కువ విలువగల వాటిపై అది పొదుగబడునట్లు దేవునిలోని ఈ పరిపూర్ణత ఆయనకు సంబంధించిన అన్నిటిపై పొదగబడింది. ఆయన సబ్బాతు దినము " పరిశుద్ధమైనది ” (నిర్గమ 16:23). ఆయన ఆలయము 'పరిశుధ్ధ మైనది' (నిర్గమ 15:13). ఆయన నామము 'పరిశుద్ధమైనది” (కీర్తన 99:3) ఆయన కార్యములన్నీ 'పరిశుధ్ధమైనవి' (కీర్తన 145:17) మహిమగల ఆయన గుణముల సంపూర్ణత ఆయన పరిశుద్ధతయే. ఆయన శక్తి పరిశుద్ధమైనది. ఆయన కనికరం పరిశుద్ధమైనది, ఆయన జ్ఞానం పరిశుద్ధమైనది.

వర్ణింపలేని దైవస్వభావం యొక్క పవిత్రత లేఖనాల యందంతట పేర్కొనబడింది. మనలో పరిశుద్ధత ఉండవలసిన ఆవశ్యకతకు మూలకారణమిదే. తన స్వభావంలో గల పరిశుద్ధతను బట్టే దేవుడు తన ప్రజలు కూడ పరిశుద్ధంగా ఉండాలని ఆశిస్తున్నాడు. “నేను మీ దేవుడ నైన యెహోవాను; నేను పరిశుద్ధుడను గనుక మీరును పరిశుద్ధులై యుండునట్లు మిమ్మును మీరు పరిశుద్ధపరచుకొనవలెను” అని సెలవిస్తున్నాడు. ఇదే మూలసూత్రం సువార్తలోకి కూడా బదిలీ చెయ్యబడింది. “నేను పరిశుద్ధుడనైయున్నాను గనుక మీరును పరిశుధ్ధులై యుండుడ”ని వ్రాయబడి ఉన్నది. “కాగా మీరు విధేయులగు పిల్లలై, మీ పూర్వపు అజ్ఞానదశలో మీ కుండిన ఆశల ననుసరించి ప్రవర్తింపక, మిమ్మును పిలిచిన వాడు పరిశుద్ధుడైయున్న ప్రకారం మీరునూ సమస్త ప్రవర్తనయందు పరిశుద్ధులైయుండుడి” (1 పేతురు 1:15, 16). తన స్వభావం ఈ విధమైంది కాబట్టి మనం పరిశుద్ధపరచబడకపోతే మనకు ఆయనకు మధ్య ఎలాంటి సంబంధమూ ఉండదని దేవుడు స్పష్టంగా సెలవిస్తున్నాడు. “ఐగుప్తు దేశములోనుండి మిమ్మును రప్పించిన యెహోవాను; నేను పరిశుద్ధుడను గనుక మీరును పరిశుద్ధులు కావలెను(లేవియ. 11:45) మనం పరిశుద్ధులం కాకపోతే, “దేవుని కనుదృష్టి దుష్టత్వము చూడలేనంత నిష్కళంకమైనది” (హబక్కూ 1:13) ఆయన స్వభావం అత్యంత పవిత్రమైనదగుట వలన దేవుడు తన విరోధులను, అపవిత్రమైన పాపులను, అపరాధములు చేయువారిని చూసి ఆనందించలేడు. యెహోషువా ప్రజలను హెచ్చరిస్తూ, 'దేవుడు పరిశుద్ధుడును, రోషముకలవాడును గనుక వారు పాపములోనే కొనసాగినట్లయితే ఆయనను సేవింపజాలరని' స్పష్టంగా చెప్పాడు (యెహోషు 24:19). అటువంటి దేవునికి అపరిశుద్ధులైన వారు చేయు సేవ అంతా వ్యర్థమే. అది త్రోసివేయబడుతుంది, ఎందుకంటే దానిని అంగీకరించడం ఆయన స్వభావానికి విరుద్ధం. అపోస్తలుడైన పౌలు ఇదే సత్యాన్ని ఈ మాటలలో చెబుతున్నాడు. "ఆ కృప కలిగి వినయ భయభక్తులతో దేవునికి ప్రీతికరమైన సేవ చేయుదము, ఏలయనగా మన దేవుడు దహించు అగ్నియైయున్నాడు” (హెబ్రీ. 12:29). దేవుని ఆరాధించటానికి కృప, పరిశుద్ధత అవసరమని ఇక్కడ పౌలు చెప్తున్నాడు. ఆయన పరిశుద్ధ స్వభావం దహించు అగ్ని. కాబట్టి దానికి అనర్హమైన దానిని, దానికి విరోధమైన ప్రతిదానిని అది దహించి వేస్తుందని చెప్తున్నాడు.

ఒకడు తాను పరిశుద్ధంగా ఉండనని నిశ్చయించుకొన్నట్లయితే తాను ఆరాధించి సేవించటానికి వేరొక దేవుని వెతుక్కోవాలి, ఎందుకంటే అలాంటివాడు దేవుని అంగీకారాన్ని ఎన్నడూ పొందలేడు. అన్యజనులు పూర్వమే దీనిని గ్రహించి “వారు తమ మనస్సులో దేవునికి చోటియ్యనొల్లక పోయిరి” (రోమా. 1:28) గనుక వారు సమస్తమైన దుష్టత్వముకు,దురాశకు లోనై దేవుని సత్యాన్ని అసత్యానికి మార్చి, తమకొరకు అపవిత్రమైన, దుష్టమైన దేవుళ్ళను కల్పించుకొని, వారిని పోలినవారై తృప్తితో వారిని సేవించిరి. అపవిత్రమైన జీవితాలుకలవారు దేవుడు కూడ పరిశుధ్ధుడు కాడని రహస్యంగా తలుస్తున్నారని దేవుడే సెలవిచ్చాడు. దేవుడు, “నేను కేవలము నీవంటి వాడనని నీవను కొంటివి, అయితే నీ కన్నులయెదుట ఈ సంగతులను నేను వరుసగా ఉంచి నిన్ను గద్దించెదను” (కీర్తన 50:21) అని సెలవిస్తున్నాడు. ఈనాడు దేవుని పరిశుద్ధతను నమ్ముతున్నామని చెప్పే మరికొందరు, ఆయన కృపను గురించి దురభిప్రాయంగలవారై తాము అపవిత్రులైనా దేవుడు అంగీకరిస్తాడని అనుకుంటున్నారు. “నేను పరిశుద్ధుడను కావున మీరును పరిశుద్ధులై ఉండుడి”. ఎందువలన? ఎందుకంటే ఇందువల్ల మాత్రమే మనం ఆయన స్వరూపాన్ని పోలి ఉంటాము. ప్రారంభంలో మనం దేవుని పోలికలో సృష్టింపబడ్డాం. పరిశుద్ధతే ఆ స్వారూప్యంలో ఉన్న మూలాంశం. మిగిలిన ప్రాణులపై మానవుని ఆధిక్యత, ధన్యత, ప్రాధాన్యత, దీనియందే ఇమిడి ఉన్నాయి. కాబట్టి మనం సృష్టింపబడినపుడే మనలో రూపింపబడిన దేవుని యొక్క ఈ పోలిక, మరియు ఆత్మపై ఆయన ముద్ర లేకుండ దేవునితో సంబంధం కలిగి ఉండలేము. పాపం ప్రవేశించినందువల్ల మనం ఈ రూపాన్ని కోల్పోయి ఉన్నాము. దీనిని తిరిగి పొందు మార్గం లేకపోతే, మనం నిరంతరం దేవుని మహిమను పొందలేకుండాఉండేవారము. అయితే మనం పరిశుద్ధులుగా తీర్చిదిద్దబడుట ద్వారా ఇది జరుగుతుంది; ఎందుకంటే ఇందుకే దేవుని స్వరూపం తిరిగి మనలో పునః ముద్రితమగును (ఎఫెసీ 4:22,24; కొలస్స 3:10) దేవుని పోలికలోనికి మార్చబడాలని నిజంగా ప్రయాసపడని వారెవరైనా సరే, తాము దేవునిలో ఆసక్తి చూపిస్తున్నామని అనుకోవడం వ్యర్థం.

నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట ఎంత అవసరమో పరిశుద్ధపరచబడుట కూడ అంతే అవసరం. పరిశుద్దత లేకుండా తాను దేవుని యందు ఆనందిస్తున్నానని తలచేవాడు, దేవుని అపవిత్రునిచేసి, ఆయనను అవమానిస్తున్నాడు. మనం పాపమునైనా విడిచి పెట్టాలి లేదా దేవునినైనా విడిచి పెట్టాలి. మరో ప్రత్యామ్నాయం లేదు. పరలోకమును నరకముతో సమాధానపరచడం ఎంత అసాధ్యమో, వెలుగుకు చీకటికి, మేలుకు కీడుకు మధ్యనున్న భేదమంతా తీసివేయడం ఎంత దుర్లభమో, అపవిత్రులైన వారిని దేవుడు అంగీకరించడం కూడ అంతే అసాధ్యం. మనకు దేవునితో గల సంబంధము మన పరిశుద్ధతపై ఆధారపడలేదన్నది ఎంత సత్యమో, పరిశుద్ధత లేనిదే దేవునితో ఏ సంబంధమును కలిగి ఉండలేమన్నది కూడ అంతే సత్యం. పరిశుద్ధత, విధేయత రక్షణ సంపాదించడానికి అవసరం కావు గనుక అవి లేకుండ తాము పరలోకం చేరగలమని చాలామంది పొరబడుతున్నారు. యేసుక్రీస్తు ద్వారా దేవుడు పాపులపట్ల ఉచితంగా చూపిన కృప, పరిశుద్ధతను అనవసరమైనదిగానో నిరుపయోగమైనదిగానో చేయలేదు. క్రీస్తు పాపమునకు పరిచారకుడు కాదు కాని దేవుని మహిమను నిలబెట్టువాడు. ఆయన తన ప్రజలకు పాపములో భద్రతను కొనిపెట్టలేదు కాని పాపం నుండి రక్షణను కొనిపెట్టాడు.

దేవుని స్వారూప్యంలోనికి మనం ఎదుగుటను బట్టే మనం ఆయన మహిమను సమీపించగలం. ప్రతిదినమూ రచయిత మరియు చదువరి, ఈ లోకమందలి తమ పరుగును కడముట్టించు ఘడియను సమీపిస్తున్నారు. (ఎ.డబ్ల్యు. పింక్ తన పరుగును 1952 సం. జూలై లో కడముట్టించారు). మనం పరలోకమును సమీపిస్తున్నామని తలుస్తూ నరకానికి దారి తీసే మార్గాలను అసరించినట్లైతే మనలను మనమే మోసపుచ్చుకుంటున్నాం . కృపయందు ఎదగ కుండానే మహిమ దిశగా ప్రయాణం చేస్తున్నామని తలచినట్లయితే అది మన భ్రమ మాత్రమే అవుతుంది. క్రీస్తు పోలిక కలిగిఉండడమే విశ్వాసి మహిమపరచబడడం యొక్క సారం (1 యోహాను . 3:2). ఇప్పుడు తాను ద్వేషించేదాన్ని ఆ తరువాత ప్రేమించగలనని ఎవరైనా తలచినట్లయితే అది అవివేకమే అవుతుంది. పరిశుద్ధులమవ్వడం ద్వారానే దేవుని స్వారూప్యమును పొందగలం. ఆ విధంగా మాత్రమే మనము “మహిమ నుండి అధిక మహిమను పొందుచు.............. ఆయన పోలికకు మార్చబడుచున్నాము” (2 కొరింథీ 3:18). అనగా మహిమ గల ఒక కృపాదశ నుండి మరొక దశకు మార్చబడుతూ చివరికి సమస్త సుగుణాలూ మరియు పరిశుద్ధతా, నిత్యమహిమలో కలుగు మార్పును పొందుతాము.

అయితే క్రీస్తు ద్వారా తన వద్దకు వచ్చే ఎటువంటి భయంకర పాపినైనా క్షమించి చేర్చుకోవడానికి దేవుడు సిద్ధంగా లేడా? వారి విలువను కాని నీతిని కాని లెక్కలోకి తేక వారిని క్షమించగలిగే గొప్ప కరుణ ఉ చితమైన కృప, ఆయనకు లేదా? ఒకవేళ వుంటే, పరిశుద్ధత అంత అవసరమని నొక్కి చెప్పడం ఎందుకు? వేవేల ఏండ్ల నుండి ఉన్న ఈ అభ్యంతరం ఈనాటికీ వినిపిస్తూనే ఉంది. శరీరసంబంధమైన మనసు కలిగి తర్కించేవారు పరిశుద్ధత తప్పనిసరి అయితే, ఇక కృప అవసరత లేదని వాదిస్తారు. మనుష్యులు తమ అపవిత్రను బట్టి నశించినట్లైతే దేవుడు కృపగలవాడు ఎలా అవుతాడో వారికి అంతుపట్టదు. కృప విస్తరించుచున్నది. కాబట్టి మనం పాపంలో జీవించవచ్చుననే తలంపు తప్ప మరేదీ వారికి హేతుబద్దంగా అనిపించదు. అపోస్తలుడైన పౌలు రోమా 6:1లో కృప విస్తరించినప్పటికీ విశ్వాసులు ఎందుకు పరిశుధ్ధులుగా ఉండాలో వివరిస్తున్నాడు. మనలో పరిశుద్ధత ఉండవలసిన అవసరత లేనట్లయితే కృపను అవమానించినట్లు అవుతుంది.

దేవుడైన యెహోవా కనికరము, దయ, దీర్ఘశాంతము, విస్తారమైన కృపాసత్యములు గల వాడని (నిర్గమ 34:6) చెప్పబడిన వెంటనే ఆయన దోషులను నిర్ధోషులుగా ఎంచడని (నిర్గమ 34:7) కూడా చెప్పబడటం ప్రత్యేకంగా గమనించాలి (ఏదోషులు” అంటే అవిధేయులై పాపంలో కొనసాగేవారని అర్థం).

 దేవుని ఆజ్ఞలను బట్టి మనం పరిశుద్ధులంగా ఉండటం అవసరమై ఉంది. ఇది క్రియల మూలమైన నిబంధన (పాత నిబంధన) క్రింద మాత్రమే కాకుండా కృపామూలమైన నిబంధన క్రింద కూడ(క్రొత్త నిబంధన) విడదీయరానిదిగా జతపరచబడి ఉంది. పరిశుద్ధత కలిగి ఉండడం, పాపంలేకుండ జీవించడం అనే విధులను తప్పక నెరవేర్చాలని సువార్తలలో కూడ ఉంది. పరిశుద్ధతలో సువార్త ధర్మశాస్త్రము కన్న ఏమాత్రం తక్కువ కాదు. ఎందుకంటే ఇవి రెండూ పరిశుద్ధ దేవుని నుండి వెలువడినవే. అనేకమైన పాపాలు క్షమించబడుటకు, క్రైస్తవుని అసంపూర్ణ విధేయత అంగీకరించుటకు ఒక ఏర్పాటు చెయ్యబడినప్పటికీ, నీతి ప్రమాణం ఏ మాత్రం తక్కువ చేయబడలేదు, ఎందుకంటే పరిశుద్ధులుగా ఉండాలనే విధి తక్కువ చెయ్యబడటంకాని స్వల్ప పాపం చేసే అనుమతి ఇయ్యబడటంకాని సువార్తలో మనకు ఎక్కడా కనిపించదు. ఈ నిబంధనల మధ్య రెండు విధాలైన భేదాలున్నాయి.మొదటినిబంధనలో పరిశుద్ధులుగా ఉండవలసిన విధులన్నీ దేవుని యెదుట మన నీతిగా కనబడటానికి అవసరం. వాటి వలన మనము తీర్పు తీర్చబడుదుము (రోమా. 10:5) - కృప క్రింద ఇలా ఉండదు. స్వల్పమైన అపజయం కైనా అనుమతి లేదు (యాకోబు 2:10) అయితే ఇప్పుడు క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వం వలన న్యాయం, కనికరం కలసిపోయాయి.

పరిశుద్ధత కొరకు సువార్త ఇచ్చు ఆజ్ఞ వలన మూడు విషయాలకు గౌరవం ఉండవలెను. మొదటిగా వాటిని జారీచేసే వాని అధికారానికి. మనలను విధేయతకు బద్దులుగా చేసేదే అధికారం. మలాకి 1:6 చూడండి మనలను పరిశుద్దులుగా ఉండమని కోరువాడు సార్వభౌముడైన ధర్మశాస్త్రదాత. తనకిష్టమైన దానిని చేయమని ఆజ్ఞాపించే అధికారం ఆయనకుంది. కాబట్టి, దానిని చేయనివాడు దైవ శాసనాన్ని ధిక్కరిస్తున్నాడు. పరిశుధ్ధులుగా ఉండాలనే దేవుని ఆజ్ఞ క్రిందఉండి, అన్ని విషయాలలోను యధార్ధంగా, ఆసక్తితో అనుదిన జీవితంలో దానిని ఆచరించడానికి ప్రయాసపడకపోతే అది ఆయన అధికారం ధిక్కరించి జీవించటమే. తన దైనందిన జీవితంలో పరిశుద్ధతను వెదకడానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వని వాని స్థితి కూడ ఇటువంటిదే. దీనిని మరచిపోవడం లేదా మనం లక్ష్యపెట్టవలసిన రీతిగా దీనిని లక్ష్యపెట్టకపోవడం మన నడతలో ఉన్న నిర్లక్ష్య వైఖరికి కారణం. మన హృదయాలలో, మనస్సులలో దేవుని ఆజ్ఞల వెనుక ఉన్న అధికారాన్ని సదా గుర్తు చేసికోవటం ద్వారా అవిధేయత నుండి మనలను మనం కాపాడుకోగలం.

రెండవది, మనలను పరిశుద్దులుగా ఉండమని ఆజ్ఞాపించినవాని శక్తిని మన మనస్సుల ఎదుట ఉంచుకోవాలి. “ఒక్కడే ధర్మశాస్త్రమును నియమించి న్యాయము విధించువాడు; ఆయనే రక్షించుటకును నశింపజేయుటకును శక్తిమంతుడై యున్నాడు; పరునికి తీర్పు తీర్చుటకు నీవెవడవు?” (యాకోబు 4:12) దేవునికి గల ఆజ్ఞాపించే అధికారంలో ఎంత శక్తి ఉన్నదంటే విధేయతగల వారిని ఆయన నిత్యముగా ఆశీర్వదించి, అవిధేయులను నిత్యము శిక్షిస్తాడు. దేవుని ఆజ్ఞలతో ఒకవైపు నిత్యానందము నిచ్చు వాగ్దానాలు, మరొక వైపు నిత్య దుఃఖము ఇచ్చు హెచ్చరికలు జతపరచబడి ఉన్నవి. మనం పరిశుద్ధముగా లేదా అపరిశుద్ధముగా ఉండుటను బట్టి అవి మనకు అన్వయించబడతాయి. మనం పరిశుధ్ధులుగా ఉండవలసిన అవసరతకు మరొక ముఖ్య కారణం ఇదే. మనం అలా లేకపోతే పరిశుధ్ధుడు శక్తిమంతుడు నైన దేవుడు మనలను నాశనం చేస్తాడు. దేవుని వాగ్ధానాలు మరియు హెచ్చరికల పట్ల గౌరవం చూపటం ఆత్మీయ స్వేచ్ఛ లో ఒక ప్రధానమైన భాగం. “నేను సర్వశక్తి గల దేవుడను; నా సన్నిధిలో నడుచుచు నిందారహితుడవై యుండుము” (ఆదికా 17:1) నిందారహితుడుగా నడుచుకొనే మార్గం, ఆలాగ నడవమని కోరినవాడు సర్వశక్తుడైన దేవుడని మనం నిత్యం ఆయన యెదుటనే ఉన్నామని గుర్తుంచుకొనుటే. మన ఆత్మల విలువను మనం ఎరిగి ఉంటే ఆ విధంగా నడవటానికి కావలసిన కృపను వెదకుతాం.

మూడవదిగా, దేవుని అనంత జ్ఞానాన్ని మంచితనాన్ని మనము గౌరవించాలి. దేవుడు తన ఆజ్ఞలలో మనపై తన అధికారం చూపటమే కాక తన నీతిని, ప్రేమను కూడ ప్రదర్శిస్తాడు. ఆయన ఇచ్చిన ఆజ్ఞలు అధికార దాహం గల నియంత ఇచ్చేటటువంటివిగా ఉండవు కాని మన మేలును మనః పూర్వకంగా కోరు వ్యక్తి జారీ చేసిన జ్ఞానయుక్తమైన శాసనాలుగా ఉంటాయి. “ఆయన ఆజ్ఞలు భారమైనవి కావు” (1యోహాను. 5:3). అవి మన స్వేచ్ఛను అరికట్టేవి కావు గాని న్యాయంగా, ఆరోగ్యకరంగా, మిక్కిలి మేలుకరంగా ఉన్నాయి. వాటిని గైకొంటే గొప్ప లాభం కలుగుతుంది. వాటిని శిరసావహిస్తే ఎప్పుడూ, ఎల్లప్పుడూ సంతోషం కలుగుతుంది. సాతానుకూ, పాపానికీ దాసులుగా ఉండాలని కోరుకునే వారికి మాత్రమే అవి భారమైనవిగా అనిపిస్తాయి. అయితే దేవునితో నడిచే వారందరికి అవి సరళమైనవి, ఇంపైనవి. దేవుని ప్రేమించినపుడు ఆయనను సంతోషపెట్టాలనే వాంఛ కలుగుతుంది. ఆలా చేయడానికి క్రీస్తు మనకు కృప అనుగ్రహిస్తాడు.

క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వాన్ని బట్టి మన వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత అవసరమై ఉంది. దేవుడు తన కుమారుని ఈ లోకములోనికి పంపడంలో గల ప్రాముఖ్యమైన ఉధ్ధేశం మనం కోల్పోయిన పరిశుద్ధతను మనకు తిరిగి యివ్వడమే “అపవాది యొక్క క్రియలు లయ పరచుటకే దేవుని కుమారుడు ప్రత్యక్షమాయెను” (1యో  హాను 3:8). అపవాది క్రియలలో అతి ముఖ్యమైనది, పాపనియమము మరియు వైరము మన స్వభావంలోను, వ్యక్తిత్వంలోను, నాటి, దేవునికి విరోధంగా ఉండేలా చేయటం. పరిశుద్ధత మరియు విధేయతానియమం మనలో నాటబడనిదే దుష్ట కార్యం లయపరచబడదు. పాపము వలన మనలోని దైవ స్వరూపం నాశనమైంది, దానిని తిరిగి నెలకొల్పటమే క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వంలోని ముఖ్యోద్దేశం. తన ప్రజలు దేవుని నిత్యమహిమలో పాలు పొందే విధంగా జీవింపచేయడమే, క్రీస్తు యొక్క ముఖ్య ప్రణాళిక. ఇది పరిశుద్ధత ద్వారానే సాధ్యమౌతుంది.

క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వపు నెరవేర్పులో మూడు ముఖ్య కోణాలు ఉన్నాయి. తన యాజకత్వం వలన ఆయన దేవుని న్యాయాన్ని సంతృప్తి పరచి మనను దేవునితో సమాధానపరచడం మాత్రమే కాక, మనం నీతిమంతులుగా తీర్చిదిద్దబడి పరిశుద్ధపరచబడడుటను కూడా సంప్రాప్తింప చేసాడు. “ఆయన సమస్తమైన దుర్నీతి నుండి మనలను విమోచించి, సత్ క్రియల యందాశక్తి గల ప్రజలను తనకోసము పవిత్రపరచుకొని తన సొత్తుగా చేసికొనుటకు తన్ను తానే మనకొరకు అర్పించుకొనెను” (తీతుకు 4:14) కాబట్టి పవిత్రత యందు ఆసక్తి లేనివారు క్రీస్తు చేసిన బలి వలన ప్రయోజనం పొందినట్లు ఏ రుజువూ కనిపించడం లేదని దీనివలన తెలుస్తున్నది.

ప్రవక్తగా క్రీస్తు దేవుని ప్రేమను, ఆయన చిత్తమును మనకు బయలుపరచాడు. దీని ద్వారా ఆయన దేవునిని మనకు తెలియజేసి మనను ఆయనకు విధేయులుగా చేస్తాడు. ప్రవక్తగా క్రీస్తు తన పరిచర్యను ప్రారంభించినప్పుడే ధర్మశాస్త్రముకు పూర్వం ఉన్న పవిత్రతను తిరిగి నెలకొల్పి యూదుల వక్రభావాల నుండి దానిని శుద్ధిచేయటం మనం చూడగలం. (మత్తయి 5) రాజుగా ఆయన మనలోని దుర్వాంఛలను అణచి, విధేయులం అవ్వడానికి కావలసిన శక్తినిస్తాడు. ఈ సంగతులను బట్టి మనను మనం పరీక్షించుకోవాలి. తెలిసి తెలిసి పాపంలో జీవిస్తూ క్రీస్తు మనను రక్షించాడని తలచడం సాతాను యొక్క అతి గొప్పదైన మోసం.

క్రీస్తు చేయు పై కార్యాలలో దేని నుండి నేను లాభం పొందాలని కోరుతున్నాను? యాజకునిగా ఆయన చేసే కార్యం నుండా? అయితే ఆయన రక్తం నన్ను శుద్ధిచేసిందా? దాని వలన నేను పరిశుద్ధుడనయ్యానా? దాని ద్వారా లోకం నుండి నేను విడిపించబడ్డానా? దాని వలన దేవునికి ఆయన సేవకు అంకితమయ్యానా? ప్రవక్తగా ఆయన చేసే కార్యం నుండి నేను లాభం పొందాలని కోరుతున్నానా? ఇహలోక సంబంధమైన దురాశలను విసర్జించి.... ఈ లోకంలో స్వస్థ బుద్దితోను నీతితోను భక్తితోను బ్రతకడం ఆయన నుండి నేర్చుకున్నానా? దేవునితోను, మనుష్యులతోను నేను కొనసాగించు వ్యవహారాలన్నిటిలో, నా మార్గాలన్నిటిలో యదార్థంగా ప్రవర్తించేలా ఆయనే నాకు నేర్పించాడా? ఆయన రాజుగా చేసిన కార్యం నుండి నేను లాభం పొందాలని కోరుతున్నానా? అయితే ఆయన నాలోను నామీదను నిజంగా ఏలుబడి చేస్తున్నాడా? నన్ను సాతాను శక్తినుండి విడిపించి తన కాడిని నేను ఎత్తుకొనేలా చేశాడా? ఆయన రాజదండం నాలో ఏలుతున్న పాపాన్ని విరగగొట్టిందా? ఆయన రాజ్యంలో నేను నమ్మకమైన పౌరునిగా ఉన్నానా? లేదంటే ఆయన చేసిన త్యాగం నుండి నేనెలాంటి ప్రయోజనం పొందలేదు. మనను పరిశుద్ధులుగా చేయటానికే క్రీస్తు చనిపోయాడు గాని అపవిత్రులుగా ఈ లోకంలో సుఖభోగాలు అనుభవించేందుకు కాదు.

క్రీస్తు మహిమ కొరకు మనం పరిశుధ్ధులుగా ఉండటం అవసరం. మనం నిజంగా ఆయన శిష్యులమైతే, ఆయన వెల చెల్లించి మనను కొన్నాడు. “మనము మన సొత్తు కాదు,” ఆయన వారము. మనం ఆయన వారమైనందుకు ఆత్మయందు శరీరమునందు ఆయనను మహిమపర్చవలెను. (కొరింథీ 6:19,20) అంత గొప్ప వెల చెల్లించి మనను కొన్నందుకు మనం ఇప్పటి నుండి మన కోసం కాక ఆయన కోసమే జీవించాలి, అయితే దీనిని ఎలా చేయాలి? క్రీస్తు తన శిష్యుల నుండి కోరే ఘనత అనే మూల్యం మన పరిశుద్ధతలోనే ఇమిడి ఉంది. మనం చూపించే విధేయత కంటే అధికంగా ఆయనను మహిమ పరచేదేదీ లేదు, మన అవిధేయత కంటే అధికంగా ఆయనను గాయపరచేది అవమానపరచేది మరేదీ లేదు. లోకము ఎదుట మనం ఆయన పరిశుద్ధతను, ఆయన సిద్ధాంతాల పరలోకతను, ఆయన మరణం యొక్క ప్రశస్థతను మన జీవితపు నడక ద్వారా ప్రదర్శించాలి. (1 పేతురు 2:9) ఆయనను తిరస్కరించే ఈ లోకం ఎదుట మనం ఆయనను ఈ విధంగా ఘనపరచడం చాలా అవసరం. క్రీస్తు జీవితం కంటే తక్కువైనదేదీ మనకు మాదిరిగా ఉండేందుకు వీలులేదు. క్రైస్తవుడు "అనుసరించుటకు” పిలువబడినది దీనిని మాత్రమే. అతడు తన జీవితంలో క్రీస్తు జీవితాన్ని ప్రదర్శించ బద్దుడై ఉన్నాడు. వేరే ఏ ఉద్దేశంతో క్రైస్తవ్యాన్ని చేపట్టినా అది తనను తాను భయంకరంగా మోసగించుకోవటమే. క్రీస్తు నామమును ధరించినవారు శరీరాశలకు లోబడి ఈ లోక మర్యాదలను అనుసరించి సాతాను ప్రోద్భలముకు లొంగడంకంటే, ఆయన నామమును అవమానించడం వేరేదీ లేదు. క్రీస్తు సిద్ధాంతాలే మన నియమమై ఆయన మహిమయే మన లక్ష్యమై, ఆయన మాదిరియే మన ఆచరణ అయితేనే తప్ప, మనం మన రక్షకునికి సాక్ష్యులుగా ఉండలేము. క్రీస్తును ఘనపరిచేది భావోద్రేకాలతో కూడిన పదజాలం కాదు కాని అన్ని విషయాల యందు పరిశుద్ధమైన ప్రవర్తన కలిగి ఉండటమే. ఆయన నామమును ధరించి దుష్టక్రియలు చేసే వారి జీవితాలకన్న క్రీస్తు సువార్తకు ఘనహీనత వేరేదీ లేదు. నేను పరిశుద్ధమైన, విధేయతా జీవితాన్ని జీవించకపోతే నేనాయన పక్షాన ఉండక ఆయనను వ్యతిరేకిస్తున్నానని అది తెలుపుతుంది.

వివరణ: ఈ వ్యాసంలో అధికభాగం జాన్ ఓవెన్ గారు ఇదే అంశంపై వ్రాసిన గ్రంథం(3వ భాగం)లోని విషయాల సంక్షిప్త సారాంశం.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

5. అందున్న సమస్యలు

పరిశుద్ధపరచబడుటలోగల సమస్యలని చెప్పేటప్పుడు, దేవుని పక్షాన ఏదైనా సమస్య ఉందని కాదు, మన పరిమిత జ్ఞానానికి సమస్యలని అనిపించేవాటినే ఉద్దేశిస్తున్నామని వేరే చెప్పనవసరం లేదు. అయితే ఈ రోజులలో ఏ విషయాన్నీ అంత తేలికగా తీసుకోవడం జ్ఞానయుక్తం కాదు; ఎందుకంటే కొందరు, తమకు తృప్తి కలిగేలా వివరించకపోతే ఒక చిన్నమాటను కూడా తప్పుపడతారు. మరి కొందరికైతే అతి సులువైన మాటలను సహితం వివరంగా చెప్పవలసి వస్తుంది. పరిశుద్ధపరచబడుట కాని లేదా వేరేదైనా కార్యం కాని మహాఘనుడైన యెహోవాకు ఒక సమస్యను కొనితెస్తుంది అనడం దైవ దూషణ అవుతుంది. సర్వజ్ఞుడైన దేవునిని ఏ కష్టమూ ఎదిరించలేదు. ఎలాంటి అత్యవసర పరిస్థితిని కలిగించదు. అయితే పాపంవలన తరిగిపోయిన క్రైస్తవుని పరిమిత జ్ఞానానికి పరిశుద్ధత నిజంగా ఒక సమస్యే. ఇది 'నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట'అను అంశంలోవున్న సమస్య కన్న మరింత కలవరపరిచే సమస్య.

ఈ అంశంలో వివిధ చిన్న చిన్న సమస్యలు ఉన్నాయి. వీటిని ఉపోద్ఘాతంలోని నాలుగు, ఐదు పేరాలలో తెలియజేశాం. అవేమిటంటే పరిశుద్ధపరచబడుట అనేది ఒక గుణమా లేక స్థితా? అది చట్టపరమైనదా లేక అనుభవాత్మకమైనదా? అది పరిపూర్ణమైనదా లేక పురోగమించేదా? ఈ ప్రశ్నలన్నీ సంతృప్తికరమైన రీతిలో వివరింపబడవలసిన అవసరత ఉంది. అన్నిటికంటే క్లిష్టమైన సమస్య ఏమిటంటే నైతికపరమైన కుష్టురోగి దేవుని పరిశుద్ధాలయంలో ఎలా ఆరాధించగలడు? అతిగా ఆత్మీయులైన వారికే ఈ సమస్య అతి జటిలమని చెప్పడం వింతైన విషయం. స్వనీతిపరులైన పరిసయ్యులు, స్వయంతృప్తి గల లవొదికయులకు ఈ విషయాన్ని గురించి ఏ చింతా లేదు. “కేవలం కృప” అనే నెపంతో సత్ క్రియలన్నిటినీ విసర్జించే “ఆంటినోమియన్లు” ఈ చిక్కుముడిని విప్పటానికి బదులు తాడునే త్రుంచేసారు. క్రీస్తు నీతి మనకు ఆపాదించబడుతుంది గనుక ఇక ఇందులో సమస్య ఏమీ లేదు అని వారంటారు. అయితే దేవుడు వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతను కోరుతున్నాడని గ్రహించినవారు మాత్రం తాము అపవిత్రులమని గ్రహించి దాన్ని గురించి మిగుల చింతిస్తారు.

నేడు పరిస్థితులు ఎంతగా దిగజారాయంటే పరిశుద్ధపరచబడుటలో ఏదో సమస్య ఉందని మేము ప్రస్తావించడం చూసి పాఠకులలో కొందరు ఆశ్చర్యపడవచ్చు. ఈనాడు చాల చోట్ల ఈ సిద్ధాంతం ఎంత అసంపూర్ణంగా, ఎంత శక్తిహీనంగా బోధించబడుతోందంటే లేదా దాన్ని ఎంత లోపభూయిష్టంగా ఆచరణలో పెడుతున్నారంటే అది లేకుండా ఎవడూ దేవుని చూడలేడని చెప్పబడిన పరిశుద్ధత యొక్క నిజస్వభావాన్ని గుర్తించడం కాని, తమ మనస్సాక్షిని దానికోసం అభ్యసించేలా చేయడం కాని, ఎవరికీ సాధ్యపడుతుందని అనిపించడం లేదు. ప్రస్తుత కాలంలో దేవుని ఆజ్ఞల అనుసరణ తగ్గింది, పరిశుద్ధ లేఖనాల ఘనత నిర్లక్ష్యం చేయబడుతోంది. హృదయ పవిత్రతను (ఇందులోనే దైవ భక్తి ఇమిడి ఉన్నది) నొక్కి చెప్పటం లేదు. అందుచేత ఎవరూ తమ వ్యక్తిగత స్థితిని గురించి చింతించడంలేదు.

విశ్వాసరహితమైన సత్కార్యాలు రక్షణకు నిరుపయోగం అని కొందరు ప్రసంగీకులు బోధిస్తే, తమలో వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత, విధేయతతో కూడిన విశ్వాసం లేదని, తమది వట్టి ఖాళీ విశ్వాసమని విలపించేవారు కూడా అనేకులుంటారు.

నేటి ఆత్మీయ జీవితం ఎంత దిగజారిన స్థితిలో ఉందంటే, దేవుని ప్రజలు సైతం, తాము ఎంతవరకు దేవుడు తన వాక్యంలో చెప్పిన ప్రమాణం ప్రకారం పరిశుద్ధమైన జీవితాన్ని జీవిస్తున్నారో గ్రహించలేకపోతునారు. క్రైస్తవ జీవితాన్ని గురించి నేడు ఎటువంటి బలహీనమైన లోపభూయిష్టమైన అభిప్రాయాలు ఉన్నాయంటే, లోకం సైతం ఖండించే దుష్టత్వం నుండి తప్పించుకొన్నవారు "సీయోనులో” నిర్విచారంగా జీవిస్తున్నారు. దేవుని భయం మనుషులపై ఎంత స్వల్పంగా ఉందంటే క్రైస్తవులమని చెప్పుకునే వారిలో సైతం చాలామంది తమ హృదయంలోని తెగులును గురించి ఎంత అస్పష్టంగా తెలుసుకుని ఉన్నారంటే, పరిశుద్ధపరచబడుటలోని సమస్యను గురించి మాట్లాడడం వారికి అన్యభాషలో మాట్లాడినట్లే అనిపిస్తుంది. క్రైస్తవులలో పదికి తొమ్మిది మందిపై భయంకరపైన మత్తు దిగి ఉంది. అది ఇంద్రియాలను చంపి, ఆత్మీయ నేత్రాలను మూసేసి, ఆత్మశుద్ధిని నిర్వీర్యం చేసి, తద్వారా అన్నీ దేవునికి అంగీకారమైనవే అని తలచే దుస్థితి దాపరించేలా చేసింది.

పైగా మనలో కొందరు ఈ సమస్యను మరింత జటిలపర్చుకున్నారు అనడంలో సందేహం లేదు. ఎలాగంటే, పరిశుద్ధపరచుబడుట అంటే ఏమిటో ఈ జీవితానికి సంబంధించి, అందులో ఇమిడే కోణాలేంటో అనే అంశాలను గురించి తప్పుడు అభిప్రాయాలు కలిగి అనవసరమైన కష్టాలను మనకు మనమే కల్పించు కొన్నాము. అటువంటి పరిశుద్ధతను సాధించలేక అనేకులు నిరుత్సాహపడుతున్నారని నాకు తెలుసును. ఈ లోకంలో పొందగలవని అబద్ధ బోధకులు చెప్పిన స్థితిని పొందలేక ఆత్మహత్యకు పాల్పడిన వారిని నేనెరుగుదును అటువంటి బోధలు విన్న ఇతరులనేకులు ఆవిధంగా చేయకపోవటం నాకాశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. ఈ విధంగా ఈ సమస్యను జటిల పర్చుకోనవసరం లేదు. వాక్యానుసారమైన పరిశుద్ధత అంటే పాప నిర్మూలనం కాదు, శరీర సంబంధమైన స్వభావాన్ని పవిత్రపరచటం లేదా శరీరాన్ని కొంత వరకు మొద్దుబారేటట్లు చేయటం కాదు. సాతాను పెట్టు చికాకుల నుండి వాని దాడుల నుండి తప్పించుకోవటం అంతకంటే కాదు.

అయినప్పటికీ క్రీస్తు మన పరిశుద్ధత అని విశ్వసించే పాపి ఆయన యందు నిలిచి అతని జీవితాంతం వెనక్కి మరలకుండా ఉంటాడని నిశ్చయించటం ద్వారా ఈ సమస్యకు పూర్తి పరిష్కారం లభిస్తుందని ఊహించి ఈ సమస్యను మనం తక్కువగా చూడరాదు. మనం అపవిత్రులుగా మరణిస్తే నిత్యనాశనానికి గురికావడం ఖాయం. ఎందుకంటే హృదయశుద్ధి గలవారు మాత్రమే దేవుని చూడగలరు (మత్తయి 5:8). ఆ హృదయ శు ద్ది ఏమిటో దానిని పొందడం ఎలాగో తెలుసుకోవడమే అసలు సమస్య. దేవుడు హృదయమును పరిశీలించును (1సమూ 16:7). కాబట్టి ఆ హృదయాన్ని గురించే మనం శ్రద్ధ వహించాలి, ఎందుకంటే " హృదయములో నుండియే జీవధారలు బయలుదేరును” (సామెత. 4:23). మనుష్యుల బాహ్య ప్రవర్తన సరిగా లేనందువలన క్రీస్తు వారిని ఖండించలేదు కాని వారి హృదయాలు “చచ్చినవారి ఎముకలతోను సమస్త కల్మషముతోను” నిండి ఉ న్నందుకే వారిని ఖండించాడు.

మునుపటి అధ్యాయంలో పరలోకంలో ప్రవేశించేందుకు పరిశుద్ధత మిక్కిలి అవసరమని వివరంగా చూపించాము. అతి భయంకరమైన పాపాలే కాక మనుషులు స్వల్ప పాపాలని తలచేవి కూడ దేవుని రాజ్యములో చేరకుండ చేస్తాయని 1కొరింథీ 6:9,10 లో స్పష్టపరచబడింది. మనం ఎదుర్కొనే ప్రశ్నమే ఏమిటంటే “ అనంతమైన పరిశుద్ధత గల దేవునికి తగిన విధంగా మనుషులు ఎలా పరిశుద్ధపరచబడగలరు? నీతిమంతుడైన దేవుని యెదుట నిలిచేందుకు మనం నీతిమంతులుగా తీర్చబడడం ఎంత అవసరమో పరిశుద్ధదేవుని సన్నిధిలో నివసించేందుకు మనం పరిశుద్ధపరచబడాలన్నది కూడా అంతే అవసరం. అయితే మానవునిలో పరిశుద్ధత ఎంతమాత్రమూ లేదు. అవును అతడు అపవిత్రుడు, చెడ్డవాడు, మలినంతో నిండిన వాడు. దీనిని గురించి వాక్యము ఇచ్చే సాక్ష్యం స్పష్టమైనది, సంపూర్ణమైనది. ............. వారు చెడిపోయినవారు. అసహ్యకార్యములు చేయుదురు. మేలు చేయువాడొకడును లేడు. వివేకము కలిగి దేవుని వెదకువారు కలరేమో అని యెహోవా ఆకాశము నుండి చూచి నరులను పరిశీలించెను. వారందరు దారి తొలగి బొత్తిగా చెడియున్నారు. (కీర్తన 14:1-3) వాక్యం మనుషులందరు చెడిన వారై అవినీతిపరులై ఉన్నారని, వారు వ్రేళ్లనుండి కొమ్మల చివరివరకు, మూలం నుండి ప్రవాహమంతా, హృదయంలో, జీవితంలో అవిధేయులు మాత్రమే కాక అపవిత్రులై ఉన్నారు కాబట్టి దేవుని సన్నిధిలో నిలవడానికి అనర్హులనీ సాక్ష్యమిస్తున్నది. ప్రభువైన యేసు మానవ హృదయం ఎరిగినవాడై - “లోపలి నుండి అనగా మనుష్యుల హృదయములో నుండి దురాలోచనలును, జారత్వమును, దొంగతనమును, నరహత్యలును, వ్యభిచారమును, లోభమును, చెడుతనమును కృత్రిమమును, కామ వికారమును, మత్సరమును, దేవ దూషణయు, అహంభావమును, అవివేకమును వచ్చును. ఈ చెడ్డవన్నియు లోపలి నుండియే బడలు వెడలును” ( మార్కు 7:21-23) అని చెప్పి, మానవ హృదయము ఎంత అసహ్యకరమైన గుహ వంటిదో తన వెలుగులోనే బహిర్గతం చేసాడు. పరిశుద్ధులు తమను గూర్చి తాము చేసిన ఒప్పుకోలు దేవుని ఈ సాక్ష్యంతో ఏకీభవిస్తుందని మనం మరువకూడదు. "దావీదు  నేను పాపములో పుట్టినవాడను, పాపములోనే నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను” (కీర్తన 51:5) అని ఒప్పుకొన్నాడు. యోబు "నేను అపవిత్రును, నన్ను నేను అసహ్యించుకొనుచున్నాన”ని ప్రకటించాడు. యెషయా “అయ్యో, నేను అపవిత్రమైన పెదవులుగలవాడను నేను నశించితిని, రాజును సైన్యములకధిపతియునగు యెహోవా ను నేను కన్నులార చూచితిననుకొంటిని” అన్నాడు ( యెషయా 6:5).

అయితే అపవిత్రతను గురించి వీటన్నిటి కంటే సంపూర్ణమైన ఒప్పుకోలు పాతనిబంధన సంఘము చేసినది. ఈ వాక్యమును తమ స్వాభావికస్థితిని తెలుపడానికి విశ్వాసులందరు ప్రయోగిస్తారు. “మనమందరము అపవిత్రులవంటి వారమైతిమి, మా నీతిక్రియలన్నియు మురికి గుడ్డలవలెనాయెను” (యెషయా 64:6) ఇవి చాల కఠినమైన మాటలైనా పతనం మనకు కొనితెచ్చిన మురికిని బురదను వర్ణించేందుకు ఇవి సరిపోవు. నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటను గురించిన సిద్ధాంతాన్ని మనం పరిశీలించినపుడు మానవుని స్వచిత్తం, అధర్మం, అవిధేయతల నేపథ్యంలో “దేవునియెదుట మానవుడు నీతిమంతుడెలా కాగలడు?” అని ప్రశ్నించడం తగినదే, అని మనం కనుగొన్నట్టు, ఇప్పుడు పరిశుద్ధపరచబడుట అను సిద్ధాంతాన్ని గురించి ఆలోచించేటప్పుడు మానవుని అపవిత్రత మరియు మలినం నేపధ్యంలో “పాపసహితునిలో నుండి పాపరహితునిని ఎవరు తేగలరు?” (యోబు. 14:4) అని ప్రశ్నించడం కూడా సమంజసమే.

మనలను మనం పరిశుద్ధులుగా చేసికోగల శక్తి మనలో లేదు. మన హృదయాలను మనం శుద్ధి చేసుకోవడం మన తరంకాదు. “పాపపరిపాలనయే మనోవ్యాధి” (1రాజులు 8:38). తెగులును మించిన మరణకరమైన వ్యాధి లేనట్టే మనోవ్యాధిని మించిన తెగులు లేదు. “కూషు దేశస్థుడు తన చర్మమును మార్చుకొనగలడా? చిరుతపులి తన మచ్చలను మార్చుకొనగలదా? మార్చుకొనగలిగిన యెడల కీడుచేయుటకు అలవాటుపడిన మీరును మేలుచేయ వల్లపడును” (యిర్మీయా 13:23) గర్విష్టుడు తనను తాను సాత్వికునిగా మార్చుకోలేడు. శరీరానుసారి తనను తాను ఆత్మానుసారిగా మార్చుకోలేడు. ఈ లోకసంబంధి తనను తాను పరలోక సంబంధిగా రూపాంతరపరచుకోవడానికి ఆశక్తుడు. పరిశుద్ధపరచబడుట సంపూర్ణంగా మానవశక్తికి అతీతం. అయ్యో, ఈ సత్యాన్ని ఈనాడు ఎవరూ గ్రహించడం లేదు.

సనాతనమని పిలిపించుకోవాలని ఆశించే బోధకులలో సైతం, పతనం ఒక చారిత్రాత్మక సత్యమని ఒప్పుకొనే వారిలో కూడా దాని భయంకర ఫలితాలను తెలుసుకున్నవారు చాలా అరుదు. ఒక ప్రఖ్యాత గీతం చెప్పినట్లు "పతనము వలన గాయపడి” అన్నది ఈ సత్యాన్ని చాలా తేలికగా చిత్రీకరిస్తుంది. మొదటి నిబంధనను అతిక్రమించడం వలన మానవులందరూ వారికి గల దేవుని రూపాన్ని కోల్పోయి ఇప్పుడు సాతాను రూపాన్ని కలిగి ఉన్నారు. (యోహాను. 8:44). వారి ఇంద్రియాలన్నీ ఎంతగా చెడిపోయాయంటే వారు (2 కొరింథీ 3:5). నిజంగా మంచిదీ, దేవునికి అంగీకారమైనదానిని ఆలోచించలేరు. మాట్లాడలేరు. చేయలేరు. జన్మతః గుణంలో, హృదయంలో, జీవితంలో, వారు పూర్తిగా అపవిత్రులు, అపరిశుద్ధులు, అసహ్యలు, విద్వేషులు. దీనిని మార్చే శక్తి వారికి లేదు. అంతేకాక వారి పై ధర్మశాస్త్రము విధించిన శాపం వారిని దేవుని నుండి వేరుచేసి, పరలోకంతో సహవాస సంబంధాలను తృంచివేసింది. మన ఆది తల్లి దండ్రులు ఏదేను వనం నుండి తరిమివేయబడటం, ఆ ద్వారమున మండుతున్న ఖడ్గం ధరించిన కెరూబులను నిలవబెట్టటం, పరిశుద్ధులుగా చేసే ప్రభావాలేమీ వారిని చేరవని తెలుపుతున్నది. (ఆ ప్రభావమే మానవుని దేవునితో ఐక్యపరిచి, అతనికి దైవ స్వరూపమిచ్చు శక్తి కలిగించింది. కాబట్టి అదే మానవుడు పొందగలిగే అతిశ్రేష్టమైన దీవెన.) ఆ శాపం దేవునికి, పతనమైన ప్రాణులకు మధ్య ఒక అగాధాన్ని నిలిపింది. దీనివలన మానవుని పరిశుద్ధపరచు దైవ ప్రభావం అతన్ని చేరలేదు. అదే విధంగా మానవుని అపవిత్రమైన కోరికలు, ప్రార్థనలు దేవుని చేరవు. “భక్తిహీనులు అర్పించు బలులు యెహోవాకు  హేయములు” (సామెత. 15:8) అనియు, "దుష్టుని ఆలోచనలు యెహోవాకు హేయములు” (సామెత 15:26) అని వ్రాయబడి ఉన్నది.

అందువలన "మనము పరిశుద్ధులముగా చేయబడుట యందున్న మర్మము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట యందున్న మర్మము కంటే ఏ మాత్రము స్వల్పమైనది కాదు” (టి. బోస్టన్). చెడిపోయిన మానవ స్వభావం ఎల్లప్పుడు బాహాటంగా కనబడుటవలన అది లోకం యొక్క చూపును సైతం తప్పించుకోలేకున్నది. కావున పూర్వం నుండి మానవులు దీని కొక విరుగుడు కనిపెట్టాలని వెదకుతున్నారు. సరియైన విధంగా వారు తమ జ్ఞానం ఉపయోగిస్తే దానిని కనుక్కోవచ్చని తలచారు. అయితే దాని ఫలితంగా, పైపైకి పరిశుద్ధతలా కనిపించే “నీతి సుగుణము”లు మాత్రమే వారు అలవరుచుకోగలిగారు. అయితే వెలుగై ఉన్న దేవుని ప్రమాణాలను అది చేరలేకపోయింది. ఒకసారి పరలోకపు కాటుకతో అభిషేకించబడగానే మానవ నేత్రాలకు ఆ నీతి మురికి గుడ్డలవలె కనిపిస్తుంది. మానవులు పునర్జన్మ పొంది కృపానియమం అనుసరించి, నడిస్తేనే తప్ప అవన్నీ నిజమైన విధేయతకు, పరిశుద్ధతకు అనుకరణలే గాని, యధార్థాలు కావు. అది కోతి మనిషిని అనుకరించినట్టు ఉంటుంది.

పాపయుక్తమైన తమ జీవితాలు నీతియుక్తంగా మారక మునుపు తామున్న స్థితిలో మార్పు జరగాలనే గ్రహింపు లేకుండానే తమ ప్రవర్తన మార్చుకోవడానికి ప్రయత్నించడం పునర్జన్మ పొందని వారు చేసే సాధారణమైన పొరపాటు. ఫలములు మంచివి అవుట కొరకు చెట్టు మంచిదిగా చేయబడాలి. దేవుని శాపం క్రిందనున్న వాడు ఆయనకు అంగీకారమయ్యే పనులను చేయ ప్రయత్నించడం ఒక గడియారపు స్ప్రింగు తెగినపుడు ఆ గడియాడ్ని బాగు చేయడానికి దానిని తుడిచి, మెరుగులు దిద్దినట్టు ఉంటుంది. నికొదేము చేసిన గొప్ప పొరపాటు ఇదే. పరలోకముకు అంగీకారమయ్యే క్రియలు చేయడానికి గాను కేవలం సరైన బోధ పొంది దానికనుగుణంగా తన నడవడిని సరిచూసుకుంటే చాలని అతడు భావించాడు. అయితే యేసు అతనితో “మీరు క్రొత్తగా జన్మింపవలెనని నేను నీతో చెప్పినందుకు ఆశ్చర్యపడవద్ద”ని చెప్పాడు (యోహాను 3:7). ఇందులోని అర్థమేమిటంటే, 'నికోదేమూ, నీవు ఆత్మ సంబంధమైన నైజం లేకుండా ఆత్మకార్యాలు చేయలేవు. అయితే ఈ ఆత్మీయ నైజం కావాలంటే మొదట నీవు క్రొత్తగా జన్మించాలి'.

చాలామంది తమ దుష్టస్వభావాన్ని అణిచివేసేందుకు తమ ఆలోచనలను, ఆకాంక్షలను దేవుని ధర్మశాస్త్రముకు సరిపడేలా చేయడానికి దీర్ఘకాలం ఎంతగానో శ్రద్ధగా శ్రమించారు. సమస్త పాపాలను విడిచిపెట్టాలని అన్ని విధులను నెరవేర్చాలని వారు ప్రయత్నించారు. వారు మిగుల భక్తి శ్రద్ధలు కలిగి తమ ఆరోగ్యాన్ని కూడా లెక్కచేయక తమ పాపపు కోరికలను చంపేందుకు ఉపవాసాలతో కఠోర నిష్టతో తమను తాము చంపుకోవడానికి సైతం సిద్ధపడ్డారు. రక్షణకు పరిశుద్ధత అత్యవసరమని తలచి నిత్య నాశనముకు మిక్కిలి భయపడి లోకాన్ని త్యజించి, మఠాలలో ఆశ్రమాలలో తమను తాము నిర్భందించుకున్నారు. ఇంతచేసినా పరిశుద్ధపరచబడుటను గురించిన మర్మాన్ని, నూతనజీవితానికి ముందు నూతన స్థితి ఉండాలన్న సత్యాన్ని గ్రహించడంలో విఫలమయ్యారు.

“శరీర స్వభావము కలవారు దేవుని సంతోషపరచలేరు” (రోమా. 8:8) అని దైవావేశము చేత ఖచ్చితంగా చెప్పబడింది. అయ్యో, 'శరీరము నందు' అను మాటల అర్థం ఎంత తక్కువ మంది గ్రహిస్తున్నారు. అతినీచ శరీరాశలు గల వారినే అవి సూచిస్తున్నాయని అనేకులు తలుస్తున్నారు. కాని, “శరీర స్వభావమనగా ప్రకృతి సంబంధమైన పతనమే, దేవుని నుండి వేరుపడిన పాపాత్మమైన స్థితి అని అర్థం. శరీరస్వభావం అనేది దేవుని పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రాన్ని వ్యక్తిగతంగా మీరడానినే కాక సమస్త పాపాలకు మూల కారణమైన దాన్ని సూచిస్తున్నది. “శరీరమనగా” ఆదాము యొక్క పతనం వలన పాడైన మానవ స్వభావం. అది ఆదాము నుండి పుట్టుక ద్వారా మనకు సంక్రమించింది. “శరీరానుసారిగా ఉండటం అనగా సాతాను శక్తికి పూర్తిగా లొంగిపోవడం. ఎవరైనా తన సొంత శక్తితో, తన సొంత ఆయుధాలతో పోరాడితే సాతాను తప్పక అతన్ని ఓడిస్తాడు. ఒక శవాన్ని రాయడం, రుద్దడం వలన దానిని బ్రతికించడం ఎంత అసాధ్యమో అలాగే తీక్షణమైన మానవ ప్రయత్నాలన్నిటి చేత శరీరంలో పరిశుద్ధత కలిగించడం కూడా అంతే అసాధ్యం. నీతిమంతులుగా తీర్చబడటంలోని సమస్యలో చేరిన వివిధ అంశాలేమిటంటే - తన శాసనాలకు సంపూర్ణమైన విధేయత మననుండి రావాలని దేవుని ధర్మశాస్త్రం ఆజ్ఞాపించినప్పటికీ దీనిని చేయడంలో మనం పూర్తిగా విఫలమయ్యాం . కాబట్టి మనం ధర్మశాస్త్రం విధించే శిక్షకు శాపానికి గురయ్యాం . న్యాయాధిపతి న్యాయాన్ని తప్పక జరిగిస్తాడు. ఆయన దోషిని నిర్దోషిగా ఎంత మాత్రమూ ఎంచడు. అటువంటి పరిస్థితిలో న్యాయం భంగం కాకుండ కనికరం చూపడం ఎలా సాధ్యం? పరిశుద్ధపరచబడుటలోని సమస్యలో గల వివిధ అంశాలేమిటంటే, ధర్మశాస్త్రము అంతరంగ మరియు బాహ్య విధేయతను కలిగివుండాలని ఆదేశిస్తున్నది. అయితే మనం పూర్తిగా చెడిపోయిన వారమై ఈ లోకంలో జన్మించాము. ఏవిధంగానైనా ధర్మశాస్త్రముకు లోబడలేని స్వభావంతో జన్మించాము. దేవుడు పరమ పవిత్రుడు. ఇటువంటి పరిస్థితిలో పాపపు కుష్టుతో మనలను ఆయన తన సన్నిధిలోనికి ఎలా రానిస్తాడు? మనలో పవిత్రత ఏమాత్రం లేదు. కూషు దేశస్తుడు తన చర్మాన్ని ఏ విధంగా మార్చుకోలేడో అదే విధంగా మనలను మనం పవిత్రులను చేసుకోలేం. పునర్జన్మ ద్వారా పవిత్ర స్వభావం ఇవ్వబడినప్పటికీ మారని శరీరస్వభావంతో పరలోక ఆలయంలో ఎలా ఆరాధించగలం? నేను పాపంతో నిండి ఉన్నానని తెలిసికూడా వ్యక్తిగతంగా నేను పవిత్రుడనని ఎలా చెప్పగలను? నాలో అవినీతి సముద్రం వలె ఎగసిపడుతుంటే, “నా హృదయం శుద్ధికలద”ని ఎలా చెప్పగలను? నా జీవితం దేవునికి అంగీకారం కాక మునుపు నా స్థితి మారాలంటే అలాంటి మార్పుకలిగేలా నేనేం చేయగలను? నేను అమిత పాపినని నేనే ఎరిగి ఉండగా నేను తన సన్నిధికి రాదగినవాడినని ఆయన ఎలా ఎంచగలడు?

పరిశుద్ధపరచబడుట గూర్చిన సిద్ధాంతము

6. దాని పరిష్కారము

పరిశుద్ధపరచబడుట అనే గొప్ప సత్యంతో ఒక మర్మం, ఒక సమస్య ముడిపడి ఉన్నాయి. మొదటిది పునర్జన్మ పొందని వారికి సంబంధించినది; రెండవది పునర్జన్మ పొందినవారు లోతుగా అభ్యసించేది. ఎంత ఆసక్తితో భక్తితో చేసినా తన కార్యాలు దేవునికి ఎందుకు అనంగీకారం అవుతున్నాయో, ప్రకృతి సంబంధి అయిన మానవుడు అర్థం చేసుకోకుండ అది మరుగు చేయబడింది. ఫలము మంచిది కావాలంటే దానికి ముందు చెట్టు మంచిదిగా చేయబడాలని, అతని క్రియలు దేవునికి అంగీకారం అవుటకు అతని స్థితి, స్వభావం ఆయనకు అంగీకారములుగా చేయబడాలని తెలిసినాసరే దానిని ఎలా సాధించాలో అతనికి ఎంతమాత్రమూ తెలియదు. అయితే ఆత్మ సంబంధమైన వ్యక్తిని కలవరపరిచేది ఏమిటంటే- ఇంకా పాపంతో నిండిన వ్యక్తి తన స్థితి స్వభావము దేవునికి అంగీకార మవు తాయని ఎలా చెప్పగలడు? అంతరంగంలో అవినీతి నిండి ఉన్నవాడు తాను పరిశుద్ధుడనని యదార్థంగా ఎలా చెప్పగలడు? దేవుడు మనకు శక్తినిచ్చిన కొద్దీ మనం ఈ అంశాలను పరిశీలిద్దాం .

ప్రకృతి సంబంధియైన మనిషికి పరిశుద్ధపరచబడుటను గురించిన మర్మం ఏమాత్రమూ తెలియదు. ఇతడు మనస్సాక్షి కదిలింపబడటం వలన గాని, నరకభయం వలన గాని, పరలోకముకు వెళ్ళాలనే ఆశతో గాని తనలో నివసిస్తున్న పాపకార్యాలను జయించేందుకు శ్రద్ధతో కృషి చేసినప్పటికీ తనకు తెలిసిన ప్రతి విధిని మిగుల ఆసక్తితో నెరవేర్చినప్పటికీ తన కార్యాలు దేవునికి అంగీకారాలుగా చేయబడడానికి మొదట తన స్థితి ఎందుకు మారాలో అర్థం చేసుకో లేకపోతున్నాడు. ఒక పనిని మంచిదిగా దేవునికి ఇష్టమైనదిగా చేయడం ముఖ్యం కాదు గాని ఆ పని ఏ నియమం నుండి ఉద్భవిస్తుందన్నదే ముఖ్యమని అతడు గ్రహించలేకపోతున్నాడు. ప్రకృతి సంబంధి  అయిన మనిషి మేలు, కీడులకు మధ్య భేదాన్ని కనుగొనగలడు అన్నది నిజమే. అతడు పొందిన మతోపదేశాన్ని బట్టి చాలా వరకు మంచిని చేసి చెడుని విసర్జించవచ్చు. అయినా ఆ పనులు కృతజ్ఞతతో విధేయతతో చేసినవికాక, భయంవలన చేసినవి గనుక అవి సహజంగా చెట్టున పండిన ఫలముల వలె కాక, కృత్రిమ పద్ధతుల ద్వారా పండిన కాయల వలె ఉంటాయి.

ఇప్పుడు ఆజ్ఞ (లేదా ధర్మ శాస్త్రము) యొక్క ధ్యేయము (ఉద్దేశం) పవిత్ర హృదయము నుండియు మంచి మనస్సాక్షి నుండియు, నిష్కపటమైన విశ్వాసము నుండియు కలుగు ప్రేమయే (1తిమోతి. 1:5) .దీనికి తక్కువైనదేదీ దేవుని ఉన్నత ప్రమాణాలను అందుకోలేదు. కేవలం ఆయన ఆజ్ఞల పట్ల గల గౌరవాన్ని బట్టి, ఆయన మంచితనానికి కృతజ్ఞతను బట్టి, ఆయన అంగీకారము మరియు దీవెన విషయంలో చేసిన వాగ్దానాలను లక్ష్యపెట్టే విశ్వాసాన్ని బట్టి కలిగే సత్ క్రియలు మాత్రమే దేవునికి ప్రీతికరములు. ఈ గుణాలు లేని పనులను పరలోకం మెచ్చదు. విధి నిర్వహణ మనస్సాక్షిని కదిలించాలి. నిస్వార్థ ప్రేమ హృదయాన్ని స్పందింపజేయాలి. ఆచరణాత్మకమైన విశ్వాసం కార్యాలను నడిపించాలి. కాబట్టి దీనిని ఇలా ఎందుకు చేస్తున్నావని అడిగితే - దేవుడు ఆ విధంగా చేయమని ఆజ్ఞాపించాడు కాబట్టి అన్నదే నా జవాబై ఉండాలి. అంతటి యధార్ధత, వాత్సల్యం ఎందుకు? అని తిరిగి ప్రశ్నిస్తే దేవుడు నా నుండి శ్రేష్టమైన వాటిని కోరుతున్నాడు కాబట్టి, నేను ఆయనను ఘనపరచాలని కోరుతున్నాను కాబట్టి అన్నదే నా జవాబై ఉండాలి. విధేయత దేవుని అధికారాన్ని, ప్రేమను, విశ్వాసాన్ని, ఆయన యిచ్చే ప్రతిఫలాన్ని గౌరవిస్తుంది.

“కాబట్టి మీరు భోజనము చేసినను పానము చేసినను మీరేమి చేసినను సమస్తమును దేవుని మహిమకొరకు చేయుడి” (1కొరింథీ 10:31) మన క్రియలు దేవునికి అంగీకారాలుగా వుండాలంటే అన్నిటిలో ఆయనకు మహిమ కలిగించడమే మన ఆశయం కావాలి. ఈ లోకపు విధులను జరిగించడంలో గాని, కనికరం, ప్రేమ చూపడంలో గాని, భక్తి పరిశుద్ధత కలిగి ఉండడంలోగాని ఆయన చిత్తాన్ని అనుసరించే ధ్యేయంతోనే వాటిని జరిగించాలి. ప్రకృతి సంబంధి  అయిన మనిషి కష్టకాలంలో దేవునికి మొరపెడతాడు. అయితే అది కేవలం తన అవసరతలు తీర్చుకోవటానికే. అనేకులు కష్టంలో ఉన్నవారికి ధారాళంగా సహాయం చేస్తారు, అయితే అది కేవలం మనుష్యుల మెప్పు కొరకే (మత్తయి 6:2). విశ్రాంతి దినమున అనేకులు ఆరాధనకు హాజరై భక్తి ప్రదర్శిస్తారు, అయితే అది కలవరపరిచే మనస్సాక్షిని తృప్తిపరిచేందుకు గాని లేదా దానిద్వారా పరలోకముకు చేరుతామనే ఆశతోగాని చేసిన పని.

పైన చెప్పిన అంశాలను బట్టి పునర్జన్మ లేనివారి మంచి కార్యాలు దేవుడు కోరిన ప్రమాణాలను చేరటం లేదని స్పష్టమౌతున్నది. ప్రకృతి సంబంధి చేసే కార్యాలు దేవుని మెప్పు పొందలేవు, ఎందుకంటే వాటి కర్తగాని, వాటిని కొనసాగించేవాడుగాని దేవుడు కాదు. ఆయన పట్ల ఉన్న ప్రేమ నుండి అవి ఉద్భవించటం లేదు. దేవుని మహిమపరచటం వాటి ధ్యేయం కాదు. దానికి బదులు, అవి వారిలో గల పాపస్వభావం నుండి ఉత్పన్నం అయి కేవలం స్వలాభానికి ఉద్దేశించబడినవి. ఇందుకు భిన్నంగా అది ఉండదు. నీరు దానంతట అదే మట్టం పెంచుకోలేదు. మలిన జలం ఇచ్చే ఊట నుండి నిర్మలమైన నదీ ప్రవాహం పుట్టదు. “శరీర మూలముగా జన్మించినది శరీరము” (యోహాను 3:6) అది కేవలం శరీరమే తప్ప ఇంకేదీ కాబోదు. విద్య, నాగరికత, మతాసక్తి ఇవన్నీ శరీరాన్ని ఆత్మీయంగా మలచలేవు. ఒకని క్రియలు పరిశుద్ధపరచబడేందుకు ముందు అతడు పరిశుద్ధపరచబడాలి.

అనంతమైన పరిశుద్ధతగల దేవుని సన్నిధిలో నిలబడగలిగేలా మానవులు పరిశుద్ధులు ఎలా కాగలరు? స్వభావసిద్ధంగా వారిలో పరిశుద్ధత ఏ మాత్రమూ లేదు. వారు 'పాడైన వారు, మలినంతో నిండిన వారు, పవిత్రతలేని వారు' అయిఉన్నారు. ఒక వినూత్న లోకాన్ని స&ఋష్టించేంత కార్యముకు వారు ఎంత అశక్తులో, తమను తాము పరిశుద్ధపరచుకునేందుకు కూడా అంతే అశక్తులు. మన శరీరాశలను లోబరచుకోవడం కన్న అరణ్యంలో ఉన్న పులిని లోబరచడం సులభం. మన హృదయం నుండి గర్వాన్ని పారద్రోలటం కన్న సముద్రాన్ని ఖాళీ చేయడం సులభం. మన కఠిన హృదయాన్ని కరిగించడం కన్న గుండు రాతిని కరిగించడం తేలిక. మనలోని పాపాన్ని తీసివేయడం కన్న సముద్రంలోని ఉప్పును తొలగించడం సులభ సాధ్యం. “నీవు క్షారముతో కడుగుకొనినను, విస్తారమైన సబ్బు రాసుకొనినను నీ దోషము మరక వలె నాకు కనబడుచున్నది; ఇది ప్రభువగు యెహోవా వాక్కు” (యిర్మీయా. 2: 22).

“మన స్వభావం అతి శ్రేష్టమైన స్థితిలో ఉన్నపుడు, ప్రారంభంలో మనకు అనుగ్రహింపబడిన పరిశుద్ధస్థితిలో మనం ఉన్నప్పుడు అనగా దేవుని రూపమును ధరించిన వారమై మనం ఆదాములో ఉన్నపుడే మనం ఆపరిశుద్ధతను నిలుపుకోలేకపోయాము. అలాంటిది ఇప్పుడు పతనమైన పాపపు స్వభావంతో మనలను మనం పునరుద్ధరించుకోవడం, మన ఆత్మను దేవుని పోలికకు మార్చుకోవడం, మరింత అసాధ్యం కాదా? ఒకవేళ పరిశుద్ధతను మన శక్తితో స్వాభావిక ఇంద్రియాల నుండి వెలికి తీయగలిగినట్లయితే దేవుడే తన అమితమైన జ్ఞానముతో దానిని బాగు చేయ పూనుకోవడం ఎందుకు? మలినమైన స్వభావం దానంతట అదే పరిశుద్ధ పరుచుకోగలదని, పతనమైన స్వభావం దానిని అదే బాగు చేసుకోగలదని, మనలో దేవుడు సృష్టించిన ఆయన స్వరూపాన్ని కోల్పోయిన మనమే మన సొంత ప్రయత్నాలతో తిరిగి దానిని సంపాదించుకోవచ్చునని అనుకోవడం కంటే గొప్ప భ్రమ ఏదీ మనుషులకు కలగలేదు (జాన్ ఒవెన్). అయినా ఒక విషయం ఇక్కడ స్పష్టం చేస్తాను. అదేమిటంటే దేవుడు కోరిన ప్రమాణాలను చేరలేని ఈ ఆశక్తత బలహీనత కాదు, అది శిక్షార్హమైన గొప్ప పాపం. ఇది మనలో దుష్టత్వాన్ని పెంపొందింపజేసి మన దోషాన్ని మరింత తీవ్రం చేస్తుంది. దేవుడు ఏర్పరచిన వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతా ప్రమాణాన్ని అందుకోలేని మన బలహీనత ఆ విధంగా చేయగల శక్తి లేకపోవడం వల్లకాని కావలసిన సామర్థ్యం లేకపోవడం వల్లగాని కాదు. నిజమైన పవిత్రతను ఆచరణలో పెట్టేందుకు సిద్ధమైన మనస్సు మరియు హృదయం లేకపోవడమే దానికి కారణం. ఒకవేళ సహజ స్థితిలో ఉన్న మానవుడు నిజమైన పవిత్రత యందు ప్రేమ, దానిని యదార్ధంగా ఆచరించు కోరిక కలిగిఉండి కూడా అందులో విఫలుడైనట్లయితే వారు ఏదో ఒక వంకతో తాము అత్యవసర పరిస్థితిలో పాపం చేయవలసి వచ్చిందని అనేకులు చెప్పినట్లు చెప్పగలడు. కాని సత్యమేమిటంటే మానవునిలోవున్న అశక్తతకు కారణం మొండితనమే. “మీరు నా వద్దకు రారు” (యోహాను 5:40) అని యేసు ప్రభువు చెపుతున్నాడు. తన ఆస్తినంతా ఇష్టానుసారంగా ఖర్చు చేసిన ఒక అప్పుల వాని రుణము, అప్పు తీర్చుటకు అతని అశక్తత వలన కొట్టి వేయబడదు. త్రాగుబోతు చేసిన పిచ్చిపనులు, హింసాత్మక చర్యలు త్రాగిన మైకంలో చేసాడు అనే నెపంతో క్షమింపబడవు, పైగా అది అతని దోషాన్ని మరింత అధికం చేస్తుంది. మానవుడు తన దుష్టత్వం వలన విధేయత చూపే శక్తిని కోల్పోయినా, దేవుడు మాత్రం ఆజ్ఞాపించు అధికారం కోల్పోలేదు. “శరీరము ఆత్మకు విరోధముగా వాంఛించి”నా (గలతీ. 5:17). దేవునికి లోబడకపోవడానికి ఇది ఒక కారణం కాలేదు. ఎందుకంటే “పాపము చేయు ప్రతివాడును వెలుగును ద్వేషించును” అనేమాట వారిని సమర్థించదు. ఎందుకంటే వారు “చీకటిని ప్రేమించిరి” (యోహాను 3:19,20). రక్షకుడైన యేసు స్పష్టంగా చెప్పినట్లు అది వారి దోషాన్ని అధికం చేయడానికి సహాయపడుతుంది. " ఆతీర్పు ఇదే” అయితే “నీళ్లు త్రాగునట్లు దుష్క్రియలు చేయువాడు మరి అపవిత్రుడు కదా?” (యోబు. 15: 16). అతనికి ఇష్టం లేనందున పరిశుద్ధతను అలవర్చుకోడు.

మనుషులు తమ సామర్థ్యాన్ని సరిగా ఉపయోగించనందుకు వారికి న్యాయంగా శిక్ష విధించబడింది. పరిశుద్ధపరచబడని వ్యక్తిలో ఉన్న ప్రాణం మరణించినది కాదు. అది జీవిస్తూ, పని చేస్తూ, ఉన్నది; కాబట్టి అది గ్రహించగలదు, ఆశించగలదు, ఇష్టపడగలదు. హేతువు చూపి తన అవకాశాలను మెరుగుపరచి కాలాన్ని సద్వినియోగం చేయగలదు. ప్రకృతి సంబంధి తన హృదయంలో కృపను ఉద్భవింప చేయలేకున్నా కృపా సాధనాలపై ఆధారపడి కృపకై వేచి ఉండగలడు. పరిశుద్ధపరచబడని వ్యక్తి చలన చిత్రాన్ని చూసినట్టే వాక్యాన్ని వినగలడు. వార్తా పత్రికలు, నవలలు చదివే కళ్లతో పరిశుద్ధ గ్రంథము కూడా చదవగలడు. దైవదూషణ చేసేవారితో కలసి ఉన్నట్లే ఒట్లు పెట్టుకొనేందుకు భయపడే మంచివారితో కూడా కలిసి వుండగలడు. న్యాయ తీర్పు దినమున ఇలాంటి వారు చేయలేని పనుల కొరకు కాదు చేయడానికి ఇష్టపడని వాటి కొరకు శిక్షింపబడతారు.

మనుషులు తమను తాము శుద్ధి చేసుకోలేరని, పాపాన్ని మానలేరని, పశ్చాత్తాపం పొందలేరని, క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచలేరని, పవిత్ర జీవితాన్ని జీవించలేరని ఫిర్యాదు చేస్తారు కాని వారు యధార్ధపరులైతే, నిజంగా దీనమనసు కలిగున్నవారైతే, తమపై పాపానికి గల అధికారాన్నిబట్టి చింతించే వారైతే కృపాసింహసనం వద్దకు పరుగు పెట్టి ఉండేవారు, తమను బంధించిన గొలుసులను తెంపమని రాత్రింబగళ్ళు దేవునికి మొరపెట్టుకొనివుండేవారు, సాతాను శక్తి నుండి విడిపించమని, ఆయన ప్రియ కుమారుని రాజ్యముకు కొనిపొమ్మ అర్థించి ఉండేవారు. తమ అశక్తతను గురించి ఫిర్యాదు చేయడంలో యధార్థ పరులైవుంటే, వారు దేవుని సమీపించి శుద్ధజలము తమపై జల్లమని, ఆయన ఆత్మను తమలో ఉంచమని, నూతన హృదయాన్ని ఇమ్మని, ఆయన ఆజ్ఞల జాడలలో నడవచేయమని ప్రార్థిస్తారు. (యోహాను 36:25-28). అయితే వారు ఈ విధంగా చేయనందున వారి రక్తం వారి తలపై ఉన్నది. ఇది న్యాయమే.

“పాపులారా, మీ చేతులను శుభ్రము చేసికొనుడి, ద్విమనస్కులారా, మీ హృదయములను పరిశుద్ధపరచుకొనుడి” (యాకోబు 4:8). దుష్టత్వంనుండి, అపవిత్రతనుండి పైపైకి విడిపొతే సరిపోదు. హృదయ పవిత్రత తప్పక ఉండాలి. “నీవు అంతరంగములో సత్యమును కోరుచున్నావు” (కీర్తన 51:6). దైవ చట్టము దొంగతనమును నిషేధించడమే కాక 'నీవు ఆశించకూడదని” కూడా ఆజ్ఞాపిస్తున్నది. ఇది బహిరంగ పాపం కాదు గాని అంతరంగంలో చేయబడే పాపం. స్వభావంలో పరిశుద్ధత ఉండాలని ధర్మశాస్త్రం ఆజ్ఞాపిస్తుంది. ఇదిలేనిదే ఒకడు తన పూర్ణహృదయంతోను, ఆత్మతోను, మనసుతోను, బలముతోను తన దేవుడైన యెహోవాను ప్రేమించి, తనను వలె తన పొరుగు వానిని ఎలా ప్రేమించగలడు? దేవుడు ముఖ్యంగా పవిత్రమైన గుణం కలవాడు. అపవిత్రత కంటే ఆయనకు విరుద్ధమైనది మరొకటి వుండదు. ఒక తోడేలు, గొర్రెపిల్ల లేదా రాబందు, పావురం ఎలా కలిసి జీవించగలవు? "నీతికి దుర్నీతితో ఏమి సాంగత్యము? వెలుగునకు చీకటితో ఏమి పొత్తు? క్రీస్తునకు బెలియాలుతో ఏమి సంబంధము?” (1 కొరింథీ 6:14,15)

అయితే ఈ మర్మం ఎలా వీడుతుంది? ఏ విధంగా పరిశుద్ధపరచబడిన వారు దేవుని పరిశుద్ధ సన్నిధికి తగిన ధన్యకరమైన గుణం పొందగలరు? ఒక చెడు వృక్షం తన ఫలం మంచిదిగా, అంగీకారయోగ్యమయ్యేలా మంచి వృక్షంగా చేయబడే ప్రక్రియ ఏమిటి? ఈ ప్రశ్నలకు ఇక్కడ పూర్తి సమాచారం ఇవ్వలేమన్నది స్పష్టం. అలాచేస్తే రానున్న అధ్యాయాల్లో మేము చెప్పాలనుకున్న మరిన్ని విషయాలు ఇక్కడే ప్రస్తావించవలసి వస్తుంది. అయితే ఆ గొప్ప మర్మం ఏ విధంగా విడివడుతుందో ఇక్కడ కొంత సూచించడానికి ప్రయత్నిస్తాం. ఆ విధానాన్ని మనమెన్నడూ ఊహించక పోవచ్చు. అయితే అభిషేకం పొందిన కనులతో ఒకసారి దానిని చూస్తే అది దైవికంగా, తృప్తికరంగా ఉంటుంది. అడ్డంగా నిలిచే తప్పులు అనే బండలు తప్పించుకొని నిర్మలమైన నీరు అనే సత్యాన్ని చేరేందుకు దేవుడు మనకు దయతో సహాయం చేయును గాక.

మేము ముందే సూచించినట్లు దేవునిచేత పరిశుద్ధపరచబడిన వారు ఆయన పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రము వ్యక్తిగతంగా నెరవేర్చడానికి బాధ్యులైనప్పటికీ, వారికది అసాధ్యం. “నా హృదయమును శుద్ధపరుచుకొని యున్నాను, పాపము పోగొట్టుకొని పవిత్రుడనైతిననుకొనదగిన వాడెవడు?” (సామెత 20:9). ధర్మశాస్త్రమును నేరవేర్చుటకు పరిపూర్ణ, పరిశుద్ధమైన స్వభావాన్ని కలిగి వుండాలని నిత్యత్వం నందే నియమించబడింది. "పవిత్రుడును, నిర్దోషియు, నిష్కల్మషుడును, పాపులలో చేరక ప్రత్యేకముగా ఉన్నవాడు ప్రధానయాజకుడు మనకు సరిపోయిన వాడు” (హెబ్రీ 7:26). ఆ అవసరత రెండు విషయాలను కోరింది, మొదట దేవుని ప్రజలకు శిరస్సయి ఉన్నవాడు పరిశుద్ధమైన మానవస్వభావం కలిగి ఉండాలి. రెండవది ఆ పరిశుద్ధ స్వభావాన్ని అక్షతంగా కలిగి ఉండాలి. వీటిని క్లుప్తంగా పరిశీద్దాం.

మానవాళి వేరు చిగురైన ఆదాముకు పవిత్ర స్వభావం ఇవ్వబడింది. దానిని అతడు నిలుపుకొని తన సంతానానికి దానిని అందించవలసివుంది. ఆ కారణంగా మనుషులందరు పరిశుద్ధంగా జన్మించాలని ధర్మశాస్త్రం కోరుతున్నది. దీనికి విరుద్ధంగా వారు అపరిశుద్ధులని, “దైవోగ్రత పుత్రులు” అని వాక్యం సెలవిస్తున్నది (ఎఫెసీ 2:3) అయితే పాపంలో పుట్టినవారు ఈ ఆజ్ఞను ఎలా నెరవేర్చగలరు? వారు తిరిగి తల్లి గర్భంలో ప్రవేశించి రెండవ మారు పాపం లేకుండ పుట్టలేరు. అయినా కూడా ధర్మశాస్త్రం తన ఆజ్ఞను ఉపసంహరించుకోదు. కాబట్టి ఆత్మ సంబంధమైన తన సంతానానికి ప్రతినిధి, వేరు చిగురు అయిన రెండవ ఆదామగు క్రీస్తు పరిశుధ్ధునిగా జన్మించాలని, ఏర్పరచబడిన వారు పాపపు స్వభావంతో ఈ లోకానికి వస్తే ఆయన మాత్రం పరిశుధ్ధునిగా పుట్టాలని నియమించబడింది (లూకా 1:35). తత్ఫలితంగా విశ్వాసులందరు చివరి ఆదాములో పరిశుధ్ధులుగా జన్మించినట్లు ధర్మశాస్త్రం లెక్కిస్తున్నది. వారు క్రీస్తు సున్నతి ద్వారా సున్నతి పొందిరి అని వ్రాయబడి ఉన్నది. (కొలస్స 2:11) సున్నతికి ముందు జన్మ అవసరం అనే అంతర్భావం ఇందులో ఉంది. అయితే అంత మాత్రం చాలదు. ఈ రెండవ ఆదాము పాపంతో నిండిన ఈ లోకంలో జీవించినపుడు తన పరిశుద్ధ స్వభావానికి మచ్చ,మాలిన్యం అంటకుండ దానిని కాపాడుకోవాలి. ధర్మశాస్త్రం పరిశుద్ధ స్వభావాన్ని మాత్రమేకాక స్వభావం యొక్క నిర్మలత్వం, నమ్మకత్వం కూడా కాపాడుకోవాలని కోరుతున్నది. ఈ నియమాన్ని తృప్తిపరచడానికి విశ్వాసులకు శిరస్సయినవాడు పరిపూర్ణమైన తన పవిత్రతను కాపాడుకోవలసివుంది. “అతడు మందగిలడు నలుగుడు పడడు” (యెషయా 42:4) మొదటి మానవుడు ఓటమి చెందాడు, మంచి బంగారం త్వరలోనే కాంతి విహీనమైపోయింది. త్వరలోనే అతని పరిశుద్ధత పాపం వలన ఆర్పబడింది. అయితే రెండవ మానవుడు ఓటమి చెందలేదు. మానవుడైనా, అపవాది అయినా అతనిని పాడు చేయలేకపోయారు. ఆయన చివరి వరకు తన పరిశుద్ధమైన స్వభావంపై మచ్చ పడనీయలేదు. కాబట్టి పరిశుద్ధులను ఆయన తనలోనే చూసుకొని “నా ప్రియురాలా నీవు అధిక సుందరివి. నీలో కళంకమేదియు లేదు” (పరమ. 4:7) అని చెప్పాడు. ఇది న్యాయపరంగా ధర్మశాస్త్రాన్ని పూర్తిగా తృప్తి పరచినప్పటికి దేవుని తృప్తి పరచి ఆయన ప్రజల అనుభవాత్మక అవసరతలు తీర్చేందుకు ఇంకాస్త అవసరమైంది.. ఆదాము పాపము వలన వారు మలినపరచబడి అతని ద్వారా మాలిన్యం వారిలో ప్రవేశించినందున పుట్టుక ద్వారా వారికి వచ్చిన స్వభావం కూడా మలినమైపోయింది. ఇందులో ఆదాము అపరాధ తత్వం వారికి ఆపాదించబడటం మాత్రమే కాదు, అతని స్వభావం వారికి సంక్రమించడం కూడా ఇమిడి ఉన్నది. కాబట్టి ఎన్నుకోబడినవారు చట్టబద్ధంగా క్రీస్తులో పరిశుద్ధులుగా జన్మించడం మాత్రమే కాదు, ఆయన నుండి పవిత్రమైన స్వభావాన్ని కూడా పొందారు. “ఇందు విషయమై ఆదామను మొదటి మనుష్యుడు జీవించు ప్రాణి అయెనని వ్రాయబడి ఉన్నది. కడపటి ఆదాము జీవింపచేయు ఆత్మ ఆయెను” ( 1 కొరింథీ 15:45). ఈ కార్యం త్రిత్వములోని మూడవ వ్యక్తి యొక్క మానవాతీత శక్తి ద్వారా జరిగింది. దీని వలన ఏర్పరచబడినవారు తమ శిరస్సుతో చక్కగా అతకబడ్డారు. “ప్రభువుతో కలిసికొను వాడు ఆయనతో ఏకాత్మయైయున్నాడు” (1 కొరింథీ 6:17).

“కాబట్టి ఎవడైనను క్రీస్తునందున్న యెడల వాడు నూతన సృష్టి, పాతవి గతించెను. ఇదిగో సమస్తమును క్రొత్త వాయెను” (2 కొరింథీ 5:17). ఆత్మ ద్వారా విశ్వాసంతో మనం క్రీస్తుతో ఏకమవటం వలన ఆయనతో అదే ఆత్మసంబంధమైన పరిశుద్ధ స్వభావంలో పాలు పొందుతాము. హవ్వ (సంఘమునకు సాదృశ్యము) ఆదామ ఎముకలో ఎముక, మాంసములో మాంసమై అతనితో ఏకశరీరమైనట్లే మనంకూడా ఆయనతో (క్రీస్తుతో) ఏకమవుతాము. విశ్వాసులు పరిశుద్ధుడైన క్రీస్తుతో ఏకమవుట వలన వారు “యేసు క్రీస్తు నందు పరిశుధ్ధపరచబడిరి” (1 కొరింథీ 1:2). క్రీస్తు తనతో అతికింపబడిన కొమ్మలను తన స్వభావంగలవిగా మార్చగల వేరు కాబట్టి ఆయనతో ఏకమవుట వలన విశ్వాసి “ఒక నూతన సృష్టి” అయ్యాడు. “వేరు పరిశుద్ధమైనదైతే కొమ్మలును పరిశుద్ధములే” (రోమా 11:16). “కొలత లేకుండ” (యోహాను 3:34) క్రీస్తు పొందిన ఆత్మయే ఆయన శరీరంలో సభ్యులైన వారందరికి ఇయ్యబడెను. కావున "ఆయన పరిపూర్ణతలోనుండి మనమందరము కృప వెంబడి కృపను పొందితిమి” (యోహాను 1:16) అని వ్రాయబడింది. విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తుతో ఏకమవ్వడం మరియు క్రీస్తు వలన జీవింపచేయు ఆత్మ పొందడం ద్వారా విశ్వాసి నీతిమంతునిగా తీర్చబడి దేవునితో సమాధాన పరచబడడం మాత్రమే కాకుండా పరిశుద్ధపరచబడి, అతడు తేజోవాసులైన పరిశుద్ధుల స్వాస్థముకు తగిన వానిగా చేయబడి, దేవుని వారసునిగా మార్చబడతాడు.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్దాంతము

7. దాని పరిష్కారము (ముగింపు)

ఆరవ అధ్యాయ ప్రారంభంలో పరిశుద్ధపరచబడుట అను గొప్ప సత్యంలో ఒక మర్మం, ఒక సమస్య ఉన్నాయని, మొదటిది పునర్జన్మ పొందని వారికి రెండవది పునర్జన్మ పొందినవారికి సంబంధించిందని సూచించాను. తాను ఎంత ఆసక్తితో భక్తితో చేసినా తన కార్యాలు ఎందుకు దేవునికి అంగీకారాలు అవ్వడం లేదో ప్రకృతి సంబంధి  అయిన వ్యక్తి అర్థం చేసుకోకుండ అతనికి మరుగు చేయబడింది. ఎంత శ్రద్ధగా మనఃపూర్వకంగా, జాగ్రత్తగా, భక్తితో చేసినా తన కార్యాలు దేవునికి అంగీకారం కావని అతనికి చెబితే అది కేవలం అతని గ్రహింపుకు అతీతంగానే ఉంటుంది. ఆ ఆదాములో తాను ధర్మశాస్త్రమును అతిక్రమించడం వలన తనకూ దేవునికీ మధ్య అగాధం ఏర్పడి, అది ఉన్నంత కాలం దేవుని కృప తనకు దొరకదని, తాను చేయు ప్రార్థనలు, తన అర్పణలు దేవుని చేరవని అతడు ఎరుగడు. కయీను అర్పణను ఆయన అంగీకరించని విధంగా ప్రకృతి సంబంధి చేతుల నుండి ఆయన దేనినీ అంగీకరించడు. ఆయన మానవులందరిని వారి ప్రకృతి స్థితిలో విడిచి పెట్టి ఉంటే కాలాంతం వరకు మానవాళి అంతా అదే స్థితిలో మిగిలిపోయేది.

తమ వేరు, ప్రతినిధి అయిన ఆదాము దేవుని స్వరూపంలోను ఆయన పోలిక చొప్పున సృష్టింపబడినందు వల్ల మనుషులందరికి పరిశుద్ధమైన స్వభావం ఇవ్వబడింది. అది వారికి అతని నుండి సంక్రమించవలసి ఉన్నది. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం మానవులందరి నుండి ఆ పరిశుద్ధతను కోరి అది లేనివారు శాపగ్రస్తులని తీర్పు తీర్చు చున్నది. మనం ఈ లోకంలో అపవిత్రులంగా మాలిన్యంతో పుట్టినప్పటికీ (యోహెజ్కె. 16:3-6) మనలో నివసిస్తూ మన అంతరంగ స్వభావంగా మారిన పాపం, మనం చేసే వాటన్నిటిని మలినపరుస్తున్న కారణం చేత, ధర్మశాస్త్రం కోరే విధేయత చూపేందుకు మనం పూర్తిగా అసమర్ధులం. దేవుని వలన కలుగు జీవంలోనుండి వేరుపరచబడిన వారం అయినందువల్ల ధర్మశాస్త్రపు కట్టడలకు మనం చూపించే బాహ్య విధేయత దానికి ఆమోదకరమైన నిస్వార్ధమైన ప్రేమ, నిష్కపటమైన విశ్వాసం అనే మూలంనుండి ఉత్పన్నమవడం అసాధ్యం. తత్ఫలితంగా ప్రకృతి సంబంధి అయిన మానవుని స్థితి నిరీక్షణారహితమైంది.

తన ప్రజల అత్యవసరతలను తీర్చేందుకు దేవుడు తన అనంత జ్ఞానంతో, సార్వభౌమ్య కృపతో చేసిన ఏర్పాటు నిత్యనిబంధన వాగ్దానంగా వెల్లడి చెయ్యబడింది. దైవ మానవులకు మధ్యవర్తిగా ఉండు వాడు మనుష్యకుమారుడై ఉండాలని, అయినా ఆయన మానవసహజ పాపం నుండి పూర్తిగా వేరవ్వడం మాత్రమే కాకుండా “అది చాల మంచిదిగా ఉన్నద”ని సృష్టికర్త ప్రకటించిన ఆదాము పవిత్రత కన్న నిర్మలముగా ఉండాలని నిత్య త్రిత్వ వ్యక్తుల మధ్య ఒప్పందం ఉండెను. ఈ నియమం కన్య గర్భమున జన్మించేటట్లు చేసిన పరిశుద్దాత్ముని మానవాతీత కార్యమందు నెరవేర్చబడింది. దేవుని కుమారుడు "పరిశుద్ధునిగా” మరియ గర్భమున జన్మించెను. ఈ మధ్యవర్తియైన క్రీస్తు, తన కొరకు కాక దేవుడు ఎన్నుకున్న తన ప్రజల ప్రతినిధిగాను, శిరస్సుగాను జన్మించినందున వారుకూడా తమ పూటకాపునందు, తమకు జామీను ఉన్న వానియందు పరిశుద్ధముగా పుట్టినవారని తద్వార పరిశుద్ధతా ప్రమాణాలను తృప్తిపరిచినవారని' ధర్మశాస్త్రం పరిగణిస్తుంది. క్రీస్తును, ఆయన మర్మమైన శరీరాన్ని ధర్మశాస్త్రం వేరుగా ఎప్పుడూ ఎంచలేదు. ఇది చెప్పశక్యం కానంత ధన్యకరం అయినప్పటికీ ఇది మాత్రమే సరిపోదు. ధర్మశాస్త్రం యెదుట నీతిగా తీర్చబడిన ఈ స్థితికి దేవుడు ఏర్పరచుకున్న ప్రజల అవసరతలు సగం మాత్రమే తీర్చింది. వారి వ్యక్తిగత స్థితి కూడా చట్టబద్ధంగా పొందిన ఈ స్థితికి అనుగుణంగా ఉండాలి. ఇది కూడా సర్వకృపానిధియగు దేవుని అనంత ప్రేమా కనికరముల విధంగా క్రీస్తు నీతి కూడా ఆయన ఎవరిస్థానంలో మరణించాడో వారికి ఆపాదించబడాలనీ, అంతేకాకుండా ఆదాము యొక్క ఆధ్యాత్మిక మరణం మరియు అపవిత్రం చేయు దాని దుష్ ప్రభావాలన్నీ, తన సంతానం అంతటికీ ఎలా సంక్రమించిందో అదే విధంగా క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక జీవము, మరియు పరిశుద్ధపరచు దాని ప్రభావాలన్నీ ఆయన సంతతికి సంక్రమించాలని దేవుడు ఏర్పరచాడు.

మానవులందరు తమ పాపయుక్తమైన అపవిత్ర స్వభావాన్ని తమ ప్రకృతి సంబంధమైన శిరస్సు (ఆదాము) నుండి ఎలా పొందారో, అదే విధంగా పరిశుద్ధపరచబడిన వారు, ఆత్మ సంబంధమైన తమ శిరస్సు (క్రీస్తు) నుండి పాప రహితం, పవిత్రం అయిన స్వభావాన్ని పొందుతారు. తత్ఫలితంగా వారు మంటి నుండి పుట్టినవాని పోలికను ధరించిన ప్రకారం పరలోక సంబంధి పోలిక కూడ ధరిస్తారు. మనం పరిశీలిస్తున్న ఈ అంశంలో సమస్యంతా తీరిపోయిందని మనలో కొందరు పాఠకులు తలంచవచ్చు, కాని విశ్వాసి కాస్త ఆలోచిస్తే అన్నిటినీ మించిన అతి సంక్లిష్టమైన అంశం ఇంకా స్పష్టం కాలేదని తెలుస్తుంది. ధర్మశాస్త్రం కోరేదంతా పరిశుద్ధపదబడిన వారి పక్షంలో తమ శిరసైన వాడు (యేసు క్రీస్తు) చేసి ముగించినందువల్ల, ధర్మశాస్త్రం వారిని ఆయనయందు పరిశుద్ధులుగా పరిగణిస్తుందన్నది వాస్తవమైనప్పటికీ, పునర్జన్మలో వారిలో క్రీస్తు నుండి ఆత్మ ద్వారా ఆయనను పోలినటువంటి నూతనమైన పరిశుద్ధ స్వభావం తమలో అంతకంతకు అధికమౌతున్నప్పటికీ వారిలోని ప్రాచీన స్వభావం మార్పులేనిదిగా, దినదినము వారిని మరింత మలినపరుస్తున్నట్లుగా వారు కనుగొంటారు. పాపం తమలో నిలిచి ఉండడమే కాక తమ కోరికలను, ఆలోచనలను, ఊహలను కార్యాలను మలినపరుస్తున్నదనీ, దాన్ని అరికట్టే శక్తి వారికి లేదనీ వారు బాధాకరంగా తెలుసుకొంటారు. యథార్థ హృదయులకు, సున్నిత మనస్సాక్షి గల వారికి ఇది ఒక పెద్ద సమస్య. ఎందుకంటే తమను తామే అసహ్యించుకొనేవారు పరిశుద్దుడైన దేవునికి ప్రీతి పాత్రులుగా ఎలా ఉండగలరు? తమ మాలిన్యం మరియు నీచత్వం ఎరిగిన వారు అతి పరిశుధ్ధుడైన వానిని ఎలా సమీపించగలరు? బాధకరమైన ఈ ప్రశ్నకు కొందరు పౌలు “దానిని చేయునది నా యందు నివసించు పాపమే గాని యికను నేను కాదు” అని రోమా 7:20లో చెప్పిన మాటల భావాన్ని వక్రీకరించి ఇచ్చే జవాబు, వారిని సంతృప్తి పరచలేదు. పాపం చేస్తున్నది పునర్జన్మ పొందినవాడు కాదుగాని అతనిలో ఉన్న పాపమే అని చెప్పడం క్రైస్తవుని బాధ్యతను తప్పించుకోవడానికి ఒక మార్గం కనిపెట్టడం అవుతుందే కాని పునరుజ్జీవింపబడిన మనస్సాక్షికి అది ఎలాంటి ఆదరణ కలిగించలేదు. ఈ విధంగా తప్పును సమర్థించుటకు ఏ ఆస్కారమూ లేనివిధంగా వాక్యం ఈ విషయాన్ని మిక్కిలి స్పష్టం చేస్తున్నది. పాత క్రొత్త నిబంధనలు రెండూ, పాపం చేసేది పునర్జీవింపబడిన ఆ వ్యక్తియే అని స్పష్టం చేస్తున్నాయి! “నీకు, కేవలము నీకే విరోధముగా నేను పాపము చేసియున్నాను” (కీర్తన 51:4) పౌలు కూడా రోమా పత్రిక 7వ అధ్యాయాన్ని ఈ విధంగా ముగిస్తున్నాడు. “అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను”!

ఈ సందర్భంలో కొందరు ఆధునిక వేదాంతులు, ప్రాచీన స్వభావాన్ని, నూతన స్వభావం నుండి వ్యత్యాసపరచే విధానం, ఇతర విషయాలలో వారు అన్వయించకుండా తమ బుద్ధికుశలత ఉపయోగించి జాగ్రత్త పడటం మనం చూడగలం. భౌతిక విషయాలను గురించి ఈ విధంగా వాదించాలని వారికి తోచనే తోచదు. ఒక దొంగ, న్యాయాధికారి యెదుట తాను తప్పు చేశానని, దొంగిలించానని ఒప్పుకొని అయితే దానికి తాను బాధ్యుడు కాడని తప్పంతా తనలోని “దుష్ట స్వభావం”దే కాని తన తప్పేమీ లేదని చెబితే ఎలా ఉంటుందో ఊహించండి! అతని మాటలు విన్న న్యాయాధిపతి ఆ దొంగను జైలుకు పంపాలా లేక పిచ్చివారు ఉండే ఆస్పత్రికి పంపాలా అని అయోమయంలో పడతాడు, ఈ విషయం ఒక సంఘటనను గుర్తుకు తెస్తున్నది. బిషప్పులందురు కూడుకొనే "హౌజ్ ఆఫ్ లాడ్స్” (శీబంవ శీట రాశీతీసేం) సభలో ఒక బిషప్పు దేవదూషణ చేశాడనే దోషము అతని పై మోపబడింది. దానిని చూచి సేవకుడతనిపై కోపించగా ఆ బిషప్పు ఇలా అన్నాడు- "శపించినది బిషప్పు కాదు ప్రభువు”.

దానికా సేవకుడు “సాతానుడు ప్రభువునే' పట్టుకొంటే ఇక 'బిషప్పు' సంగతేమిటి?” అని జవాబిచ్చాడు. పాఠకుడా, జాగ్రత్త. నిన్ను సమర్థించుకొనేందుకు నిందను నీపాప స్వభావం పై నెట్టి వేసేందుకు ప్రయత్నించకు సుమా!

కావున పరిశుద్ధపరచబడిన వ్యక్తికి, అతని ప్రాచీన స్వభావానికి మధ్య గల భేదంలో కాక మన సమస్యకు పరిష్కారం వేరొక చోట వెదకాలి. దేవునితో నడుస్తున్న ఒక వ్యక్తి ఒకానొక శోధనలో కాలు జారి పాపంలో పడినపుడు లేదా అంతర్గత దుష్టత్వం (తాత్కాలికంగా) పైకి పొంగిపొరలి అతని లొంగదీసుకున్నపుడు అతడా సత్యాన్ని గ్రహించి చింతిస్తాడు. అప్పుడు అతడు తాను అతిగా ప్రేమించిన తన అత్యంత సన్నిహితునికి వ్యతిరేకంగా పాపం చేసినందుకే గాక ఆయనతో తన సహవాసం తెగిపోయినందుకు, తాను ఆయన సన్నిధిలో కనబడే అర్హత కోల్పోయినందుకు మిగుల దు:ఖిస్తాడు. తన పాపానికి వచ్చే శిక్షను గురించిన భయాలను అతడు తెలుసుకున్న సువార్త తీసివేసినప్పటికీ, అతని మనస్సాక్షికి తగిలిన మాలిన్యాన్ని అది తీసివేయదు. పునర్జన్మ పొందని వారికి పొందినవారికి మధ్యగల ముఖ్య భేదం ఇదే. పునర్జన్మ పొందని వాడు పాపం చేసినపుడు తాను దోషినను ఆలోచన, దానికి కలుగు శిక్ష అతని వేధిస్తుంది. పునర్జన్మ పొందిన వానిని తాను అపవిత్రుడయ్యాడన్న బాధ వేధిస్తుంది.

పాపంలో రెండు ధాతువులు ఉన్నాయి. అవి విడదీయరానివైనప్పటికీ వ్యత్యాసమైనవి. ఒకటి దోషం, మరొకటి అపవిత్రత. పాపంలో ఉన్న అపవిత్రత అంటే, దేవుని పరిశుద్ధతకు వ్యతిరేకమైన దాని లక్షణమే. అందువలనే “నీ కనుదృష్టి దుష్టత్వమును చూడలేనంత నిష్కళంకమైనది” అని వ్రాయబడినది. వెలుగైయున్న దేవుని దృష్టికది హేయమైనది, అసహ్యమైనది. అందువలనే ఆయన “నాకసహ్యమైన ఈ హేయ కార్యమును మీరు చేయకుండుడి” (యిర్మీయా 44:4) అని దీనంగా అర్థిస్తున్నాడు. పరిశుద్దాత్ముడు పాపమును ఒప్పుకొనేలా చేసినపుడు దాని అసహ్యతను ఎంతగా బహిర్గతం చేస్తాడంటే పాపులు దాన్ని గురించి సిగ్గుపడి తలవంచి ముఖం చిన్నబోయి ఆత్మ గౌరవాన్ని కోల్పోతారు. - పాపం యొక్క దోషం, విడదీయరానిదిగా దానితో ముడిపడిఉన్న భయంవలన మనకు ఎలా బోధపడుతుందో అదేవిధంగా పాపం యొక్క మాలిన్యం, తప్పించుకోలేని రీతిగా అది మనలో కలిగించే సిగ్గువలన మనకు బోధపడుతుంది. పాత నిబంధన కాలంలో పాప దోషం కొరకు దేవుడు బలులను ఏర్పాటు చేయడం మాత్రమేకాక దాని అపవిత్రతను పోగొట్టుకొని పరిశుద్ధపరచబడేందుకు కట్టడలను, విధులను ఏర్పరిచాడు. ఆ కాలంలో ఆత్మ సంబంధమైన పాపమాలిన్యం గురించి దేవుడు అనేక రీతులుగా తన ప్రజలకు ఉపదేశించాడు. పవిత్ర జంతువులకు అపవిత్ర జంతువులకు మధ్య గల భేదం, అపవిత్రం చేయు వివిధ శరీరిక రోగాలు, కుష్టురోగులను వేరుగా ఉంచడం, అనుకోకుండా శవం ముట్టినందుకు ధర్మశాస్త్రం వలన అపవిత్రులుగా ఎంచబడడం మొదలైనవి ఇందుకు ఉదాహరణలు. ఇవన్నీ అంతరంగిక, ఆధ్యాత్మిక మాలిన్యముకు ఛాయలు, సాదృశ్యా లు. అందువలన, “ఆ దినమున పాపమును అపవిత్రతను పరిహరించుటకై ఊట ఒకటి తీయబడును" (జెకర్యా 13:1) అని పరిశుద్ధపరచబడు ప్రక్రియ అంతటిని గూర్చి వర్ణించబడింది.

పాపం నుండి నైతిక మాలిన్యాన్ని వేరుపరచలేం. ఈ నైతిక మాలిన్యం నుండి సిగ్గును వేరు పరచలేం. అందువలన ఒక వ్యక్తి నిజంగా పాపమును గూర్చి ఒప్పింపబడినపుడు తన నైతిక మాలిన్యం గురించి బాధాకరమైన గుర్తింపు మరియు సిగ్గు కలుగుతుంది. దీన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకొన్నప్పుడే పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క నిజ స్వభావాన్ని గుర్తించగలం. దేవుని పోలిక కలిగి ఉండడమే ఆత్మ యొక్క సౌందర్యత. కృప అందమునిస్తుంది. అందువలనే క్రీస్తు మానవ పుత్రులకన్న సౌందర్యవంతుడని చెప్పబడింది. దేవుని స్వారూప్యము కలిగి ఉన్నందువలనే ఆయన ఆ అందము కలిగి ఉన్నాడు. కాబట్టి దేవుని స్వారూప్యముకు వ్యతిరేకమైనది పతనం; కృపకు వ్యతిరేకమైనది పాపం. అది ఆత్మను శిథిలం చేసి దానికి అందవికారతను, అసహ్యతను తెస్తుంది.

పవిత్రతకు లేదా దేవుని స్వరూపముకు వ్యతిరేకమైనవి అన్నీ నీచం, అనర్హం, అపవిత్రం అయిఉన్నాయి. పాపం ఆత్మను అగౌరవపరచి ,అవమానించి, సిగ్గు కలిగిస్తుంది. మనం దేవునికి ఎంత దగ్గరగా నడుస్తామో ఆయన వెలుగులో అంత అధికంగా మనలను మనం చూసుకొని మన నిజస్వరూపాన్ని, నీచత్వాన్ని కనుగొనగలం. మన ఆత్మీయ దిగంబరత్వం చూడగలిగేలా మన కనులు మొదట విప్పబడినపుడు మనకు మనమెంత అసహ్యులంగా కనబడ్డాము! మనమెంత అపవిత్రులం అని అనిపించింది! అది దేవుని దృష్టి యొక్క ప్రతిబింబం, ఎందుకంటే ఆయన తన పవిత్రతకు వ్యతిరేకమైన సమస్తాన్ని అసహ్యించుకొని దానిని ఆయనకు ఏహ్యకరమైనదిగా ఎంచుతాడు. “దైవ స్వభావమందు పాలివారగునట్లు” చేయబడినవారు (2 పేతురు1:4) వారి ప్రమాణం ప్రకారం చేస్తారు. వారు దేవుని కనులతో తమను చూసుకొని తాము దౌర్భాగ్యులు, దిగంబరులు, అవమానం పొందిన వారు, అసహ్యులు, భయంకరులు గా గ్రహించి యోబు వలె తమను తాము అసహ్యించుకొంటారు.

చివరి నాలుగు పేరాలు జాన్ ఓవెన్ గ్రంథము యొక్క సంక్షిప్త రూపాలు. తమలో ఇంకా పాతుకొని ఉ న్న అపవిత్రతను బాగా ఎరిగిన వారే నిజంగా పరిశుద్ధపరచబడిన వారు మరియు పవిత్రులైనవారు అని వాటి నుండి గ్రహించగలం. ఆ పాపం నిత్యం పైకి పొంగి తమను అపవిత్రపరుస్తున్నదని ఎరిగి వారు మిగుల దుఃఖిస్తారు. అదే దేవుని అధికంగా దుఃఖపరచి, తమ ఆత్మశాంతిని పాడు చేస్తున్నది కనుక ఆ పాపాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తారు. మిగుల భక్తిపరులు మరియు పరిశుద్ధులు అయిన వారే తమ పాపాలను గురించి ఒప్పుకొని ఎక్కువగా దుఃఖిస్తారన్నది అందరికీ తెలిసిన విషయం . "అతడు యధార్ధవర్తనుడు న్యాయవంతుడు అయి దేవునియందు భయభక్తులు కలిగి చెడుతనమును విసర్జించినవాడు” (యోబు. 1:8) అని ఎవర్ని గూర్చి దేవుడే స్వయంగా చెప్పాడో అతడే "నేను నీచుడను” అని (యోబు 40:4) విలపించాడు. దేవునికి “అతి ప్రియుడైన” వాడే (దానియే 10:19) 'నా సోగసు వికారమాయెను' అని ఒప్పుకున్నాడు (10:8). మూడవ ఆకాశానికి కొనిపోబడి తిరిగి భూలోకానికి వచ్చినవాడే, “అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను; ఇట్టి మరణమునకు లోనగు శరీరము నుండి నన్నెవడు విడిపించును?” ( రోమా. 7:24) అని దుఃఖించాడు.

దేవుని పరిశుద్ధులలో ప్రముఖులైన వారిలో కొందరు స్వయంగా ఒప్పుకొని చెప్పిన మాటలను పైన తెలియజేశాము. వాటి నుండి మనం గ్రహించినది ఏమిటంటే “పవిత్ర హృదయం” అంటే పాపం లేని హృదయమనిగాని, విశ్వాసి నుండి శరీర స్వభావమంతా తుడిచి పెట్టబడినదని కాని అర్థం కాదు. నిజంగానే దానిని నిర్మూలించలేము. సాతాను చేత పూర్తిగా గ్రుడ్డివారైన వారు తప్ప వేరెవ్వరు అటువంటి అబద్దం ఒప్పుకోం అయితే వాక్యానుసారంగా "పవిత్ర హృదయం”లో ఏమి ఉంటుందో ఇపుడు నిర్వచించి వర్ణించవలసిన అవసరత వుంది. ఇలా చేసేందుకు ప్రయత్నించేటపుడు ఎదురయ్యే రెండు ప్రమాదాలను బట్టి మనం జాగ్రత్త వహించాలి.

మొదటిది నామకార్థ క్రైస్తవులు సుఖంగా విశ్రాంతి తీసుకొనేందుకొక దిండు అమర్చడం; రెండవది పునర్జన్మ పొందినవారిలో గల నిరీక్షణను నాశనం చేసే రీతిలో మాట్లాడడం.

మొదటిగా “పునర్జన్మ సంబంధమైన స్నానము ద్వారా పరిశుద్ధాత్మ నూతన స్వభావము కలుగజేయుట”ను (తీతుకు 3:5) అనుభవించిన వాడే పవిత్ర హృదయం గలవాడు. అది నూతన జన్మ కలిగినపుడు సంభవించి క్రైస్తవుని జీవితమంతా ఆత్మ ద్వారా కొనసాగించబడుతుంది. ఇందులో గల విషయాలన్నిటిని ఇప్పుడు వివరించలేము. విశ్వాసి జ్ఞానం పవిత్రపరచబడి, ఆపై సాతాను ద్వారా అంధత్వం కలగకుండటం  ఇందులో ఇమిడి ఉన్నది. దానికి బదులు అతడు మానవాతీతమైన రీతిలో వెలిగింపబడతాడు. తత్ఫలితంగా అతడు లోకసంబంధమైనవి వ్యర్థమని చూడగలడు. దేవుని సత్యం ప్రకాశించుట వలన మనసు చాలావరకు తప్పిదం మరియు కాలుష్యం నుండి విడిపింపబడుతుంది. ఆపేక్షలు పవిత్రపరచబడగా పాపమును ప్రేమించక దానిని అసహ్యించుకుంటుంది. దేవుని నుండి దూరంగా పోవడమూ, ఆయనను తప్పించుకోవడమూ మాని ఆయనను వాంఛించి వెదుకుతుంది.

పునర్జన్మ సమయంలో పవిత్రమైన కోరికలు, పవిత్రమైన ఉద్దేశాలు, పవిత్రమైన పనులతో కూడిన వేరు ఆత్మలో నాటబడుతుంది. దేవుని భయం నాటబడి దేవుని ప్రేమ హృదయంలో కుమ్మరింపబడుతుంది. తత్ఫలితంగా ఆత్మ, దేవుని యందు తృష్ణ కలిగి, ఆయన చిత్తముకు లోబడి అన్ని విషయాలలోను ఆయనను సంతోష పెట్టాలని కోరుతుంది. అందువలన ఆత్మ సంబంధమైన అతని ఆశలకు భంగం కలిగినప్పుడు, ఆత్మీయంగా పైకి ఎదగాలన్న అతని ప్రయత్నాలకు ఆటంకం కలిగినపుడు ఇది, క్రైస్తవునికి అన్నింటికంటే అధిక దుఃఖం కలిగిస్తుంది. తనలో ఇంకా అపవిత్ర జలాలు నిలిచి ఉన్నాయని , వాటి నుండి బురద, మురికి పైకి లేచి అతని కార్యాలన్నిటిని మలినం చేస్తున్నదని గ్రహించినపుడు గొప్ప భారంతో కృంగిపోవడమే పవిత్ర హృదయ యొక్క లక్షణం. కాబట్టి పవిత్ర హృదయం బుద్ధిహీనమైన, దుష్టమైన ఆలోచనలను, చెడు కోరికలను గుర్తిస్తుంది. గర్వం, అసంతృప్తి, అవిశ్వాసం, శత్రుత్వం లను గురించి చింతించి అపవిత్రతను చూసి లోలోపల దుఃఖిస్తుంది.

రెండవదిగా పవిత్ర హృదయం “మనస్సాక్షికి కల్మషము తోచకుండునట్లు ప్రోక్షింపబడిన హృదయము” (హెబ్రీ 10:22). క్షమించబడని పాపం వలన దోషాన్ని ఎత్తి చూపి, మనిషిని అణచివేసేదే "దుష్టమైన మనస్సాక్షి”. అటువంటి మనస్సాక్షి కలిగినవాడు తీర్పు దినము గురించి భయపడుతూ, దానిని గురించిన తలంపులన్నిటిని పారద్రోలే ప్రయత్నం చేస్తాడు. ఆత్మ దేవుడు ఉదారంగా క్రీస్తు రక్తమును ప్రోక్షించిన మనస్సాక్షిని, మనశ్శాంతిని పొంది దేవుని సమీపించేందుకు ధైర్యం కలిగి ఉంటుంది. దీని ఫలితంగా మూఢ నమ్మకాలు, భయం, బాధ తొలగిపోతాయి. దేవుని యందు అయిష్టానికి మారుగా ఆయన యందు ఆనందం కలుగుతుంది.

కాబట్టి మూడవదిగా మనం “వారి హృదయములను విశ్వాసము చేత పవిత్రపరచి” (అపోస్త. 15:9) అని చదువుతాము. అవిశ్వాసం అపవిత్రపరచినట్లే విశ్వాసం పవిత్రపరుస్తుంది. విశ్వాసం తనవైపు కాక క్రీస్తువైపు చూస్తుంది గనుక “ఆయన రక్తము ప్రతి పాపము నుండి మనలను పవిత్రులనుగా చేయును” (1యోహాను 1:7) అని గ్రహిస్తుంది.

పైన ఇచ్చిన వివరణ అనుసారంగా ప్రతి క్రైస్తవునికి "పవిత్ర” హృదయం ఉన్నది. అయితే ప్రతి క్రైస్తవునికి “శుద్ద” హృదయం లేదు (కీర్తన 51:10). అతని హృదయాన్ని మలినపరచేది 'తీర్పు తీర్చబడని పాపము'. మనం పాపాన్ని అనుమతించిపుడు మనకు దేవునితో గల సహవాసం తెగిపోతుంది. నిజమైన పశ్చాత్తాపంతో, మనలను మనం ఖండించుకుని, పాపం చేసినందుకు దుఃఖించి, దానిని ఒప్పుకొని, విడిచిపెట్టి, దాని వలన మరొకసారి ఓటమి పొందకుండా జాగ్రత్త పడాలనే మనః:పూర్వకమైన, యదార్థమైన హృదయవాంఛ కలిగివుండం వలన తిరిగి దేవునితో సహవాసం ఏర్పడుతుంది. శుద్ధ హృదయంలో ఇష్టపూర్వకంగా చేసే పాపం నిలువలేదు. కాబట్టి “ఆత్మ సంబంధమైన జీవితంలో విశ్వాసం వల్లే పశ్చాత్తాపం కూడా కొనసాగించబడుట అవసరం” అని జాన్ ఒవెన్ గారు చెప్పింది నిజమే. పశ్చాత్తాపము, పాపపు ఒప్పుకోలు జరిగిన తరువాత “పాపము కడుగు కొనుటకు అపవిత్రత పరిహరించుటకు తియ్యబడిన” ఊట వద్దకు(జెకర్యా 13:1) నిత్యం పరుగులు తీసి విశ్వాసం ద్వారా క్రొత్తగా క్రీస్తు రక్తాన్ని అన్వయించుకోవాలి.

ఈ అధ్యాయంలో (రెండు భాగాలలో) ఐదవ అధ్యాయం చివరిలో లేవనెత్తిన కొన్ని ప్రశ్నలకు సమాధానాలు ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించాము. ధర్మశాస్త్రం కోరిన నిబంధనలను మన పూటకాపునందు నేరవేర్చాము. శుద్ధి చేయు క్రీస్తు రక్తం యొక్క విలువ మన ఖాతాలో చెల్లుబడి అయినందువలన తేజోవాసులైన పరిశుద్ధుల స్వాస్థ్యంలో పాలివారం అవుటకు మనం పాత్రులుగా చేయబడ్డాము. క్రీస్తు స్వభావాన్ని పరిశుద్ధాత్ముడు మనకు ఇచ్చినందువల్ల దేవుని సమీపించు శక్తి మనకు కలిగినది. విశ్వాసం ద్వారా క్రీస్తు నందు పరిశుద్ధులుగా మనలను మనం ప్రశంసించుకోవచ్చును. పునర్జన్మ ద్వారా “శుద్ధ హృదయమును” పొందాము. దీనికి రుజువేమింటే మనం అపవిత్రతను అసహ్యించుకుంటాము. నిత్యం శరీరక్రియలను చంపడం ద్వారా మనకు తెలిసిన ప్రతి పాపాన్ని తీర్పుతీర్చి మన నుండి తీసివేసి, మన హృదయాలను శుద్దీకరించుకోవడం ద్వారా దేవునితో సహవాసాన్ని సదా నిలుపుకోవాలి.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

8. దాని స్వభావము.

మన అంశంలో అతి ముఖ్యమైన భాగానికి ఇప్పుడు చేరుకున్నాము. పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క స్వభావాన్ని స్పష్టంగా పూర్తిగా తెలుసుకోవడం చాలా అవసరం. అందులో ఉన్నదంతా తెలుసుకోవాలి, లేని పక్షంలో మనం కలవరముకు గురిఅవుతాము. అందరూ ఒప్పుకొన్నట్లు పరిశుద్ధతయే నీతికి పరాకాష్ట. అదే అత్యున్నతమైన, అత్యవసరమైన సాధన. కాబట్టి నకిలీలను వేరుచేసి దాని నిజ స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి. పరిశుద్ధపరచబడుట అంటే ఏమిటో తెలుసుకోకపోతే మనం నిజంగా పరిశుద్ధులము అయ్యామో లేదో ఎలా తెలుసుకోగలం? పరిశుద్ధత యొక్క నిజస్వరూపాన్ని, స్వభావాన్ని గ్రహించనిదే మనం పరిశుద్ధతను ఎలా అలవరచుకోగలం? వాక్యంలోని అనేక భాగాలను అర్ధం చేసుకోవడానికి, దైవ సంపూర్ణతను గురించి సరైన అవగాహన ఏర్పరచుకోవడానికి, అసత్యమతం నుండి సత్యమతము ను వేరు పరచడానికి, పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క స్వభావాన్ని గురించిన సరైన అవగాహన గొప్ప సహకారి అవుతుంది.

బహుముఖాలుగల ఈ అంశంలో అతి క్లిష్టమైన భాగానికి మనం చేరాము. అనేక కోణాలను మనసులో ఉంచుకొని దాని పరిపూర్ణ అర్థాన్ని గ్రహించడం అవసరం. కనుక పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క స్వభావాన్ని వర్ణించడం ఏ మాత్రమూ సులభం కాదు. వాక్యంలో తండ్రియైన దేవుని ద్వారా విశ్వాసి పరిశుద్ధపరచబడతాడని కొన్ని చోట్ల చెప్పబడితే, మరికొన్ని భాగాలలో క్రీస్తు, ఆయన బలి మనలను పరిశుద్ధపరుస్తుందని ఉన్నది. ఇంకా కొన్ని చోట్ల పరిశుద్ధాత్మ, వాక్యము, విశ్వాసము, శిక్ష ద్వారా ఇది జరుగుతుందని వ్రాయబడింది. ఇవి వేర్వేరు పరిశుద్ధతలను గూర్చి మాట్లాడడం లేదు గాని ఒకే సంపూర్ణమైన కార్యంలో గల వివిధ శాఖలను గూర్చి చెప్తున్నవి. అయినా వీటిని వేరువేరుగా మనం మనసులో ఉంచుకోవాలి. కొన్ని లేఖనభాగాలు పరిశు ద్దపరచబడుటను అవ్యక్తిగతంగా చూపించగా మరికొన్ని భాగాలు దానిని వ్యక్తిగతమైనదిగా చూపుతున్నవి.

కొన్ని మార్లు ఇది సంపూర్ణమైనదిగా పరిగణింపబడగా మరికొన్ని సార్లు ఇది అసంపూర్ణమైనదిగా పురోగమించునదిగా చూపబడింది. ఈ అంశం యొక్క వివిధ దశలను రానున్న అధ్యాయాలలో పరిశీలిద్దాము.

ఈ అంశంపై ఇతరులు వ్రాసిన పుస్తకాలను చూసినపుడు దీని స్వభావాన్ని గురించి వారు ఎంత స్వల్పంగా చెప్పారని ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. చాలమంది రచయితలు దీని అర్థాన్ని గురించి సవిస్తారంగా వ్రాసారు. ఈ వరం విశ్వాసికి ఏ విధంగా ఇవ్వబడిందో, దీనిని ఇవ్వడంలో పరిశుద్ధాత్మ పనిచేసే విధమేదో, ఈ జీవితంలో అది ఎంత పరిమాణంలో కనిపిస్తుందో వీటిపై కొందరు వ్రాసినప్పటికీ పరిశుద్ధత అంటే ఏమిటో స్పష్టంగా వర్ణించిన వారు కొందరే. దేవుని దయవల్ల అబద్దపు ఊహలు తప్పినా చాలావరకు సరిపోని విధంగా, కొంతవరకే ఈ సత్యం వివరించబడింది. ఈ అతిముఖ్య విషయాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయటం వలన కలిగిన వైఫల్యమే క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనే వారిలో దీన్ని గురించి భిన్నాభిప్రాయాలు ఉండేందుకు కారణమని మా బలమైన నమ్మకం. ఇక్కడ చేసే ఒక పొరపాటు అన్ని రకాల భ్రమలకు తావిస్తుంది. మన పాఠకుల హృదయంలో చేరిన చెత్తను కొంత తొలగించి, ఈ సత్యాలను వారు తిరిగి గ్రహించేలా మార్గం సిద్ధం చేయటానికి దీని ప్రతికూల పక్షాన్ని క్లుప్తంగా చూద్దాం. మొదటిగా, వాక్యానుసారమైన పరిశుద్ధత నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట నుండి విడదీయరానిదైనప్పటికీ వాటి మధ్య దీర్ఘకాల వ్యవధి వుంటుందని చెప్పేవారిచేత అవి తరచుగా విడగొట్టబడుతున్నాయి. “రెండవ కృపాకార్యం కలుగుతుందని చెప్పేవారు పశ్చాత్తాపపడు పాపి క్రీస్తునందు విశ్వసించిన క్షణంలోనే నీతిమంతునిగా తీర్చబడతాడు, కాని ప్రభువుకు పూర్తిగా సమర్పించుకొని ఆత్మను పూర్తిగా పొందితేనే కాని పరిశుద్ధపరచబడడు అని వాదిస్తారు. ఇది, ఒక వ్యక్తి క్రీస్తుకు పూర్తిగా సమర్పించుకోకపోయినప్పటికి మారుమనస్సు గలవాడయ్యాడనీ, పరిశుధ్ధాత్ముడు అతనిలో నివసించక పోయినప్పటికి అతడు దేవుని బిడ్డ కాగలడనీ చెప్పినట్లుంది. ఇది తీవ్రమైన పొరపాటు. ఆత్మ ద్వారా విశ్వాసం వలన ఒకసారి మనం క్రీస్తుతో ఐక్యపరచబడినప్పుడు, మనం “క్రీస్తు తోడివారసుల”మై ఆయనలో సమస్త దీవెనలు పొందడానికి అర్హులమవుతాం. మనం రక్షకుని విభజింపలేము. ఆయన తన ప్రజల యొక్క పరిశుద్ధత, నీతి అయి ఉన్నాడు. ఆయన క్షమాపణ అనుగ్రహించినప్పుడు దానితోపాటు హృదయశుద్ధి కూడా దయచేస్తాడు.

రెండవదిగా, వాక్యానుసారమైన పరిశుద్ధత క్రైస్తవుడు పరలోకం చేరడానికి అర్హుడయ్యేలా చేసే ఒక సుదీర్ఘ ప్రక్రియ కాదు.

రాబోవు ఉగ్రత నుండి తప్పించే దైవ కృప యొక్క కార్యమే నిత్య మహిమను అనుభవించే అర్హతను కూడా అనుగ్రహిస్తుంది. పశ్చాత్తాపం పొందిన తప్పిపోయిన కుమారుడిని తండ్రి ఎప్పుడు అంగీకరించాడు? అతడు వచ్చి తన పాపం ఒప్పుకున్న వెంటనే శ్రేష్టమైన అంగీని అతనికి తొడిగించి, చేతికి ఉంగరం పెట్టి పాదాలకు పాదరక్షలు ధరింపచేశారు. "క్రొవ్విన దూడను తెచ్చి వధించుడి, మనం తిని సంతోషపడుదము, ఈ నా కుమారుడు చనిపోయి మరల బ్రదికెను, తప్పిపోయి దొరికెను  ” అను మాట బయలు వెడలినది. (లూకా 15:23,24) ఉన్నత స్థలములలో నివసించడానికి పరిశుధ్ధాత్మ జరిగించే ఒక సుదీర్ఘ ప్రక్రియ అవసరమైనట్లయితే, యేసును నమ్మిన వెంటనే అదే దినమున చనిపోయిన దొంగకు పరదైసులో ఉండడానికి అర్హత లేదు. “కాని ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు నామమునను మన దేవుని ఆత్మ యందును మీరు కడుగబడి పరిశుద్ధపరచబడిన వారై నీతిమంతులుగ తీర్చబడిరి” (1కొరింథీ. 6:11). ఆ మూడూ విడదీయరానివి. “పరిశుద్ధుల స్వాస్థ్యములో పాలివారమగుటకు మనలను పాత్రులనుగా చేసిన తండ్రికి మీరు కృతజ్ఞతాస్తులు చెల్లింపవలెను” ( కొలస్స 1:12 ).

మూడవదిగా, వాక్యానుసారమైన పరిశుద్ధత శరీర స్వభావాన్ని నిర్మూలించదు. ఈ జీవితంలోనే 'పరిపూర్ణత కలుగుతుందను' సిద్ధాంతం ఆత్మలను భ్రమలో పడేసి, కీడును మేలని అంటూ పాపంలో కొనసాగనిస్తుంది. క్రీస్తునందలి విశ్వాసం ద్వారా సరైన మార్గంలో పరిశుద్ధులవ్వడానికి ప్రయాసపడే యధార్థ ఆత్మలను అది ఎక్కువగా నిరుత్సాహపరుస్తూ, ఆ పరిశుద్ధతను పొందడానికి చేయవలసిన సమస్తం చేసినప్పటికి తామింకా పాపంలోనే ఉండి సంపూర్ణతకు సుదూరంగా వున్నందుకు తాము వ్యర్థంగా కష్టపడుతున్నారని అనుకొనేలా చేస్తుంది.

రోమా 6:12; 2 కొరింథీ 7:1; ఎఫెసీ 4:22; 2 తిమోతి 2:22, మొదలైన వాక్యభాగాలలో ఉన్న హెచ్చరికలను అది అర్థరహితంగా చేస్తుంది. “నీవు యౌవనేచ్ఛల నుండి పారిపొమ్ము” అనే మాటను బట్టి భక్తి గల తిమోతిలో సైతం అవి ఇంకా ఉన్నాయని తెలుస్తుంది. క్రైస్తవుని నుండి శరీర స్వభావం నిర్మూలం చేయబడినట్లయితే పాపాలను ఒప్పుకోవడం (యోహాను. 1:9), వాటిని చేసినందుకు తన్నుతాను అసహ్యించుకోవడం (యోబు 40:4) వాటిని క్షమించమని ప్రార్థించడం (మత్తయి 6:12) దైవ చిత్తానుసారంగా దుఃఖించడం(2 కొరింథీ. 7:10), ప్రభువు శిక్షను అంగీకరించడం (హెబ్రీ12:5-11) ఆయన తీర్పులు న్యాయమైనవని ఒప్పుకోవడం (కీర్తన 119:75) విరిగి నలిగిన హృదయమును అర్పించడం (కీర్తన 51:17) ఇవన్నీ విశ్వాసికి అనవసరమే కదా!

నాల్గవదిగా, వాక్యానుసారమైన పరిశుద్ధత కేవలం క్రీస్తునందే ఉండి మనం ఏమాత్రం సంప్రాప్తించుకోలేనిది కాదు. పాపరహితమైన సంపూర్ణతను పొందవచ్చనే సిద్ధాంతాన్ని ఎదిరించే ఉత్సుకతలో కొందరు మరొక పెద్ద పొరపాటుకు గురయ్యారు.అంటినొమీయులు క్రైస్తవుని మెరుగుపరుచు ఎట్టి మార్పును కలిగించని పరిశుధ్ధతను క్రీస్తులో కలిగివున్నామని వాదిస్తారు. ఇది సాతాను పన్నిన మరొక కుయుక్తి. తనలో గల పరిశుద్ధత క్రీస్తు నందు మాత్రమే ఉందని ఊహించడం తప్పక మోసమే. వాస్తవానికి క్రీస్తునందు మనకు గల పరిశుద్ధత మరియు పరిపూర్ణతను వ్యక్తిగత హృదయశుద్ధి మరియు నీతిలో నడవడం నుండి వేరుపరచడం సాధ్యపడదు.

యేసుక్రీస్తును ఒక్కసారి నమ్మితే నిత్యత్వం వరకు శిక్షలేక పాపంలో దొర్లుటకు అనుమతి దొరకుతుందనడం శరీరాన్ని సంతోషపరచే ఎంతటి మూర్ఖపు సిద్ధాంతం. ప్రియ చదువరీ, స్వభావాన్ని రూపాంతరం చేయని, నడతను సంస్కరించని విశ్వాసం వ్యర్థమైనది. దైవభక్తి అనే పుష్పాలు పూయని, వ్యక్తిగత పవిత్రత అనే ఫలాలు కాయని విశ్వాసం, రక్షణార్థమైన యథార్థ విశ్వాసం కాదు.

పరిశుద్ధత యొక్క స్వభావం తెలుసుకొనే ప్రయత్నంలో కొన్ని నిశ్చితమైన ఆలోచనలను స్థిరంగా మనముందు ఉంచుకొని వాటిని అనుసరించాలి. మొదటదిగా: దేవుని పరిశుద్ధతను గుర్తించినపుడు తన సృష్టము యొక్క పరిశుద్ధత - అది దేవదూతలదే కాని, క్రైస్తవునిదే కాని - దేవుని పరిశుద్ధతను పోలి ఉండాలి. పరిశుద్ధతలో అనేక రకాలైన పరిశుద్ధతలు లేవు. రెండవదిగా ఆదాము మొదట కలిగియుండి ఆ తరువాత కోల్పోంది, తన ప్రజలకొరకు క్రీస్తు తిరిగి సంపాదించినది, ఏదో దానిని నిశ్చయంగా తెలుసుకోవడం. క్రైస్తవుడు మొదటి ఆదాములో కోల్పోయిన దానికన్న రెండవ ఆదాములో పొందినది అధికమన్నది నిజమే అయినా ఈ అంశం బహు ప్రాముఖ్యమైంది. మూడవదిగా పరిశుద్ధతకు సరిగా వ్యతిరేకమైనది పాపం కనుక పాపనైజం కనుక్కోవటం.నాల్గవదిగా, పరిశుద్ధపరచబడుట రక్షణలో ఒక అంతర్భాగమే కాని దానికి అదనమైనది కాదని గుర్తుంచుకోవటం. అయిదవదిగా, ఈ పదంలో ఉన్న మూడంతల అర్ధంలో ఇవ్వబడిన ఆధారాన్ని అనుసరించడం.

దేవుని పరిశుద్ధత అంటే అర్థమేమిటి?ఈ ప్రశ్నకు జవాబు కనుక్కోవడానికి దైవశాస్త్ర గ్రంథాలు ఎక్కువగా సహాయపడవు. రచయితలు స్పష్టమైన అర్థం ఇవ్వని మాటల గారడితో సరిపెట్టుకొని అసలు భావం చీకటిలో విడిచి పెట్టేశారు. ఇందులో చాలామంది దేవుని పవిత్రతే ఆయన పరిశుద్ధత అంటారు. ఈ పవిత్రత ఎందులో ఉందని ప్రశ్నిస్తే అది పాపానికీ, అపవిత్రతకీ వ్యతిరేకమైన అంతటిలో ఉన్నదన్నది సాధారణంగా వచ్చే జవాబు. ఈ జవాబు మనకు ఏవిధంగాను సహాయపడదు. పాపమంటే ఏమిటో తెలుసుకునేంతవరకు దేవుని పవిత్రత అంటే ఏమిటో తెలుసుకోలేము. ఎందుకంటే పాపాన్ని గురించి సరైన ఆలోచన దొరకనంత వరకు పరిశుద్ధత అంటే ఏమిటో పూర్తిగా తెలుసుకోలేము. అయినా, పవిత్రత ఏమిటో తెలియనిదే పాపమంటే ఏమిటో కూడా తెలుసుకోలేము. ఎందుకంటే పాపము ఏదో కనుగొనడం వలన పరిశుద్ధతకు సరైన అర్థం తెలుసుకోలేంగాని, పరిశుద్ధత ఏదో కనుగొనడం వలన పాపాన్ని సరిగ్గా గుర్తించగలము. పేరుగాంచిన అనేక వేదాంత పండితులు దైవ పరిశుద్ధత, దేవుని ప్రత్యేక గుణం కాదుగాని నీతిపరమైన ఆయన సంపూర్ణత యొక్క సౌందర్యము, మహిమ, అయిఉన్నదని వివరించే ప్రయత్నం చేసారు. అయినా ఈ సౌందర్యము, మహిమ ఏమైయున్నదో మనం ఎరుగనిదే దీని నుండి ఒక స్పష్టమైన అర్థం కనుగొనలేము. ఇది "పరిశుద్ధత” అని జవాబు ఇస్తే ఏమీ చెప్పకపోవడంతో సమానం.

జాన్ గిల్ దానికిచ్చు నిర్వచనం ఏమిటంటే “దేవుని పరిశుద్ధత ఆయన స్వభావంలోని పవిత్రత, సత్ప్రవర్తన”. నాత్ ఇమ్మోను అనే వేదాంతి మనకిలా చెప్తున్నాడు. “దేవుని మంచితనమును, ఉదారతను తెలుపు సాధారణ పదం పరిశుద్ధత. ఇది నీతిపరంగా అంగీకారము, శ్రేష్ఠము ఐన ప్రతిదానిని కలిగియుండును”. వీరి మాటలలోని విషయం సరైనదే అయినప్పటికీ అవి దైవ పరిశుద్ధత యొక్క నిశ్చయమైన అర్థాన్ని కనుగొనాలని ఆశించేవారికి ఎలాంటి సహాయం అందించవు.

దేవుని పరిశుద్ధత యొక్క మంచి వర్ణన స్టీఫెన్ చార్నాక్ అనే ప్యూరిటను ఈ విధంగా చేసాడు. “ఇది దైవ స్వభావం యొక్క నైతికత లేదా యధార్ధత లేదా తన ఔన్నత్యముకు అనుగుణంగా తన నిత్యనియమాలపై ఆధారితమైన, చిత్తానికి అనుగుణమైన వాటన్నింటియందు సంతోషించి సంతృప్తిపడి, దానికి వ్యతిరేకమైన ప్రతి దానిని అసహ్యించుకొనే, ఆయన కోరిక, ప్రవర్తన.” ఇది ఖచ్చితంగా కొంత అర్థవంతంగా, మనసుకు తృప్తినిచ్చేదిగా ఉన్నది. అయితే దీనికి మరొక అంశం చేర్చడం సమంజసం. ధర్మశాస్త్రం దేవుని మనసుకు స్వభావానికి ప్రతిరూపం కనుక వాటితో ఆయన సమ్మేళనమే ఆయన పరిశుద్ధత. ఆయనకు మహిమ తెచ్చే విధంగా సమస్తం నిర్దేశించడమే ఆయన పరిశుద్ధత, ఎందుకనగా ఇది ఆయన స్వయం పరిపూర్ణత మరియు ప్రత్యేకాధికారము అయిఉన్నది. గనుక దానికి మించిన లక్ష్యం  వేరొకటి లేదు.

దేవుని చిత్తం మరియు దేవుని ధర్మశాస్త్రం ఒకటేనని, తదనుగుణమైన దేవుని కోరిక మరియు ప్రవర్తనే ఆయన పరిశుద్ధత అని మేము చర్నాక్ తో పూర్తిగా ఏకీభవిస్తున్నాము.అన్నిటి యందు ఆయనకు మహిమ తెచ్చుకొనుటే  ఆయన లక్ష్యమని ఈ నిర్వచనానికి మేము జతచేశాం. దైవ పరిశుద్ధత అంటే దేవుని ఉన్నత నైతిక ప్రమాణం మొత్తం అన్న ఈ భావన క్రైస్తవునిలో ఉండవలసిన పరిశుద్ధత ఏదో గ్రహించే సహాయం చేస్తుంది. ఇది దేవునిచేత నీతిమంతునిగా ఎంచబడుటను మించినది. ఇది దానిని కలిగివున్నవారిలో, దేవుని చిత్తము లేదా ధర్మశాస్త్రముకు లోబడి సమస్తంలోను దేవుని మహిమపరచాలనే లక్ష్యాన్ని పుట్టించే ఒక నైతిక గుణం. ఇది మాత్రమే దేవుని ప్రమాణాలను తృప్తిపరచగలదు. ఇది దేవుడు తన ప్రజలపై కురిపించిన గొప్ప వరమై ఉన్నది.

ఆదాము మొదట కలిగియుండి, ఆ తరువాత కోల్పోయింది ఏమిటి? అతని కన్న తక్కువ స్థితిలో ఉన్న ప్రాణులకు అతనికి మధ్య ఉన్న భేదమేమిటి? అది అతడు ఆత్మను కలిగి ఉండడం మాత్రమే కాదు గాని దానిపై అతని సృష్టికర్త నీతి స్వరూపం ముద్రింపబడి ఉండడం. అందువలనే అతడు ధన్యుడయ్యాడు. ఈ కారణంగానే అతడు దేవునితో సహవసింప గలిగాడు. దీని మూలంగానే అతడాయన మహిమ కొరకు సంతోషంగా జీవించే అర్హత కలిగి ఉన్నాడు. అతడు పతనమైనపుడు కోల్పోయినది ఇదే. రెండవ ఆదాము తన ప్రజలకు తిరిగి సమకూర్చినది ఇదే. ఇది కొలస్స 3:10, ఎఫెసీ. 4:23 లో చెప్పిన మాటలను పోల్చి చూడడం వలన స్పష్టమవుతున్నది. పునర్జన్మ వలన ఉద్భవించిన “నూతన పురుషుడు” జ్ఞానమునందు నూతనపరచబడి (కొలస్స 3:10) అతి కీలకమైన దేవుని గురించిన అనుభవజ్ఞానమునందు(ఎఫెసీ 4:23) అనగా అదిలో ఆదాముకీయబడిన పోలిక గలవాడై “ఈ నూతన పురుషుడు”, “నీతియు యధార్థమైన భక్తియు గలవాడై దేవుని పోలికగా సృష్టింపబడెను” (ఎఫెసీ 4:24) అని స్పష్టంగా చెప్పబడి ఉన్నది.

కాబట్టి మొదటి ఆదాము కోల్పోయినది చివరి ఆదాము తన ప్రజల కొరకు సంపాదించినది హృదయముపై ముద్రించిన నీతి, మరియు పరిశుద్ధత గల పోలిక అయిఉన్నది. అందుచేత నూతన జన్మలో క్రైస్తవుడు పొందే వ్యక్తిగత మరియు అనుభవాత్మక పరిశుద్ధత యొక్క లక్షణాన్ని గ్రహించేందుకు మనం ఆదియందు దేవుడు మానవుని సృష్టించినప్పుడు అతనిలో పుట్టించిన యదార్థత ( ప్రసం 7:29) యొక్క లక్షణం లేదా గుణం ఏదో గ్రహించాలి. ఆది మానవునికి పరిశుద్ధత, నీతి అనుగ్రహింపబడెను. దీని వలన అతడు దేవుని యందు ఆనందిస్తూ ఆయనకు ప్రీతికరమైన కార్యాలు చేసి దేవుని నీతిని పరిశుద్ధతను తనకు అనుగ్రహించబడిన పరిమాణము చొప్పున తనలో పుట్టించుకోగలిగాడు. ఇక్కడ కూడ పరిశుద్ధత అన్నది దానిని కలిగి యున్న వారిని దేవుని ధర్మశాస్త్రానికి లేదా చిత్రానికి లోబరిచి దేవుని మహిమపరచడమే తమ లక్ష్యంగా మార్చే నైతిక స్వభావమని కనుగొనగలం.

పాపమనగా ఏమిటి? దీనికి సరైన సమాధానం ఇవ్వగల మానవుడు ఎవడు? “తన పొరపాటులు కనుగొనగలవాడెవడు?” (కీర్తన19:12). దీనిని గురించి ఒక గ్రంథం వ్రాసినా ఆ పాపం ఎవరికి వ్యతిరేకంగా చేయబడిందో ఆయనే దాని స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోగలడు. ఆయనే దాని గంభీరతను కొలవగలడు. అయినప్పటికీ దేవుడిచ్చిన వెలుగు ఆధారంతో కొంత వరకు సమాధానం సమకూర్చగలం. ఉదాహరణకు, 1యోహాను. 3:4 లో ఆజ్ఞ అతిక్రమమే పాపమని చెప్పబడి ఉన్నది. మరియు ఇటువంటి పాపం బహిరంగంగా చేసే పనులకు మాత్రమే పరిమితమైంది కాదని “మూర్ఖుని యోచన పాపము” (సామెత 24:9) అన్న మాటను బట్టి స్పష్టమౌతున్నది. అయితే “ఆజ్ఞాతిక్రమమే పాపము” అనగా అర్థమేమిటి? దీని అర్థమేమంటే దేవుని పరిశుద్ధమైన ఆజ్ఞను కాదనుట, ఆజ్ఞను జారీచేసిన వానిని ధిక్కరించుట. ధర్మశాస్త్రం "పరిశుద్ధమైనది నీతిగలది ఉ త్తమమైనది అయిఉన్నది” కాబట్టి దానిని ఉల్లంఘించడం ఎంతటి దుష్టత్వం. దాని పరిమాణం దేవుడొక్కడే కొలత వేయగలడు.

పాపమంతా నిత్యమైన న్యాయ ప్రమాణం ఉల్లఘించడమే. అంతేకాదు, అది పైకి కన్పించే అతిక్రమం ద్వారా లోపల ఉన్న శత్రుత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. అది నియంత్రింపబడడాన్ని ఆగ్రహించి, అధికారాన్ని త్యజించి, పరిపాలించబడడాన్ని ధిక్కరించడంలో పెల్లుబికే గర్వం, స్వచిత్తం. నీతియుక్త ధర్మశాస్త్రపు నియంత్రణకు అవిఏకంగా అబద్దపు స్వేచ్ఛతో ప్రలోభపెడుతూ సాతాను మన మొదటి తల్లిదండ్రులకు మీరు దేవతలవలె ఉంటారని చెప్పాడు. వాడు ఇప్పటికీ అదే వాదన చేస్తూ అదే ఎరను వేస్తున్నాడు. “శిష్యుడు బోధకుని కంటే అధికుడా ? సేవకుడు యజమాని కంటే గొప్పవాడా ?” అని ప్రశ్నించి క్రైస్తవుడు దానిని ఎదుర్కోనవలెను. క్రీస్తు “ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడినవాడాయెను” (గలతీ 4:4) ఆయన సంపూర్ణ విధేయతతో జీవించి, తన అడుగు జాడలయందు నడుచుకొనునట్లు మనకు ఒక మాదిరి ఉంచిపోయెను (1 పేతురు. 2:2). మనం ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించి, భయంతో దానికి విధేయులవడం వలన మాత్రమే పాపం చేయక ఉండగలము.

కాబట్టి పాపం దుష్టక్రియలను ఉత్పన్నం చేసే ఒక అంత స్థితి. దేవునికి లోబడనొల్లని హృదయస్థితి. అది దైవాజ్ఞను పారవేసి దాని స్థానంలో స్వచిత్తాన్ని, సొంత ఆనందాన్ని నిలుపుతుంది. పరిశుద్ధత పాపముకు వ్యతిరేకమైంది కాబట్టి పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క స్వభావాన్ని మరికొంత గ్రహించడానికి ఇది సహాయపడు తుంది. పరిశుద్ధపరచబడుట అన్నది విశ్వాసిని దేవునితో తిరిగి సమాధానపరచి, ఆయన చిత్తానుగుణంగా తన కొరకు, మన క్రియలను క్రమపరిచి అతని హృదయంపై ఆయన ధర్మశాస్త్రాన్ని లిఖించి (హెబ్రీ. 10:16) దేవుని మహిమపరచడమే తన లక్ష్యంగా దైవకృప అతనిలో చేసే కార్యం. ఈ దైవకార్యం పునర్జన్మతో ప్రారంభమై మహిమపరచబడటంతోనే ముగుస్తుంది. ముందున్న పేరాలలో ఒకదానిలో చెప్పిన దాన్ని మేము ఇక్కడ వ్యతిరేకించినట్లు కనిపించవచ్చు. అది నిజం కాదు. దేవుని వెలుగులో మనం వెలుగును చూస్తాం. పరిశుద్ధతా నియమం మనలో నాటబడితేనే గాని పాపం యొక్క నిజస్వరూపాన్ని గుర్తించలేము. అయితే ఇది పొందిన తరువాత పాపమును సరిగ్గా గుర్తించడం వలన పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క స్వభావాన్ని సరిగా గుర్తించగలం.

పరిశుద్ధపరచబడుట “రక్షణ”లో ఒక అంతర్భాగం. ఈ అంశం మూడవ అధ్యాయంలో క్షుణ్ణంగా చర్చించినందువల్ల దాన్ని గురించి ఇక్కడ మరలా చెప్పవలసిన అవసరం లేదు. దేవుని రక్షణ పాపశిక్ష నుండి విడిపించడం ఒక్కటే కాదు, మరి ముఖ్యంగా పాప మాలిన్యం నుండి దాని శక్తి నుండి విడిపించడం అనీ చివరికి దానినుండి సంపూర్ణ విడుదల కల్గిస్తుందనీ, స్పష్టమైనప్పుడు రక్షణ ప్రక్రియలో ఇది కేంద్రస్థానం ఆక్రమించిందని గ్రహించడం కష్టం కాదు. తమ పాప క్షమాపణ కొరకు క్రీస్తు చనిపోయెనని అనేకులు అనుకొంటుండగా ఈనాడు క్రీస్తు తమ హృదయాలను నూతనపరచి, ఆత్మలకు స్వస్థత ఇచ్చి దేవునికి లోబడేలా చేయడానికి తమ కొరకు మరణించాడని బహుకొద్దిమంది మాత్రమే తలచుట చాలా విచారకరం. తాము క్రైస్తవులమని ప్రకటించుకొనే పదిమందిలో ఒకడైనా “ఇంత గొప్ప రక్షణ” (హెబ్రీ 2:3)తో అనుభవాత్మకమైన పరిచయం కలిగి ఉన్నాడా? అని తరచు ఆశ్చర్యపడేందుకు కారణం ఉంది.

పరిశుద్ధపరచబడుట రక్షణలోని ఒక ముఖ్య భాగం కనుక దాని స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మరొక సహాయం ఉంది. రక్షణ అంటే పాపవిమోచన కలగడం, సాతాను బంధకాల నుండి విడుదల పొందడం, దేవునితో సరైన సంబంధంలోకి రావడం. పరిశుద్ధపరచబడుట దీనిని విశ్వాసి అనుభవంలో సాక్షాత్తు జరిగించేది.

పరిశుద్ధపరచబడుట రక్షణలో ఒక మూలభాగం మాత్రమే కాదు రక్షణ పొందేందుకు ఒక ముఖ్య సాధనం కూడ. పాపం యొక్క శక్తి నుండి రక్షించబడటంలో పాపాన్ని ప్రేమించడం నుండి విడుదల పొందటం కూడా ఇమిడి ఉన్నది. ఇది పవిత్రతను, దైవభక్తిని ప్రేమించు పరిశుద్ధత వలన మాత్రమే జరుగుతుంది. విధేయతలో మనం నడిస్తేనే తప్ప (1యోహాను 1:5-7) మనకు దేవునితో సహవాసముండదు, ఆయనతో నడవలేము. ఆయన యందు ఆనందించలేం. పరిశుద్ధతానైజం మనలో లేనిదే ఇది సాధ్యపడదు.

ఇప్పుడీ నాలుగు అంశాలను కలిపి చూద్దాం. వాక్యానుసారమైన పరిశుద్ధత అంటే ఏమిటి? మొదటఇది దేవుని చిత్తంతో మేళవించి, అన్ని విషయాలలోను ఆయనను మహిమపరచుటే గురిగా కలిగి ఉండు పునర్జీవం పొందిన వారిలో గల దైవికమైన నీతి స్వభావం. రెండవదిగా- మొదటి ఆదాము కోల్పోగా, చివరి ఆదాముచేత పునరుద్ధరించబడి, హృదయంపై ముద్రింపబడిన నీతి, పరిశుద్దత గల దేవుని నైతిక స్వరూపము. మూడవదిగా - ఇది పాపముకు వ్యతిరేకమైనది. దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని అతిక్రమించడమే పాపం గనుక ఇది రక్షణలోని ఒక ముఖ్యభాగం. ఎందుకంటే పాపిని పాపమాలిన్యం నుండి, దాని శక్తి నుండి విడిపించి, అతడొకనాడు అసహ్యించుకొన్న దాన్ని ప్రేమించి, గతంలో ప్రేమించిన దాన్ని ఇప్పుడు ద్వేషించేలా చేస్తుంది. ఈ రీతిగా అది పరిశుద్ధుడైన దేవునితో మనం సహవాసం చేసి, ఆయన యందు ఆనందించడానికి అర్హులుగా చేస్తుంది.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

9. దాని స్వభావము (కొనసాగింపు)

“పరిశుద్ధపరచబడుట” అనే పదానికి మూడంతల అర్థము. పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క గుణం సరిగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఆ పదం యొక్క అర్థం అనుసరించడమే సరైన పద్ధతి. ఎందుకంటే లేఖనాలలో వస్తువుల పేర్లు ఎప్పుడు వాటి స్వభావంతో ఖచ్చితంగా సంబంధాన్ని కలిగి ఉంటాయి. దేవుడు అస్పష్టమైన అర్థరహితమైన మాటలతో మనలను కలవరపరచడు, కాని ఒక వస్తువుకు ఆయన యిచ్చే పేరు దాన్ని చక్కగా వర్ణిస్తుంది. కాబట్టి ఇక్కడ “పరిశుద్ధపరచుట” అంటే పవిత్రంగా ఉపయోగింపబడడానికి ప్రతిష్టించుట లేదా ప్రత్యేకించుట, శుద్ధి చేయుట, అలంకరించుట. ఈ అర్ధాలు రకరకాలుగా కనిపించినా ఇవన్నీ సమ్మేళనం కలిగున్నట్లు మనం చూడబోతున్నాం. దీన్ని తాళపుచెవిగా ఉపయోగించి ఆ పదం యొక్క అర్థాన్ని తెరిచి ఈ అంశంలోని ప్రధాన భాగాలలో ప్రవేశించగలమేమో చూద్దాం.

పరిశుద్ధపరచబడుట ప్రధమంగా తన ప్రజలను తనకొరకు, తన ఆనందము కొరకు, మహిమ కొరకు ప్రత్యేక పరచుకొనేందుకు త్రిత్వమైన దేవుడు చేసే కార్యం. ఈ విషయాన్ని సరిగా అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడేలా యూదా పత్రిక 11లో “తండ్రియైన దేవుని చేత పరిశుద్ధపరచబడిన వారికి” అని చెప్పడం గమనించండి. “యేసు క్రీస్తు నందు భద్రము చేయబడి పిలువబడిన వారికి” అని పేర్కొనక మునుపు చెప్పబడింది. ఇది తండ్రి తాను సృజింపదలచిన జనాంగంలో నుండి తన ప్రజలను ఎన్నిక చేసుకోవటాన్ని గురించి, ఆయన తిరస్కరించిన వారి నుండి తాను ప్రేమించిన వారిని ప్రత్యేకించడాన్ని గురించి చెప్పబడింది. హెబ్రీ 10:10 లో ఇలా ఉంది- “యేసుక్రీస్తు శరీరము ఒక్కసారియే అర్పింపబడుటచే ఆ చిత్తమును బట్టి మనము పరిశుద్ధపరచబడి యున్నాము”. ఆయనను బట్టి ఆయన ప్రజలను ప్రతి పాపపు డాగు నుండి కడిగి లోకం నుండి వారిని వేరుచేసి, దేవునికి వారిని ప్రతిష్టించి ఆయన అర్పణ యొక్క శ్రేష్ఠ ఫలముగా వారిని ఆయన ఎదుట నిలిపెను. 2 థెస్స 2:13 లో ఇలా ఉంది. “ఆత్మ మిమ్మును పరిశుద్ధపరచుట వలనను మీరు సత్యమును నమ్ముట వలనను రక్షణ పొందుటకు దేవుడు ఆది నుండి మిమ్మును ఏర్పరచుకొనెను.” పరిశుద్దాత్మ, జీవింపజేయు తన కార్యం ద్వారా పాపంలో మరణించిన వారి నుండి తన వారిని వేరు చేయటాన్ని గురించి ఇది చెప్పబడింది.

రెండవదిగా, పరిశుద్ధపరచబడుట అంటే దేవుడు ఉపయోగించుకోవాలని ఆశిస్తున్న వారిని శుద్ధిచేయడం. ఈ “శుద్ది” చేయబడటం చట్టబద్ధము, అనుభవాత్మకము. మనం ఈ అంశాన్ని విచారిస్తున్నపుడు మనంపరిశుద్ధపరచబడుట లేదా పరిశుద్ధత అన్నది పాపానికి వ్యతిరేకమైనదని నిరంతరం మనసులో గుర్తుంచుకోవాలి. పాపంలో దోషం,మాలిన్యం  రెండూ ఇమిడి ఉన్నాయి. కాగా దీని విరుగుడు కోసం ఈ రెండిటి ప్రభావం తీసి వేయవలసిన అవసరం ఉంది. ఇంకా శాపం క్రింద వున్న వానివలె అసహ్యమైన కుష్టు వంటి మాలిన్యం గలవాడు కూడా పరలోకముకు అనర్హుడే. దోషంతో మాలిన్యంతో నిండిన దేవుని బిడ్డలకు గల ఈ రెండు అవసరతలను దేవుని కృప తీర్చిందని మన రక్షకుని గాయపరచబడిన ప్రక్కనుండి కారిన 'రక్తము,నీళ్ళు' ద్వారా స్పష్టం చేయబడింది. సాదృశ్యరీతిగా పాత నిబంధనలో గుడారంలో ఉన్న వస్తువులు కూడా ఈ రెండు అవసరతలు తీర్చాయి. బలులు అర్పించు బలిపీఠం ఎంత అవసరమై ఉందో నీళ్ళతో కడుగుకొనేందుకు ఒక గంగాళం కూడా అంతే అవసరమై ఉంది.

క్రీస్తు మరణంలోని ఒకానొక ప్రాముఖ్యమైన ఉద్దేశం ఆయన ప్రజలను నీతి పరంగా శుద్ధి చేయటమే అని అనేక వాక్యభాగాలనుండి స్పష్టమౌతున్నది. “అందరి కొరకు ఒకడు మృతి పొందెను కనుక అందరును మృతి పొందిరనియు, జీవించు వారికమీదట తమ కొరకు కాక తమ నిమిత్తము మృతిపొంది తిరిగి లేచిన వానికొరకే జీవించుటకు ఆయన అందరి కొరకు మృతిపొందెననియు నిశ్చయించుకొనుచున్నాము ” (2 కొరింథీ 5:15); “సత్ క్రియల యందు ఆసక్తిగల ప్రజలను తన కోసం పవిత్రపరచుకొని తన సొత్తుగా చేసికొనుటకు తన్ను తానే మనకొరకు అర్పించుకొనెను” (తీతుకు 2:14); “నిత్యుడగు ఆత్మ ద్వారా తన్ను తాను దేవునికి నిర్దోషినిగా అర్పించుకొనిన క్రీస్తు యొక్క రక్తము, నిర్జీవక్రియలను విడిచి జీవము గల దేవుని సేవించుటకు మీ మనస్సాక్షిని ఎంతో ఎక్కువగా శుద్ధి చేయును” (హెబ్రీ 9:14), “మనము పాపముల విషయమై చనిపోయి, నీతి విషయమై జీవించునట్లు, ఆయన తానే తన శరీరమందు మన పాపములను మ్రానుమీద మోసికొనెను” (1 పేతు 2:24). పైన చెప్పిన ఈ వాక్యభాగాల నుండి, మన రక్షకుడు పడ్డ శ్రమలన్నిటి ఉద్దేశం తన ప్రజలను పాపశిక్షనుండి తప్పించడం మాత్రమే కాదు, వారిని పాప మాలిన్యం నుండి కడిగి, దాని దాస్యం నుండి విడుదల చేసి, వారిని నీతిమంతులుగా చేయటం కూడా అని స్పష్టమౌతుంది.

క్రీస్తు తన ప్రజల కొరకు కొన్న రక్షణ కేవలం శిక్ష నుండి తప్పించడమే అని అనేకులు అనుకోవడం విచారకరం. ఆ శిక్షకు కారణమైన పాపం నుండి విడుదల కూడ ఆ దీవెనలో సమానమైన ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉందని వారు మరచిపోతున్నారు. “పతనమైన ప్రాణులు, పాపం వలన కలుగు శిక్షనుండి తప్పించబడుట ఎంత అవసరమో, వారి మాలిన్యం నుండి నీతి పరమైన శక్తిహీనత నుండి విడుదల పొందుట అంతే అవసరం. తద్వారా వారు దేవుని దయ యందు పునఃస్వాస్థ్యము పొందినప్పుడు, ఆయనను నిరంతరం ప్రేమించి, సేవించి, ఆనందించుట సాధ్యపడుతుంది. ఈ విషయంలో సువార్త బయలుపరచు నివారణ మన పాపస్థితికి తగినదై పాపం నుండి, అది తెచ్చిన శిక్షనుండి పూర్తి విడుదల కలిగించుటకు తగినదై ఉన్నది” (టి. క్రాఫోర్డ్ “ద అటోన్మెంట్"). క్రీస్తు తన ప్రజలను నీతిమంతులుగా తీర్చడమే కాక వారిని పరిశుద్ధపరచాడు.

పరిశుద్ధపరచబడటంలో శుద్ధి చేయబడుట అంతర్భాగమని పాతనిబంధన సాదృశ్యాలు తెలియచేస్తున్నాయి. “మేకల యొక్కయు ఎడ్ల యొక్కయు రక్తమును, మైలపడిన వారి మీద ఆవు దూడ బూడిద చల్లుటయు, శరీర శుద్ధి కలుగునట్లు వారిని పరిశుద్ధపరచిన యెడల..”(హెబ్రీ  9:13). రక్తము, బూడెద, వాటిని చల్లుట - ఇవన్నీ 'అపవిత్రత పోగొట్టుటకు దేవుడు దయతో చేసిన ఏర్పాటులే. ఇవి శరీర శుద్ధి' కలగచేయడానికే. ఇవి లేవియ 18:4, సంఖ్యా 19:2, 17:18 కి సంబంధించినవి.

ఈ ఛాయల వెనుక ఉన్న నిజస్వరూపం ఆ తరువాతి వచనంలో ఉంది. “నిత్యుడగు ఆత్మద్వారా తన్నుతాను దేవునికి నిర్దోషినిగా అర్పించుకొనిన క్రీస్తు యొక్క రక్తము, నిర్జీవ క్రియలను విడిచి జీవముగల దేవుని సేవించుటకు మీ మనస్సాక్షిని ఎంతో యెక్కువగా శుద్ధి చేయును”( హెబ్రీ 9:14) ఛాయ తాత్కాలికమైన, లాంఛనప్రాయమైన పరిశుద్ధతను మాత్రమే కల్గించగా దాని నిజస్వరూపం యదార్థమైన నిత్యమైన శుద్ధిని కలిగిస్తుంది. ఇదే విషయాన్ని గూర్చిన యితర ఉదాహరణలు ఈ దిగువ వాక్యాలలో చూడగలం. “నీవు ప్రజల యొద్దకు వెళ్లి నేడును రేపును వారిని పరిశుద్ధపరచుము, వారు తమ బట్టలు ఉతుకుకొని” (నిర్గమ. 19:10). “నాకు యాజకులగునట్లు అహరోనును అతని కుమారులను పరిశుద్ధపరచెదను” (నిర్గమ 29:44). ఇది ఎలా ఆచరించబడిందో నిర్గమ 40:12-15లో ఉంది. అక్కడ వారికి నీళ్లతో స్నానం చేయించి, ప్రతిష్టిత వస్త్రాలను ధరింపచేసి నూనెతో అభిషేకం చేసినట్లు చదవగలము.

క్రీస్తు మనకు బదులుగా చేసిన బలియాగం ఆయన ప్రజలకొరకు వారిని మూడు విధాలుగా శుద్ధి చేసింది. మొదటిది చట్టసంబంధమైనది. ఆయన ప్రజలు చేసిన పాపాలన్నీ అవి లేనట్టే తుడిచివేయబడినవి. వారి పాపమాలిన్యం, దోషం పూర్తిగా తొలగింపబడుట చేత సంఘం దేవుని యెదుట “సంధ్యారాగము చూపట్టుచు చంద్రబింబమంత అందముగలదై సూర్యుని అంత స్వచ్ఛమును కళలు కలదై” కనిపించినది. ( పరమ 6:10). రెండవది వ్యక్తిగతమైనది. “పునర్జన్మసంబంధమైన స్నానము ద్వారాను, పరిశుద్దాత్మ మనకు నూతన స్వభావము కలుగజేయుట ద్వారాను మనలను రక్షించెను”. మూడవది అనుభవాత్మకమైనది. శుద్ధి చేయు రక్తమును విశ్వాసము వినియోగించుట వలన మనస్సాక్షి శుద్ధి చేయబడినప్పుడు ఇది జరుగును "హృదయములను విశ్వాసము వలన పవిత్రపరచి” (అపోస్త 15:9) “మనస్సాక్షికి కల్మషము తోచకుండునట్లు ప్రోక్షింపబడిన హృదయములు గలవారమును, నిర్మలమైన ఉదకముతో స్నానము చేసిన శరీరములు గలవారమై” ( హెబ్రీ 10:22). మొదటి రెండిటివలె కాక ఈ చివరిది పదేపదే జరుగు ప్రక్రియ. “మన పాపములను మనము ఒప్పుకొనిన యెడల, ఆయన నమ్మదగిన వాడును నీతిమంతుడును గనుక ఆయన మన పాపములను క్షమించి సమస్త దుర్నీతి నుండి మనలను పవిత్రులుగా చేయును” (1యోహాను 1:9) క్రీస్తుచేత జరిగింపబడు మన పరిశుధ్ధత గురించి మరింత లోతుగా పరిశీలించినపుడు ఇందులోని వివిధ అంశాలను  గుర్తిస్తాము.

మూడవది - పరిశుద్ధపరచబడుట అనగా దేవుడు శుద్ధి చేసి తన కొరకు ప్రత్యేకపరచిన వారిని అలంకరించడం లేదా అందంగా తీర్చిదిద్దడం. పరిశుద్ధాత్ముడు ఆత్మను నీతిపరంగా నూతనపరచడం ద్వారా ఇది జరుగుతుంది. దీని వలన విశ్వాసి అంతరంగంలో పరిశుద్ధపరచబడతాడు. ఆత్మ యిచ్చేది పునరుత్థానుడైన క్రీస్తు జీవము. అది ప్రవిత్రతకు మూలమై దేవుని యందు ప్రేమ పుట్టిస్తుంది. దేవుని యందు ప్రేమ అంటే ఆయనకు లోబడడమే. ఈ విధంగా పరిశుద్ధత దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన దానిని అంతరంగంలో అనుసరించడం. ".....మేము ప్రభువైన యేసు ద్వారా మీకిచ్చిన ఆజ్ఞను మీరెరుగుదురు...... మీరు పరిశుద్ధులగుటయే... దేవుని చిత్తము.” (1 థెస్స 4:1-3) దేవుని చిత్తమునకు లోబడడమే పరిశుద్ధపరచబడుట. పరిశుద్ధపరచబడుట వలన హృదయం దేవునికి ప్రధాన స్థానాన్నిచ్చి, ఆయనను మహిమపరచడమె దాని ముఖ్య ధ్యేయంగా ఉంచుకొంటుంది.

దేవుడు తన కార్యాలన్నిటిలో ఆయనకు మహిమ తెచ్చుకోవడమే తన అంతిమ ఉద్దేశంగా కలిగి ఉన్నాడు. ఈ ఉద్దేశంతోనే ఆయన అన్నిటిని క్రమపరుస్తున్నాడు, జరిగిస్తున్నాడు, నిర్దేశిస్తున్నాడు. అదే విధంగా ఆయన పరిశుద్ధునిగా ఉన్నట్లే మనం పరిశుద్ధులమవడం కూడా, ఆయనకు మహిమ తెచ్చుట మన ముఖ్యోద్దేశంగా మారడం వలనే జరుగుతుంది. దేవుని సంతోషింప చేసి ఘనపరచడమే తన ఆశగా చేసుకునే హృదయపు మార్పే క్రియాత్మకమైన పరిశుద్ధత. ఇది మన స్వభావసిద్ధమైన గుణం కాదు, ఎందుకంటే పునర్జన్మ పొందని వారిలో తమను తాము ప్రేమించుకునే స్వభావం ఏలుబడి చేస్తూంటుంది. కష్టాలు మారుమనస్సులేని వారిని దేవుని వైపుకు నెట్టవచ్చు. ఆయినా అది తనకు కాస్త ఉపశమనం కల్గించడానికే. నరకంలో పడతాననే భయం ఒక వ్యక్తి దేవుని దయకొరకు అర్థించేలా చేయవచ్చు, అయినా అది విడుదల పొందడం కొరకు మాత్రమే. ఇలాంటి పనులు స్వభావసిద్ధంగా ఒక వ్యక్తి తనను తాను రక్షించుకోవడానికి చేసేవి మాత్రమే. వీటిలో ఆత్మీయమైనది కానీ సహజాతీతమైనది కానీ ఏమీ లేదు. అయితే పునర్జన్మ సమయంలో మానవుడు తన సొంత స్థితి నుండి లేపబడి ఒక క్రొత్త పునాదిపై నిలపబడతాడు.

క్రియాత్మకమైన పరిశుద్ధత అనగా దేవుని పోలికలోకి మారి ఆయన చిత్తము నెరవేర్చి ఆయనను మహిమ పరచేలా, హృదయం మార్చబడటం లేదా నూతనపరచబడటం. “పరిశుద్ధపరచబడుట అనగా హృదయంను దైవ వాక్యమను మూసలో పోయుట (లోహాలను మూసలో పోసినట్లు). దీని వలన హృదయం దైవ వాక్యాన్ని పోలిన ముద్రను కలిగి ఉంటుంది” (ధోస్. గుడ్విస్). “ఏ ఉపదేశక్రమముకు మీరు అప్పగింపబడితిరో దానికి హృదయ పూర్వకముగా లోబడిన వారైతిరి” ( రోమా 6:17). కళలు, విజ్ఞానము మనం అనుసరించవలసిన నియమాలను మనకిస్తాయి, అయితే దేవుని ప్రజలలో ఆయన జరిగించే కృప యొక్క అద్భుతకార్యం ఆయన చిత్తం అనుసరించే నియమాలను వారు అనుసరించేలా చేస్తుంది. దాని వలన వారి హృదయంపై ఆయన ఆజ్ఞలు ముద్రితమయే విషయమై గుడ్విస్ గారు చెప్పిన మరికొన్ని మాటలను క్రింద చెబుతున్నాము. “ఆయన చెప్పిన తారతమ్యం లోని సారాంశమిదే. మొదట వారి హృదయం వాక్యం కోరిన రీతిగా మారింది. తరువాత వారు హృదయపూర్వకంగా ఆ వాక్యముకు లోబడిరి. ఎప్పుడూ ఆయన ఆజ్ఞలు భారమైనవి కావు, ఎందుకంటే హృదయం వాటికనుగుణంగా మలచబడింది. హృదయ పూర్వకంగా లోబడేందుకు ముందు హృదయం మంచిదిగా మారాలి. తనకు ఇవ్వబడిన ధర్మశాస్త్ర మరియు సువార్త సిద్ధాంతాన్ని కనుల యెదుట ఉంచుకొనుట వలన దాని ప్రకారం తమ ప్రవర్తనను మలచుకోగలగు ఒక నమూనా లేదా మాదిరితో పోల్చాడు. అదే సిద్ధాంతాన్ని దానిలో పోయబడిన లోహం ను దాని రూపంలోనికి మలచుకొనే ఒక మూసతో పోల్చాడు". 

అద్భుతమైన ఈ గొప్ప మార్పు వ్యక్తి యొక్క గుణం, శక్తియుక్తులలోనిది కాదు. అది మనః ప్రవృత్తికి చెందిన మార్పు. ఎలా అంటే ఒక లోహమును కరిగించి మూసలో పోసినపుడు ఆ లోహము యొక్క గుణం మారదు గాని దాని రూపం మారుతుంది. హృదయం దీనత్వం కలిగి సాధుపరచబడినపుడు అది ఉత్తమమును, అనుకూలమును, సంపూర్ణమును అయి ఉన్న దేవుని చిత్తమేదో గుర్తించి అది తనకు మేలు కరమని అంగీకరిస్తుంది ఈ విధంగా మనసు మారి రూపాంతరము చెందుతాము( రోమా 12:2). మూస, అందులో పోసిన వస్తువు సమరూపం కలిగి ఉన్నట్టే మైనం దానిని మలచిన దాని రూపం కలిగి ఉన్నట్లే మునుపు దేవుని ప్రతి ఆజ్ఞకు విరోధంగా ఉన్న మనసు ఇప్పుడు దానికి తన మనఃప్రవృత్తిలో సమ్మతి కనుగొని అంతరంగ పురుషుని యందు దానిలో ఆనందిస్తుంది. హృదయం మానవాతీతంగా మార్చబడి దేవుని స్వారూప్యం లోనికి మలచబడినప్పుడు “ఆయన ఆజ్ఞలు భారమైనవి కావు” (1యోహాను 5:3) అని తెలుసుకొంటాము.

పైన చెప్పబడిన మాటలు దీని ముందు అధ్యాయంలో (మరింత సరిగా చెప్పాలంటే) ఈ అధ్యాయపు మొదటి భాగంలో ప్రస్తావించబడిన అనగా పరిశుద్ధత నిర్మలము, అద్భుతము, మేలుకరము  అయిన ప్రతిదానియందు ఆనందించు ఒక నైతిక లక్షణము, ఒకనూతన స్వభావము, ఒక మనోస్థితి, అది దేవుని ప్రేమ హృదయంలో కుమ్మరించబడుట, ఎందుకనగా ప్రేమ ద్వారా మాత్రమే దేవుని పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రం నెరవేర్చబడగలదు. స్వార్థ రహితమైన ప్రేమ మాత్రమే మనఃపూర్వక విధేయతను పుట్టించగలదు.

రోమా. 5: 5 తెలిపినట్లు "పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయంలో కుమ్మరింపబడినది”. మనలో నివసిస్తున్న పరిశుద్ధాత్మ వలన మనం పరిశుద్ధపరచబడుతున్నాము. ఆయన మనలో, మన ద్వారా పరిశుద్ధత యొక్క ఫలములను కలిగిస్తున్నాడు. ఇందు కోసమే “యెహోవా తన భక్తులను తనకు ఏర్పరచుకొనుచున్నాడని తెలిసికొనుడి” (కీర్తన 4:3) అని వ్రాయబడింది.

మునుపటి అధ్యాయంలో “పరిశుద్ధపరచబడుట” అనగా ఏమిటో తెలుసుకోనిదే మనం పరిశుద్ధపరచబడ్డామో లేమో మనకెలా తెలుస్తుంది ?” అని ప్రశ్నించాము. మనం తండ్రి చేతను, కుమారుని చేతను పవిత్రపరచబడ్డామా? అన్నది పరిశుద్ధాత్మ మనను పవిత్రపరచుట వలనే తెలుస్తుంది. ఇది దాని ఫలముల వలన మాత్రమే తెలుస్తుంది. ఇది మనలను పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క స్వభావంలోని మూలాంశానికి అంటే మన పరిశుద్ధమైన నడవడి లేదా పరిశుధ్ధాత్మ మనలో కలిగించిన అంతరంగిక పరిశుద్ధత వలన కలిగే మన బాహ్య ప్రవర్తన అనే విషయానికి నడిపిస్తుంది. ఈ విధంగా క్రైస్తవుడు దేవుని కొరకు ప్రతిష్టించబడటం ద్వారా కలిగే నైతిక మరియు ఆత్మీయ స్థితి మరియు ఆ స్థితి నుండి ఉత్పన్నమయ్యే పవిత్ర జీవితం- వీటిని వేరువేరుగా ఎత్తి చూపుతున్నాము. ఇప్పుడు ఈ చివరి దానిని ధ్యానిద్దాము. “ప్రత్యేకించబడడం” లో సాతాను సేవ నుండి విడిపింపబడడం మరియు దేవుని సేవలోకి నడిపించబడడం అనే రెండు భాగాలు ఉన్నట్లే- పరిశుద్ధంగా జీవించడం అంటే చెడు నుండి విడివడటం మరియు మంచిని వెంబడించటం.

మాంటన్ అనే ప్యూరిటను ఇలా చెప్తున్నాడు “పరిశుద్ధపరచబడుటలో మూడంతలు కలవు. మొదటిది - శ్లాఘనీయమైనట్టి పరిశుద్ధపరచబడుట, అంటే తన సంఘములో పరిశుద్ధాత్ముడు నివాసము చేసి, వారు పరిశుద్ధపరచబడేలా కృప ఇవ్వబడే అధిక్యతను వారికై క్రీస్తు తన యోగ్యత చేత సంపాదించుట (హెబ్రీ 10:10). రెండవది - అన్వయించబడే పరిశుద్ధత. ఇది క్రీస్తు పునర్జీవింపచేసే ఆత్మ ద్వారా పరిశుద్ధపరచబడిన వారి హృదయాంతరంగములను నూతనపరచే ప్రక్రియ. దీని ద్వారా ఒకడు మరణం నుండి జీవమునకు, ప్రకృతి సంబంధ స్వభావము నుండి కృపకూ మార్చబడతాడు. దీనిని గూర్చి తీతుకు 3:5లో చదవగలము. ఇది మనకు ఆపాదించబడిన క్రీస్తు విలువనుబట్టి పరిశుద్ధాత్ముడు వాక్యం ద్వారా అనుదినం పరిశుద్ధపరచే ప్రక్రియ. మూడవది, ఆచరణీయమైన పరిశుద్ధత. దీని ద్వారా క్రీస్తు ఎవరిలో తనను తాను ప్రతిష్ట చేసుకొన్నాడో వారు పరిశుద్ధాత్మ చేత నూతన పరచబడిన వారై, విశ్వాసము వలన క్రీస్తులో నాటబడిన వారై, మాట, క్రియ, తలంపులలొ తమను తాము మరింత పరిశుద్ధపరచుకొంటారు. (1 పేతురు 1:15) (1యోహాను  3:3).

పరిశుద్ధపరచబడటం అనగా దేవునికి ప్రతిష్టించబడటం అని అర్థమిస్తున్నది. కనుక మన ఆత్మ దేవునిని అత్యున్నతమైన ప్రభువుగా సమస్త మేలులకు మూలంగా భావిస్తుందని, దానికి అనుగుణంగా మన ఆత్మలు దేవునికి కట్టుబడి ఆయన ధన్యకరమైన ప్రేమలో జీవించి కృతజ్ఞతతో ఆయనకు లోబడి ఉంటాయని తెలుస్తున్నది. మరింత స్పష్టంగా చెప్పాలంటే- 1, ఇది దేవుని వైపుకు మొగ్గుట అనగా అలవాటు పూర్వకంగా పరిశుద్ధపరచబడడం. 2. మనలను మనం దేవునికి సమర్పించుకోవడం. దీని వలనే అసలైన పవిత్రత ప్రారంభమౌతుంది. నిత్యం ఆయన కోసం వాడబడటం వలనే అది కొనసాగింపబడుతుంది. ఆయనను ప్రేమించడం వలన అది మనలో అంతకంతకు అభివృద్ధి చెందుతుంది. చివరికి ఆయన మహిమలో ఇవన్నీ పరిపూర్ణత పొందుతాయి.

పరిశుద్ధపరచబడడం అనగా శుద్ధి చేయబడడం, కడగబడటం అనే అర్థమిస్తుంది కాబట్టి ఆత్మ లోకమును ప్రేమించుట నుండి శుద్ధి అవడం అనే అర్థం ఇస్తుంది. మనిషి దేవుని కొరకు సృజింపబడినా ఆయనను ఆయన నిత్య మహిమను మించి లోకాశలను ప్రేమించడం వలనే అపవిత్రుడు అవుతున్నాడు. తన సృష్టికర్తను ధిక్కరించి అవిధేయత చూపేవాడు పరిశుద్ధపరచబడలేడు. అతడు ఈ లోక వ్యర్ధతలను, అశాశ్వతమైన సుఖభోగాలను దేవునికి బదులుగా ఆశించడం వలన ఆయనను ధిక్కరిస్తున్నాడు. అయితే ఇహలోక సంబంధమైన ప్రేమ తొలగించబడి దేవుని ప్రేమకు విధేయతకు మరల కొనితేబడినప్పుడు అతడు పరిశుద్ధపరచబడతాడు. లోకాన్ని అతిగా ప్రేమించే రోగం నుండి బాగుపడిన వారు పరిశుద్ధపరచబడిన వారు. ఎందుకనగా వారి శరీరాశలు విరగగొట్టబడినవి”.

“సమాధాన కర్తయగు దేవుడే మిమ్మును సంపూర్ణముగా పరిశుద్ధపరచును గాక. మీ ఆత్మయు, జీవమును, శరీరమును మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు రాకడ యందు నిందారహితముగాను, సంపూర్ణముగాను ఉండునట్లు కాపాడబడును గాక” (1థెస్స 5:23). బహుశ పౌలు తన ఈ విజ్ఞాపనలో మూడు విషయాలను గురించి మాట్లాడుతుండవచ్చు. మొదట ఆయన థెస్సలోనీకయుల సంఘంలోని వారందరు పరిశుద్ధపరచబడాలని ప్రార్థన చేశాడు. రెండవది, ప్రతి ఒక్క సభ్యుడు ఆత్మ, జీవము, శరీరములయందు పరిశుద్ధపరచబడాలని ప్రార్థన చేశాడు. మూడవది వారిలో ప్రతివాడు మరింత పరిపూర్ణంగా పరిశుద్ధపరచబడి సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధులయ్యేలా ముందుకు సాగిపోవడానికి ప్రార్థించాడు. 1 థెస్స 5:23 దాదాపు హెబ్రీ 13:20,21 కి సమాంతరంగా ఉంది. క్రైస్తవుని శరీరభాగాలు, ఇంద్రియాలు ఆయన కార్యసాధకమైన కృప క్రింద దేవునికి యథార్థంగా లోబడేలా చేయమని, అన్ని వేళలలో, అన్ని సందర్భాలలో ప్రతి మంచి విషయంలోను ఆయన చిత్త ప్రకారం చేయడానికి అతనిని సిద్ధపరచమని, అపోస్తలుడు ప్రార్థిస్తున్నాడు. ఇది మన విధి అయినా అలా చేసే శక్తి మనలో లేదు. అది దేవుడు మనలో మన ద్వారా జరిగించాలి. దీని నిమిత్తం మనం సదా ప్రార్థించాలి. పై భాగంలో రెండు విషయాలు స్పష్టంగా కనబడుతున్నాయి. మొదటిది క్రైస్తవుని స్వభావం సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధపరచబడాలి; పాక్షికంగా కాదు. ఆత్మ యొక్క వైఖరి మరియు దాని శక్తి సామర్థ్యాలు, ప్రాణము దాని అంతరంగంలోని సమస్తము, శరీరము, దానిలోని అవయవాలన్నీ సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధపరచబడాలి. శరీరం 'కూడా' పరిశుద్ధపరచబడింది. అది క్రీస్తు యొక్క అవయవంగా చేయబడింది. అది పరిశుద్ధత్మకు ఆలయం (1 కొరింథీ 6:19). అది విశ్వాసి అంతర్భాగం అవ్వడం వలన దాని ఆకర్షణలు, ఆశలు ఆత్మను ప్రభావితం చేసి, నడత పై ప్రాబల్యం చూపుతాయి “గనుక ప్రతివాడును పరిశుద్ధత యందును ఘనతయందును తన తన ఘటమును ఎట్లు కాపాడుకొనవలెనో ఎరిగి యుండునట్లు” (1 థెస్స 4:4) శరీరము ఆత్మ జీవముల అధీనములో నుండవలెను. “అక్రమము చేయుటకై అపవిత్రతకును అక్రమమునకు మీ అవయవములను దాసులుగా ఏలాగు అప్పగించితిరో అలాగే పరిశుద్ధత కలుగుటకై యిప్పుడు మీ అవయవములను నీతికి దాసులుగా అప్పగించుడి” (రోమా 6:9).

రెండవది దైవకృప యొక్క ఈ కార్యం సంపూర్ణమయ్యేలా కొనసాగుతుంది. ఎందుకంటే వెనువెంటనే అపోస్తలుడు అన్న “మిమ్మును పిలుచువాడు నమ్మకమైన వాడు గనుక ఆలాగు చేయును” (1 థెస్స 5:24), “మీలో ఈ సత్ క్రియ నారంభించిన వాడు యేసుక్రీస్తు దినము వరకు దానిని కొనసాగించునని రూఢిగా నమ్ముచున్నాను” (ఫిలిప్పీ 1:6) వాక్యములు సమాంతరంగా ఉన్నవి. సంపూర్ణంగా దేవుని కొరకు తన అవయవములు మరియు సామర్థ్యములు దేవునికి ప్రతిష్టించబడుట కంటే తక్కువదేదీ క్రైస్తవునకు గురి కాకూడదు. అయితే ఇది అతడు మహిమపరచబడినప్పుడే పూర్తిగా పరిపూర్ణం అవుతుంది. ..... ఆయన ప్రత్యక్షమైనప్పుడు..ఆయనను పోలి యుందుము...” (1యోహాను  3:2) అంతరంగములోనే కాక బాహ్యముగా కూడా. “ఆయన... మన దీన శరీరమును తన మహిమగల శరీరమునకు సమరూపము గలదానిగా మార్చును” (ఫిలిప్పీ 3:21).

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

10. దాని స్వభావము (ముగింపు)

దీని ముందున్న అధ్యాయాలలో మేము చెప్పడానికి ప్రయత్నించిన విషయం ఏమిటంటే క్రైస్తవుడు పరిశుద్ధపరచడబడటం అంటే దేవుని కొరకు ప్రత్యేకపరచబడటం ఒక్కటే కాదు, అది ముఖ్యంగా అతని ఆత్మలో జరిగిన కృపాకార్యం. దేవుడు తన ప్రజలను పరిశుద్ధులుగా ఎంచడమే కాక వారిని ఆలా చేస్తాడు. పాత నిబంధనలోని మందిరంలోని వస్తువులు, ఉపకరణాలన్నీ దేవునికి ప్రతిష్టింపబడినపుడు అవి వాడకంలోనే మార్పు చెందాయి, అయితే మానవుడు దేవునికి ప్రతిష్టింపబడినపుడు అతని స్వభావం మారుతుంది. కావున ఇతరులకు అతనికి మధ్య ఎంతో భేదము ఉండటమే కాక అతనికి, అతనితోనే భేదము కలిగినది (1 కొరింథీ. 6:11) - అనగా అతడు గతంలో ఉన్నదానికి ప్రస్తుతం ఉన్న దానికి గల భేదం. స్వభావంలోని ఈ మార్పు చాలా అవసరం. ఎందుకనగా అతని ప్రవర్తనలో పరిశుద్ధత రావాలంటే అతడు పరిశుద్ధుడుగా మారాలి. కృప అతని హృదయంలో నాటబడి, దాని ప్రభావం అతని జీవిత శాఖలన్నిటిలో ప్రసరించింది. అంతరంగిక పరిశుద్ధత అంటే పాపాన్ని అసహ్యించుకొని నీతిని ప్రేమించడం, బాహ్య పరిశుద్ధత అంటే వెంబడించడం. హృదయం మారగానే నడవడిలో సత్ఫలములు కనిపిస్తాయి.

లేఖనాలలో వాడబడిన రీతిగా చూసినట్లయితే 'రక్షణ' త్రికాలరక్షణ. అనగా (2 తిమోతి 1:9) గతంలో రక్షణ; ( ఫిలిప్పీ 2:12 ) వర్తమానంలో రక్షణ; (రోమా 13:11) భవిష్యత్తులో రక్షణ. కాబట్టి పరిశుద్ధపరచబడటాన్ని కూడా భూత, వర్తమాన, భవిష్యత్కాలముల క్రింద పరిశీలించాలి. దేవుడు ఎన్నిక చేసిన వారందరు ఇంతకు పూర్వమే పరిశుద్ధపరచబడ్డారు అనడం నిజము. - యూదా 1; హెబ్రీ 10:10; 2 థెస్స 2:13. ఈ భూమిపై ఉన్న దేవుని ప్రజలు అనుదినం పరిశుద్ధపరచబడుతున్నారన్నది నిజము - 2 కొరింథీ 4:16; 7:1; 1థెస్స 5:23 క్రైస్తవులు రానున్న కాలంలో సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధపరచబడతారు అన్నదీ నిజమే. రోమా 8:30, హెబ్రీ 12:23, 1యోహాను 3:2. ఈ మూడిటికి గల వ్యత్యాసం స్పష్టంగా మనసులో ఉంచుకోకపోతే మనం కలవరమునకు లోనవుతాము. కర్మానుసారంగా మనం పరిశుద్ధపరచబడటం ఇంతకు పూర్వమే జరిగిపోయింది (1 కొరింథీ. 1:2).

ఇది పరిశుద్ధులందరూ, సమానంగా పంచుకొంటారు. కర్ణానుగుణంగా మనం ఈ లోకంలో పూర్తిగా పరిశుధ్ధపరచబడము ( ఫిలిప్పీ 3:12). ఇది ఇక్కడ వివిధ క్రైస్తవులలో వివిధ పరిమాణాలలో ఉంటుంది. అయినా ఫిలిప్పీ 1:6 లోని వాగ్దానం అందరికీ ఒకే రీతిగా చెందుతుంది.

మనం పరిశుద్ధులుగా చేయబడటంలో అన్ని భాగాలు పూర్తి అయినా అవి సంపూర్ణదశకు ఇప్పుడు చేరవు. నూతనంగా జన్మించిన శిశువులో జీవం, శరీరం, అన్ని భాగాలు ఉన్నా అవి ఇంకా ఎదిగి పరిపూర్ణతను పొందవలసినట్లే క్రైస్తవుడు (రానున్న జీవితంతో పోల్చినపుడు) ఈ జీవితకాలం ముగిసే పర్యంతం "క్రీస్తునందు శిశువుగానే” ఉంటాడు. (1 పేతురు 2:2) మనము కొంతమట్టుకే ఎరుగుదుము (1కొరింథీ 13:12), మనం కొంత భాగం మాత్రమే పరిశుద్ధపరచబడ్డాము. ఎందుకంటే “స్వాధీనపరచుకొనుటకు అతివిస్తారమైన దేశము ఇంక మిగిలియున్నది” (యెహోషువా 13:1). అతి ఉదారులలో సైతం రెండు నియమాలు మిగిలిఉన్నాయి శరీరము ఆత్మ, ప్రాచీన పురుషుడు నూతన పురుషుడు, ప్రస్తుత స్థితిలో మనం ఒక కలయికగా ఉన్నాము. పనిచేస్తున్న ఈ రెండు నియమాల మధ్య (పాపము- కృప) ఒక పోరాటమున్నది, కావున కార్యాలన్నీ కలయికలే! వెండిలో మలినం, బంగారంలో మష్టు కలిసి ఉన్నవి. మన మంచికార్యాలన్నీ అపవిత్రములే, కనుక మనం ఇంకా “చేదు కూరలతో” (నిర్గమ 12:8) గొర్రెపిల్ల మాంసమును భుజిస్తున్నాము.

హృదయంలో పరిశుద్ధత, దైవచిత్తానుసారమైన దుఃఖం మరియు దైవిక ఆశయం ద్వారా నిర్ధారణ అవుతుంది. దుఃఖపడువారు ధన్యులు, వారు ఓదార్చబడుదురు” (మత్తయి 5:4). అతిశయం ఉప్పొంగుట వలన, అవిశ్వాసం వలన, అసంతృప్తి చెలరేగుట వలన “దుఃఖించుదురు”. బలహీనమైన విశ్వాసము వలన, వారి చల్లారిన ప్రేమవలన, క్రీస్తును పోలి నడచుటలో తమ వైఫల్యము వలన “దుఃఖపడుదురు”. విరిగినలిగిన హృదయము, పరిశుద్ధతకు వ్యతిరేకంగా ఉండటాన్ని గురించిన దుఃఖము కన్న ఒక వ్యక్తి పరిశుద్ధపరచబడ్డాడు అనేందుకు రుజువు లేమీ లేవు.

జాన్ ఓవెన్ అనే ఫ్యూరటను చెప్పిన మాటలెంత సరైనవి. “విశ్వసించు వ్యక్తికి తన అపజయాలు, బలహీనతలు, పాపములన్నీ చూపించేదే సౌవార్తిక పశ్చాత్తాపము. దాన్ని అభ్యాసంలో ఉంచక అతడు ఒక దినమైనా జీవించలేడు. ఆత్మీయ జీవితం కొనసాగుటకు విశ్వాసమెంత అవసరమో ఇదికూడా అంతే అవసరం. అది దేవుని ఔన్నత్యం, పరిశుద్ధత మరియు మన ఘోర వైఫల్యములను గుర్తెరుగుట వలన ఎడతెగక అలవాటు పూర్వకంగా మనలో తగ్గింపుకలుగుతుంది . దీనిని బట్టే నిజమైన క్రైస్తవుడు రోమా 7 ను గూర్చి ఎంతో కృతజ్ఞత కలిగి ఉంటాడు, ఎందుకనగా అది సరిగా అతని ఆంతరంగిక అనుభవముకు సరిపోలియుండుట అతడు కనుగొంటాడు.”

పరిశుద్ధపరచబడిన వ్యక్తి తనకు కలిగిన పరిశుద్ధతతో ఎంత మాత్రం తృప్తి పొందడు. తన లోపల బలహీనతను, తన ఆత్మీయ బలహీనతను, తన అంతరంగ మాలిన్యాన్ని ఎరిగి విచారిస్తాడు . అయితే “నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు కలవారు ధన్యులు” ( మత్తయి 5:60 ), ఇది ఆత్మ యొక్క ప్రస్తుత స్థితిని తెలుపుతుంది. తాను ఆపాదించు నీతి కొరకు, అందచేయు నీతి కొరకు ఆకలిదప్పిక కలవారు “ధన్యులు”అని క్రీస్తు ప్రకటిస్తున్నాడు. 'వారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట వలన కలిగే నీతికొరకు, పరిశుద్ధపరచబడటం వలన కలిగే నీతి కొరకు దప్పిక గొందురు' - అనగా పరిశుధ్ధాత్మ మన ఆత్మలోనికి పరిశుద్ధమైన నియమాలను, మానవాతీతమైన కృపలను, ఆత్మ సంబంధమైన గుణాలను పంపి అవి అభివృద్ధి అయ్యేటట్లు బలపరుస్తాడు. ప్రతి యుగంలోని పరిశుధ్ధుల అనుభవం ఇలాగే వుంది. “దుప్పి నీటి వాగుల కొరకు ఆశగొనునట్లు దేవా, నా ప్రాణము నీకొరకు ఆశపడుచున్నది. నా ప్రాణము దేవుని కొరకు తృష్ణ గొనుచున్నది. దేవుని సన్నిధికి నేనెప్పుడు వచ్చెదను? ఆయన సన్నిధిని నేనెప్పుడు కనబడెదను?” ( కీర్తన 42:1,2 ). సువార్త కురిపించే దీవెనలను గురించి స్పష్టత లేక వారి మనస్సులలో కలగలపుకొని కలవరపడుతున్నారు కనుక పరిశుద్ధపరచబడడం యొక్క స్వభావం గురించి ఎంతో మంది సరిగా అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నారు. విశ్వాసి అనుభవించే ఆత్మసంబంధమైన ఆధిక్యతలన్నీ దేవుని ఎన్నికాయుతమైన ప్రేమ యొక్క క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వం యొక్క ఫలాలే. అదే విధంగా ఆ మొత్తంలోని ప్రతి భాగం దాని ఫలమే. అయినా ఆ భాగాల వ్యత్యాసం ప్రత్యేకంగా గుర్తించకపోతే అది మనకు నష్టమే. సమాధానపరచబడటం మరియు నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం, దత్త స్వీకారం మరియు క్షమాపణ, పునర్జన్మ మరియు పరిశుద్ధపరచబడటం ఇవన్నీ తండ్రి కుమారుని వద్దకు ఆకర్షించినవారి భాగంగా ఇమిడి ఉంటాయి. అయినప్పటికీ ఈ పదాలన్నీ “వారికి ఏర్పరచబడిన గొప్ప రక్షణలోని వివిధ శాఖలు.” వీటిని వేర్వేరుగా అర్థంచేసుకోవటం మనకు మనశ్శాంతిని, హృదయానందాన్ని కలిగిస్తుంది. కాబట్టి ఈ అధ్యాయంలోని మిగిలిన భాగంలో పరిశుద్ధపరచబడటాన్ని క్రైస్తవుని యొక్క ఇతర దీవెనలతో పోల్చడం కోసమై ప్రత్యేకించాము.

పునర్జన్మ, పరిశుద్ధపరచబడుట

“పునర్జన్మ"ను గురించిన మా వ్యాసాలను విమర్శనాత్మకంగా చదివి పరిశుద్ధపరచబడుటను గురించిన మా చర్చలను జాగ్రత్తగా పరిశీలించిన వారికి, దేవుడు నూతన జన్మసమయంలో మనలో జరిగించిన దానికి, పరిశుద్ధపరచినపుడు ఆయన మనలో చేసిన కార్యానికి మధ్య గల భేదం మేము దాదాపు చెరిపివేసినట్లు అనిపించవచ్చు. ఈ రెండిటి మధ్య ఒక ఖచ్చితమైన గీత గీయటం సులభం కాదు, ఎందుకంటే ఈ రెండిటిలోను సామాన్యంగా కనపడేవి అనేకం ఉన్నాయి, అయినా మన మనసులో వీటి వ్యత్యాసం తెలుసుకొనేందుకు వీటి మధ్యగల ముఖ్య భేదాలను గ్రహించడం అవసరం. కాబట్టి దీనిని పరీక్షించేందుకు రెండు మూడు పేరాలను కేటాయిద్దాం. అందులో వీటి మధ్యగల సంబంధం గ్రహించడానికి ప్రయత్నిద్దాం. పునర్జన్మకు, పరిశుధ్ధపరచబడుటకు మధ్య గల సంబంధం గ్రహించడంలో అది శిశువుకు వయసు వచ్చిన వానికి గల సంబంధం వంటిదని చెప్తే, ఒక విధంగా అది మనకు చాలా సహాయపడవచ్చు.

పై రీతిగా పోల్చడంలో మేము ఆచరణాత్మక పరిశుద్ధత మరియు అంతకంతకు అభివృద్ధి చెందే పరిశుధ్ధతకు మధ్యగల భేదమునే సూచిస్తున్నాము కాని అవాస్తవమైన పరిశుధ్ధత మరియు సంపూర్ణమైన పరిశుద్ధతకు మధ్యగల భేదాన్ని కాదు. సంపూర్ణమైన మన పరిశుద్ధత దేవుని ముందు మనకు గల స్థితికి సంబంధించిన వరకు మన పునర్జన్మతో పాటు జరిగేది. పునర్జన్మలో ముఖ్య విషయమేమిటంటే ఆత్మ మనలను నూతనత్వంలోకి జీవింప చేయటం. అప్పటి నుండి మనం దేవుని నివాసస్థలంగా ఉంటాము. ఇది పరిశు ధ్ధాత్ముడు మనలో నివసించడం ద్వారా జరుగుతుంది. ఆ తరువాత మన ఆత్మీయ జీవితంలో కనిపించే అభివృద్ధి అంతా ప్రారంభంలోని ఈ అభిషేకం లేదా ప్రతిష్టితమవడం యొక్క ప్రభావము, ఫలము, ప్రత్యేకత అయి ఉన్నాయి. గుడారమును ఆ తరువాత దేవాలయమును ప్రతిష్టించుట ఒకేసారి జరిగిన కార్యం. ఆ తరువాత దాని కొనసాగింపుకు అనేక నిదర్శనాలు ఉన్నాయి.

పునర్జన్మ సమయంలో పరిశుద్ధతా నియమం మనలో నాటబడుతుంది. దేవుని కొరకు జీవించడం అనే నియమాన్ని కార్యరూపంలో పెట్టడమే ఆచరణాత్మక పరిశుద్ధత. పునర్జన్మ సమయంలో పరిశద్దాత్ముడు రక్షణార్థమైన కృపను అనుగ్రహిస్తాడు. పరిశుద్ధపరచే ఆయన పనిలో దీనినే ఆయన బలపరచి అభివృద్ధి చేస్తాడు. మనం జన్మించినపుడు "పుట్టుకతో వచ్చిన పాపము” లేదా లోపల నివసించు మాలిన్యంలో సమస్త పాపబీజం దాగి ఉంటుంది. అదే విధంగా నూతన జన్మలో మనకు అనుగ్రహింపబడిన కృప ఆత్మసంబంధమైన సమస్త కృపల బీజం కలిగి ఉంటుంది. మనం ఎదుగుతుండగా మన పాప స్వభావం ఏవిధంగా ఎదిగి పైకి కనబడు తుందో, పరిశుద్ధ స్వభావం విషయంలో కూడా అలాగే జరుగుతుంది. నూతన పురుషుడు ప్రతిదినం అంతకంతకు పాపము విషయమై మరణిస్తూ, దేవుని విషయమై జీవించుట వలన, ఎడతెగక నూతనత్వంలో అభివృద్ధి చెందడమే పరిశుద్ధపరచబడడం. పునర్జన్మ అనగా పుట్టుక, పరిశుద్ధపరచబడడం అనగా పుట్టిన ఈ శిశువు కృపలో ఎదగటం. పునర్జన్మలో పరిశుద్ధత అనే సూర్యుడు ఉదయించగా, పరిశుద్ధపరచబడటంలో అది తన పరుగును కొనసాగిస్తూ అంతకంతకు తేజరిల్లి పట్టపగలు అవుతుంది (సామెత 4:18). మొదటిది చీకటి నుండి వెలుగుకు మారుట (ఎఫెసీ 5:8). రెండవది ఆ కృపావెలుగు ఒక దశ నుండి మరొక దశకు చేరుట (కీర్తన 84:7) దీని వలన క్రైస్తవుడు సీయోనులో దేవుని యెదుట నిలిచేవరకు బలాభివృద్ధి పొందుతాడు. (స్విన్నోక్ 1660).

ఈ విధంగా పునర్జన్మలో పరిశుద్ధతా నియమం మనలో నాటబడడం వలన పరిశుద్ధపరచబడటానికి పునాది వేయబడుతుంది. ఈ పరిశుద్ధతా నియమం పాపం నుండి పరిశుద్ధతకు, సాతాను నుండి క్రీస్తుకు, లోకంనుండి దేవుని వైపుకు తిరగడంలో వ్యక్తమవుతుంది. ప్రాచీన పురుషుని అణిచివేస్తూ, నూతన పురుషుని ధరించే ప్రక్రియలో ఇది కొనసాగి మహిమపరచబడటంలో ముగుస్తుంది. పునర్జన్మకు, పరిశుద్ధపరచబడడానికి గల గొప్ప భేదం ఏమిటంటే మొదటిది ఒకేసారి జరిగే దైవకార్యం అయితే రెండవది దాని కొనసాగింపచేసి, పరిపూర్ణం చేసే దేవుని కృపాకార్యం. దీనిలో ఆయన మనలను నిలబెట్టి, అభివృద్ధి చేసి, కొనసాగించి, తాను ప్రారంభించిన పనిని పరిపూర్ణం చేస్తాడు. ఒకటి జన్మించడం, మరొకటి ఎదుగుదల. దేవుడు మనలను పునరుజ్జీవింపజేసి పరిశుద్ధులుగా చేయటమే ఆయన దృష్టిలో ఉన్న ఉధ్ధేశం. ఇది అంతం వరకు చేరడానికి అవసరమైన సాధనం, ఎందుకంటే రక్షణ కార్యానికి కిరీటం పరిశుద్ధపరచబడడమే.

ఈ అంశంపై నవీన బోధల లోపం- పునర్జన్మ విశ్వాసి ఆత్మీయజీవిత పరమార్గం అనడం. అది గమ్యం కాదు గాని ప్రారంభం మాత్రమే. అది లక్ష్యం కాదుకాని లక్ష్యం చేరుకొనే సాధనం. పునర్జన్మకు పరిశుద్ధత చేర్చబడాలి, లేదంటే ఆత్మ నిశ్చలంగా నిలిచిపోతుంది. (అటువంటిది సాధ్యమైతే) పురోగమించకపోతే, తిరోగమించటం తథ్యమన్నది ప్రతి విషయంలోనూ మారని సూత్రం. అత్యవసరమైన ఈ ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల పరిశుద్ధపరచబడుట లోనే దాగి ఉంది. నూతన జన్మలో నాటబడిన పరిశుద్ధత ఆత్మలోని ప్రతి అంగాన్ని పరిశుద్ధపరచి పరిశుద్ధతా నియమం యొక్క ప్రభావం క్రిందికి తెస్తుంది. ఈ రీతిగా మాత్రమే మన శిరసైన  'క్రీస్తు వలె నుండుటకు మనమన్ని విషయములలోను ఎదుగుదుము” (ఎఫెసీ 4:15).

నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం, పరిశుద్ధపరచబడటం. ఈ రెండిటి మధ్యగల సంబంధం రోమా 3:8లో స్పష్టంగా చెప్పబడింది. 5వ అధ్యాయంలో, విశ్వసించు పాపి దేవుని ఎదుట నీతిమంతునిగా తీర్చబడి, దేవునితో సమాధానపడి ఆయన కృపలో స్థిరమైన స్థానం పొంది, తన భద్రత విషయమై నిశ్చయత కలిగి, దేవుని మహిమ యొక్క నిరీక్షణలో ఆనందించడం మనం చూస్తాం. ఈ దీవెనలు బహు గొప్పవైనా పునరుజ్జీవింపబడిన ఆత్మకు మరొక అవసరత ఉంది. అదేమిటంటే స్వాభావికంగా పొందిన పాపశక్తి నుండి, మాలిన్యం నుండి విడుదల. అందుచేత దీన్ని గురించి రోమా 6:7,8 లో వివరించబడింది. అక్కడ పరిశుద్ధతను గూర్చిన వివిధ మూలాంశాలు చెప్పబడ్డాయి. మొదట విశ్వాసి చట్టబద్ధంగా పాపం నుండి, ధర్మశాస్త్రం యొక్క శాపం నుండి పవిత్రపరచబడ్డాడు. పాపం యొక్క అధికారం నుండి విడుదల పొంది ధర్మశాస్త్రంలో ఆనందిస్తూ, సేవించే వీలు కలిగింది. క్రీస్తుతో ఏకమవడంలో ఆయన మరణంలో పాలివారవడమే కాక ఆయన పునరుత్థానంలో పాలు పొందటం సైతం ఇమిడి ఉంది.

నీతిమంతులుగా తీర్చబడటాన్ని గురించి వివరించిన తరువాత పౌలు పరిశుద్ధపరచబడటాన్ని గురించి చర్చించినా ఈ రెండు కార్యాలకు మధ్య కొంత విరామం ఉంటుందని అనుకోవడం కాని, నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన తరువాత పరిశుద్ధపరచబడటం దాని ఫలితంగా జరుగుతుందని అనుకోవటం గాని పొరపాటు. దీని కన్న అధ్వాన్నమైనది ఏమిటంటే నీతిమంతులుగా తీర్చబడిన తరువాత పరిశుద్ధపరచబడుటకు ప్రయత్నించాలనీ, అది లేకపోతే తప్పక నశిస్తామని కొందరు బోధిస్తున్నారు. దీని ప్రకారం మనం నీతిమంతులుగా నిలిచి ఉండటం మన పరిశుద్ధతపై ఆధారపడినట్లు చేస్తున్నారు. ఇది సరికాదు. ఈ రెండు సత్యాలను గురించి పౌలు వేర్వేరుగా ప్రస్తావించినా అవి విడదీయరానివి. వాటిని విడివిడిగా ధ్యానించవలసిన అవసరం ఉన్నా వాటిని విభజించరాదు. క్రీస్తును రెండుగా విడదీయలేము. విశ్వసించు పాపికి ఆయనయందు నీతిమత్వము, పరిశుధ్ధత, ఈ రెండూ కలుగుతాయి. సువార్తలోని ప్రతిభాగాన్ని ప్రత్యేకంగా పరిశీలించాలి. అయితే ఒకదానికొకటి పోటీగా నిలపరాదు. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటను గురించి రోమా 3:5 లోను, పరిశుద్ధపరచబడుటను గురించి రోమా 6:8లోను చెప్పబడినందుకు మనం తప్పుగా అర్థం చేసుకోకూడదు. ఒక భాగం మరొక భాగాన్ని సమర్థిస్తున్నది. ఈ రెండూ ఒకే భాగంలో రెండు సగములు.

క్రైస్తవుడు పరిశుద్ధపరచబడుటకు కారణం అతడు నీతిమంతునిగా తీర్చబడటం కాదు. అదే విధంగా అతడు నీతిమంతుడిగా తీర్చబడడానికి కారణం అతని పునర్జన్మకాదు. ఎందుకంటే ఈ మూడింటికి కారణం క్రీస్తే అయినప్పటికీ వీటి మధ్య ఒక క్రమం ఉంది. అది కాలసంబంధమైనది కాదుగాని స్వభావ సంబంధమైన క్రమం. మొదట మనమాయన రూపాన్ని తిరిగి పొందుతాము, తరువాత ఆయన దయను, ఆతరువాత ఆయనతో సహవాసం పొందుతాం. నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, పరిశుద్ధులుగా చేయబడుట ఎంతగా కలిసున్నాయంటే ఒకటి ముందుగా చెప్పబడటం కొన్నిసార్లు రెండవది ముందు చెప్పబడ టం జరుగుతుంది.

రోమా 8:1 మరియు 13, 1యోహాను 1:9; తరువాత మీకా 7:19 మరియు 1కొరింథీ. 6:11 చూడండి. మొదట దేవుడు చనిపోయిన ఆత్మను జీవింపచేస్తాడు. ఆత్మ సంబంధంగా సజీవుడవటం వల్ల అతడిపుడు క్రీస్తునందు విశ్వసించగలడు. దాని ద్వారా అతడు నీతిమంతుడుగా తీర్చబడతాడు. నీతిమంతుడవుట ద్వారా కొనసాగుతాడు. చట్టబద్ధంగా దేవునితో సమాధానపరచబడటం వలన ఆయనతో సహవాసం కలిగి ఉంటాడు. పరిశుద్ధాత్ముడు అతనిలో పరిశుద్ధపరచే పనిని కొనసాగించడం వల్ల ఆ సహవాసం కొనసాగుతుంది.

నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, పరిశుద్ధపరచబడుట, కృప ఆశీర్వాదాలే అయినా అవి మిగుల వ్యత్యాసమైనవి. నీతిమంతునిగా తీర్చుటలో చట్టబద్ధంగా ఒక వ్యక్తి గౌరవం పొందుతాడు. అది ఒకే ఒక కృపాకార్యం. మార్పు వచ్చినపుడు అది ముగిసిపోతుంది. అనగా శిక్ష నుండి విడుదల పొంది జీవించే హక్కును అనుగ్రహించే మార్పు. పరిశుద్ధపరచబడుట,నిజమైన మార్పు కలుగు పర్యంతం ఒక కృపాకార్యం. మొదటిది మనలో లేని నీతివలన రెండవది మనలో తేబడిన పరిశుద్ధతవలన జరుగుతుంది. నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం యాజకుడైన క్రీస్తు ద్వారా పాప దోషాన్ని పరిహరించడానికి సంబంధించినది. పరిశుద్ధపరచబడుట రాజైన క్రీస్తు ద్వారా ఆయన ప్రభుత్వం క్రిందకు తేబడటానికి సంబంధించినది. నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం ఒక్కసారే పూర్తిగా జరుగుతుంది, అయితే పరిశద్ధపరచబడటం దశలవారీగా జరుగుతుంది. (ఎ.బూత్ 1813)

శుధ్ధీకరించబడుట మరియు పరిశుద్ధపరచబడుట - ఈ రెండూ విడదీయరానివైననూ పూర్తిగా ఒకే పోలికలో ఉండవు. వాటిని వ్యత్యాసమైనవిగా గుర్తించగలం. జి.స్మిటన్ గారు చెప్పిన మాట ఇక్కడ చెప్పటం కన్న మించింది లేదు. “ఇశ్రాయేలీయుల సంస్కారములలో “పరిశుద్ధపరచబడుట, “శుధ్ధి” చేయుట అను పదాలు తరచు కనిపిస్తాయి. వాటి అర్థం దాదాపుగా ఒకటే అవటం వలన చాలమంది వాటిని ఏకార్థంతో ప్రయోగిస్తున్నారు. వాటి మధ్య స్వల్పంగా, ఛాయామాత్రంగా ఉన్న అర్ధభేదాన్ని ఈ క్రింది విధంగా గ్రహించవచ్చు. పదేపదే చేసే అపరాధాల వలన కలుగు మాలిన్యాన్ని బలి ఇచ్చుట ద్వారా తొలగించవచ్చు. ఈ సంస్కారాన్ని శుద్ధి చేయుట అని పిలిచేవారు. ఈ పాపపు మరకలు ఆరాధించవచ్చిన వారిని దేవుని సన్నిధిలో నిలుచు ఆధిక్యత నుండి పారద్రోలేవి. వారు ప్రజలతో కలిసి సహవాసం చేయలేరు. అయితే ఇదే ఇశ్రాయేలీయుడు బలి ఇచ్చుటవలన శుధ్ధి అయినపుడు అతడు తన పూర్తి ఆధిక్యతను తిరిగి పొంది పవిత్రుడు లేదా పరిశుధ్ధుడవుతాడు. ఈ రీతిగా రెండవది మొదటి దానికి ఫలితము. కాబట్టి పూర్వపు ఆరాధన సందర్భంలో వాడిన ఈ రెండు పదాలు బహు దగ్గర సంబంధం కలిగి ఉన్నాయి. అవి ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్నాయి. క్రొత్త నిబంధనలో ఈ రెండు మాటల వాడకం పై వెలుగును ప్రసరిస్తున్నది ఎఫెసీ. 5:25,26; హెబ్రీ 2:11, తీతుకు  2:14. ఈ వాక్యభాగాలన్నీ పాపం చేత అపవిత్రుడై దేవునికి దూరం చేయబడి, బలిరక్తం ప్రోక్షింపబడగానే సహవాసంలోకి ఆహ్వానించబడి పరిశుద్ధునిగా ప్రకటింపబడిన వ్యక్తిని సూచిస్తాయి. సాధారణంగా "కడుగుట”, శుద్ధిచేయుట” అనే పదాలలో (ప్రత్యేకంగా హెబ్రి పత్రికలో) నీతిమంతునిగా చేయబడుట కూడా చేర్చబడినది.”

కర్మార్గమైన పరిశుద్ధత దేవుడు ఒక వస్తువును లేదా వ్యక్తిని తన సొంత సంతోషం కొరకు ప్రత్యేకించుకోవడం వలన ఆయనతో కలిగిన సంబంధానికి ఫలం. ఒక వస్తువు లేదా వ్యక్తి దేవుని కొరకు ప్రత్యేకింపబడినపుడు అతడు దేవునికి వ్యతిరేకమైన ప్రతీదాని నుండి వేరు కావాలి. క్రీస్తు బలియాగం ద్వారా విశ్వాసులందరూ దేవునికి ప్రతిష్టించ బడ్డారు లేదా ఆయన కొరకు ప్రత్యేకించ బడ్డారు. కర్ణార్థకమైన పవిత్రత దేవుని కార్యం అంతరంగంలో జరిగింపబడుటకు ఫలం. ఇట్లు ఆయన చేత వాడబడేందుకు అతనిని ప్రత్యేకపరుస్తాయి. ఈ రీతిగా “పరిశుద్ధత” లో ముఖ్యమైన రెండు కోణాలున్నాయి. రెండవదానిలో నుండి ఒక వ్యక్తి తనపై దేవునికి గల అధికారం, ఆయనచేత మాత్రమే వాడబడుటకు తనను తాను సమర్పించుకోవడం (రోమా 12:1 మొ.వి) జరుగుతుంది. ఇది ఆచారణాత్మకమైన పరిశుద్ధత. ఈ మూడిటికి గొప్ప ఉదాహరణ దేవుని పరిశుద్ధుడైన యేసు క్రీస్తులో కనిపిస్తుంది. కర్మార్థకముగా ఈయన "తండ్రి ప్రతిష్ట చేసి ఈ లోకములోనికి పంపినవాడు” (యోహాను 10:36). కర్ణాటకముగా ఆయన “కొలతలేని ఆత్మను పొందినవాడు” (యోహాను 3:34). కార్యకారియై ఈయన 'ఆచర ణాత్మకంగా దేవుని మహిమకొరకు జీవించి, ఆయన చిత్తము జరిగించెను'. మనకు ఆయనకు గల ఒకే గొప్ప భేదం - ఆయనకు మనవలె అంతరంగిక శుద్ధీకరణ అవసరం లేదు.

సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే పరిశుద్ధత అనగా ఒక బాంధవ్యం, ఒక నీతి స్వభావం అయిఉన్నది. అది అనుకూల, ప్రతికూల కోణాలను కలిగి ఉంది. అపవిత్రత నుండి కడుగబడటం, ఆత్మ యొక్క కృపచేత అలంకరింపబడటం. పరిశుద్ధత అనగా మొదట దేవుడు తన ప్రజలకిచ్చే ఘనమైన స్థితి. రెండవది వారికొరకు క్రీస్తు కొని తెచ్చిన పవిత్రమైన స్థితి. మూడవది పరిశుద్దాత్ముడు వారిలో కలుగచేసే ప్రేరేపణ. నాల్గవది పై దానికి తగినట్టు భక్తి గల నడత. ఐదవది వారెపుడూ గురిగా ఉంచుకోవలసిన నీతి ప్రమాణం - (1 పేతురు 1:15). జగత్తు పునాది వేయబడక మునుపు క్రీస్తులో ఏర్పరచబడి, (ఎఫెసీ.1:4). క్రీస్తు రక్తము చేత పాప దోషమునుండి శుధ్ధి చేయబడి ( హెబ్రీ 13:12). లోపల నివసించు పరిశుధ్ధాత్మ ద్వారా దేవునికి ప్రతిష్ట చేయబడి (1 కొరింథీ 1:21,22). కృప చేత అంతరంగములో పరిశుద్ధునిగా చేయబడి, (1 ఫిలిప్పీ. 1:6) దానికి తగినట్టు నడవడమే తన విధి,తన ఆధిక్యత మరియు తన గమ్యంగా కలిగున్నవాడే పరిశుద్ధుడు.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

11. దాని కర్త

సమస్త పరిశుద్ధతకు మూలము, ఊట దేవుడొక్కడే. ఆ పరిశుద్ధుని వలన కలిగేది తప్ప ఏ సృష్టము లోనూ పరిశుద్ధత ఎంత మాత్రమూ లేదు. దేవుడు మొదట మానవుని సృజించినపుడు అతనిని తన రూపంలో చేశాడు, అనగా “నీతిమంతునిగాను నిజమైన పరిశుద్ధతలోను” (ఎఫెసీ. 4:24, కొలస్సి 3:20) చేశాడు. ప్రాణి ప్రాణాన్ని ఉత్పత్తి చేయలేనట్లే పరిశుద్ధతను కూడ ఉత్పత్తి చేయలేదు. ఈ రెండిటి కొరకు అతడు దేవుని మీదనే ఆధారపడతాడు. ఇది ఇలా ఉండగా పతనమైన, పాపముకు దాసుడై మలినమైన మానవుడు తనను తాను ఎలా పవిత్రునిగా చేసుకోగలడు? కూషు దేశస్తుడు తన చర్మమును, చిరుతపులి తన మచ్చలను మార్చుకోలేరు. ఎక్కడైనా నిజమైన పరిశుద్ధత మానవహృదయంలో కనిపిస్తే అది కలిగిన వాడు పౌలుతో కలిసి “నేనేమైయున్నానో అది దేవుని కృపవలనే అయివున్నాను ” (1కొరింథీ. 15:10) అని పలకాలి. కాబట్టి పరిశుద్ధపరచబడుట దేవుని కార్యము, వరము అయి ఉంది.

మలినమైన స్వభావం తనను తానే శుద్ధి చేసుకోగలదని, పతనమై నాశనమైన మానవుడు తనను తాను సరిదిద్దుకోగలడని, దేవుడు సృష్టించిన ఆయన రూపం కోల్పోయినవాడు దానిని తిరిగి తానే సంపాదించుకోగలడనీ అనుకోవటం కన్న మోసం వేరే లేదు. ఇది అందరు ఎరిగిన సత్యమే అయినా గర్వం దాన్ని ప్రక్కకు తొలగించేందుకు నిత్యం ప్రయత్నిస్తుంది. విధి మరియు దానిని నిర్వర్తించగల సమర్థత కలిసి ఉంటాయని స్వయంసమృద్ది తలుస్తుంది. అది నిజం కాదు. మనం పరిశుధ్ధులుగా ఉండాలని దేవుడు ఆజ్ఞాపించడం నిజమే, ఎందుకంటే ఆయన తన అధికారం వదులుకోడు, తన ప్రమాణాన్ని దిగజార్చడు. అయినప్పటికీ దానిని నెరవేర్చే శక్తి మనకుందని ఆయన ఆజ్ఞ ఎంతమాత్రం తెలుపడం లేదు. ఆయన మన యెదుట సంపూర్ణమైన ప్రమాణం ఉంచడంలో దానిని మనం అందుకోగలమని అర్థం కాదు. దేవుడు కోరే వాటిని మనం నెరవేర్చలేమని ఒకటి తెలుపుతుండగా రెండవది మనం దీన మనస్కులమై దుమ్ముతో సమంగా మనలను ఎంచుకొనేటట్లు మనం దేవుని మహిమకు ఎంతో తగ్గించుకొని ఉండాలని తెలుపుతుంది.

అయితే మనం స్వయంసమృద్ధి గలవారమని తలుస్తూ స్వనీతిలో ఉప్పొంగే స్వభావం కలవారం కనుక దేవుడు కృపతో తన ప్రజలలో కార్యం జరిగిస్తానని వాగ్ధానం చేయటంలో మనమాయన కోరిన దానిని చేయడానికి అశక్తులమని స్పష్టమవుతుందని జ్ఞాపకం చేయవలసిన అవసరం ఉంది. ఈ క్రింది వాక్యాలను ఒక నిమిషం ధ్యానించుదాం.. “వారి మనస్సులలో ధర్మవిధి ఉంచెదను, వారి హృదయము మీద దాని వ్రాసెదను, నేను వారికి దేవుడనైయుందును వారు నాకు జనులగుదురు” (యిర్మియా 31:33,34). “వారు నాకు ప్రజలై యుందురు, నేను వారికి దేవుడనైయుందును. మరి వారికిని వారి కుమారులకును మేలు కలుగుటకై వారు నిత్యము నాకు భయపడునట్లు నేను వారికి ఏకహృదయమును ఏక మార్గమును దయచేయుదును. నేను వారికి మేలు చేయమానకుండునట్లు నిత్యమైన నిబంధనను వారితో చేయుచున్నాను, వారు నన్ను విడువకుండునట్లు వారి హృదయములో నా యెడల భయభక్తులు పుట్టించెదను (యిర్మియా 32:38-41). నూతన హృదయమును మీకిచ్చెదను, రాతి గుండె మీలో నుండి తీసి వేసి మాంసపు గుండెను మీకిచ్చెదను. నా ఆత్మను మీయందుంచి, నాకట్టడల ననుసరించు వారిని గాను, నా విధులను గైకొను వారిని గాను మిమ్మును చేసెదను (యోహెజ్కే 36:26, 27). ధన్యకరమైన ఈ మాటలలో మాత్రమే మనం పరిశుద్ధపరచబడతామన్న నిశ్చయత ఉంది కాని వేరెక్కడా లేదు. ఇదంతా దేవుని శక్తి, కృప, ఆయన కార్యాలపై ఆధారపడి ఉంది. తన వాగ్ధానాలను ఆయన మాత్రమే నెరవేర్చుతారు.

మనం పరిశుద్ధపరచబడేందుకు మూలకారకుడు దేవుడు. మేము “త్రిత్వమైన దేవుడ”ని చెప్పేందుకు కారణం “దేవుడు” అనే బిరుదు ఏ గుణవాచకం చేర్చకుండా వాడబడినపుడు అది ఒకే విధమైన ప్రత్యేకతతో వాడబడలేదని కొన్ని సార్లు 'దేవుడు' అనే పదం త్రిత్వంలోని ప్రథమ వ్యక్తిని, కొన్నిసార్లు ద్వితీయ వ్యక్తిని, కొన్నిసార్లు తృతీయ వ్యక్తిని సూచిస్తుంది. 1కొరింథీ 5:28, వంటి మిగిలిన వాక్యభాగాలలో ఆ పదంలో ఈ ముగ్గురూ ఇమిడి ఉన్నారు. సంఘాన్ని పరిశుద్ధపరచడంలో నిత్యులగు ఈ ముగ్గురూ, ఇమిడి ఉన్నారు, ప్రత్యేకమైన ప్రాత్రను వహిస్తున్నారు. పరిశుద్ధపరచబడడాన్ని గురించిన స్పష్టమైన దృక్పధం కలిగి ఉండాలంటే మనం ఈ విషయాన్ని చక్కగా గ్రహించటం అవసరం. మనలను పరిశుద్ధపరచడంలో త్రిత్వంలోని ప్రతి దైవిక వ్యక్తి ఎలా పని చేస్తారో జాగ్రత్తగా తెలుసుకోవలసిన స్థితికి మనమిపుడు చేరుకున్నాం, ఎందుకంటే దీనిని మనం చక్కగా గ్రహించినపుడే ఎవరికి చెందవలసిన స్తుతిని మనం వారికి అర్పించగలం.

పరిశుద్ధపరచడంలో మూల కారకుడు త్రిత్వమైన దేవుడని చెప్పడంలో మేము సంఘాన్ని పరిశుధ్ధపరచడంలో తండ్రి ఎటువంటి పాత్రను వహిస్తున్నాడో సరిగ్గా అలాగే కుమారుడు, పరిశుద్దాత్మ కూడా వహిస్తున్నారని చెప్పటం లేదు. (అదికాదు కాని) మేము నొక్కి చెప్పాలని ఆశించే సత్యం ఏమిటంటే క్రైస్తవుడు పరిశుద్ధపరచబడే కార్యం తండ్రి వలన నిజంగా ఎలా జరిగింపబడుతుందో అలాగే పరిశుద్దాత్మ వలన, జరిగింపబడుతుంది; కుమారుని వలన ఎంత వాస్తవంగా జరిగింపబడుతుందో అంతే వాస్తవంగా ఆత్మ వలన, తండ్రి వలన జరిగింపబడుతుంది కాబట్టి అతడు త్రిత్వంలోని ముగ్గురికి సమానంగా రుణపడి ఉన్నాడు. చాలామంది రచయితలు ఈ అంశాన్ని స్పష్టపరచలేకపోయారు. అయినా రక్షణలో ఈ పరిశుద్ధ త్రిత్వం ఆచరించి భద్రపరిచే అధికారిక క్రమం ఒకటి ఉంది. అందులో సమస్తం తండ్రి నుండి, సమస్తం కుమారుని ద్వారా, సమస్తం పరిశుద్దాత్మచేత అని మనం గ్రహించగలం. ఈ అధికారిక క్రమం ఈ త్రిత్వంలో ఒకరు అధికులు ఒకరు అల్పులు అని చూపించదు కాని అందులో ప్రతి ఒక్కరు తన్నుతాను ప్రత్యేకంగా ప్రత్యక్షపరచుకొంటూ, ప్రతి ఒక్కరు తన సొంతమహిమను ప్రదర్శిస్తూ, ప్రతి ఒక్కరు ఆయన ప్రజలచే వేర్వేరుగా ఆరాధించబడాలని తెలియచేస్తున్నారు.

సంఘంపట్ల గల దైవ ప్రేమలోని అన్ని శాఖలలో ఆచరించబడే ఒక చక్కని క్రమం గమనించడం ఎంత ధన్యకరం. అందువలన త్రిత్వంలోని ముగ్గురు క్రీస్తు శరీరమైన సంఘం పట్ల ప్రత్యక్షంగా కృపాకార్యంలో పాల్గొనడం చూడగలం. ఈ ముగ్గురూ కలిసి పని చేసినా కూడా ఒక్కొక్కరికి ప్రత్యేకమైన కార్యక్రమాలు ఉ న్నాయి. దీని వలన ముగ్గురికీ ఘనత కలిగేలా ఒకరికొకరు తావు ఇస్తున్నారు. కుమారుని మహిమకోసం దేవుని యొక్క ప్రేమ, పరిశుద్దాత్ముని శక్తి కోసం కుమారుని మహిమ తావునిస్తున్నాయి. ఈ విధంగా మన ఎదుట ఉన్న ఈ అంశం విషయమై కూడా ఇది వాస్తవమని గుర్తించగలం. వాక్యంలో సంఘం "తండ్రియైన దేవుని” వలన పరిశుద్ధపరచబడినట్లు వ్రాయబడింది (యూదా1) అదే విధంగా “యేసుకూడ తన స్వరక్తము చేత ప్రజలను పరిశుద్ధపరచుటకై గవిని వెలుపట శ్రమపొందెను” (హెబ్రీ 13:12) అనీ, మరొక చోట “ఆత్మ మిమ్మును పరిశుద్ధపరచుట వలన ....... దేవుడు ఆది నుండి మిమ్మును ఏర్పరచుకొనెను” ( 2 థెస్స 2:13) అనీ వ్రాయబడింది. ఒకే రీతిలో కాకపోయినా త్రిత్వంలోని ముగ్గురూ మనలను పరిశుద్ధపరుస్తున్నారు.

ఇదే విధమైన సహకారం ఈ పరిశుద్ధ త్రిత్వం మిగిలిన అనేక విషయాలలోనూ కలిగి ఉండటం చూడగలం. సృష్టి కార్యంలో ఇది గమనించగలం. “జగత్తును అందలి సమస్తమును నిర్మించిన దేవుడు తానే ఆకాశమునకును భూమికిని ప్రభువైయున్నందున” (అపోస్త 17:24) ఇక్కడ తండ్రియైన దేవుని గురించి చెప్పబడింది అన్నది స్పష్టం. అదే విధంగా కుమారుని గురించి “సమస్తమును ఆయన మూలముగా కలిగెను. కలిగియున్నదేదియు ఆయన లేకుండ కలుగలేదు” (యోహాను 1:3) అని చెప్పబడింది. ఇక యోబు 26: 13 ఇలా ఉన్నది. “ఆయన ఊపిరి విడువగా ఆకాశ విశాలమునకు అందము వచ్చును” మన విమోచకుడు పరిశుద్ధ మానవునిగా ఉద్భవించినపుడు దీనిని గమనించగలం. కన్యక పరిశుధ్ధాత్ముని వలన గర్భవతియైనది (లూకా 1:3), అయినను క్రీస్తు తనంతట తానే మానవ స్వభావమును ధరించెను. “దాసుని స్వరూపమును ధరించుకొని” (ఫిలిప్పీ 2:7 మరియు "పాలివాడాయెను” హెబ్రీ 2:14) అయితే హెబ్రీ 10:5 లో కుమారుడు తండ్రితో ఇలా పలుకుతున్నాడు “నీవు నాకొక శరీరమును అమర్చితివి”.

ప్రస్తుతము మన ఉనికి త్రిత్వం నుండే, వారు కలిసి చేసిన కార్యము వలనే వచ్చింది. “మనకందరికి తండ్రి ఒక్కడే కాడా? ఒక్క దేవుడే మనలను సృష్టింపలేదా?” (మలాకి. 2:10) అదే విధంగా కుమారుని గురించి ఇలా చెప్పబడింది. "ఆకాశమునందున్నవియు, భూమియందున్నవియు..... సర్వమును ఆయన యందు సృజింపబడెను” (కొలస్స 1:16). కాగా యోబు 33:4లో ఇలా ఉన్నది.. “దేవుని ఆత్మ నన్ను సృజించెను. సర్వశక్తుని యొక్క శ్వాసము నాకు జీవమిచ్చెను”. అదే విధంగా విశ్వాసుల “నిత్యజీవము” నిర్వివాదంగా త్రిత్వంలోని ముగ్గురికి ఆపాదించబడింది.

రోమా 6:23లో ఇది తండ్రియైన దేవుని ఉదారత అని, 1యోహాను 5:11లో అది “కుమారునిలో కలదని”, గలతీ 6:8లో “ఆత్మను బట్టి విత్తువాడు ఆత్మ నుండి నిత్య జీవమను పంట కోయును” అని చదువుతాము. మనము తండ్రి చేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డాము (రోమా 8:33), క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డాము (యెషయా 53:11); ఆత్మ ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డాము (1కొరింథీ 6:11) మనము దేవుని చేత భద్రపరచబడుతున్నాము (1పేతురు 1:5). మనము కుమారుని చేత భద్రపరచబడుతున్నాము (1యోహాను 10:28). ఆత్మ ద్వారా భద్రము చేయబడ్డాము (ఎఫెసీ 4:30). మనము తండ్రి ద్వారా లేపబడతాము (2 కొరింథీ 1:9) మనము కుమారుని ద్వారా లేపబడతాము(యోహాను 5:28). మనము ఆత్మ ద్వారా లేపబడతాము (రోమా 8:11).

త్రిత్వంలోని వ్యక్తుల కార్యాలు ఇంద్రధనుస్సులోని అందమైన రంగులను పోలి ఉన్నాయి. అవి పరిపూర్ణంగా కలిసి ఉన్నా అందులోని ప్రతి వర్ణం ప్రత్యేకంగా ఉంటుంది. అదే రీతిగా మనలను పరిశుద్ధపరచడంలో త్రిత్వం యొక్క అనేక కార్యాలు కూడా సమ్మేళనమై ఉన్నాయి. అద్భుతమైన ఈ కార్యముకు త్రియేక దేవుడే కర్త అన్నది సత్యమే అయినా పరిశుద్ధ లేఖనాలు ఈ అంశాన్ని వివరించడంలో చేసిన ప్రత్యేకతలను గమనిస్తే రక్షణ కార్యంలోని ఈ ధన్యతకు తండ్రియైన దేవుడే మూలం అని గుర్తించవలసి ఉంది. విమోచనా పథంలో తండ్రియైన దేవుడే కృపయొక్క ఊటగా ఉన్నాడు. ఆత్మ సంబంధమైన దీవెనలన్నీ ఆయన మంచితనం నుండే పుడతాయి. వాటిని ఆయన సార్వభౌమ్య చిత్ర ప్రకారం కుమ్మరిస్తాడు. ఈ సత్యము ఎఫెసీ. 1:3 నుండి స్పష్టమౌతుంది. “మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు యొక్క తండ్రియగు దేవుడు స్తుతింపబడుగాక. ఆయన క్రీస్తునందు పరలోక విషయములో ఆత్మ సంబంధమైన ప్రతి ఆశీర్వాదమును మనకనుగ్రహించెను”.

సంఘమును పరిశుద్ధపరచేవాడు తండ్రి అని 1థెస్సలొ 5:23 నుండి స్పష్టమౌతుంది. “సమాధాన కర్తయగు దేవుడే మిమ్మును పరిపూర్ణముగా పరిశుద్ధపరచును గాక, మీ ఆత్మయు, జీవమును శరీరమును మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు రాకడయందు నిందారహితముగా ఉండునట్లు కాపాడబడును గాక”. ఇక్కడ తండ్రి ఈ వరాన్ని, కృపను పరిపూర్ణం చేసేవాడుగా గుర్తింపబడ్డాడు. కాబట్టి తిరిగి హెబ్రీ18:20,21 లో పౌలు ఆయనను ఇలా సంభోదించడం చూస్తున్నాము. “

గొర్రెల గొప్ప కాపరియైన యేసు అను మన ప్రభువును నిత్యమైన నిబంధన సంబంధమగు రక్తమును బట్టి మృతులలో నుండి లేపిన సమాధానకర్తయగు దేవుడు యేసు క్రీస్తు ద్వారా తన దృష్టికి అనుకూలమైన దానిని మనలో జరిగించుచు ప్రతి మంచి విషయములను తన చిత్త ప్రకారము చేయుటకు మిమ్మును సిద్ధపరచును గాక!” ఈ పనిని ఆయన ప్రజలలో విస్తరింపజేయడం కోసమే పౌలు దేవుని ప్రార్థిస్తున్నాడు. ఈ రెండు వాక్యభాగాలలోను తండ్రియైన దేవుడు సంబోధించబడటాన్ని మనము చూడగలము. “యేసు క్రీస్తు శరీరము అర్పింపబడుట ద్వారా ఒకేసారి మనమందరము పరిశుద్ధపరచబడియున్నాము (హెబ్రీ 10:10). ఇక్కడ సంఘము పరిశుద్ధపరచబడడం దేవుని చిత్తమని, తండ్రి యొక్క ఈ ఉద్దేశాన్ని నెరవేర్చడానికే క్రీస్తు ఈ లోకానికి వచ్చాడని తెలుస్తున్నది.

మనము పరిశుద్ధపరచబడేందుకు త్రిత్వములోని ప్రథమ వ్యక్తే మూలం అనేందుకు మరొక నిదర్శనం యూదా 1లో కనిపిస్తుంది. “తండ్రిచేత పవిత్రపరచబడి, యేసుక్రీస్తునందు భద్రము చేయబడి, పిలువబడిన వారికి” ఇక్కడ “దేవుని చేత” అని కాక “తండ్రియైన దేవుని చేత” అని వ్రాయబడి ఉండడం గమనించండి. శ్రేష్టమైన ఈ పాఠ్యభాగానికి అర్థం చెప్పేముందు ఇది యోహాను 10:36లో యేసు చెప్పిన మాటలకు దగ్గర సంబంధం కలిగి ఉండటం గమనించాలి. “నేను దేవుని కుమారుడనని చెప్పినందుకు, తండ్రి ప్రతిష్టచేసి ఈ లోకములోనికి పంపిన వానితో నీవు దేవ దూషణ చేయుచున్నావని చెప్పుదురా?” ఇక్కడ మన ప్రభువు తాను త్రిత్వములో రెండవ వ్యక్తినని చెప్పక దైవమానవ మధ్యవర్తిననీ దాని కొరకే తండ్రిచేత 'పంపబడితి'ననీ చెబుతున్నాడు. ఆయన 'పంపబడుటకు' ముందు “ప్రతిష్ట చేయబడుట” అన్నది ఆయన అవతారమెత్తక పూర్వం పరలోకంలో జరిగిన ఒక ఒడంబడికను సూచిస్తున్నది. జగత్తు పునాది వేయబడక ముందే తండ్రి క్రీస్తును ప్రత్యేకించి ఆయన సంఘముకు శిరస్సు, రక్షకుడూ అయేటట్లు అభిషేకించారు. ఈ గొప్ప కార్యాన్ని నెరవేర్చేదుకు ఆయనకు ఆత్మను సమృద్ధిగా దయచేశాడు.

ఇప్పుడు తిరిగి చూస్తే అందులో చెప్పిన మాటల క్రమాన్ని ముఖ్యంగా గమనించగలం. అక్కడ 'తండ్రియైన దేవుని చేత పరిశుద్ధపరచబడి' అన్న మాటలు 'యేసు క్రీస్తునందు భద్రము చేయబడి పిలువబడిన వారికి' అనే మాటలకు ముందుగా చెప్పబడ్డాయి. మన ఈ ప్రారంభ పరిశుద్ధత పునర్జన్మకు ముందే లేదా చీకటిలో నుండి వెలుగుకు పిలువబడేందుకు ముందే జరుగుతుంది. కాబట్టి యిది దేవుని నిత్య నిర్ణయము. మన వచనాలలో మూడు విషయాలున్నాయి. వాటిని వెనుక నుండి చూస్తే మొదట, మన "పిలుపు”, అది మనం మరణములో నుండి జీవముకు తేబడటం; దానికి ముందు “యేసు క్రీస్తు నందు భద్రము చేయబడుట” అనగా శారీరకంగా గర్భంలో మరణించడం లేదా చిన్నతనంలో మరణించడం, యవ్వనంలో నిర్లక్ష్యంగా ఉండడం వలన మరణించడం -వీటి నుండి భద్రపరచబడటం; “తండ్రియైన దేవుని చేత పరిశుద్ధపరచబడుట”, అనగా మన పేర్లు గొర్రెపిల్ల యొక్క జీవ గ్రంధంలో వ్రాయబడి క్రీస్తు చేత నిత్యమైన ప్రేమతో ప్రేమింపబడి ఆయనతో సహవారసులంగా నిత్యం ఉండుటకు ఏర్పరచబడటం అనే ఈ క్రమాన్ని గమనించగలం.

తండ్రిచేత పరిశుద్ధులంగా చేయబడటం అంటే ఆయన మనలను నిత్యంగా ఎన్నుకోవడం అని అర్థం. ఆ ఎన్నికలోని సంపూర్ణ భావం ఇందులో ఇమిడి ఉన్నది. ఎన్నిక అనగా వ్యక్తులను కేవలం ఎంచుకోవటం కాదు. యేసు క్రీస్తునందు మనలను ముందే తన పిల్లలుగా దత్తత చేసుకోవడం ఇందులో ఇమిడి ఉంది (ఎఫెసీ 1:15). ఇందులో మనం “మహిమ కొరకైన పాత్రలుగా” “ముందుగా సిద్ధపరచబడుట” కూడా ఇమిడి ఉంది (రోమా. 9:21,22).

మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు ద్వారా రక్షణ పొందేందుకు నియమింపబడటం ఇందులో ఇమిడి ఉంది. (1థెస్సలో 5:9) ఆయన మహిమకు కీర్తి కలుగచేసేందుకు మనం ఆయన చేత ఏర్పరచబడటం ఇందులో ఇమిడి ఉంది. (ఎఫెసీ 1:12). మనం తనయెదుట పరిశుద్ధులము నిర్ధోషులమూ అయి ఉండేలా తీర్చిదిద్దబడుట కూడా ఇందులో ఇమిడి ఉన్నది. (ఎఫెసీ 1:4). తండ్రియైన దేవునిచేత ఈ విధంగా పరిశుద్ధపరచబడటాన్ని గురించి 2 తిమోతి 1:9లో ఇలా ఉంది. “మన క్రియలను బట్టి కాక తన స్వకీయ సంకల్పమును బట్టియు అనాది కాలముననే క్రీస్తు యేసునందు మనకు అనుగ్రహింపబడినది....”

గత అధ్యాయపు చివరి పేరాలో మేము చెప్పిన విధంగా, “పరిశుద్ధపరచబడుట అన్నది మొదట దేవుడు తన ప్రజలకు ఏర్పాటు చేసిన ఘనమైన స్థితి”. దేవుని నిత్య సంకల్పం వలన ఆయన శరీరంలో అవయవములు అవుటకు “జగత్తు పునాది వేయబడక పూర్వము క్రీస్తులో ఏర్పరచబడుటయే” ఘనమైన స్థితి. ఆహా ఇది ఎంత అద్భుతమైన ఘనత! ఇది దేవ దూతలకు సైతం ఇవ్వబడని శ్రేష్ఠమైన ఘనత! ఇంత ఆశ్చర్యమైన కృప ఎదుట మన దీన మనస్సులు చలిస్తాయి. యోహాను 10:36 కు యూదా1కి మధ్య గల సంబంధమిక్కడ స్పష్టమవుతున్నది. తండ్రి కుమారుని ప్రతిష్ట చేసినప్పుడు ఆయన సంకల్పం అందులో ఉన్నది. తన కుమారుడు ఒక్కడే కాదు దైవనిర్ణయము చొప్పున క్రీస్తు పరిశుధ్ధులుగా ఉండేందుకు ప్రతిష్టింపబడిన ఒక జనముకు శిరస్సుగా ఉండేందుకు అభిషేకించబడ్డాడు. క్రీస్తు పరిశుద్ధపరచబడినపుడు “పరిశుద్ధులని పిలువబడిన వారందరుఆయనలో నిత్యముగా ప్రత్యేకింపబడి తండ్రి ఎదుట ఆయనతో పాటు నిలవడానికి అర్హులుగా ప్రత్యేకింపబడ్డారు. ఇది పూర్తిగా తండ్రి తన సార్వభౌమాధికారంతో చేసిన కార్యము.

దేవునికున్న ధన్యతకు దేనినీ చేర్చలేము (యోబు 22:2, 3. 35:7). కాబట్టి ఆయన చేసే ఏ కార్యముకూ ఆయనకు వెలుపల నుండి ప్రేరేపణ ఉండబోదు. ఆయన ప్రాణులను ఉనికిలోకి తెచ్చేందుకు ఇష్టపడితే దానికి ఆయన చిత్తమే కారణము. దాని ఉద్దేశం, ఆయన తన మహిమను ప్రదర్శించటమే. ఇది లేఖనాలలో స్పష్టంగా చెప్పబడింది. “యెహోవా ప్రతి వస్తువును దానిదాని పని నిమిత్తము కలుగజేసెను. నాశన దినమునకు ఆయన భక్తిహీనులను కలుగజేసెను”. “నీవు సమస్తమును సృష్టించితివి, నీ చిత్తమును బట్టి అవి యుండెను, దానిని బట్టియే సృజింపబడెను.” ( ప్రకట 4:11). “ముందుగా ఆయనకు ఇచ్చి ప్రతిఫలము పొందగలవాడెవడు? ఆయన మూలమునను ఆయన ద్వారాను ఆయన నిమిత్తమును సమస్తము కలిగియున్నవి యుగములవరకు ఆయనకు మహిమ కలుగును గాక ఆమేన్”. (రోమా 11:35-36). కాబట్టి తాను సృష్టించినవారిలో కొందరికి ఘనత మహిమలు ఇవ్వడమూ, ఆ మహిమ కలిగేటట్లు రక్షణ కొరకు ఏర్పరచబడటానికి దేవుని సార్వభౌమ్యచిత్తమే కారణం. ఆయనకు మహిమ కలగటమే దాని ఉద్దేశం.

ముందు అధ్యాయాలలో చెప్పిన విధంగా “పరిశుద్ధపరచుట” అనగా ప్రతిష్ఠించుట లేదా పవిత్రముగా ఉపయోగించుటకు ప్రత్యేకపరచుట, కడుగుట లేదా శుద్ధి చేయుట, అలంకరించుట, అందముగా చేయుట.యూదా1లో ఈ పదం వీటిలో ఏ అర్థముతో వాడబడినది? “తండ్రియైన దేవునిచే ప్రేమింపబడి” (పరిశుధ్ధపరచబడుట కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్) అని అక్కడ వాడబడిన పదంలో ఆ మూడు నిర్వచనాలు ఇమిడి ఉన్నాయని నమ్ముతున్నాము. మొదటిది ఆయన నిత్య సంకల్పం చొప్పున ఎన్నుకోబడిన వారు మిగిలిన వారి నుండి వేరు చేయబడి, కుమారులుగా దత్తత చేయబడేందుకు ముందుగా నిర్ణయింపబడ్డారు. రెండవది తాను ఎన్నుకొన్న వారు ఆదాములో పతనమవటం, వారి స్వభావము మలినమవటం, వారు చేసిన పాపముల వలన అపవిత్రమవటం ఆయన ముందే చూచి, ఒక మధ్యవర్తి వారి కొరకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసి, ఆయన రక్తం ద్వారా వారి పాపం శుద్ధి చేయబడాలనీ ముందుగా నిర్ణయించారు. మూడవది, వారిని క్రీస్తులో ఎన్నుకోవడం ద్వారా ఎన్నిక చేయబడిన వారు ఆయనతో ఏకమై, ఆయన అర్హత, సంపూర్ణత వారు పొందుతారు. ఆ రీతిగా వారు అలంకరింపబడ్డారు. దేవుడు వారిని క్రీస్తుకు వేరుగా ఎన్నడూ చూడడు.

“తన కృపామహిమకు కీర్తి కలుగునట్లు - తనకు కుమారులనుగా స్వీకరించుటకు” (ఎఫెసీ 1:6); 'స్వీకరించు' అనే పదానికి గ్రీకు పదం “చారిటూ”. దీనికి "యంగ్స్ కంకార్డెన్స్”- దయాన్వితముగా చేయుట లేక మనోహరముగా చేయుట అని అర్థం ఇస్తున్నది. ఈ మాట లూకా 1:8లో మాత్రమే తిరిగి కనిపిస్తున్నది. అక్కడ దూత మరియతో “దయాప్రాప్తులారా, నీకు శుభము” అని అన్నాడు. దీనికి యంగ్ - దయను ఇచ్చుట, దయాన్వితముగా చూచుట - అనే అర్థము ఇచ్చారు. ఎఫెసీ 1:6లో కూడ ఇదే శక్తివంతంగా చెప్పబడింది. దాని వెనువెంటనే ఉన్న సందర్భాన్ని మనం జాగ్రత్తగా చదివితే ఇది జగత్తు పునాది వేయబడక ముందు జరిగినది అని రుజువు అవుతుంది.

గడచిన అధ్యాయాలలో పలుమార్లు మేము చెప్పినట్టు “పరిశుద్ధపరచబడుట” అనే కార్యం ప్రత్యేకించుట మాత్రమే కాదు గాని అందులో ఆ విధంగా ప్రత్యేకించిన వ్యక్తిని గాని వస్తువును గాని దేవుడు వాడుకునేందుకు తగినట్టు అలంకరించడం లేదా అందముగా తీర్చిదిద్దడం కూడా ఇమిడి ఉంది. దేవుని నిత్య సంకల్పంలో జరిగింది కూడా ఇదే. ఆయన తాను సృష్టించిన అనేక ప్రాణుల నుండి కొందరిని ఎంచుకోవడం మాత్రమే కాక వారిని ప్రత్యేకపరచడమే కాక, ఆయన తన ప్రియుని యందు దయాన్వితంగా తీర్చిదిద్దారు. ఇలా ఎన్నిక చేసిన వారిని క్రీస్తు శరీరంగా, ఆయన వధువుగా చేసి తనతో ఐక్యపరచారు. ఇలా ఏకమవుట వలన క్రీస్తు కుగల మనోహరత్వము ఆయన ప్రజలకూ సంప్రాప్తిస్తుంది. ఇందుచేతనే “నీవు నన్ను ప్రేమించినట్టే వారిని కూడ ప్రేమించితివి” (యోహాను 17:23) అని చెబుతున్నాడు. ఈ అద్భుతమైన, మహిమాయుక్తమైన, ఉత్తమమైన సత్యాన్ని మనం అర్థము చేసుకోగలిగేలా పరిశుద్దాత్ముడు బలహీనమైన మన జ్ఞానాన్ని వెలిగించును గాక. “తండ్రియైన దేవుని చేత పరిశుద్ధపరచబడి” క్రీస్తు శరీరముగా, వధువుగా ఉండటం కోసం ఆయనచేత ప్రత్యేకింపబడి, ఆయన యందు “మిగుల దయనొంది” పరలోక సింహాసనం ఎదుట ఆయన పరిశుద్ధత పొంది నిలిచెదముగాక.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

12. దానిని సమకూర్చువాడు. (1 భాగము)

మనమిపుడు బహుముఖ్యమైన ఈ అంశం యొక్క అతి ప్రాముఖ్యము, ధన్యకరమూ అయిన భాగాన్ని చేరుకున్నాం. ఇది అతి ప్రాముఖ్యమైనదైనా క్రైస్తవ లోకంలో అనేకులు దీనిని అతి స్వల్పంగా అర్థం చేసుకొంటున్నారు పరిశుద్ధపరచబడుట ప్రక్రియలో క్రీస్తునందున్న విశ్వాసులందరికి గల సంపూర్ణమైనది, కొల్పోలేనట్టిదీ అయిన కర్మార్థకమైన పరిశుద్ధత కోణము తట్టుకు ఇప్పుడు తిరుగుతున్నాం. ఇప్పుడు పరిశుద్ధపరచబడటం ఒక నీతి స్వభావంగా లేదా నైతిక లక్షణంగా ఒక అనుభవాత్మకమైనదిగా,  మనం సాధించవలసిన స్థితిగా వ్రాయడం లేదు కాని దానిని పూర్తిగా మనకు వెలపల ఉన్న - అనగా క్రీస్తునందు మనకు గల స్థితి మరియు అర్హత కోణము నుండి ధ్యానించబోతున్నాం. దేవుడు 'క్రీస్తునందు పరలోక విషయాలలో మనకు అనుగ్రహించిన ఆత్మ సంబంధమైన ఆశీర్వాదము”లలో ఒకటి (ఎఫెస్సీ 1:3) మనం ఇక్కడ ధ్యానించబోతున్నాం. ఇది ఆయన రక్తము కార్చడంవలన తక్షణమే కలిగిన ఫలితం;  “దేవుని పరిశుధ్ధతతో” మనం ఏకమయేందుకు కలిగిన ఫలితం . సంపూర్ణమైన ఆయన అర్పణ మనను దేని కొరకు, దేని నుండి పరిశుద్ధపరచెనో అది ఇప్పుడు ధ్యానించబోతున్నాము.

పాపం కలిగించు భయంకర ఫలితాలన్నిటిలోను ముఖ్యమైనవి రెండు ఉన్నాయి. మొదటిది దేవుని నుండి వేరుపరచబడటం, రెండవది ఆయనచేత శిక్షనొందటం. పాపం, తప్పక ఆయన పరిశుద్ధ స్థలము నుండి పాపిని వేలివేసి ఆయన ధర్మశాస్త్ర న్యాయపీఠం ఎదుట నిలబెడుతుంది. దీనికి భిన్నంగా క్రీస్తు బలియాగం కొని తెచ్చు ఫలంలోను, ఫలితములన్నిటిలోను ముఖ్యమైనవి రెండున్నాయి. అవి నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట, పరిశుధ్ధపరచబడుట. అది వేరే విధంగా ఉండదు. క్రీస్తు బలియాగం ఆయన ప్రజల పాపములను “తీసివేసి” (హెబ్రీ. 9:26) వాటిని “అంతము చేయుట” వలన (దానియే. 9:24) వారు శిక్షనుండి విడుదల పొందడమే కాక, కడుగబడిన వారిగా దేవుని ఆరాధించుటకు ఆయనను సమీపించే యోగ్యత కూడా పొందుతారు. పాపం దోషులుగా చేయడమే కాక అపవిత్రపరుస్తుంది కూడా. కాబట్టి క్రీస్తు రక్తము క్షమాపణను సంపాదించడమే కాకుండా శుధ్ధి కూడా చేస్తుంది. ఈ రెండూ ఇంత సామాన్యము, స్పష్టము, నిశ్చయమూ అయినా క్రైస్తవులు మొదటి భాగాన్ని గ్రహించినట్టు రెండవ భాగాన్ని గ్రహించేందుకు కష్టపడుతున్నారు.

మనం మొదట క్రీస్తునందు విశ్వాసం ఉంచినపుడు “మనపాప భారము తొలగిపోయినపుడు” (ఒక కీర్తన చెప్పినట్లు) “దినమంతయు సంతోషము” నొందుతామని తలంచాము. దేవుని క్షమాపణ నొంది, నూతన జన్మ ద్వారా ఆయన కుటుంబములో చేరి, క్రీస్తుతో నిత్యసంతోషంలో తేలియాడతామని అనుకొన్నపుడు మన ఆనందమును వమ్ము చేయగలిగినది ఏమున్నది? అయితే ఎంతో కాలం గడవకముందే, మనం ఇంకా పాపులమని, పాపలోకములో జీవిస్తున్నామని కనుగొన్నాం . కాలం గతిస్తున్న కొద్దీ మనలో నివసిస్తున్న పాపపు ఊట వెలుపలికి ప్రవహింపజేసే  అపవిత్రపు ధారలచేత మన ఆలోచనలను, మాటలను, క్రియలను మలినపరుస్తున్నట్లుగా గుర్తించగలిగాం. దీని వలన వేదన పొంది 'నావంటి అపవిత్రమైన ప్రాణులు పవిత్రుడైన దేవుని ఎట్లు ప్రార్ధించి, పూజించి, సేవించగలరు?' అనే ప్రశ్న తలెత్తింది. ఈ ప్రశ్నకు ఆయన వాక్యం మాత్రమే తగిన జవాబునీయగలదు.

రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రికలో నీతిమంతునిగా తీర్చబడుటను గురించి వివరంగా చెప్పబడిందనేది మనకు తెలిసిన విషయమే. ఆ పత్రికలో ప్రత్యేకంగా తన పవిత్రమైన న్యాయపీఠముపై కూర్చున్న న్యాయాధిపతిగా దేవుని గురించి ఆలోచించాలని మనకు బోధింపబడింది. దానికి తగినట్లే ఆ పత్రికలో ఉపయోగించిన పదాలన్నీ చట్టపరమైనవి. ఆయన న్యాయస్థానంలో మనకు ఆయనతో గల సంబంధం, లేదా ఆయనకు మనతో గల సంబంధాన్ని గురించి అవి ప్రస్తావించినవి. అక్కడ తలెత్తే గొప్ప ప్రశ్న ఏమిటంటే, నేరస్థులకు నేరము ఆపాదించబడకుండా నీతిమత్వం ఆపాదించబడేటటువంటి సంబంధము ఆయనతో ఎలా కలుగుతుంది?

రోమీయులకు రాసిన పత్రికలో దేవునిని తన న్యాయస్థానంలో ఉన్న వానిగా చూచినట్లే హెబ్రీపత్రికలో దేవునిని తన పరిశుద్ధ ఆలయములో ఉన్నవానిగా చూస్తాం.

రోమీయులకు రాసిన పత్రికలో “నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట”అనే పదానికి ఉన్న ప్రాధాన్యత హెబ్రీ పత్రికలో “పరిశుద్ధపరచబడుట” అనే పదానికి ఉంది. 'నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట” అన్నది న్యాయస్థానంలో మనకు దేవునితోగల సంబంధాన్ని ఎలా వర్ణిస్తుందో అదే విధంగా పరిశుద్ధపరచుట అన్నది ఆలయముకు సంబంధించిన పదమై ఆయన ఆరాధన ఆవరణములో మనకు దేవునితో గల సంబంధాన్ని వర్ణిస్తుంది. దేవునికి అంగీకారమయ్యే రీతిలో ఆయనను సేవించడం లేదా ఆరాధించడం కంటే ముందు ఆయన న్యాయస్థానం, ఆయన ఆలయ ఆవరణములు ఆదేశించేవి పూర్తిగా నెరవేరాలని ఆయన పరిశుద్ధత కోరుతుంది. దేవుని న్యాయస్థానంలో క్షమాపణ పొందని నేరస్థునిగా పరిగణింపబడినవాడు లేదా దేవుని ఆలయంలో తన దోషపు మాలిన్యంగలవాడు, దేవుని సేవకుల మధ్య నిలిచే అనుమతిని పొందలేడు. పూర్తిగా శుధ్ధుడుకాని కుష్టురోగి గుడారంలో సేవ చేయటకు అనుమతించబడలేడు. ప్రాయశ్చిత్త బలిచేత కడగబడని ఒక్క మరక మిగిలి ఉన్నా అతడు దైవసన్నిధిలో నిలువలేడు.

మనం దేవుని న్యాయస్థానంలో 'నేరస్థాపన' లేక నిలువగలగాలి. ఆయన ఆరాధనావరణంలో “నిష్కళంకముగా” నిలవాలి. వేరే విధంగా చెప్పాలంటే దేవుని ఆరాధించడానికి లేదా సేవించడానికి ముందు మనము సంపూర్ణంగా “నీతిమంతులుగా తీర్చబడి” పరిపూర్ణంగా “పరిశుద్ధులముగా” చేయబడాలి. ఈ అర్థంతో వాడబడిన పరిశుద్ధతను నీతిమంతునిగా తీర్చడంలో భిన్నంగా చూడరాదు. ఒక్కటి సంపూర్ణమైనదని, మరొకటి అసంపూర్ణమైనది, పురోగమించునది అని తలచకూడదు. విశ్వాసికి ఈ రెండూ సంపూర్ణములే. రొమా 5లోని “నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట” సంపూర్ణంగా జరిగిన అదే క్షణములో “పరిశుద్ధపరచబడుట” సమానంగా సంపూర్ణంగా జరిగించెను. ఆయన పరిశుద్ధత మన నుండి కోరేది సంపూర్ణమయేలా ఈ రెండూ అవసరమై ఉన్నవి. దేవుని పరలోక ఆలయంలో మనమాయనను ఆరాధించి సేవించుటకు ఇవి అవసరమే, ఎందుకనగా ఆయన ఉగ్రత తీరి మన యందు ఆయన తృప్తిపడేవరకు పరలోక ప్రవేశమెవరికీ దొరుకదు.

హెబ్రీ పత్రిక తొమ్మిది, పది అధ్యాయాలలో యేసు రక్తము విశ్వాసులను పూర్తిగా పరిశుద్ధపరచును అనే గొప్ప అంశం ప్రధానంగా  ప్రస్తావించబడింది . ఎద్దుల యొక్క రక్తం చేత ప్రోక్షించబడినవారు పరిశుధ్ధగుడారములో ప్రవేశించుటకు అర్హత పొందారు కాని ఆ అర్హత నిత్యము ఉండేది కాదు. అది ఎంత త్వరగా లభిస్తుందో ఒక పాపము చేయగానే అంత త్వరగా నశించిపోతుంది. కాబట్టి పదే పదే అర్పణలిచ్చి  రక్తప్రోక్షణ నొందవలసిన అవసరత వుండేది. కాబట్టి మరల మరల అర్పణలిచ్చి, మరల మరల ప్రోక్షింపబడుట అవసరం. ఆ విధంగా ఎన్ని మార్లు చేసినా దేవుని చేత నిత్యముగా అంగీకరింపబడవు. గుడారమును, దానికి సంబంధించిన సేవలు వట్టి ఛాయలు మాత్రమే. “కోడెలయొక్క మేకలయొక్క రక్తప్రోక్షణ వలన తాత్కాలికంగా గుడారంలో ప్రవేశించడానికి అర్హత లభిస్తుంది. కాబట్టి క్రీస్తు రక్తము, ఒకసారి అర్పింపబడినపుడు, దానితో ప్రోక్షింపబడిన విశ్వాసులందరికి తాత్కాలిక ప్రవేశముకాక దేవుని సన్నిధిలో నిత్యము అంగీకరించబడేలా పరలోక నిత్యవారసులైన పరిశుద్ధులుగా చేయబడతారు.” (బి. డబ్ల్యు. న్యూటన్).

“యేసుక్రీస్తు యొక్క శరీరము ఒక్కసారియే అర్పింపబడుట చేత ఆ చిత్తమును బట్టి మనము పరిశుధ్ధపరచబడియున్నాము” (హెబ్రీ 10:10). ధన్యకరమైన ఈ మాటలలో క్రైస్తవులలో పరిశుద్దాత్మ చేసే దేనిని గూర్చి ప్రస్తావించబడలేదుగాని క్రీస్తు వారి కొరకు సంపాదించినది మాత్రమే వివరించబడింది. క్రీస్తుతో మనం ఏకమైనపుడు కలిగే ఫలితం మాత్రమే ఇక్కడ ప్రస్తావించబడింది. కల్వరిలో జరిగిన బలియాగాన్ని బట్టి ప్రతి విశ్వాసి దేవుని న్యాయస్థానంలో నీతిమంతునిగా లెక్కింపబడడమే కాక ఆయన మందిరావరణంలో సంపూర్ణ పరిశుద్ధతతో నిలబడతాడని ఈ మాటలు నొక్కి చెబుతున్నాయి. ప్రశస్తమైన గొర్రెపిల్ల రక్తము నరకం నుండి విడుదల ఇవ్వడమే కాక పరలోకంలో ప్రవేశించేందుకు తగిన వారిగా కూడా చేస్తుంది.

క్రీస్తు విమోచన కార్యం ద్వారా సంఘం ప్రత్యేకింపబడి, దేవునిచేత ప్రతిష్టింపబడి, అంగీకరించబడుతుంది. ఇందులో గల గొప్ప సత్యం ఏమంటే, బహుబలహీనుడు, ఎంతమాత్రమూ ఉపదేశము పొందని విశ్వాసికూడ, మొదట క్రీస్తు నందు విశ్వసించిన క్షణంలోనే దేవుని యెదుట మహిమాయుక్తమైన స్థితిలో పరలోకంలో నివసించేంతగా పూర్తిగా పరిశుద్ధపరచబడ్డాడనే వాస్తవం. అప్పుడు అతనుండే స్థలము, పరిస్థితి ఇప్పటికి భిన్నంగా ఉండడం సత్యమే అయినా పరలోక ప్రవేశానికి అతనికి గల అర్హత, పరిశుద్ధుని సన్నిధిలో నిలిచే స్థితి ఈనాడు ఉన్న స్థితికన్నా మెరుగ్గా ఉండదు. అతడు తండ్రి ఇంట ప్రవేశించేందుకు అర్హత నిచ్చేది క్రీస్తుతో అతనికి గల సంబంధం మాత్రమే. ఈనాడు ఆయనను సమీపించేందుకు అర్హత నిచ్చేది కూడా క్రీస్తుతో అతనికి గల సంబంధం మాత్రమే. విశ్వాసి “మరణమునకులోనైన శరీరము"(పతనస్వభావము)ను కలిగి ఉంటాడనటం నిజమే అయినా, అతని సంపూర్ణస్థితిని, క్రీస్తునందు అతనికి గల పరిపూర్ణత, అతడు దేవునిచేత అంగీకరింపబడి నీతిమంతునిగా తీర్చబడి పరిశుద్ధపరచబడటం - అనే వీటిపై దాని ప్రభావం ఏ మాత్రమూ పడదు. అయితే ఇంతకు పూర్వం ఒక పేరాలో చెప్పినట్లు నీతిమంతునిగా తీర్చబడ్డాను అని నమ్మడం లేదా నీతిమంతునిగా తీర్చబడటం అనే సత్యాన్ని అర్థం చేసికోవడం, ఇప్పుడు సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధపరచబడ్డామనే సత్యాన్ని అర్ధం చేసుకోవడం కంటే చాలా సులభం. ఈ కారణం వలన మనం చర్చిస్తున్న ఈ ముఖ్యాంశంలో నెమ్మదిగా ముందుకు పోయి దీనిని ప్రారంభిద్దాం. “వారును సత్యమునందు ప్రతిష్ట చేయబడునట్లు వారి కొరకై నన్ను ప్రతిష్ట చేసికొనుచున్నాను.” ఇక్కడ తన్నుతాను ప్రతిష్టించుకొన్నానని చెప్పినపుడు ఆయన ఉద్దేశమేమిటి? ఆయన కర్ణాత్మకంగా కాని, అనుభవాత్మకంగా గాని ఇది చెప్పి ఉండక పోవచ్చు. ఎందుకంటే ఆయన తన వ్యక్తిత్వంలో “దేవుని పరిశుద్ధుడు”గా ఉన్నాడు, కాబట్టి తన పరిశుద్ధతను ఎక్కువ చేసికోవడం కాని, మెరుగుపరచుకోవడంగాని సాధ్యపడదు. అయితే కర్మాత్మకముగా తన మధ్యవర్తిత్వాన్ని గురించి చెబుతుండవచ్చు.

“వారికొరకు నన్ను నేను ప్రతిష్ట చేసికొనుచున్నాను” అని క్రీస్తు చెప్పినపుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని, న్యాయాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చేందుకు పాపం నిమిత్తం తన్నుతాను బలి చేసుకునే కార్యాన్ని పూర్తిగా నెరవేర్చేందుకు తన్నుతాను ప్రతిష్ట చేసుకుంటున్నానని సూచించాడు. తన సంఘము కొరకు తండ్రియెదుట, వారికి బదులుగా శాంతికరమై బలిపీఠమునెక్కేందుకు క్రీస్తు తన సంసిద్ధతను తెలియచేస్తున్నాడు. ఆయన “ఇతరుల కొరకు” తన్నుతాను ప్రతిష్ట చేసుకొంటున్నాడు. కృపాసహితమైన ఎన్నికకు ప్రతినిధులుగా పంపబడిన పదకొండుమంది అపొస్తలుల కొరకు ఆయన ఈ కార్యము నెరవేర్చాడు. వారి పక్షంగా వారి మేలు కొరకు మధ్య వర్తిత్వం చేసేందుకు ఆయన తన్నుతాను ప్రత్యేకపరచుకొన్నాడు. తాను చేసిన బలియాగం యొక్క ఫలాన్ని వారనుభవించాలని దీనిని చేశాడు. క్రీస్తు తన ప్రజలు దాని ఫలితాలను అనుభవించేందుకు తన్ను తాను దేవునికి అర్పించుకొన్నాడు.

క్రీస్తు తన్నుతాను పరిశుద్ధపరచుకోవడంలోని ప్రత్యేక ఉద్దేశం అక్కడే చెప్పబడింది. “వారును సత్యమందు ప్రతిష్ఠ చేయబడుటకు”. ఈ తర్జుమా మూలంలో ఉన్న అర్ధాన్ని సరిగా చెప్పడం లేదు. దాని అసలు అర్ధం ఈ రీతిగా ఉంటుంది- “వారు సత్యముగా ప్రతిష్ట చేయబడుటకు”. దీని అర్థమేమిటంటే - వారు నిజంగా, సత్యంగా పరిశుద్ధపరచబడేందుకు. ఇది మోషేకాలంలో సంస్కార ఆచారముల ద్వారా పొందిన పరిశుద్ధతకు భిన్నమైనది. "సత్యమునందు” అనే మాటల కొరకు యోహాను 4:24, కొలొస్స 1:6, 1యోహాను 3:18 పోల్చి చూడండి. క్రీస్తు తన్ను తాను పరిశుద్ధపరచుకొని - దేవునికి పూర్తిగా దహనబలిగా అర్పించుకొనడం వలన ఆయన ప్రజలు సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధులై వారి పాపాలు పరిహరింపబడి,సమస్త మలినం నుండి కడుగబడ్డారు. అంతేకాదు, ఆయన అద్భుతమైన నీతి వారికి ఆపాదించబడటం వలన వారు దేవుని చేత అంగీకరింపబడి ఆయన సన్నిధికి చేరి, ఆయనను ఆరాధించే అర్హతను పొందారు. “ఒక్క అర్పణ చేత ఆయన పరిశుద్ధపరచబడు వారిని సదాకాలమునకు సంపూర్ణులనుగా చేసియున్నాడు” ( హెబ్రీ 10:14) ఇది వారిలో ఆత్మపని చేయుట వలన కాక క్రీస్తు తన్నుతాను ప్రతిష్టితం చేసుకోవడం ద్వారా వారి కొరకు చేసినది. క్రీస్తులోను, ఆయన ద్వారాను వచ్చిన పరిశుద్ధతయే క్రైస్తవులకు యాజక గుణము,కడుగబడినవారిగా ఆయనను సమీపించి ఆరాధించే అర్హతను యిచ్చినది. దేవుని చేత నియమింపబడిన యూదుల పద్దతిలో దేవుని చేరడం లేదా రక్తము ద్వారా ఆయనను సమీపించి ఆరాధించడమే కేంద్రము (హెబ్రీ 9:13). క్రీస్తు తన సంఘముకు సంపాదించి ఇచ్చిన దానికి ఇది ఛాయగా ఉండేది. కర్మానుసారంగా విశ్వాసులు ఇంతకు పూర్వమే పరిశుద్ధులుగా చేయబడ్డారు. ఇది రక్షకుని బలివలన కలిగిన తక్షణ ఫలితం. క్రీస్తు యాజకునిగా తన్నుతాను సమర్పించుకోవడం వలన వారు యాజకులుగా దేవుని సమీపించగలరు. దీని వలన మాత్రమే మనం “అతిపరిశుద్ధ స్థలమునందు ప్రవేశించుటకు ధైర్యము కలిగియున్నాము” (హెబ్రీ 10:20).

దేవుని యెదుట నీతిమంతులుగా తీర్చబడేందుకు తాము క్రీస్తు వైపు మాత్రమే చూడాలని స్పష్టంగా గ్రహించిన క్రైస్తవులెందరో దేవుని ముందు ఆయనే వారి పరిశుద్ధత అని తరచు చూడలేకున్నారు. ఇలా ఉండరాదు. ఎందుకంటే లేఖనాలు ఈ రెండిటి గురించి అతి స్పష్టంగా చెబుతున్నాయి. నిజంగా ఇవి విడదీయరానివిగా లేఖనమందు కలపబడినవి. అయితే ఆయన మూలంగా మీరు క్రీస్తు యేసునందున్నారు. - “అతిశయించువాడు ప్రభువునందే అతిశయింపవలెను.... దేవుని మూలముగా ఆయన మనకు జ్ఞానమును నీతియు పరిశుద్ధతయు విమోచనమును ఆయెను” (1కొరింథీ 1:31). ఈ వచనముకు హాఁ తన వ్యాఖ్యానంలో ఇచ్చిన నిర్వచనాన్ని, అతని వంటి ఆలోచనగల మిగిలిన వారిచ్చిన అర్థాన్ని అంగీకరించరాదు. ఎందుకంటే ఇక్కడ గల “పరిశుద్ధపరచబడుట”అన్నది పరిశుద్ధత యొక్క ఆత్మగా క్రీస్తు ఆత్మ ఆయన ప్రజలలో నివసించి ఆయన రూపంలోకి వారిని మార్చడం అని అర్థం చెబుతున్నారు. అయితే ఈ వచనం క్రీస్తు ద్వారా మనం చేయబడిన దాన్ని గురించి కాక క్రీస్తు మనకొరకు చేసిన దాన్ని గురించి మాట్లాడుతున్నది. ఈ వ్యత్యాసం యథార్థము, కీలకమూ అయి ఉన్నది. దీనిని నిర్లక్ష్యం చేయడంగాని కలవరపడడం గాని చేయు వేదాంతి గొప్ప పొరబాటు చేస్తున్నాడు.

సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు (1కొరింథీ.1:30, 17:18,23 వచనములను చూడండి). “దేవుడు మూలముగా మనకోసము” నాల్గు విషయములుగా చేయబడ్డాడు అదే విధముగా దేవుడు ఆయనను (క్రీస్తును) మనకోసము పాపముగా చేసెను” (2కొరింథీ 5:21) అనగా కర్మాత్మకంగా, ఆపాదితంగా ఇలాగు చేసెను. మొదటిగా, క్రీస్తు “కర్మాత్మకముగా మనకోసము జ్ఞానముగా చేయబడెను” ఎందుకనగా “ఆయన యందే బుద్ధి జ్ఞానముల సర్వసంపద గుప్తపరచబడియున్నవి” పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా మనకు రక్షణార్థమైన జ్ఞానం సత్యమే ఆయినా మనం ఉండవలసినంత జ్ఞానులుగా ఉండడం లేదు. (1కొరింథీ 8:2 చూడండి).

అయితే మనలో ఉండాలని దేవుడు కోరిన జ్ఞానమంతా, క్రీస్తునందు మనకున్నది. రెండవదిగా “మనకొరకు నీతియాయెను” కర్మాత్మకంగా ఆయన తానే “మనకు నీతియగు యెహోవా” (యిర్మియా 23:6) కావున విశ్వాసి “యెహోవా యందే నా నీతి బలములున్నవి” (యెషయా 45:24) అని చెప్పగలడు. నాకు వ్యతిరేకంగా ధర్మశాస్త్రం గొంతెత్తినపుడు క్రీస్తు తన విధేయత ద్వారా నా పక్షముగా అన్ని నిబంధనలను నెరవేర్చాడని ఆయన తట్టుకు చూడగలను. మూడవది, “క్రీస్తు (కర్మార్థకముగా) మనకొరకు పరిశుద్ధపరచబడెను”, (ఆయనలో మన సంపూర్ణపరిశుద్ధత కలదు. సిలువపై ఆయన చేసిన కార్యము మనకు ఆపాదించబడటం వలన పాపము నుండి విడిపింపబడి దేవునికి ఇపుడు దూరస్థులమైవున్న మనం ఆయనను చేరగలం. కొడెల యొక్క మేకల యొక్క రక్తమును ప్రోక్షించడం వలన ఇశ్రాయేలు ప్రజ పరిశుద్ధజనమై యెహోవా దేవుని ఆరాధించు అర్హతను పొందినట్లయితే క్రీస్తు యొక్క విలువైన రక్తము మనను ఎంతగా పరిశుద్ధపరచి మనము దేవుని సమీపించి ఆరాధించు అర్హత నీయగలదు? ఈ పరిశుద్ధత మనలో స్వతః సిద్ధంగా ఉన్నది కాదు కాని మనమాయన యందు విశ్వాసముంచగానే క్రీస్తు నందు మనకు కలిగే పరిశుద్ధత. నాల్గవది, 'క్రీస్తు (కర్మాత్మకముగా) మనకొరకు విమోచనము నాయెను'. ఆయన మన విమోచకుడు, విమోచన అయ్యున్నాడు. “ఆయన యందు మనము విమోచన కలిగి యున్నాము” (ఎఫెసీ1:7). మనలను మనం విమోచించుకోగలిగే శక్తి గలవారంగా చేయడం ద్వారా కాక క్రీస్తు “ఆయనే మనకు విమోచనయగుట ద్వారా మనలను విమోచించెను” ఆ విలువను ఆయనే చెల్లించెను.

1కొరింథీ 1:30 మనం క్రీస్తునందు సంపూర్ణులమై ఉన్నామని ప్రకటిస్తున్నది. ధర్మశాస్త్రం కోరిన దాని నంతటిని మనపక్షము మనపూటకాపునందు పొంది ఉన్నది. క్రీస్తునందు (ఆయనతో ఏకమైన వారము) కాక మనం ఉన్నవారం ఉన్నట్టే చూడబడినచో మనపై వెయ్యి నేరములు "మోపబడియుండెడి”వి. మనం దేవుని చిత్తం ఎరుగని వారమని నేరము మోపబడవచ్చు. అయితే దానికి తగిన జవాబు "క్రీస్తే మన జ్ఞానము”. మన నీతి క్రియలన్నియు మురికి గుడ్డలవంటివను నేరము మోపబడవచ్చు అయితే "క్రీస్తే మన నీతి” అన్నది దానికి తగిన జవాబు. మనం చేయవలసినవి చేయక చేయరానివి చేస్తున్నామనీ దాని వలన దేవుని సన్నిధిలో నిలవడానికి అయోగ్యులమనీ నిందారోపణ చేయబడవచ్చు. కాని క్రీస్తే మన పరిశుద్ధత అనునది దీనికి తగిన జవాబు అయి ఉన్నది.

1కొరింథీ 1:30 ఒక భాగము. ఇందులో జ్ఞానం మరియు పరిశుద్ధత, పరిశుద్దాత్మునివి అయితే “నీతి” మరియు “విమోచన” క్రీస్తు మనకొరకు జరిగించు కార్యాలని నిర్వచింపరాదు. ఈ నాలుగింటిని కర్మార్థకంగానైనా వివరించాలి లేదా కర్ణాత్మకంగానైనా వివరించాలి. క్రీస్తు మన 'పరిశుద్ధత' అయ్యున్నాడని ఇక్కడ చెప్పబడి ఉన్నది. ఏ రీతిగా ఆయన మన నీతి, విమోచన అయి ఉన్నాడో అదే రీతిగా ఆయన మన పరిశుద్ధతకూడా అయివున్నాడు. ఇక్కడ చెప్పిన పరిశుద్ధత ఆయన మనలో కలిగించినది. అయినా, ఇక్కడ చెప్పిన నీతి, విమోచనలు కూడా మనలో నుండినవే అని వివరించవలసి వస్తుంది . అయితే ఇట్టి ఆలోచనను హెడ్జ్ గారు వ్రాసి పుచ్చివుండేవారు. క్రీస్తు మనలో కలిగించు నీతి వలనకాక ఆయనే మనకొరకు సాధించిన నీతి వలన, ఇక్కడ ఆయన మన నీతి అని పేర్కొనబడ్డాడు. అదే రీతిగా ఆయనే మన పరిశుద్ధత అని పేర్కొన్నపుడు అది మనయందున్న పరిశుద్ధతను సూచించడం లేదు. ఆయనయందేవున్న పరిశుద్ధతను సూచిస్తున్నది. అది అసంపూర్ణమైనది, పురోగమించునదీ కాదు. అది సంపూర్ణము, నిత్యమూ అయిన పరిశుద్ధత. క్రీస్తు బలియాగం యొక్క పవిత్రతను, ఔన్నత్యాన్ని మనకు ఆపాదించడం ద్వారా దేవుడు క్రీస్తును మన పరిశుద్ధతగా చేసియున్నాడు. క్రీస్తు రక్తము ద్వారా మనము దేవుని సమీపించగలుగునట్లు చేసెను (ఎఫెసీ 2:13). ఇది ఫలవంతమైన ఆత్మ ద్వారా ఆయన సమీపమునకు కొని రాబడక పూర్వమే జరిగినది (1పేతురు 2:9). మొదటిది రెండవ దానికి పునాది. నూనె రక్తము పై పోయబడవలెను- పాత నిబంధన ఆచారం దీనికి ఛాయగా ఉన్నది. దీని వలననే మనం “క్రీస్తు యేసు నందు పరిశుద్ధపరచబడి పరిశుద్ధులమని పిలువబడ్డాము” (1కొరింథీ 1:2) “ఉన్నతమైన లేదా విజయవంత మైన జీవితాన్ని గురించి మాట్లాడు వారి మాటలకు, దానిని గురించి వ్రాయు వారి వ్రాతలకు ఇది ఎంత భిన్నముగా ఉంది.ఎంత శ్రేష్టంగా ఉంది.  క్రీస్తు మనకొరకు ఇది, లేక అది చేయ సమర్థుడని కాదు గాని ప్రతి క్రైస్తవుడు ఇంతకుముందే “క్రీస్తు నందు సంపూర్ణముగా పరిశుద్ధపరచబడెను”. అజ్ఞానం వలన దీనిని నేను ఎరుగకపోయినా ఈ సత్యం మారదు. అంతేకాదు దీనిని స్పష్టంగా మేము ఎరుగకపోయినా, దీనిని గట్టిగా పట్టుకొను విశ్వాసము లేకపోయినా ఏ విధంగాను దానికి భంగము కలుగదు. నా అనుభూతులతో దానికి నిమిత్తం లేదు. దానిని దేవుడు చెప్పెను, దానిని దేవుడే చేసెను. ఏదీ దానిని మార్చజాలదు.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

13. దానిని సమకూర్చువాడు. (2 భాగము)

విశ్వాసి పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చి లేఖనములు వివిధ కోణముల నుండి మాట్లాడుచున్నవనియు అందులో ముఖ్యమైనది - పరిశుద్ధపరచబడుట దేవుని నిత్య సంకల్పమనియు మనము నిందారమతులముగాను పరిశుద్ధులముగాను ఉండుటకు ఆయన మనలను క్రీస్తులో ఎన్నిక చేసెననియు (ఎఫెసీ 1:4) గతించిన ఆధ్యాయములలో తెలియచేసాము. హెబ్రీ10:10 ప్రారంభములో దీని గూర్చి "ఆ చిత్తమును బట్టి మనము పరిశుద్ధపరచబడియున్నాము” అని చెప్పబడినది. ఇది తండ్రియైన దేవుని ద్వారా మనకు కలిగిన పరిశుద్ధత (యూదా1) దీనిని గురించి 11 వ (దానికర్త) అధ్యాయములో మనము పరిశీలించాము. రెండవదిగా దేవుని ఈ ఉద్దేశ్యమును నెరవేరుస్తూ ఆయన నిత్య సంకల్పమును సంపూర్ణము చేస్తూ క్రీస్తు తన బలియాగము చేత మనలను వాస్తవముగా పరిశుద్ధపరిచెను. దీనిని గూర్చియే హెబ్రీ 13:12లో ఇట్లు చెప్పబడినది. “కావున యేసు కూడ తన స్వరక్తము చేత ప్రజలను పరిశుద్ధ పరచుటకై", దానినే మనమిపుడు పరిశీలించుచున్నాము. మూడవదిగా - ఈ పరిశుద్ధతను పరిశుద్ధాత్ముడు వ్యక్తులకు అనువయించును. ఇట్లు పరిశుద్ధపరచిన వానిని ఆయన పాపమలో మరణించిన వారి నుండి వేరు చేసి, నూతన జన్మము ద్వారా వానికి క్రొత్త స్వభామునిచ్చును. ఇది పరిశుద్దాత్మ దేవుడు మనకిచ్చు పరిశుద్దత.

నాల్గవది - క్రైస్తవుని స్వభావములోను నడతలోను ఈ ఫలములు కనబడతాయి. అందువలన అతడు దుష్టునియందున్న లోకము నుండి వేరుగా జీవిస్తాడు. వేరుగా ఇది పరిశుద్దాత్ముడు అతనిలో పనిచేయుట వలనను, వాక్యమును అతనికి అనవ్వయించుట ద్వారాను కలుగుతుంది. దీని వలన అతడు విశ్వాసము ద్వారా క్రీస్తు ప్రశస్త రక్తము దేవుని కొరకు తాను ప్రత్యేకపరచబడినాడని గ్రహిస్తాడు. అయినప్పటికి అతని బాహ్య అంతరంగిక నడత పరిపూర్ణముగా నుండదు. ఎందుకనగా అతనికి ఆత్మ సంబంధమైన నూతన స్వభావము ఉన్నను శరీరము మాత్రము మార్పులేక ఈ లోక యాత్ర ముగియు వరకు అలాగే యుండును. అతని ఆంతర్యములో జరుగుచున్న పోరాటమును గూర్చి అతని చుట్టువున్న వారికి ఏమియు తెలియకపోవచ్చు. వారు బైటికి కనపడు అతని అపజయాలను చూస్తారే కాని రహస్యముగా అతడు దేవున యెదుట పెట్టు మూల్గులను వినకపోవచ్చును. అతడు ఏమగునో ఇంకను ప్రత్యక్షబడలేదు కాని ఇపుడు తనలో నున్న పాపము వలన అసంపూర్ణడుగానున్నను' ఆయన ప్రత్యక్షమైనపుడు మనము ఆయనవలెనుందుము, ఎందుకనగా ఆయన ఉ న్నట్టు మన మాయనను చూతుము” అను వాగ్దానము ఖచ్చితమైనది.

ఈ నాల్గవ కోణమునుండి చూచినప్పుడు ఆచరణాత్మకమైన మన పరిశుద్ధత అసంపూర్ణమైనదైనను ఇది పైన చెప్పిన మూడు- మన పరిశుద్ధత పూర్తియు, నిత్యమును అయ్యున్నదను వాస్తవాని ఒక్క అర్పణచేత ఈయన పరిశుద్ధపరచబడు వారిని సదాకాలమునకు సంపూర్ణులను గా చేసి యున్నాడు (హెబ్రీ. 10:14) అను సత్యాన్ని మార్చజాలదు, ఎంతమాత్రమును నిరర్ధకము చేయజాలదు. విశ్వాసి పరిశుద్ధపరచబడుటలోని ఈ మూడు దశలు వాటి అభివృద్ధిలో లేదా ప్రత్యక్షతలో వ్యత్యాసమైనవిగానున్నను, దేవుని ముందు మనము అంగీకరింపబడు విషయమై విశ్వాసులలో అనేకులు ఆయన రక్తము చేత నీతిమంతులుగా తీర్చబడ్డారని (రోమా 5:9) గుర్తెరిగినను ఒప్పుకొనినను, కొందరు మాత్రము పరిశుద్ధజీవితమును కలిగివుండాలనే తమ ఆసక్తిని బట్టి, దేవునికి తమను తాము “సంపూర్ణంగా ప్రత్యేపరచుకొనుట” సంపూర్ణముగా లోబరుచుకొనుట” (అని వారు పిలుచునవి) వలన తమను తాము పరిశుద్ధపరచుకొనుట వలననే నని భావించేవారు తమకు తెలియకనే క్రీస్తు రక్తమును అవమానించుచున్నారు. ఎంతమేరకు పరిశుధ్ధులైతే అంతమేరకు అనుకూలమైన సజీవయాగముగా దేవునికి సమర్పింపబడాతారని అపోహపడుచున్నారు. తాము ఊహించుకొనిన “బలిపీఠముపై తమనుతాము” అర్పించుకొనుట ద్వారా తమ పాప స్వభావము “ఆత్మయను అగ్నితో కాల్చివేయబడునను భ్రమలో పడుచున్నారు. అయ్యో, వారు దేవుడు క్రీస్తు రక్తమును ఎంత విలువైనదిగా ఎంచుచున్నాడొ గ్రహింపలేకున్నారు. "హృదయము అన్నిటికంటే మోసకరమైనది అది ఘోరమైన వ్యాధి కలది” (యిర్మియా 17:19) అను సత్యమునైనను అంగీకరించటంలేదు. దేవుడు క్రీస్తును వారి పరిశుద్ధతగా చేసియున్నడనే సత్యమును గాని, శరీరానుసారమైన మనస్సు దేవునికి విరోధమైనదనే (రోమా 8:7) సత్యమునుగాను వారు గ్రహించుట లేదు.

పాతనిబంధనలోని ఛాయలు, క్రొత్త నిబంధన సాక్ష్యం ఈ రెండూ దేవునితో మనకు గల సంబంధములన్నిటిలో క్రీస్తు ప్రాయశ్చితపు సార్థకతను స్పష్టముగా చూపిస్తుండగా చాలమంది వేదాంతులు దానిని చట్టపరమైన దృక్పధమునకు మాత్రమే పరిమితము చేయటం చాలా విచారకరము. మనము క్రీస్తులోనున్నాము కాబట్టి ఆయన మనకేమయ్యున్నాడొ అనేదంతయు సంపూర్ణముగా మనకు చెందవలెను. “క్రీస్తు రక్తము మనలను ప్రతి పాపము నుండి శుద్ధి చేయును కావున ఒక విశ్వాసి దేవుని న్యాయం యెదుట ఏమియు మోపబడని వాని వలే నిర్దోషిగా నిలుచునో, అదే విధముగా దేవుని పరిశుద్ధత ఎదుట కళంకము లేని వానిగా క్రీస్తులో నిలుచును. ( జాస్ ఇంగీస్ వేమేకర్ &ఇన్ విల్డర్ నెస్. ఈ అధ్యాయము, దీని ముందున్న అధ్యాములో నున్న విషములకు ఈ రచయితకు ఎంతో రుణపడియున్నాము). విశ్వాసి ఆయన రక్తము వలన “నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట” ఆ చిత్తమునుబట్టి మనము పరిశుద్ధపరచబడితిమి (హెబ్రీ 10:10) (ప్రత్యేకింపబడితిమి, దేవునికి ప్రతిష్టింపబడితిమి, ఆయన సన్నిధిలో నిలుచుటకు అర్హులంగా అలంకరింపబడితిమి), పరిశుద్ధతలోని ఈ కొణమును ప్యూరిటనుల వ్రాతలతోను సహ అన్ని మత శాఖల విశ్వాస ప్రమాణములు నిర్లక్ష్యము చేసినవి.

వెస్ట్ మినిస్టర్ అసెంబ్లి వారి ప్రశ్నోత్తర సమయమునందు “పరిశుద్ధపరచబడుట అనగానేమి? అని ప్రశ్న అడగబడింది. దానికి ఈ విధముగా జవాబు ఇయ్యబడింది. జగత్తు పునాది వేయబడక పూర్వము పరిశుద్ధులుగానుండుటకు దేవుని చేత ఎన్నిక చేయబడిన వారు, నిర్ణయించబడిన సమయం ఆసన్నమైనప్పుడు ఆయన ఆత్మబలముగా పనిచేయుట ద్వారా, క్రీస్తు మరణ పునరుత్ధానములను తమకు అన్వయించుట, దేవుని పోలికలోనికి సంపూర్ణముగా నూతన పరచబడి, పశ్చాత్తాపము మరియు రక్షణార్థమైన సుగుణములన్నియు వారి హృదయమునందు నాటబడి, వృద్ధిచెంది బలపడి, వారు పాపమునకు అంతకంతకు మరణించి, నూతన జీవముగల వారై నడచుకొనునట్లు     చేయు దేవుని కృపా కార్యము.

దేవుడు తన ప్రజలలో వేలాదిమందికి దీవెనకరముగా చేసిన ప్రశ్నోత్తర సంగ్రహ గ్రంథమునందలి ఈ సహయకరమైన, శ్రేష్టమైన మాటలను విమర్శించుట లేక తీర్పు తీర్చుట దూరమగును గాక. వీటిని రాసిన దైవజనుల చెప్పుల వారును సహితం విప్పుటకు అర్హతలేని మాకు వారిని కఠినంగా ఖండిచుట దూరమగును గాక.

అయినను సంగ్రహ గ్రంథము తయారు చేసిన వారు ఈనాడు జీవించియున్నచో “మేము పరిపూర్ణులమ”ని మేము రాసిన వాటిలో పోరపాట్లు దొర్లవని ఎంత మాత్రమును చెప్పియుండే వారుకాదని , వారి మాటలు లేఖనాల వెలుగులో పరిశీలింపబడుటకు వారు ఏ మాత్రమును అభ్యంతరపడియుండెడి వారు కారని నమ్ముచున్నాము. ఎంత శ్రేష్టుడైనను మానవుడు వట్టి మానవుడే, అందుచేతనే ఏ మానవుని మనము 'తండ్రి'యని పిలువరాదు. దేవుని సేవకులను ఘనపరచుటలోను, వారి ఆత్మ సంబంధమైన జ్ఞానమును గౌరవించుటలోను మునిగి “సమస్తమును పరీక్షించి మేలైన దానిని చేపట్టుడి” (1థెస్సలొ 5:21) అను వాక్యమును అనుసరించుటకు వెనుదీయరాదు. పౌలు వంటి అపోస్తలుని బోధలను సహితము అవి ఆలాగున్నవో లేవో అని ప్రతిదినమున లేఖనములు పరిశోధించు నందున బెరయవారు మెప్పు పొందిరి. (అపోస్త17:11). ఈ భావము తోనే మేము పైన చెప్పిన ప్రకటన పై రెండు విషయములను  చెప్పగో    రుచున్నాము.

మొదటిగా వెస్ట్ మినిష్టర్ వారు పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చియిచ్చిన నిర్వచనము లేదా వివరణ అసంపూర్ణంగా ఉంది.ఎందుక     ంటే విశ్వాసి పరిశుద్ధపరచబడుటలోని ఒకానోక ముఖ్యమైన  కోణమును ఇది పూర్తిగా విడిచిపెట్టింది. క్రీస్తు మనలను పరిశుద్ధపరుచుటను గూర్చి ఇది ఏమియు చెప్పుట లేదు. (హెబ్రీ 10:10, 13:12) కాని కుమారునిపై ఆధారపడిన ఆత్మకార్యమున కే ఇది పరిమితమై యున్నది. ఇది గొప్ప లొపై, దేవుడు తన వాక్యమంతటిని ఏదొ ఒక వ్యక్తికి లేదా వ్యక్తుల సమాహమునకు సంపూర్ణముగా తెలుపలేదను ఉదాహరణ నిచ్చుచున్నది. " పరిశుద్ధపరచబడుట అనగా నేమి? అను ప్రశ్నకు సంపూర్ణమైన మంచి జవాబు ఏమనగా, “మొట్ట మొదటగా పరిశుద్ధపరచబడుట అనగా జగత్తు పునాది వేయబడక పూర్వము దేవుడు క్రీస్తులో తాను ఎన్నిక చేసికొన్న వారు పరిశుద్ధులుగా నుండుటకు ఏర్పాటు చేసిన కార్యము. రెండవది, అది క్రీస్తులో సంఘము కలిగియున్న సంపూర్ణ పరిశుద్ధత. మరియు పవిత్రపరచు క్రీస్తు యొక్క రక్తము వలన దేవుని యెదుట గల అద్భుతమైన పరిశుద్ధత. మూడవది, ఈ పరిశుధ్ధాత్మ కార్యముచేత వారిని జీవింపచేయుట ద్వారా పాపములో మరణించిన వారి నుండి వేరు చేసి, వారికి పరిశుద్ధజీవితమును లేదా స్వభావమును ఇచ్చుట.

కావున “లార్జర్ కేటకిసం” యిచ్చిన ఈ నిర్వచనములో లోపము లేదని చెప్పజాలము. ఎందుకంటే అది ప్రారంభమున మొదలిడుటకు బదులు మధ్యలో ప్రారంభమగుచున్నది. క్రీస్తులో దేవుడిచ్చిన పరిపూర్ణ పరిశుద్ధతను విశ్వాసి ఎదుట నుంచక పరిశుద్దాత్మ చేయుచున్న అసంపూర్ణమును పురోగమించునదియునైన అతనికి చూపుచున్నది. క్రైస్తవుడు తన పాప సహితమైన అపజయములను చూడక క్రీస్తునందు తనకు గల “పరిపూర్ణతను” (కొలస్సి2:10) చూచునట్లు చేయుటకు బదులు అతడు తన అంతరంగములోనికి చూచునట్లు ప్రోత్సహించుచున్నది. క్రొత్త సృష్టి అనుమేలిమి బంగారమును పాత సృష్టియొక్క చిట్టెము మరియు బురద నడుమ ఇట్లు వెదకుట అనేక మార్లు వర్గ ప్రయత్నముగానే మిగిలిపోతుంది దాని వలన అతడు తాను క్రీస్తు బలి వలన నిత్యముగా పరిపూర్ణుడయ్యెనని ఎరుగుట వలన కలుగు సంతోషకరమైన నిశ్చయత లేని వాడై యుండున (హెబ్రీ 10:14). అతడు నిత్యము అనుమానములు, భయములతో కలవరపడుతూ, ఎంత యధార్థంగా వెదకినా విశ్వాస విషయంలో  సంపూర్ణ నిశ్చయతను కనుగొనలేని వానిగా వుండిపోవును.

ఈ నిర్వచనమును గూర్చిన మా రెండవ సూచన యేమనగా అందలి పదములు లోపభూయిష్టంగాను, తప్పుత్రోవ పట్టించేవిగా ఉన్నాయి. నూతన విశ్వాసి ఒక విషయమును గట్టిగా నమ్మవలెను. అది యేమనగా “అతడు పాపమునకు అంతకంతకు మరణిస్తూ నూతన జీవితములో మరియెక్కువగా వృద్ధి చెందును”. దీని ఫలితమేమి? అతడు తన మార్గములో ముందుకు సాగుచుండగా, అపవాది అతని పై మరింత తీవ్రముగా దాడి చేయుచుండగా అతని అంతరంగములో శరీరాత్మలకు మధ్య పోరాటము తీవ్రతరమగుట చూడగా, దేవుని వాక్యమను వెలుగులో అతని పాపములు మరింత బహిర్గతం చేయబడగా చివరికి అతడు నేను నీచుడను “అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను?” అని విలపించుటకు అతడు బలవంత పెట్టబడక వీటి నుండి అతడు ఏమి గ్రహించవలెను. ఇదేందులకు? లార్జర్ కేటకిసం (ప్రశ్నాత్తరాల సంగ్రహంనందు సరియైనచో నేను నిజముగా పొరబడితిని. నేను అసలు పరిశుద్ధపరచబడనే లేదు. “అంతకంతకు మరణించుట” అనునది తన అనుభవముతో సరితూగుటచే అతడు తనలో పాపము మరింతగా పని చేయుట కనుగొనును. పది సంవత్సరముల పూర్వము కంటే ఇపుడు పాపము తనలో మరింత సజీవమై పని చేయుచున్నట్లు కనుగొనును.

ఇప్పుడు పైన చెప్పిన మాటలను కాదను ధైర్యమున్నచో మేము అతి పరిపూర్ణుడును, భక్తిపరుడును అగు పాఠకుని " నేను పాపమునకు అంతకంతకు మరణిస్తూన్నానని దేవుని సన్నిధిలో ప్రమాణము చేసి చెప్పగలడాఅని? అని ప్రశ్నించదలచుచున్నాము. దానికి నీవు “అవును” అని సమాధానమిచ్చినా (అట్లెవరును చెప్పరు)ఆ మాట కనీసం ఈ రచయిత నమ్మడు అయితే నీవు ఈ అబద్దము చెప్పు   చున్నావని మేము తలంచుటలేదు; దానికి బదులు నీవిట్లు చెప్పుదువని నేను తలంచుదును. “అదే నా కోరికయైయున్నది. కృపా సాధనమునలను ఉ పయోగించుటలో అదే మా ఉద్దేశ్యమై ఉండినది. ఇప్పటికిని అదే నా అనుదిన ప్రార్థన, అయితే అయ్యో, అయ్యో నేను గతములోను ఇప్పుడును కనుగొనిన దేమనగా - నేను మంచి చేయునపుడు నాలో దుష్టత్వమున్నది. ఎట్లనగా నేను కోరునది చేయక, చేయరాదని తలచిన దానినే చేయుచున్నాను” (రోమా. 7). మనము చేయవలసిన దానికి మనము సాక్షాత్తుగా చేయుచున్న దానికి చాల వ్యత్యాసమున్నది.

మాలో పక్షపాతమున్నదని నిందించబడకుండునట్లు బాప్టిస్టు అసోసియేషన్ వారి “విశ్వాస ప్రమాణమును కూడా పరిగణలోనికి తీసు కొనుచున్నాము. ఈ అసోషియేషన్ 1742లో ఫిలడల్ఫియాలో సమావేశమై పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చి వారి క్లుప్త అధ్యాయములోని మొదటి రెండు భాగములను ఈ విధముగా చేర్చిరి 1. “క్రీస్తుతో ఏకమైన వారు, సార్థకముగా పిలువబడి, పునర్జన్మ పొంది, క్రీస్తు మరణ పునరుధ్ధాన ప్రభావము వలన నూతన హృదయమును, నూతనాత్మను కలిగిన వారై మరియు ఎ. అది మొదలుకొని వ్యక్తిగతముగాను, వాస్తవముగాను అదే ప్రభావము వలన, బి. ఆయన వాక్యము, ఆత్మ వారిలో నివసింప వలన, సి. పాపము యొక్క అధికారము శరీరములో పూర్తిగా నశించి, డి. శరీరాశలు మరింతగా బలహీనమై, వారు రక్షణార్ధమైన కృపా సాధనములో ఉజ్జీవింపబడి, ఏ పరిశుద్ధత లేకుండ ఎవరు దేవున్ని చూడలేదొ అట్టి ఆచారణాత్మకమైన పరిశుద్ధతను అనుభవిస్తు వ్యక్తిగతముగా, వాస్తవముగా పరిశుద్ధపరచబడుదురు. 2. ఈ పరిశు   ధ్ధత మానవుని సమస్తమందును వ్యాపించి యుండినను అది ఈ జీవితములో అసంపూర్ణముగానే యుండును. ప్రతి భాగములోను కొంత అపవిత్రత మిగిలి యుండుట వలన దాని నుండి సమాధానపడజాలని నిర్విరామమైన పోరాటము ఉద్భవించును”.

ఇంతకు  ముందు చెప్పిన నిర్వచనమువలె పరిశుద్ధపడుటను గూర్చిన ఈ నిర్వచనములోను కొంత లోపమున్నది, ఎందుకనగా ప్రతి క్రైస్తవునికి క్రీస్తులో గల మచ్చలేని, స్వచ్ఛ మైన నిర్మలత్వమును గూర్చి ఇది స్పష్టముగా సూటిగా ఏమియు చెప్పుట లేదు. ఇది దేవుడు తన కుమారుని బలియాగము ద్వారా విశ్వాసికిచ్చిన, పాపలోప రహితమైన పవిత్రత గూర్చి ఏమియు చెప్పుట లేదు. ఇంతటి తీవ్రలోపమును మనము నిర్లక్ష్యము చేయజాలమ. రెండవదిగా మేము ఇటాలి లో ఉంచిన మాటలు వెస్ట్ మినిస్టర్ కేటకిసంలోని తప్పుగా ఊహలను తెలుపుచున్నవి.

“కొంత అపవిత్రత మిగిలి ఉండుట” అని వలన చెప్పుట చాల వరకు ముందున్న అపవిత్రత తొలగింపబడినదనియు, అందులో కొద్ది మాత్రమే మిగిలియున్నదనియు అర్థము నిచ్చును. అయితే ప్రతి క్రైస్తవుడును దీనికి పూర్తిగా భిన్నమైన తన స్థితిని కనుగొని అనుదినము దు:ఖించుచు సిగ్గుపడుచున్నాడు.

ప్రియ పాఠకులారా, క్రైస్తవునిలో “మిగిలియున్న కొద్ది అపవిత్రత” (ప్యూరిటనుల వ్రాతలలో ఇది తరచు కనిపించును) తో యదార్థముగా ఒప్పుకొను దైవమనసు గల జోనతాన్ ఎడ్వర్డ్ గారి ఈ మాటల మధ్య తారతమ్యమ చూడుడి. “నేను నా హృదయములోనికి తొంగి చూచి దాని దుష్టత్వమును పరిశీలించినపుడు అది నరకము కంటె లోతైన అగాధము వలె కనిపించుచున్నది. దేవుడైన యెహెూవా ఉచితముగానిచ్చు కృపతో తన శక్తివంతున చేతిని చాపి నన్ను పైకి లేవనెత్తనిచో నా పాపములలో నేను నరకము కంటే లోతుగా కూరుకొని యుండెడివాడనే ఒక బాల్య క్రైస్తవునిగా మిగిలివున్న నా హృదయములో పాతాళమంత లోతైన దుర్మార్గత, గర్వము, వేషధారణ మాలిన్యము వీటి తీవ్రతను గూర్చి ఎంత అజ్ఞానంలో వుంటిని. దేవునికి ఎంత నడిస్తే మన దుర్మార్గత మనకంత స్పష్టముగా తెలియును.

చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్ (ఎపిస్కోపెలియన్) యొక్క తొమ్మిది సూత్రములలో అతి ముఖ్యమైన సిద్ధాంతమగు పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన ఒక్క వివరణయు లేదు! సంస్కరణ “ప్రమాణములు” (విశ్వాస సూత్రములు, ఒప్పుకోలు, మత బోధలు) అన్నిటిలో క్రీస్తులో సంఘమునకు గల పరిపూర్ణ పరిశుద్ధతను గూర్చిన వివరణగాని క్రీస్తు విశ్వాసికి పరిశుద్ధతగా చేయబడ్డాడను సత్యమును గూర్చిన వివరణగానీ ఎంత వెదకినను కానరాదు. దీనికి ఫలితముగా అనేక వేదాంత పద్దతులు చెప్పునేదమనగా పాపి క్రీస్తును నమ్మిన క్షణమునందే నీతిమంతుని తీర్చబడినను, అతడు పరిశుద్ధపరచబడు ప్రక్రి మాత్రము అపుడు ప్రారంభమై, దైవ వాక్యము వలనను ఆయన కట్టాడలననుసరించి నడుచుట వలనను, శ్రమ, శోధనల వలన కలుగు క్రమశిక్షణ ద్వారాను అతని జీవిత కాలపరియంతము కొనసాగును. అదియే నిజమైనచొ “అన్ని విషయముల నుండి నీతిమంతుడుగా తీర్చబడినను దేవుని సన్నిధిలో కనిపించుటకు అనర్హుడు”గా ఎంచ బడులేని సమయమొకటి ప్రతి విశ్వాసి జీవితములోను ఉ ండవలెను. అతడు దేవుని యెదుట నిలువకముందే ఈ ప్రక్రియ ముగియవలెను - "నాలో పాపములేదని” చెప్పగలిగినంతగా పూర్తిగా పరిశుద్ధుడుగా యుండవలెను. అయితే 1యోహను 1:8ని బట్టి ఇట్లు తన్ను తాను మోసగించుకొనుటయే అగును.

ఇచ్చట అసలైన సంధిగ్ధ స్థితిలో పడుదము. మనము పాపము లేని వారమని చెప్పిన యెడల మనలను మనమే మోసపుచ్చుకొందుము; అయితే" క్రమక్రమముగా పరిశుద్ధపరచబడు” సిద్ధాంతమును బట్టి అట్లు చెప్పు వరకు (అది మరణ సమయముననైన సరే) తేజోవాసులైన పరిశుద్దుల స్వాస్థములో పాలివారమగుటకు ప్రాత్రులము కాము. తమలో జరుగుచున్న పరిశుద్ధపరచబడు కార్యమింకను అసంపూర్ణమని తలచువారికి క్రీస్తు ఏక్షనమందైనను రావచ్చునను తలంపు ఎంత భయంకరము! అంతేకాదు పరిపూర్ణమైన పరిశుద్ధత లేని వారు నిత్య మహిమకు అనర్హులగుట మాత్రమే కాక ఇపుడు అతి పరిశుద్ధ స్థలములో ధైర్యముతో ప్రవేశించుట కూడ దుస్సాసమే. - "నూతనమైన జీవ మార్గము” వారి కింకను లభించలేదు వారు విశ్వాస విషయములో సంపూర్ణ నిశ్చడత కలిగ యథార్థమైన హృదయంతో దేవుని సన్నిధానమునకు చేరలేరు. కాబట్టి ఈ సిద్ధాతమును నమ్మువారు కలవరపడుటకు దేవునిచే అంగీకరింపబడుటపై మేఘము ఆవరించుటలోను ఆశ్చర్యమేమున్నది? అయితే దేవునికి స్తోత్రములు, అనేకులు తమ విశ్వాస ప్రమాణములపై విజయము సాధించియున్నారు, వారి హృదయములు వారి మేదస్సు కన్న మెరుగైనవి. లేకున్నచో దేవుని వారు సహవసించుటయు, ఆయన కృపాసనమును సమీపించుటయు సాధ్యపడి వుండేదికాదు.

ఇట్టి అసంపూర్ణమైన వేదాంత సిద్ధాంతమునకు భిన్నముగా దేవుని మహిమ గల సువార్త ఒక “పరిపూర్ణుడైన” రక్షకుని బయలుపరచుచున్నది. అది నీతిమంతుడైన పరిపాలకుని, న్యాయాధిపతిని పూర్తిగా తృప్తిపరచి ఆయన ప్రజలకు పరిపూర్ణమైన నీతిని కలుగజేసిన ఒకని చూపుటయేకాక అతని బలియాగము వలన పరిశుద్దుడైన దేవుని పూజించి సేవించుటకు ధైర్యముతోను, ప్రేమతోను సమీపించునట్లును మనలను ఈ విధముగా హృదయమునకు నిశ్చయత కలుగుటకు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటయను సత్యము తెలిసినంత మాత్రమున సరిపోదు. మనస్సాక్షి యింకను మలినముగా నున్నచో, మనమింకను అపవిత్రులముగా దేవుని దృష్టికి కనిపించినచో ఆయన ఎదుట ధైర్యముతో నిలువజాలము. ఎందుకంటే ఆయన పరిశుద్ధ సన్నిధికి మనము తగిన వారము కామని మనము గుర్తించుదు. అయితే ఆయన ఘన నామము నిరంతరము స్తుతింపబడును గాక, ఆయన సువార్త క్రీస్తు రక్తము ఈ అవసరతను కూడా తీర్చునని ప్రకటించుచున్నది.

“వీటి క్షమాపణ ఎక్కడ కలుగునో అక్కడ పాపపరిహరార్థ బటి యింకను ఎన్నడును ఉండదు. సహోదరులారా, యేసు మనకొరకు ప్రతిష్టించిన మార్గమున..... ఆయన రక్తము వలన పరిశుద్ధ స్థలము నందు ప్రవేశించుటకు మనకు ధైర్యము కలిగియున్నది” (హెబ్రి 10:18, 19). మన పాప క్షమాపణ కలుగజేసి బలియే, మనము అంగీకరింపబడిన ఆదాధకులుగా దేవుని సమీపించు అర్హత నిచ్చుచున్నది. 'క్రీస్తు తానే నిత్యమైన విమోచన సంపాదించి....... తన స్వరక్తముతో ఒక్కసారే పరిశుద్ధ స్థలములో ప్రవేశించెను” (హెబ్రి. 9:11,12) మన స్థానమును తీసుకొనిన వానికి పరలోక ప్రవేశం చేయుటకు ఏది అర్హతనిచ్చినదో, అదే మనకును స్థలమునకు వెళ్లు అర్హత నిచ్చును. క్రీస్తు పరలోకమును ప్రవేశించుటకు “ఆయన రక్తమే అర్హత నిచ్చినది. అతి బలహీనుడైన విశ్వాసి “ధైర్యముతో” దేవుని సింహాసనమును చేరగలుగునట్లు చేయునదియు “యేసు రక్తమే” ఇప్పుడు మనము ఆత్మలో పరలోకము ప్రవేశించుటకు మనకున్న అర్హతయు క్రీస్తుకున్నటువంటిదే.

దేవుని ఉగ్రతను శాంతింప చేసిన అదే ప్రశస్త రక్తము ప్రతి దోషమును మాలిన్యమును, మరకను కప్పును. మాత్రమే కాదు అది ఏఏ ప్రదేశములను కడిగియున్నదో అచట దాని ఔనత్యమును కూడ విడిచిపెట్టును. ఆకారణముగా దాని పవిత్రత శ్రేష్టతల వలన క్రైస్తవుడు నిర్దోషిగా పరిగణింపబడుటయే కాక మచ్చలేని పరిశు దునిగా కూడా చూడబడును. ఉన్నత లోకమందు మహమగుడగు దేవుని కుడి పార్శ్వమున కూర్చుండిన ప్రిమకుమారుడు పొందిన స్వాగతమును ఇపుడు మనము కూడ పొందుదుమన్న నిశ్చయతను విశ్వాసము ద్వారా మనము గ్రహించుదుము గాక. ! దేవుడు “పరిశుద్దుడైన” తన క్రీస్తు నందు మనలను కూడ పరిపూర్ణమైన పరిశుద్ధత మరియు నీతికలవారముగా చూచును. ఈ రెండును క్రీస్తు నుండి మనకు "క్రీస్తు ద్వారా మనము ఆయన కలిగెను గనుక అవి ఆయనవలె పరిపూర్ణమైనవి. యెదుట నిలిచినపుడు దేవుడు మనలో ఎట్టి పాపమును చూడడు! అభిషిక్తుడైన తన కుమారుని వధనములో ఆయన మనలను వీక్షించును. అక్కడ మనలను పరలోకము కన్న పరిశుద్ధులముగా ఆయన చూచును” (ఎలెక్స్ కార్సన్).

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాతము

14. దానిని సమకూర్చువాడు. (చివరి భాగము )

క్రీస్తులో సంపూర్ణమైన పరిశుద్ధత ఉన్నది. మొదట మన మాయన యందు విశ్వాసముంచిన క్షణములోనే అది మన సొంతమయ్యెను గాని ఆ సమయమున మనము దానిని గ్రహింపలేదు. దీనితో సంపూర్ణ సారూప్యము కూడ మహిమను పొంది పాప రహితమైన ధన్యకరమైన స్థితిలో ప్రవేశించినపుడు మనకు కలుగును. ఈ రెండికి మధ్య విశ్వాసి ప్రస్తుత జీవితమున్నది. అందు కాంతి రేఖలు , చీకటి రేకలు, ఆనందము దు:ఖము, విజయములు, ఓటములు మిలితమైయుండును. చాల మందిలో జీవితము కొనసాగుకొలది, ఆ రెండవ తరగతి సంఘటనలే ఎక్కువగా కన్పించును. అందు శరీరమునకు ఆత్మకు మధ్య ఎడతెగని పోరాటము జరుగుచుండును. ఈ రెండును “వాటి వాటి రకములను” వెలికి తెచ్చుచుండగా క్రైస్తవుని పాటలలో మూల్గులను కలిసియుండును. విశ్వాసి ఒకసారి శోధనల నుండి తప్పించినందులకు దేవుని స్తుతించుచు, మరియొక సారి శోధనలకు లొంగితినని ఒప్పుకొని దు:ఖించుచునుండును. తరుచు అతడు, “అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను!” అని దు:ఖించును (రోమా. 7:24). ఇరువది అయిదు సంవత్సరముల పైబడి ఈ రచయిత అనుభవమదియే. ఇప్పటికిని అది అట్లేయున్నది.

వాణిజ్య ప్రపంచములో కుదురని అనేక రోగములను క్షణములో కుదిర్చెదమని చెప్పుచు, ఆ కాకమ్మ కథలను నమ్ము అమాయక ప్రజల నుండి ధనము దొచుకొను బూటకపు వైద్యులు ఉన్నట్లే, మత ప్రపంచములో సహితము లెక్కలేనంత మంది “అబద్దపు వైద్యులు”న్నారు. వారు మనిషిలో నున్న పాప స్వభావమును కుర్చగలమని చెప్పుదురు. మేము పైన చెప్పిన పేరాను ఇట్టి వారు ఆసక్తితో చేత బట్టి కనులను, చేతులను భయముతో పైకెత్తి అట్టి "అనవసర దు:ఖము ఎందులక”ని విచారమును వ్యక్తము చేయుదురు. అంతటి అపజయ పూరితమైన అనుభవమునకు కారణము ఆదీనుడు ఎన్నడును “పరిశుద్ధపరచబడకుండుటయే” అనియు, అది జరుగవలెనన్న అతడు "తన సమస్తమును బలిపీఠముపై నుంచి', “ఆత్మ బాప్తీస్మమును” రెండవ ఆశీర్వారము నొందవలెననియు చెప్పుదురు, లేదా కొందరు చెప్పిన రీతిగా విజయము కొరకు క్రీస్తును పూర్తిగా విశ్వసించుట ద్వారా 8 విజయవంతమైన జీవితములోనికి ప్రవేశించ”మని చెప్పుదురు.

సువార్త వక్రీకరించువారు కొందరు కలరు. పాపులు స్వనీతికార్యములను సొంతముగా చేయుటకు సహాయపడు వానిగా వీరు క్రీస్తును చిత్రికరించుచున్నారు. క్రీస్తు పాపులలో గల లోపమును పూర్తి చేయూలిగాను లేదా వారి అపజయములపై తన దయదుప్పటిని కప్పువానిగాను చూపింతురు. మేము పైన చెప్పిన కొందరు బూటకపు మత నాయకులు క్రీస్తులో దేవుడు చూపించు కృపను ఇట్లు వ్యతిరేకించుటను బలముగా నిరసిస్తు యేసు రక్తము ద్వారా తప్ప మనము నీతిమంతులముగా తీర్చబడలేమని యందురు. అయినప్పటికి “సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధపరచబడుట”ను గూర్చి గాని, “యేసును పూర్తిగా విశ్వసించుట ద్వారా పూర్వము కష్టమని తలచిన వాటి ఇపుడు సులభముగా చేయవచ్చునని వారందురు. అయితే ఈ జీవితములో పాప రహితమైన సంపూర్ణతను పొందగలమనుటకు దేవుని వాక్యము ఎట్టి సూచనను ఇచ్చుట లేదు. అట్టి ఉపదేశము ప్రాణాంతకమైన మోసమము లేదా చేదైన నిరాశను మిగుల్చును.

పైన మేము ప్రస్తావించిన వారు సాధారణముగా నీతి మంతులుగా తీర్చబడుటను, పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సత్యమును అవి జరుగు సమయమును విడదీయుదురు. ఒకడు మొదటి దశ గుండ నడువ వచ్చును గాని రెండవ దశను చేరడనియు, అవి ఆత్మ చేయు రెండు ప్రత్యేక కార్యముల ద్వార పొందగలమనియు, ఆ రెండు కార్యములకు మధ్య కొన్ని సంవత్సరముల విరామ ముండ వచ్చుననియు అందురు. వారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు ప్రయత్నించుడని పాపులకు ఉపదేశించినటులనే, పరిశుద్ధపరచబడుమని క్రైస్తవులను ఉపదేశింతు. ఈ “పరిశుద్ధపరచబడుటను ” సాధించిన వారు ఉన్నత దశలో నున్న క్రైస్తవుల గుంపులో చేరుదురనియు, వారిపుడు “ఉన్నత జీవితము”లో ప్రవేశించిరనియు అందురు. ఈ అనుభవమును కొందరు “రెండవ ఆశీర్వాదము' అని పిలుతురు. విమోచన కార్యములో విశ్వాసముంచుట ద్వారా పొందిన పాప క్షమాపణ 'మొదటి ఆశీర్వారము అయితే రెండవ ఆశీర్వాదము ద్వారా మనము పాప శక్తి (కొందరు “ఉనికి” అని జత చేయుదురు) నుండి క్రీస్తు నామములో గల శక్తి నందు విశ్వసించుట ద్వారా విడుదల పొందుదుము. మరణించిన రక్షకుడు నరకము నుండి రక్షించును, నిత్యము జీవించు రక్షకుడు సాతాను నుండి విడిపించును.

అయితే క్రైస్తవుడు "తన శరీరమును సజీవ యాగముగ దేవునిక సమర్పించవలెను కదా?” అను ప్రశ్న తలయెత్తవచ్చును అవును సమర్పించాలి. అయితే పరిశుద్ధపరచబడుటకు కాని, “శరీరమును” అనగా పాపస్వభావమును, ప్రాచీన పురుషుని పవిత్రపర్చుటకు లేదా బాగు చేయుటకు గాని కాదు అది చేయవలసినది రోమా 12:1లో “కాబట్టి"...... “దేవుని వాత్సల్యముబట్టి” అనే మాటలు 6:5,6; 8:30 మొ..గు వచనాలలో మునుపు పేర్కొనిన విషయములు తిరిగి జ్ఞాపకము చేసు పిలుచుచున్నది. మన శరీరములను “సజీవయాగముగా దేవునికి సమర్పించుకొనుట” మనమాయనకు ప్రతిష్టింపబడితిమనుటకు లేదా పరిశుద్ధపరచబడితిమనుటకు గుర్తింపు. మన శరీరములను పరిశుద్ధపరచబడుటకు మనమాలాగు చేయవలసి రాదు కాని మన మంతకు పూర్వమే " పరిశుద్దుల"మైతిమను నిశ్చయతతో దాని చేతుము.

నీతిమంతులముగా తీర్చబడుటయను దీవెన నుండి పరిశుద్ధపరచబడుటను వేర చేసినంత కాలము లేదా తనలో పరిశుద్దాత్మ ద్వారా కొనసాగు కృపాకార్యమునకు మాత్రమే తన తలంపును పరిమితి చేసుకున్నంత కాలము క్రైస్తవుడు పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సత్యమును సరియైన విధముగా గ్రహింప జాలడు. " ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు నామమునకు మన దేవుని ఆత్మయందును మీరు కడుగబడి, పరివుద్దపరచబడిన వారై నీతిమంతులుగా తీర్చబడిరి” (1కొరి6:11). మనము “మరి యొకని నామములో ఇది వరకే నీతిమంతులముగా తీర్చబడినట్టే, ఇది వరకే “పరిశుద్ధపరచబడితిమి' అని గమనించండి. “పాప క్షమాపణను, పరిశుద్ధపరచబడిన వారిలో స్వాస్థ్యమును వారు పొందునట్లు” (అపొ. 26:18). మనము “పాపక్షమాపణను” పొందినపుడు “పరిశు ద్దపరచబడిన వారిలో స్వాస్థ్యమును” కూడా పొందుదుము. “సత్యమందు వారిని ప్రతిష్టచేయుము, నీ వాక్యమే సత్యమును గ్రహించి నెరవేరినది, మన స్వప్రయత్నము వలన గాని, మనలను మనము ప్రతిష్టించుకొనుట వలన గాని “మనసమస్తమును బలిపీఠముపై నుంచుట” వలన గాని క్రీస్తు తన ప్రజల కొరకు సంపాదించిన దానిలో ప్రవేశింపము గాని దేవుని వాక్యము మనయెదుట నుంచిన దానిని విశ్వాసము ద్వారా సొంతము చేసికొనుట ద్వారనే జరుగును. క్రీస్తునందే ఆయన యందే మాత్రమే విశ్వాసి సంపూర్ణమైన పవిత్రతను పొందగలడు. క్రీస్తు మన పక్షముగా దేవునికి తన్నుతాను అర్పించుకొనుట ద్వారా మనలను దేవునికి ప్రతిష్టించెను ఆయన బలి మనలను అపవిత్రత నుండియు, తద్వారా దేవుని నుండి కలిగిన ఎడబాటునుండియు విమోచించెను. దేవుని దయను, సహవాసమును మనకు తిరిగి కలిగించెను. తండ్రి తానే క్లైవునిని తన “పరిశుద్ధునితో ఐక్యపడిన వానిగా గుర్తించును. ఈ పరిశుద్ధతకి దశలవారిగా జరుగు “అభివృద్ధి” లేదు. మారు మనసు లేని వాడి సంపూర్ణంగా అ పరిశుద్ధుడు. ఆత్మ ఇక్కడ మనలో జరిగించు కార్యము వలన దేవుడు క్రైస్తవుని పరిశుద్దుతను కొలత వేయడు కాని దేవుని కుడి పార్శ్వమున కూర్చుండు క్రీస్తును బట్ట కొలత వేయును. విశ్వాసులను “పరిశు ద్దులని” సంబోధించు క్రొత్త నిబంధన వాక్యభాగములన్నియు విశ్వాసి ఇంకను పరిశుద్ధపరచబడలేదు, అతని మరణ ఘడియ వరకు అది జరుగదు. అను భావమును కొట్టివేసినది.

దశలవారీగా జరుగు పరిశుద్ధపరచబడుట ద్వారా క్రైస్తవుడు పాపము విషయమై “అంతకంతకు చనిషోజు అను భావము అనుభవజ్ఞులైన పరిశుద్ధులు వ్రాసిన అనుభవముతో ఏకీభవించుట లేదు. భక్తుడైన జాన్ న్యూట్ తాను క్రైస్తవుడైన ప్రారంభములో కలిగివుండిన గూర్చి చెబుతూ ఇట్లు వ్రాసాడు “అయ్యో, ఈ నా బంగారు కలలన్నియు కరిగిపోయినవి. ఇప్పటి కరకు నేను ఒక దౌర్భాగ్యుడనైన పాపిగా జీవించితిని. అలాగే మరణించెదనని అనుకొనుచున్నాను. అయితే నేనే లాభమును పొందలేదా? అవును, అంతకు ముందు నాకు లేని దొకటి సంపాదించితిని - అదేమనగా నా మృదయములో భయంకరమైన మోసము, దుష్టత్వము గూడు కట్టియున్నదనుటకు రుజువు. “నేను నీచుడను” అని చెప్పునపుడు దాని యద్దమేమో దేవుడు కొంత వరకు నేర్పించెను. నేనాయను సేవింప మొదలు పెట్టినపుడు నన్ను గూర్చి నేనే సిగ్గు నొందితని. ఇప్పుడు మరింత ఇగ్గుపడుచున్నాను. నన్ను తన యొద్దకు చేర్చుకొనుట కాయన వచ్చినప్పుడు ఇంక అధికముగా సిగ్గు పొంయను. అయితే ఆహా ఆయన నన్ను బట్టి సిగ్గు నొందకుండుట చూచి నేను ఆనందించెదను!” క్రైస్తవుడు దేవుని కృపయదు ఎదుగుచుండగా తన్నుతాను ప్రేమించుకొనుట తగ్గిపోవును.

“మరియు నీవు మేలిమి బంగారు రేకు చేసి ముద్ర చెక్కునట్లు దానిమీద యెహోవా పరిశుద్దుడు మను మాట చెక్కవలెను. అది పాగా మీదనుండునట్లు నీలిసూత్రముతో దాని కట్టవలెను. అది పాగా ముందటి పైపున నుండవలెను. తమ పరిశుద్ధమైన అర్పనలన్నిటిలో ఇశ్రాయేలియులు ప్రతిష్టించు పరిశుద్ధమైన వాటికి తగులు దోషములను అమారోను బరించునట్లు అది అహారోను నోసట నుండవలెను. వారు యెహెూవా సన్నిధిని అంగీకరింపబడునట్లు అది నిత్యమును అతని నోసట ఉండవలెను” (నిర్గ.28:36-38). ఈ వచనములు పాత నిబంధనలో కనబడు అతివిలువైన సాదృశ్యము మన యెదుట నుంచుచున్నవి. ప్రధాన యాజకుడగు అహారోను యెహవా కొరకు ప్రత్యేకముగా ప్రతిష్టింపబడెన. ఇతరుల పక్షముగా వారి మధ్యవర్తి అతడా సేవలో కొనసాగేవ అతడు ఇశ్రాయేలు ప్రజల ప్రతినిధిగా వారి పేర్లను తన భుజముల పైనను చాతిమీదను ధరించి (నిర్మ.28:12,29) దేవుని యెదుట నిలిచెను. దేవుని ప్రజయైన అహారోను నందు ప్రాతినిధ్యము మహించబడి అంగీకరించబడిరి.

నిర్గమ. 28:38లో చెప్పబడినది “రక్షణ మార్గము” యొక్క చాయకాదు కాని అతి పరిశుద్ధుడైన దేవుని సమీపించుటకు ఆయన సొంత ప్రజలు - పాపులును, అపజయమునకు లోనైన వారు, ఏది చేయవలెనో పూర్తిగా తెలియజేయుచున్నది. సంవత్సరమున కొకమారు ప్రాయశ్చిత్త దినమున అర్పించు బలులు వారిని ధర్మశాస్త్రపు శాపము నుండి విడిపించినను భక్తి గల వారు తమ పాపములు తమ విధేయతను, ప్రార్థనలను, స్తుతులను మలినపరచుచున్నవని గ్రహించిరి. అయితే ప్రధాన యాజకుని ద్వారా తమ సేవ, ఆరాధన దేవునికి అంగీకారములైనవి. అతని నొసటికై గల “యెహెూవా పరిశుద్దుడు” అను వ్రాత దేవుని సన్నిధి పరిశుద్ధమనియ, అపరిశద్ధుడెవడును ఆయనను సమీపించజాలడనియు ఇశ్రాయేలు ప్రజకు స్పష్టముగా తెలియజేసినది. లేవికాండము 809 లో ఈ వ్రత గల బంగారు రేకును “పరిశుద్దకిరీటమ'ని పిలిచిరి; ఎందుకనగా అహారోను ధరించిన వస్త్రములన్నిటికి పైగా దీని నతడు ధరించెను.

“దేవుని ఇల్లంతటి మీద” గొప్ప ప్రధాన యాజకుడైన క్రీస్తుకు (హెబ్రీ 10:21) అహారోను ముంగుర్తుగా నున్నాడు. ఆయన విశ్వాసులకు ప్రతినిధి. వారాయన యందు అంగీకరింపబడియున్నారు. అహారోను తలపై ఎల్లప్పుడు ఉండు "యెహెూవా పరిశుద్ధుడు” అను వ్రాత " మన కొరకు నిత్యము విజ్ఞాపన చేయు క్రీస్తు పరిశు ధతను తెలుపుచున్నది. మనము చట్టబద్ధముగా మరియు ప్రాణాధారముగా క్రీస్తుతో ఐక్యమగుట వలన, ఆయన పరిశుద్ధత మనదైనది. ఈ గొప్ప ప్రధాన యాజకుని పరిపూర్ణత దేవుడు మనలను అంగీకరించుటకు పరిమాణమై యున్నది. “పరిశుద్ధస్థలపు సేవలోని దోషముల యొక్క అపరాధమును కూడ” క్రీస్తు భరించి, మన ఆదాధనలో లోపములను సవరించి, అవి మనపై మోపబడుకుండునట్లు చేసెను. ఆయన సద్గుణములను ధూప ద్రవ్యము (ప్రక 8:3) మన ఆరాధనను దేవునికి అంగీకారముగా చేసెను. ఆయన ద్వారా మన పాపములు తొలగి మనము అంగీకరింపబడుటయే కాక మన సేవ, ఆరాధన దేవునికి ప్రీతి కరముగాను “యేసు క్రీస్తు ద్వారా దేవునికి అనుకూలములగు ఆత్మ సంబంధమైన బలులుగాను ” (1 పేతు 2:50. తీర్చిద్దిబడినది.

పాప కుష్టువ్యాదిగ్రస్తుడు దేవుని సన్నిధికి ఎట్లు అర్హుడు కాగలడు. అను ప్రాముఖ్యమైన ప్రశ్నకు ఇచ్చట జవాబు కలదు. దేవుని సమీపించుటకు మనకు సంపూర్ణ పరిశుద్ధత, సంపూర్ణ నీతిమత్వము అవసరము. పరిశుద్ధుడైన దేవుడు పాపమును చూడజాలడు. మనలను అపవిత్రులనుగా ఆయన చూచినచో మనమాయనను సమీపించజాలము. మన సమస్యలన్నిటికీ క్రీస్తే చాలిన వాడు. ఆయన మన అవసరతలన్నింటిని తీర్చువాడు. క్రీస్తు విలువైన రక్తము విశ్వాసిని సమస్త దుష్టవ్వము నుండి వేరు చేసి, అపవిత్రత అంతటిని తీసి వేసి ఆయన కుమారుని యందు అతడు దేవుని సన్నిధిలో అంగీకరింపబడునట్లు చేసినది. మన అనుభవములకు, విజయములకు ముడిపడిన పరిశుద్ధతకు దీనిక ఎంత వ్యత్యాసము! మానవుని మార్గము కన్న దేవుని మార్గమెంత శ్రేష్టము! ఈ విషయమును గూర్చి మనకున్న తపంపులకన్న ఆయన అలోచనలెంత ఉన్నతములు! యూదమతములో సాృశ్యపరచబడిన వాటి వాస్తవికత క్రొత్త నిబంధన పత్రికలలో పూర్తిగా చూపబడినవి. మొదటిగా “పరిశుద్ధపరచు వారికిని పరిశుద్ధపరచబడు వారికిని అందరికి ఒక్కటే మూము” (హెబ్రి2:11) అని చదువుచున్నాము. క్రీస్తు మన పరిశుద్ధతయు, మనలను పరిశుద్ధపరచువాడును కూడ అయ్యున్నాడు. మెదటిగా ఆయన తన రక్తముతో మన పాపములను తీసివేసి మలినమునంతను కడుగుట వలన ఆయన మనలను పరిశుద్ధపరచువాడెనెను. రెండవదిగా పరిశుద్దాత్మ కార్యముల వలన ; ఎందుకనగా పరిశద్దాత్ముడు చేసినను, అది తన ప్రజల కొరకు ఆయనను సంపాధించిన క్రీస్తు ఆత్మగా అపో 2:33) మూడవదిగా తన పరిశు దజీవమును మనకిచ్చుట ద్వారా (యోహా 10:10) కృపయు, పరిశద్దుతయు ఆయన చేతిలో నున్నవి. కాబట్టి వాటిని తన ప్రజలకిచ్చుచున్నాడు. (యోహ.1:16). నాల్గవదిగా మన ప్రతినిధిగా పరలోకములో కనబడుట ద్వారా ఆయన మనకొరకు “దేవుని పరిశుద్ధతయైయున్నాడు. ఐదవదిగా తన ప్రజలు కడుగబడునట్లు తన వాక్యమును తన ప్రజలకు అనువయించుట, అనుగ్రహించుట ద్వారా (ఎఫె 5:26). ఆయన పరిశుద్ధ స్వభావము, ఆయన విధేయత మనకు ఆపాదించుట వలన ఆయన మన పరిశుద్ధతయైయున్నాడు (1కొరి1:30).

“యేసు క్రీస్తు యొక్క శరీరము ఒక్కసారియే అర్పింబడుట చేత ఆ చిత్తమును బట్టి మనము పరిశు ద్రపరచబడియున్నాము” (హెబ్రి 10:10). దేవుని యెదుట తన పరిశుద్ధత కల్వరి వద్ద సంపూర్ణమైనదనిగట్టించు వరకు ఈ అంశమును గూర్చి క్రైస్తవుడు ఎన్నడును సరైన అవగాహనను కలిగివుండలేడు. మనము కొలసి 1:21,22లో చదివినట్లు - “గత కాలమందు దేవునికి దూరస్తులును, మీ దుష్క్రి యలవలన మీ మనసులో విరోధ భావమును కలవారై యుండిన మిమ్మును కూడా తన సన్నిధిని పరిశదులుగాను నిర్దోషులు గాను నిరపరాధులుగాను నిలువబెట్టుటకు ఆయన మాంసయుక్తమైన దేహమందు మరణము వలన యిప్పుడు మిమ్మును సమాధానపరచెను” కల్వరిలో ఆయనచేసిన కార్యము వలన క్రీస్తుతన సంఘమును తన పరిపూర్ణ యాగము యొక్క ఔన్నత్యములో దేవునికి సమర్పించును. ఈ వాక్యభాగములలో మనలో జరిగించబడే ఏ కార్యమును గూర్చిన ప్రసక్తి లేనే లేదు కాని క్రీస్తు నైవేధ్యము వలన మనకొరకు సంపాదించబడిన దాని గూర్చిన ప్రస్తావన మాత్రమే కలదు. ఆయన చేసిన బలివలన విశ్వాసులు క్రీస్తు పవిత్రత, శ్రేష్టత కలవారై దేవుని కొరకు ప్రత్యేకింపబడిది. ఇందు మూలముగా పరలోకము కొరకు వారికి స్థిరమగు అర్హత కలిగినది. క్రీస్తు బలి యొక్క పరిశుద్ధతనుబట్టి దేవుడు మనలను పరిశుద్ధులుగా ఎంచును. ఇందువలన ఈ భూమిపై ఏ మాత్రము బోధనొందని, అతి బలహీనుడును, అలసిన వాడునైన క్రైస్తవుని ఖాతాల సహితం ఆ బలి యొక్క పూర్తి విలువ జమకట్టబడును.

క్రీస్తు మనకొరకు చేసిన బలి ఎంత చాలినదనగా “ఒక్క అర్పణచేత ఈయన పరిశుద్ధపరచబడు వారిని సదా కాలమునకు సంపూర్ణులనుగా చేసి యున్నాడు” (హెబఇ 10:14). మనము కొలసి2:10లో చదివినట్లు - ఆయన కార్యము సంపూర్ణమైనదైనందు వలన మాత్రమే నిజమైన విశ్వాసులందురు దేవుని నిత్య చిత్మములోనున్నారు. యేసు ప్రభువు ఆ చిత్తమును నెరవేర్చుట వలన అది సంపూర్ణముగా వారిని నీతిమంతులుగా తీర్చి పరిశుద్ధపరచినది. అయితే విశ్వాసులందరికి ధన్యకరమైన ఈ సత్యము తెలియదు. పైగా అనేకులు ఈ అంశముపై సరైన అవగాహన లేక కలవర పడుచున్నారు. దీనికి గల ఒకానో కారణము వారిలో చాలమంది దీనిని గూర్చిన ఉపదేశము కొరకు పరిశుద్దాత్మునిపై నాధారపడి దీనిని గ్రహించుటకు లేఖనములను వెదకుక మానవ భోధకులవైపు చూచుచున్నారు. ఈనాటి మత ప్రపంచము “బాబేలుభాషల”ను పోలియున్నది. దైవ వాక్యముపై ఆధారపడక బోధకుల వైపు చూచినచో స్థిరత్వముండదు. గురువులు చెప్పిన దానికి ఎదురు ప్రశ్న వేయక అంగీకరించు అమాయకమైన కేథలిక్కుల కంటే ప్రోటెస్టాంటులు ఏ మాత్రమును మెరుగైన స్థితిలో లేరు అని చెప్పవలసి వచ్చుట విచారకరము.

క్రైస్తవుడు దేవుని వాక్యమును చదివి దానిని విశ్వసించునపుడే (హెబ్రి 4:2), ఆ వాక్యమును తనకు అన్వయించుకొనినపుడే అతడు తన పట్ల దేవునికి గల ఉద్దేశమును గ్రహింపగలడు. విశ్వాసి పరిశుద్ధలేఖనమును చదివినపుడు మాత్రమే తన కొరకు దేవుడు క్రీస్తును ఏమైయుండునట్లు చేసెనో, క్రీస్తు కొరకు విశ్వాసి ఏమైయుండునట్లు చేసెనో గ్రహించగలడు. (మనలో అనగా ఆదాము పతనము పాడైన స్వభావము గల మన శరీరము మంచిది ఏదియు నివసింపదు ( రోమా 7:18) మననుగూర్చిన సత్యాన్ని కూడా ఆ లేఖనముల నుండి మాత్రమే మనము నేర్చుకొనగలము. దేవుడు చేయునట్లు ) మనము “నాకును”, “నాలో నివసించు పాపమునకను "మధ్యగల భేధమును గ్రహించువరకు ( రోమా 7:20) మనకు స్థిరమైన శాంతి లభించదు. "ప్రాచీన పురషుడు” పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చి పరిశుద్ధ లేఖనము లేమియు తెలియచెప్పుట లేదు. అతనిలో మెరుగుదల గూడగలమని ఆశించినంతకాలము మనము తప్పక నిరాశ నెదుర్కోందుము. మనము దేవునిని “ఆత్మలో ఆరాధించి”, “యేసు క్రీస్తు నందు ఆనందించాలనుకొనినచో “శరీరమును ఆస్పదము చేసికొనరాద”ని మనము నేర్చుకొనవలెను. (ఫిలి 3:3).

“కావున యేసు కూడ తన స్వరక్తము చేత ప్రజలను పరిశుద్ధపరచుటకై గవిని వెలుపట శ్రమపొందెను” (హెబ్రి13:12). ప్రశస్తమైన క్రీస్తురక్తము వారి పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తము మాత్రమే కాదు చేసినది మరిముఖ్యముగా అది దేవుని ప్రజగా నుండుటకు వారిని ప్రత్యేకపరచనది. దీని వలననే వారు తండ్రితో సహావాసము చేయగలుగుచున్నారు. మనకొరకు రక్తము చిందించుట ద్వారా క్రీస్తు, దేవుడు తన ఘనతకు మనలను, పరిశుద్ధత తగిన విధముగాను తన ప్రత్యేక ప్రజగా చేసికోనుటను సుసాధ్యపరిచెను పరిశుద్ధతను ఇది (పునర్జన్మ ద్వారా) మన ఉన్నత పిలుపుకు తగిన ఆధిక్యతలకు విధులకు మనలను అర్హులగా చేసినా పరిశు ద్ధాత్మను సహితము సంపాధించినది. మన మాయన స్వరక్తము వలన పరిశుద్ధపరచబడితిమి” మొదటిగా అది దేవునికి నైవేద్యముగా రెండవదిగా దాని యోగ్యత మనకు ఆపాదించుట వలన? మూడవదిగా దాని శక్తి మనకు అన్వయించుట వలన, క్రీస్తు రక్తము “ప్రతిపాపము నుండి మనలను పవిత్రులనుగా చేయును” (1యోహ.1:7). ఇందులో మూడు కారణములు కలవు. మొదటిది దేవుని పట్ల, మన పాపములను తుడిచివేసి, తన కనుల యెదుట నుండి మన అపవిత్రతను తొలగించుట (న్యాయాధిపతిగా). రెండువది మనము “పునర్భన్మ సంబంధమైన స్నానము”ను ఎవరి వలన పొందుదుమో ఆ పరిశుద్దాత్ముని మన కొరకు సంపాదించుట (తీతు. 3:5) మూడు, మన మనస్సాక్షి “కడుగబడుట” ద్వారా (హెబ్రి 9:4). ఈ సత్యములను విశ్వాసము చేపట్టినపుడు "సజీవుడైన దేవుని సేవించుటకు” మనము అర్హత పొందుదుము. ఇందును బట్టి దేవుడు తన ప్రియ కుమారునిని ఎంతగా ఘనప్పుచున్నాడో ఈ ఇంది విషయముల ద్వారా చూడగలము. మనపతనమును పరిహారించు వానిగాను అపవాది క్రియలను విజయవంతముగా బయపరచు వానిగాను (1యోహా 3:8) మాత్రమేకాక మనకు తన పరిపూర్ణత నిచ్చి దేవుని యెదుట నిలుచుటకు అర్హత నిచ్చినవానిగాను తన పవిత్రత స్వభావమును తన ప్రజలకిచ్చువానిగాను చేయుట వలన ఎంత సంపూర్ణ ఘనతతో ఘనపరచుచున్నాడో గ్రహించగలము. ద్రాక్ష చెట్టులోని జీవమును పొందని? అది దానిలో నిలువజాలదు.

దేవుని సన్నిహిత పరిశీలనకు నిలువగల పరిశుద్ధతను ఆయన క్రీస్తునందు కనుగొనుచున్నాడు, అవును అది ఆయన హృదయమునకు తృప్తిని ఆనందమును యిచ్చును. దేవుని యెదుట క్రీస్తు యేమైయున్నాడు తన ప్రజలకు కూడ అదే అయ్యిన్నాడు - "యేసు అందులోనికి మనకంటే ముందుగా మనపక్షమున ప్రవేశించెను” (హెబ్రి 6:20). “మనకొరకు దేవుని సముఖమందు కనబడుటకు పరలోకమందే ప్రవేశించెను (హెబ్రీ 9:24). క్రీస్తుకు గల పరిశుద్ధత ద్వారా దైవకృప మనలను ఉన్నత స్థలములో నిలుచుటకు మనలను అర్హులుగా చేసినది దీని వలన “క్రీస్తు యేసునందు మనలను ఆయనతో కూడా లేపి, పరలోకమందు ఆయనతో కూడ కూర్చుండబెట్ట” (ఎఫె 2:7). ఇది ఏదో ఒక అనుభవం ద్వారా సాధించేది కాదు. నీతిమందునిగా తీర్చబడిన తరువాత చాల కాలానికి జరిగేది కాదు. అది క్రీస్తును ప్రపధమంగా విశ్వసించిన క్షణంలోనే జరుగుతుంది. మనము క్రీస్తులో ఉ న్నాము; ఆయనలో ఉండి కూడా సంపూర్ణంగా పరిశుద్ధపరచబడకుండ ఉండువాడెవడు? మనము “ఆయనతో ఏకశరీరములమైన మొదటి క్షణమునుండి (1కొరింధి 6:17) “పరలోక సంబధమైన పిలుపులో పాలు పొందిన పరిశుద్ధ సహోదరులము” (హెబ్రి 3:1). క్రైస్తవుని విశ్వాసము దీనిని పట్టుకొని దీని పైననే నిలువవలెను అబద్ధమాడ నేరని వాని అధికార ప్రకటనపై ఆధారపడలెను. అయినప్పటికి శ్రేష్టమైన ఉపదేశము పొందిన వాడు, మిగుల ఆత్మ సంబంధియైన పరిపక్వత చెందిన క్రైస్తవుడు సహితం దీనిని బలహీనముగా అసంపూర్ణమదా గ్రహించుచున్నాడు, ఎందుకనగా ఇప్పుడు అద్దములో చూచినట్లు సూచనగా చూచుచున్నాము.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన ఎరుకలో అభివృద్ధియనునది ఉన్నదనుట సత్యమే. అది దేవుని వాక్యము ద్వారా మన ఆలోచనలు రూపొందునపుడు జరుగును. విశ్వాసము ద్వారా మన ఆలోచనలు, అలవాట్లు, అనురాగములు, బాంధవ్యములు ప్రభావితమగునట్లు క్రీస్తులో తన కుమారునిలో మనకిచ్చిన మహిమాకుమైన స్థితిని గ్రహించి, దానిని మన స్వభావములోను ప్రవర్తనలోను ప్రదర్శించుటయును జరుగును. అయితే మనమిపుడు దాని గూర్చి మాట్లాడుట లేదు. అతడు అతని పాపమంతయు తీసివేయబడి ఆత్మ, జీవము శరీరములలో అతడు మహిమాన్వితునిగా దేవుని యెదుట నిలుచునప్పుడు ఎంత పరిశుదు&ధనిగా నుండెనో, విశ్వాసముతో క్రీస్తు నంగీకరించిన క్షణమదు అతడు దేవుని దృష్టిలో అంతా పరిశుద్ధునిగా చేయబడును. విషయమును పరిశీలించుచున్నాము.

అయితే పరిశుద్ధపరచబడిన తరువాత దేవుని ప్రజలు పాపము చేసినగో వారి అవసరతను తీర్చుట కాయన ఏ సదుపాయమును కల్గించెను? అను ప్రశ్న తలయెత్తవచ్చును. ప్రస్తుతము మనము చర్చించు కోణము యొక్క పరిధిలోనికి ఇది రాదు. అయినను క్లుప్తముగా చెప్పాలంటే ఉన్నత స్థలములో ఆయన మన ప్రధాన యాజకుడు (హెబ్రి 7:25), ఆయన మన ఉత్తరవాది (1యోహా 2:1) కాబట్టి పాపములను పశ్చాతాపముతో ఒప్పుకొనినగొ క్షమాపణ, పవిత్రత దొరుకును (1 యోహా 1:9), క్రైస్తవుని పాపము దేవునితో అతనికి గల సహవాసమును పాడు చేస అతడు రక్షణలో ఆనందించుటకు ఆటంకము కలిగించునే గాని క్రీస్తులో అతని స్థితిని పాడు చేయదు. పాపము వలన కలిగిన అపజయములను, పతనములను బట్టి నన్ను నేను తీర్పు తీర్చుకొననిచో ఆయన క్రమశిక్షణ దండము నా పైకి వచ్చును. అయినను అది కోపముతో దేవుడిచ్చు శిక్ష కాదు. అది ప్రేమగల తండ్రి చేయ క్రమశిక్షణయే (హెబ్రి 12:5-11).

ఈ అధ్యాయములో చెప్పిన అనేక విషయములను ఈ లోకసంభదులైన నామకర్ధవిశ్వాసులు తమ స్వకీయ నాశనము కొరకు వక్రీకరించే ప్రమాదం కలదని మాకు తెలుపును అయినను వారి చేతుల్లో వక్రీకరణకి గురికాని లేఖన సత్యమేమున్నది? అత్యంత బలమునిచ్చు జీవహారమును దేవుని ప్రజలకు పంచకుండుట తగదు ! మిగిలిన అధ్యాయములో “ఈ సత్యము యొక్క సమతూల్యతను భద్రపరిచేందుకు అవసరమైన కోణవలు జాగ్రత్తగా పొందుపరచబడినవి.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

15. దానిని భద్రపరచువాడు.

క్రైస్తవుడు త్రిత్వమైన యెహవా ద్వారా పరిశుద్ధపరచబడియున్నాడు. అనంత జ్ఞానము, లోతు అందని కృప అతడు ఆ నిత్యత్రయమునకు రుణపడి యుండనుద్దేశించెను. త్రిత్వములోని ప్రతి ఒక్కరిని మనము ప్రత్యేకముగా స్తుతించులాగున తన ప్రజలను పరిశుద్ధులుగా చేయుటలో త్రిత్వములోని వారందరును ఘనత నొందునట్లు ప్రభువైన దేవుడు ఏర్పాటు చేసెను. మొదట తండ్రియైన దేవుడు నిత్యమైన తన ప్రణాళిక చోప్పున జగత్తు పునాది వేయబడక మునుపే తన ప్రజను క్రీస్తుతో చేసి కుమారునికి స్వీకరించుటకు ముందుగా నిర్ణయించుట వలన వారిని పరిశుద్ధపరిచెను రెండవది కుమారుడైన దేవుడు సర్వలోకమునకు తీర్పు తీర్చువాని ఎదుట వారి కొరకు సంపూర్ణమును, వేరు చేయలేనిదియునగు ప్రవేశమును, తాను చేసి ముగించిన బలియాగముపు సుగుణలను ఖాతాలో వ్రాయుట ద్వారా కలిగించి వారిని పవిత్రపరచెను. మూడవది, ఆత్మయైన దేవుడు తండ్రి నిర్ణయమును నేరవేరుస్తూ క్రీస్తు సంపాదించిన దానిని వారికి అనుగ్రహించెను పరిశుద్ధతను భద్రరచునది ఆత్మ దేవుడే అనువయించుట జరుగును. ఈ విధముగా విశ్వాసి తండ్రి కుమార పరిశుద్ధాత్మలను ఆరాధించి మహిమపరచుట ఎంతయు సమంజసము.

ఎన్నిక చేయబడిన వారిని పరిశుద్ధపరచుటలో త్రిత్వములోని ముగ్గురు చేయు ప్రత్యేక కార్యముల నడుమ చక్కని సమ్మేళముండుట గమనార్హము. “పరిశుద్ధపరచబడుట" యను పదములో మూడు ప్రత్యేకలున్నవి. ముందున్న ఒక అధ్యాయములో " పరిశుద్ధపరచబడుట” అను పదములో ప్రత్యేక పరచుట, పవిత్రపరచుట, అలంకరించుట యను మూడు అర్థములున్నవనుటకు నిదర్శనము చూపితిమి. మోదటిగా ఒక వ్యక్తి గాని, వస్తువుగాని ప్రతిష్టింపబడినపుడు లేదా సాధారణమైన వాడుక నుండి పవిత్రముగా వాడుటకు వేరు చేసినపుడు దానిని లేఖనములో పరిశుద్ధపరచబడుట యని పిలిచిరి. కాబట్టి తండ్రియోక్క నిత్య నిర్ణయములో, ఎన్నిక లేఖనములో చేయబడిన వారు ఇంకను సృష్టింపబడని అసంఖ్యాకులైన మానవులనుండి ఆయన మహిమ, సంతోషముల కొరకు వేరుగా నుంచబడిది. రెండవది ఈ వస్తువులు లేదా వ్యక్తులు అపవిత్రముగా నున్నందున వారు దేవునిచే వాడబడుటకు తగిన వారిగా పరిశుద్ధపరచబడవలెను. ఈ ప్రత్యేకమైన కార్యము కుమారునికి అప్పగింపబడెను. ఆయన ప్రశస్తరక్తము మనకు పరిశుద్ధత నిచ్చెను. మూడవది - వస్తువులు లేదా వ్యక్తులు పరిశుద్ధపరచబడిన తరువాత దేవుని సేవకొరకు అందముగా అలంకరింపబడవలెను. దీనిని పరిశుద్దాత్ముడు పూర్తి చేసెను.

మనలను పరిశుద్ధులుగా చేయుటలో ఈ త్రిత్వము చేసిన అనేక కార్యముల మధ్య గల సంబంధము వాటి క్రమము పరిశీలించుట ధన్యకరము. దీనికి మూలము “దేవుని నిత్య చిత్తము” లేదా “ దేవుని నిర్ణయము” “ఆ చిత్తమును బట్టి మనము పరిశుద్ధపరచబడియున్నాము” (హెబ్రీ 10:10) మన పక్షముగా క్రీస్తు దేవుని చిత్తమును పూర్తిగా నెరవేర్చినపుడు దాని నిజస్వరూపము బయలుపడెను. “యేసు కూడ తన స్వరక్తము చేత ప్రజలకు పరిశుద్ధపరచుటకై (హెబ్రి 13:12). దానిని భద్రపరచువాడు పరిశుద్దాత్ముడు ఆయన తన క్యూకార్యము ద్వారా పరిశుద్ధతను సంఘనకు, దాని శిరస్సునందున్న పరిశుద్ధతను అన్వయించును. “పరిశుద్దాత్మ చేత పరిశుద్ధపరచబడి” (రోమా 15:16). ఆదరణ కర్త హృదయములో నివసించునంత వరకు తండ్రి చిత్తము నేరవేరుట ప్రారంభము కాదు. కుమారుని కార్యము యొక్క సాఫల్యత మనలో నేరవేరు నిదర్వనము కనిపించదు. కాబట్టి ఈ మహిమాయుక్తమైన వరము తండ్రి నుండి కుమారుని ద్వారా, ఆత్మవలన, మనపైకి దిగివచ్చును. తన ప్రజల నిమిత్తము క్రీస్తు చేసిన పనిని, అనగా ఆయన వారిని దేవుని యెదుట పరిపూర్ణులుగా నిలుప బెట్టుట చూచి ఇది దేవుని కృప, జ్ఞానము, మరియు సాధింపబడెననియు, వారి స్థితి మారకు ఎప్పటికి మహిమకరముగానుండుననియు, అయినను వారు నిత్యము పాపస్థితిలోనే ఉండి దేవుని ఉగ్రతను లెక్కింపక నీచస్థితిలో, మాలిన్యములో, నాశనములో సుఖముగా ఉందురనియు ఎంత మాత్రమును ఊహించరాదు. మన స్వభావము దిగజారుట, కలిపితమవుట, సంపూర్ణంగా పతనమవుట మనము దేవుని నుండి దూరమగుట, ఆత్మయముగా మరణించుట మన శాపపరంపర ఇవన్నియు పాపము వలన కలుగు ఫలితములు వీటి నుండి వెంటనే మనకు విడుదల కలుగకున్నగో పాపక్షమాపణ, నీతిమంతులుగా తీర్చబడుట, క్రీస్తు నందలి విమోచన, వీటి అర్థమేమి? అట్లు జరుగకున్నచో మనము క్రీస్తునందు దేవుని నీతిగానగుట కేవలం నామకార్థమే. (2కొరింథి 5:21) పాపము పొగొట్టినవన్నింటిని తెచ్చి పెట్టినవన్నింటిని, పొగొట్టినిచో ఇదంతయు వట్టి పేరుకు మాత్రమే దేవునికి స్తోత్రము. చివర మనము మహిమపరచబడునపుడు ఇవన్నీయు జరుగును.

మొదట క్రీస్తు తన ప్రజలను కనిగొనినప్పుడు వారు పరిశుద్ధత యేమాత్రము లేని వారుగా నుండుట సత్యమే. వారు దాని కొరకు కనీసము ఆశింపని వారై యుండుట నిజమే; అయినను ఆయన వారినాస్థితిలో విడిచిపెట్టడు ఇట్లు విడిచినచో ఆయనకు ధనత కలుగదు, తండ్రి చిత్తము నెరవేరదు. పాపిని నీతిమంతునిగా తీర్చుటలో, క్రీస్తు పుటకాపుగా నుండి చేసి కార్యము ద్వారా దైవ కృప సాధించిన విజయము మహిమకరమైనను అది కూడ గురిని చేరుటకు సాయపడిన మాత్రమే ఇది విమోచించపబడిన వారి పట్ల కృపకు గల ఉద్దేశ్యమును లేదా విమోచకుని కార్యమును ఆయన పొందిన శ్రమల ఆంతర్యమును వివరించు ప్రతి లేఖనభాగములోను పట్ల స్పష్టపరచబడినరో గమనించుము. “

గొర్రెలకు జీవము కలుగుటకును అది సమృద్ధిగా కలుగుటకును నేను వచ్చితిని ” (యోహా. 10:10). “ఆయన సమస్తమైన దుర్జీతి నుండి మనలను విమోచించి, సత్కియలయందాసక్తి గల ప్రజలను తన కొసరము పవిత్రపరచుకొని తన సోత్తుగా చేసికొనుటకు తన్ను తానే మన కొరకు అర్పించు కొనెను” (తీతు 2:14). “ఆయన మనకు అమూల్యములును అత్యధికములునైన వాగ్దానములను అనుగ్రహించియున్నాడు దురాశను అనుసరించుట వలన లోకమందున్న భ్రష్టత్వమును ఈ వాగ్దానముల వలన మీరు తప్పించుకొని, దేవస్వభావము నందు పాలిపారగునట్లు వాటిని అనుగ్రహించెను. (2 పేతు. 1:4) “మనము దేవుని పిల్లలమని పిలువబడునట్లు తండ్రి మనకెట్టి ప్రేమనునుగ్రహించెనో చూడుడి” (1యోహా 3:1).

క్రీస్తులో మనము దేవుని నీతిగా చేయబడుట వలన క్రైస్తవవునిలో దీని ఫలితము ఆ పరిపూర్ణతకు తగినట్టుండవలెను. మరో మాటలు చెప్పాలంటే మన పాపముల కొరకు మరణించి, మనలను నీతిమంతులుగా చేయుటకు తిరిగి లేచి ఆ విధముగా లేచిన తరువాత ఆయన యందులో విశ్వసించిన వారందరికి నూతనజీవమిచ్చుటకు శిరస్సును, మూలమును అయినందులో గల ఆయన ఉద్దేశమును తండ్రియైన దేవునితోను ఆయన కుమారుని మనము పరిపూర్ణమైన సహావాసములోనికి నడిపించబడుటకంటే తక్కువేదియు నేరవేర్చలుడు. తండ్రి ప్రేమ మరియు కుమారుని కృప యొక్క లక్ష్యము మనము ఆదాములో కొల్పోయిన జీవమును తిరిగి యిచ్చుటయే కాక "సమృద్ధియైన జీవము కలిగి, ఆదామువలె సేవకులుగా ఉండుట కాక కుమారుల స్థానమును పొంది, ఈ లోక సంబంధమగు పరదైసును కాక పరలోకములో దేవుని సన్నిధిని నిత్యముగా ఆనందముతో అనుభవించునట్లు చేయుటయే.

క్రీస్తు తన ప్రజలు కొరకు మరణించి సంపాదించిన దానిపై నాధారపడియు, వారిని మహిమపరచవలెనను తండ్రి ఉద్దేశమును నెరవేర్చుటకును ఎన్నిక చేయబడిన వారికి పరిశుద్ధాత్ముడు ఇయ్యబడెను. వారాయనను ఎక్కువగా స్తుతించుటకును, సమాధానమునము తమకు కలుగుటకును వారిలో ఆయన జరిగించుగొప్ప కార్యమును స్పష్టముగా, సమగ్రముగా గ్రహించుట. అయితే ఇది పైపైన త్వరితముగా చదువుట వలన దొరుకు. పరివుద్దాత్ముని కార్యములు వివిధములు అనేకములు అయినను అవన్నియు ఒకే పునాది నుడి బయలుదేరి ఒకే గంబీరమైన లక్ష్యము వైపు కొనసాగును. ఇప్పుడు మనము “ఆత్మ కలిగించు పరిశుద్ధతను”పరిగణించబ్రోచున్నాము. దీని గూర్చి 2థెస్సలోనిక 2:18లోను 1 పేతురు1:2లోను మనము చదువుతాము ఈ రెండు వాక్యభాగములోనున్న సందర్భము బట్టి పరిశుద్దాత్ముని వలని పరిశుద్ధత, మన రక్షణలో నోక అంతర్భాగమనియు, అది "సత్యమముందు గల విశ్వాసము”తో సన్నిహిత సంబంధము కలిగియున్నదనియు దానిని నుండి మన విదేయత బయలు వెడలుననియు స్పష్టమగుచున్నది.

1థెస్సలోనిక 5:23ను ఆధారపడి చేసుకొని జాన్ ఒవెన్ గారు ఆత్మ యిచ్చు పరిశుద్ధతను గూర్చి యిట్లు నిర్వచించుచున్నారు. పరిశుద్ధపరుచుబడుట “విశ్వాసుల హృదయములలో దేవుని ఆత్మ జరిగించు కార్యము దాని వలన స్వభావములను పాప కాలుష్యము నుండి అపవిత్రత నుండి శుద్ధిచేసి, వారిలో దేవుని స్వరూపమును తిరిగి ప్రతిష్టించును. యేసు క్రీస్తు యొక్క జీవ మరణముల ద్వారా నూతన నిబంధన యొక్క తాత్పర్యము మరియు నియమముల ప్రకారము దేవునికి లోబడు శక్తిని స్వభావము నిచ్చును. క్లుప్తముగా చెప్పాటంటే దేవుని స్వరూపములోనికి యేసుక్రీస్తు ద్వారా, పరిశుద్ధాత్ముని చేత మన స్వభావము సంపూర్ణముగా పునరుద్ధరింపబడుట ఈ నిర్వచనము సంపూర్ణమును, స్పష్టమును అయ్యున్నను ఇది అసంపూర్ణమును, అస్పష్టమును అని వినయముతో చెప్పుచున్నాము.

అసంపూర్ణమని ఎందుకు చెప్పుచున్నామనగా ఇది అనేక విషయములను విడిచి పెట్టినది. అస్పష్టమనుటకు కారణము ఇది ఫలితమును కారణముతో కలిపి కలవరపరచుచున్నది. తరువాత అతడిట్లు చెప్పుచున్నాడు. “విశ్వాసులు పరిశుద్ధపరచబడుటలో పరిశుద్దాత్ముడు వారిలో పని చేయుచున్నాడు. వారి ఆత్మలో మనసులో చిత్తములో ఆపేక్షలో దేవుని కొరకు జీవించుటకు కృపయూతముగా సహజాతీతమైన నియమమును పుట్టించున. ఇదియే పరిశుద్ధపరచబడుట యొక్క నిజస్వరూపము అంతరార్ధము ఉనికి, జీవము.

దీనిని గూర్చిన ఒక వ్యాసములో ఎస్.ఇ పియర్స్ ఇట్లు చెపెను, “పరిశుద్ధపరచబడుట లేదా సువార్త సంబంధమైన పరిశుద్ధత అది లేకుండ ఎవడును దేవుని చూడలేడని చెప్పబడిన ఆ పరిశుద్ధత యందు దేవుని ఆత్మ మనలోను మనపైనను పునర్జన్మ పొందిన నాట నుండి మహిమ పరచబడువరకు - చేయు కార్యమంతయు ఇమిడియుండును. అది. మనలో నివసించుటకు అది ఫలమును, దీవెనకరమగా ఆత్మీయ పునర్జన్మ యొక్క కొనసాగు ప్రభావమును అయ్యిన్నది. అనగా ఆత్మ విషయములను అంగీకరించి వాటి సరైన విధముగా ప్రభావితం చేయబడు సృబావమును మనలో పుటించు కార్యమున మనము దేవునికి సజీవులముగా చేయబడితిమి క్రీస్తునందు గల విశ్వాసములో ఇది ప్రత్యక్షమగును. మనము క్రీస్తుతో కూడ లేపబడినందున మనలోని దురాశలు మరణించినవి. పునర్జన్మ తరువాత మనలో కలుగు పరిశుద్దాత్ముని వలని పరిశుద్ధత యందు ఆ నూతన జన్మలో పొందిన జీవము క్రియరూపము దాల్చి క్రీస్తు నందు మరియు ఆత్మీయసంబంధ విషయముల యందు అభ్యాసించి మనలోని సుగుణములను ఉజ్జీవపరిచి, పరిశుద్ధత మార్గమునందు మనలను నడవచేయుట ఇమిడియున్నది. దీని వలనను దేవుని విషయమై క్రీస్తు యేసు నందు సజీవులమై యున్నమని రుజువు చేయబడును” ఇది జాన్ ఓవెన్ గారు నిర్వచనంకంటే మెరుగైనది. అయినను ఇందులో కూడా కొన్ని లోపములున్నవి.

ఆత్మవలని పరిశుద్ధత అనగా ఖచ్చితమైన అర్ధమేమి? ఈ ప్రశ్నకు ఒక వాక్యములో తృప్తికరమైన జవాబుదొరుకునా అని మేము అనుమానించుచున్నాము. ఎందుకనగా అట్టి వాక్యమును అల్లుటలో దేవునితో గల సంబంధములోను సంఘమునకు శిరస్పైన క్రీస్తుతో గల సంబంధములోను, పునర్జన్మ పొందని వారితో గల సంబంధములోను దేవుని ధర్మశాస్త్రముతో గల సంబంధములోను కలుగు మార్పులన్నిటిని మనము లెక్కలోనికి తీసికొనవలసియున్నది.

మన స్థితిని బట్టి చూచినచో పరిశుద్ధాత్మునిచే మనము పరిశుద్ధపరచబడుట అనునది మనము క్రీస్తుతో ఐక్యమగుటకును దేవుని యెదుట ఆయనకు గల స్థితినే మనము కూడా కలిగివున్నంరుకును ఫలితముగా బాంధ్యవ్యమును చూచినచో మనయాయన చేత నూతన పరచబడుటను బట్టి ఆత్మచేత పరిశుద్ధపరచబడుట జరుగును, ఎందుకనగా ఆయన మనలను బ్రదికించిన వెంటనే, పాపములో మరణించిన వారి నుండి మనలను వేరు చేయును. వ్యక్తిగతముగా చూచినగో ఆత్మ మనలో నివసించుట వలన మనము దేవునికి ప్రతిష్టించబడి, మన శరీరము లాయనకు ఆలయములగును. అనుభవాత్మకంగా చూచినగో ఆత్మ పరిశుద్ధపరచుటలో మనకు స్వభావములో పరిశుద్ధత ఇయ్యబడుట వలన దేవుని ధర్మశాసరసముననుసరింతుము. ఈ దృక్పధములను ఒక్కొక్కటిగా పరిశీలించుదుము క్రీస్తుతో మన ఐక్యత మీదనే సమస్తమును ఆధారపడియున్నది. ఆయన నుండి వేరైనచో ఆత్మ సంబంధముగా మన మేమియు చేయజాలము. మనము పునర్జన్మ పొందకమునుపున్న స్థితిని వర్ణించుచు పౌలు యిట్లు చెప్పుచున్నాడు. “ఆ కాలమందు మనము “ఇశ్రాయేలుతో సహా క్రీస్తుకు దూరస్తులై వున్నందు”న పౌదులుకాక, పరదేశులును, నిబంధనలు లేని పరజనులును, నిరీక్షణ లేని వారును, లోకమందు దేవుడు లేని వారై ” యుంటిమని చెప్పచున్నాడు (ఎఫె.2:12). అయితే పరిశుద్దాత్ముడు మనలను ఉజ్జీవింప క్రీస్తుతో ఐక్యపరచగానే ఆయన వన్నియు మన సొంతమగును. అపుడు మనయాయనతో “సహవారసులమవుదుము. ఒక స్త్రీ ఒక పురుషుని వివాహము చేసికొనిన వేంటనే భర్తకు గల సమస్తములో పాలిభాగము పుచ్చుకొనిని విధముగా దౌర్భాగ్యుడైన పాపి పరిశుద్ధునిత ఏమకైన క్షణములోనే దేవునియెదుట పరిశుద్ధుడగును. దేవుడు మన నుండి కోరునదంతయు, మనకు అవసరమగునందంతయు మనకొరకు క్రీస్తునందు దాచబడినది.

మనము క్రీస్తుతో ఐక్యమగుట ద్వారా ఒక నూతనమైన పవిత్రమైన స్వభావమును పొందుదుము. దాని వలన పరిశుద్ధజీవితమును జీవించుటకు శక్తి గల వారమగుదుము. ఆయనతో ఆచరాత్మకమైన, అనుభవాత్మకైమ సహవాసము కలిగియుండుట వలన ఆ పరిశుద్ధజీవితము స్థిరపరచబడి క్రమపరచబడును. మొదటి ఆదాముతే గల మన సంబంధము వలన అతని అవిధేయంతయోక్క దోషము మనకు సంక్రడమించుటయే గాక అతని పాప స్వభావమును కూడా పొందితిమి. అది మన ఎండ్రియములన్నిటిపై బలముగా ప్రభావము చూపుచున్నది. అదే రీతిగా చివరి ఆదాముతో చట్టబద్దముగా ఏకమగుటవలన ఎన్నిక చేయబడిన వారు ఆయన నీతిని మాత్రమే గాక ఆత్మద్వారా ఆయన పరిశుద్ధ స్వభావమునుకూడా పొందుదురు. అది వారి శక్తి సామర్థ్యములననిష్ఠటిని నూతనపరచి వారి క్రియలపై ప్రభావమును చూపును. మనమొకసారి క్రదాక్షవల్లియగు యేసుతో ఐక్యమైనచో, ఆయనంలో గల జీవము పరిశుద్ధ గుణములు మనలో ప్రవేశించి, ప్రవహించి ఆత్మ ఫలములను ఫలింపచేయును. ఈ రీతిగా ఆత్మ మనలను క్రీస్తుతో ఏకము చేయగానే మనము “క్రీసలో పరిశుద్ధపరచబడుదుము” (1కొరింథి 1:12).

దేవుడు తన కొరకు ప్రత్యేకపరచుకున్న వారు ఆయనకు తగినట్లుగా ఉండవలెను అనగా పరిశుద్ధులుగా వారు ఉండవలెను. లేఖనములు స్పష్టము చేయు మరియొక సంగతి యేమనగా దేవుడు చేసిన ప్రతికార్యము వలన వచ్చు ఘనత క్రీస్తుకే కలుగవలెను. ఎందుకనిన దైవోద్దేశములన్నిటికి ఆయనయే కేంద్రము. క్రీస్తు యేసునందు మనలను నూతన సృష్టిగా చేయుట ద్వారా తన సొంత పరిశుద్ధతలో మనలను పాలిభాగస్తులనుగా చేయుట వలన ఈ రెండు మూల విషయములు నేరవేర్చబడినవి. స్వల్ప పాపమున్నను దేవుడు అట్టి వానిని అంగీకరించడు. క్రీస్తులో నూతన సృష్టిగా చేయబడినపుడే దేవుని మారని ప్రమాణమునకు తగిన వారమగుదుము మన స్థితిమరియు స్థాయి పరిశుద్ధముగా నుండవలెను. చివరి అధ్యాయములలో క్రీస్తే మన పరిశుద్ధముగా నుండవలెను. చివరి మూడు అధ్యాయములలో క్రీస్తే చేత పరిశుద్ధపరచబడుదుమని చూపించదలచుచున్నాము.

“అయితే ఆయన మూలముగా మీరు క్రీస్తుయేసునందున్నారు” (1కొరింథి 1:30) - 'ఆయన మూలముగా పరిశుద్దాత్మ శక్తి వలన, బ్రతికించు ఆయన కార్యము వలన క్రైస్తవులు సహజాతీతముగాను, సజీవముగా క్రీస్తులో కలిసియున్నారు. “మనము క్రీస్తు యేసునందు సృష్టింపబడిన వారమై ఆయన చేసిన పనియైయున్నాము” (ఎఫె 2:10). ఆయనతో ఐక్యమగుట వలన నూతన సృష్టి జరుగుచున్నది. ఇదియే మన ఆత్మీయ స్థితి. ఒక "నూతన పురుషుడు” నీతిలోను యథార్గమైన భక్తిలోను సృష్టింపబడెను” (ఎఫె 4:24). దీనిని మనము “ధరించవలెనని లేదా ప్రదర్శించవలెనని ఉపదేశించబడియున్నాము. ఇది అభివృద్దిగాని సాధన గాని ఎంత మాత్రమును కాదు, కాని ప్రతి క్రైస్తవుడు తిరిగి జన్మించగానే జరుగు వాస్తవము “నీతిలో సృష్టించడంట (మనము నీతిమంతులముగా తీర్చబడుట) యథార్గమైనభక్తి సృష్టింపబడెను”. (ఎఫెసి 4:24) దీనిని మనము “ధరించవలెనని లేదా ప్రదర్శించవలెనని ఇది అభివృద్దిగాని సాధన గాని ఎంత మాత్రమును కాదు, కాని ప్రతి క్రైస్తవుడు తిరిగి జన్మించగానే జరుగు వాస్తవము “నీతిలో సృష్టింపబడుట (మనము నీతిమంతులముగా తీర్చబడుట యథార్థమైన భక్తి (మనము పరిశుద్ధపరచబడుట) అను పదములు క్రీస్తులో “నూతన పురుషుడు” అంటే ఏమిటో “ధరించుకొనవలెనను మాటలో సూచింపబడినట్లు మనము సాధన చేయవలసిన అవసరత ఉన్నప్పటికి ఇది ప్రతి క్రైస్తవుడు ఏమైవున్నడనే వాస్తవాన్ని మరింత సూచిస్తుంది. క్రీస్తులో వారు పరిశుద్ధపరచబడుశేరవేర్చబడిన సత్యము. క్రైస్తవులు “పరిశుద్ధులు” గనుక వారు పరిశుద్ధమైన జీవితములను జీవింపవలెను.

విశ్వాసి క్రీస్తులో సంపూర్ణముగా పరిశుద్ధపరచబడన వాడై తన క్రైస్తవ జీవితమును ప్రారంభించును. మొదటి ఆదాములో మనము ఏకమగుట వలన మనస్థితి స్థాయి మరియు స్థితి పూర్తిగా మారినట్లే మనము చివరి ఆదాముతో ఐక్యమగుట వలన మన స్థితి మరియు స్థాయి పూర్తిగ మారినవి క్రీస్తుతో ఐక్యమగుట వలన విశ్వాసి దేవుని యెదుట పరిపూర్ణమైన పరిశుద్ధత స్థాయి మాత్రమే కాక స్థితిని కూడా కలిగియున్నాడు అతడు క్రీస్తులోను క్రీస్తు అతని యందును ఉన్నారు. ఆత్మ చేసిన పునర్జన్మ కార్యము వలన మనము “ప్రభువుతో కలిసి కొంటిమీ” (1కోరి6:17). తిరిగి జన్మించిన క్షణములోనే క్రైస్తవులందరు పరిశుద్ధపరచబడుదురు. దానికి కృపలో ఎదుగుట గాని, పరిశుద్ధముగా జీవించుటలో దేనినైనను సాధించుట గాని కొంచమైనను చేర్చబడదు. వారు నీతిమంతులుగా తీర్చబడినచోట వారు పరిశుద్ధపరచబడుటయు “ ఆయనలో పరిపూరణమై ఉన్నది. (కొలస్సి 2:10). క్రీస్తే వారి జీవిము. ఏదియు ఎడబాపలేని బంధముతో వారితో ఐక్యముగుట వలన ఆయన వారిన జీవమాయెను. నూతన జన్మము పొందిన క్షణమందే ప్రతి దేవుని బిడ్డయు "క్రీస్తు యేసునందు పరిశుద్ధుడు ( రోమా 1:7)” పరిశుద్ధ సహదరులలో ఒకడు (హెబ్రి 3:1). వారాలాగున ఉండుట వలననే పరిశుద్ధ జీవితమును జీవించుటకు పిలువబడిరి. దేవుని కృప, జ్ఞానము మరియు శక్తిని ఇంతకు మించిన కారణమేమున్నది?

దేవుడు ఎన్నుకొనిన ఒక వ్యక్తి నూతన జీవములోనికి తిరిగి లేవగా ఒక గొప్ప మార్పు - తనతోటి మనుషులతో అతనికి గల సంబంధములో - కలుగును. అంతకు పూర్వము అతడు కూడ భక్తిహీనులతో కలిసి ఈ లోకముననుభవించుచు వారి సహవాసములో సంతోషించెడి వాడు. అయితే తిరిగి జన్మించినపుడు అతడొక నూతన కుటుంటసభ్యుడై, అనగా దేవుని కుంటుంబములో ప్రవేశించి అతడు ఇకపై “క్రీస్తులేని వారి మధ్య” నిలువడు. “ఆయన మనలను అంధకార సంబంధమైన వఅధికారములో నుండి విడుదల చేసి, తాను ప్రేమించిన తన కుమారుని యొక్క రాజ్యనివాసులుగా చేసెను” (కొలస్సి 1:13). ఈ విధముగా ఒకడు క్రీస్తునందు పరిశు ద్దాత్మ ద్వారా బ్రదికింపబడగానే పాపములలోను, అపరాధములలోను చచ్చిన వారి నండి వేరగును. కాబట్టి ఇది " ఆత్మ చేత పరిశుద్ధపరచబడుట"లోని మరియొక కోణము ఇది పూర్వమందే సాదృశ్యారీతిగా చూపబడినది. దేవుడు అబ్రహామునకు ప్రత్యక్షపరచుకొన్నప్పుడు అతనికి “నీ దేశము నుండియు, నీ బంధువుల యొద్దనండియు, నీతండ్రి యింటి నుండియు బయలు దేరుము” (ఆది. 12:1) అని సెలవియ్యబడినది. ఇశ్రాయేలీయుల విషయములోను ఇది మరల చూడగలము జరిగెను. గొర్రెపిలల రక్తము ద్వారా సంహరదూత నుండి విడుదల పొందిన వెంటనే ఐగుపుతను విడిచి వెళ్ళమనెను.

వ్యక్తిగతముగా ఆత్మ మనలో నివసించుట ద్వారా మనము దేవునికి ప్రతిష్ట చేయబడితిమి లేదా పరిశు ద్దపరచబడితిమి. మన శరీరములు ఆయనకు ఆలయములైనవి. పరిశుద్దాత్ముడు క్రీస్తుకు కొలత లేకుండ) అనుగ్రహింపబడినట్లే తగిన కాలమందు ఆయన సభ్యులకు కూడ ఇవ్వబడను. “మీరు పరిశుద్ధుని వలన అభిషేకము పొందిన వారు” “ఆయన వలన మీరు పొందిన అభిషేకము మీలో నిలుచుచున్నది” (1యోహా 2:20, 27). దీని నుండియే మనము “క్రైస్తవుడు” అను పేరును పొందితిమి. దీని యర్థము “అభిషేకము నొందిన వారు” ఇది కీర్తనలు 133:2లో నున్న సాదృశ్యము తీయబడినది. ఒక విశ్వాసిలో పరిశుద్దాత్ముడే నివసించుట వలననే పరిశుద్ధుడగును కానానును “పరిశుద్ధ స్థలముగాను చేసినది ఆయన సన్నిదేయే, అచ్చట ఆ పరిశుద్ధుని ప్రత్యక్షత ఉండుటయే. అదే విధముగా నివసించు పరిశుద్దాత్మ అతనికి "పరిశుద్ధునిగా చేయును. ఆయన మనలో నివసించినపుడు మన హృదయములోను జీవితములోను పరిశుద్ధఫలములుండునని వేరే చెప్పనవసరం లేదు దీనిని గూర్చి రాబోవు అధ్యాయములలో చూచెదము.

పునర్జన్మ పొందిన వారిలో పరిశుద్దాత్మ నివసించునపుడు వారి శరీరములు సజీవుడైన దేవుని ఆలయములగుట అద్భుతమైన, ధన్యమైన, మహిమన్వితమైన గల సత్యము. “క్రీస్తుతో వారు ఐక్యమగుట వలన పరిశుద్దాత్ముడు వారి పైకి దిగి, వారిలో ప్రవేశించును. వారికిని క్రీస్తుకును గల ఈ ఐక్యతను తెలియజేయుటకు ఆయన పరలోకము నుండి దిగి వచ్చును. ఆ ఐక్యతనుచూపు వాడాయనే. నిత్యజీవము పొంగిపోర్లుట ఆయన మనలో నివసించును. దేవుని ఆదరణకర్తగా మనలో నుండి, మరణపర్యంతము నడిపించి, జీవమిచ్చు తన ప్రభావమును మనలో కొనసాగించుచు నిత్యము మనలో నివసించుచు, పరమందున్న దేవుని పరిపూర్ణతతో నిత్యము మనలనునింపును” (ఎస్. ఇ. పియర్స్).

మనలో పరిశుద్ధాతమ నివసించుట దేవుని క్రమములో మనము యేసు రక్తము వలన పరిశు ధపరచబడుటకు తదుపది దాని ఫలితముగా జరుగును, ఎందుకనగా శిక్షావిధి క్రిందనున్న వారిలో దేవుడు “నివాసము” చేయజాలడు. కాబట్టి పరిశుద్దాత్ముడు మన శరీరములను ఆయన ఆలయములుగా చేయుట వలన, క్రీస్తు బలిదానము ద్వారా మనకు దొరికిన పరిశుద్ధత యొక్క పరిపూర్ణతకును నిత్యత్వమునకు రుజువు నిచ్చును. క్రీస్తు మన కొరకు విలువనిచ్చి కొనిన ఆశీర్వాదములను మరల సంపాదించుటకు కాక వాటిని మనకు తెలియజేయుటకే పరిశుద్దాత్ముడు మన వద్దకు వచ్చును. " దేవుని వలన మనకు దయ చేయబడిన వాటిని తెలిసికొనుటకై మనము లౌకికాత్మను కాక దేవుని యొద్ద నుండి వచ్చు ఆత్మను పొంది యున్నాము” (1కొరి 2:12). క్రీస్తు జీవమిపుడు ఎవరిలో నున్నదో వారిని ఆ జీవము కొనసాగింపజేయుటకు ఆయన వచ్చును.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

16. దానిని భద్రపరచువాడు

(ముగింపు)

“ఆత్మ వలన పరిశుదదపరచుట” ( 2 థెస్స 2:13) అను నది అనేక కోణములు అణిగి ఉన్న మాట. ఇందు కనీసము నాల్గు కొణములున్నవి. మొదటిగా పాపి క్రీస్తు యేసు నందు సృషింపబడి (ఎపె2:10) ఆయనతో ఏకమై ఆయన పరిశుద్ధతలో పాలు పొందు మానవాతీతమైన ఆత్మ కార్యము నిది సూచించును. రెండవది భక్తిహీనులతో ఇతనికి గల సంబంధములో ఇది కల్గించు గొప్ప మార్పు ను సూచించున్నది. నూతన జీవితమునకు బ్రదికింపబడగానే ఇతడు పాపములో చచ్చిన వారితో వేరై సాతాను, పాపము లోకముతో వారి కున్న స్థితిలోను స్థాయిలోను వారితో కలిసి యుండడు. మూడవది, బ్రదికింపబడిన వ్యక్తిలో ఆత్మ తానే నివసించుచ వ్యక్తిగతముగా అతనిని పరిశుద్ధునిగా చేయును. నాల్గవది, అది హృదయమును దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగున్యముగా చేఅయుటను గూర్చి ప్రస్తావించును. ఈ చివరి అంశమును పరిశీలించక ముందు, మూడవ దాని గూర్చి మరికొన్ని విషయములను తెలియజేసెదము.

పతనమైన పాపిలో నివసించుటకు దేవుడును మహిమాన్వితుడును వ్యక్తి వచ్చుట అద్భుతమును గొప్ప మర్మమునైయున్నది. అంతటి పరిశుద్ధుడైన వాడు ఇంత అపవిత్రునిలో నివసించుట ఎట్లు సాధ్యము? చాలమంది యిది అసాధ్యమని చెప్పారు. లేఖనములు దీని గూర్చి ఇంత స్పష్టముగా ప్రకటించనిచో మనము కూడ అదే తీర్మాణమునకు వచ్చియుండెడి వారము. అయితే దేవుని మార్గములు మన మార్గములకు భిన్నములు. ఆయన ప్రేమ కృప సాధించిన కార్యములు మన ఊహల కందనివి. ఇది క్రీస్తు అద్భుత జన్మములోను, మరింత అద్భుతమైన మరణములోను స్పష్టముగా గుర్తింపగలము, అయిఏ విశ్వాసులలో నివసించుటకు ఆత్మ దిగివచ్చుట అంత ఖచ్చితముగా గ్రహింపలేకున్నాము.

త్రిత్వములోని రెండవ వ్యక్తి ఈ లోకమునకు వచ్చుట, త్రిత్వములోని మూడవ వ్యక్తి రాకడకు చాల పోలికలున్నవి. మొదటి దానిలో గల అద్భుతమును మర్మమున రెండవ దాని కొరకు మనలను సిద్ధపరచవలెను. అది చారిత్రిక సత్యము కానిచో తండ్రి తన కుమారుడు అంత దీనస్థితికి అనుమతించెననుట మనలో ఎవరు ఊహింపగలరు? మహిమాస్వరూపియగు ప్రభువు పశువులపాకలో ఎటులస్థ& పరుండగలడు కాని దీని చూచి మనము మన నీచ హృదయములలో పరిశుద్దాత్ముని ప్రవేశము పట్ల అంత ఆశ్చర్యపడుట ఎందులకు? ఇట్టి దీన స్థితికి దిగజారుట ద్వారా కొంత కాలము తన కుమారని మహిమ కనుమరుగవుటకు తండ్రి అనుమతించినట్లే ఆత్మ యొక్క మహిమ కొంత కాలము మరుగైనట్లు ఆయన శరీరములో నివసించునట్టి దీనస్థితిని కూడా ఆ తండ్రి అంగీకరించెను.

క్రీస్తు చేసిన కార్యము పై ఆధారపడి ఆత్మ మనలోనికి వచ్చును. “మనమీలోకములో పొందునదంతయు క్రీస్తులో మన కీయబడిన పరిపూర్ణత యొక్క ఫలితము. సమాధానకర్తయగు ఆత్మగా ఆయన వచ్చి మనలో నివసించినచో అది క్రీస్తు తన రక్తము ద్వారా సంపాదించి యిచ్చిన సమాధానమునకు ఫలితమే ఆత్మ మహిమాన్వీనునిగా మనలోనికి వచ్చినగో అది క్రీస్తు ఆ మహిమలో ప్రవేశించి మనకు సంపాదించిన మహిమయే. ఆత్మ కుమారునిత్వము కలిగించు ఆత్మగా వచ్చినచో యేసు మనకొరకు తండ్రి రొమ్మును చేరి తిరిగి అదే ప్రేమలోనికి మనలను చేర్చుటకు ఫలితమే. ఆత్మ మన వద్దకు జీవమునిచ్చు ఆత్మగా వచ్చినగో దేవునితో క్రీస్తునందు మనకొరకు ఆ జీవము దాచబడియుండుట వలననే పరిశుద్దాత్మ మనలో నివసించుట ఈ విధముగా క్రీస్తు పునరుద్దానము మంరిఅయఱు ఆరోహణము వలన దేవునితో మనకు కలిగిన నిరంతర బాంధవ్యమునకు ఫలితము గనుక ఆయన సానిధ్యము నిత్యం మనలో నిలుచును కాబట్టి మర్మమైన తన శరీరములోనకు ప్రతినిధిగాను, శిరస్సుగా క్రీస్తు విమోచన యందు వారిలో కలిగియున్న బాంధవ్యము ఎంత పరిపూర్వమైనదో, నిత్యమైనదో ఆయన ఆత్మయొక్క సానిధ్యము మనలో ఉండుట వలనను మనలో నూతన పురుషుడు సృష్టితంపబడు వలనను, కలుగుపరిశుద్ధతకూ అంతే పరిపూర్ణమైనది, నిత్యమైనది.

అయినను ధన్యకరమైన ఆత్మ తాను మొదట చూచిన భయంకర స్థితిలో మన హృదయములను విడిచిపెట్టడని స్పష్టపరస్తున్నారు. ఇది మనలను నాల్గవ అంశమునకు కొనివచ్చినది. తీతు 3:5లో “తన కనికరము చొప్పుననే పునర్జన్మ సంబంధమైన స్నానము ద్వారాను, పరిశుద్ధాత్మ మనకు నూతన స్వభావము కలుగజేయుట ద్వారాను మనలను రక్షించెను” అని మనము చదువుతాము “స్నానము” అను పదము లో గల ఆ అర్థమునంతయు చెప్పలేక పోయినను దేవుడు మన హృదయ సింహాసనముపై ఆసీనుడగునట్లు మన హీదయములో గల విగ్రహములన్నిటిని పార వేయును అర్థము తప్పక అందున్నదని ఖచ్చితముగా చెప్పగలము. ఈ పునర్జన్మ సంబంధమైన స్నానము” వలన హృదయము గల మాలిన్యము ఎంతగా తోలగించబడుతుందంటే అది పాపమును ప్రేమింపక దాని నసహ్యించుకొని, దేవుని ధర్మశాస్త్రము నసహ్యించుకొనక దానియందు ఆనందించి, ఇహసంబంధమై వాటిని ప్రేమింపక పైనున్న వాటిని ప్రేమిస్తుంది. ఈ ప్రత్యేకాంశమునే యథార్థమైన మనస్సాక్షి అభ్యాసము చేయునను సత్యమును మనమెరుగుదుము. అయినను ఈ జీవితములోనే మన కష్టములన్నియు తీరి హృదయము చేయు అభ్యాసము అంతమొందుట దేవుని ఉద్దేశ్యము కాదు.

క్రైస్తవుని శరీరము మార్పు లేక యుండుట నిజమైనప్పటికి కొన్ని సమయములలో అది చేయు పనులవలన పునర్జన్మకుగల నిదర్శనము మరుగున పడినన్నది వాస్తవమైనప్పటికి నూతన జన్మ మనలో గొప్ప మార్పును తెచ్చిందనది నిజము. దాని ప్రభావము నిలిచియుండును. లోపట అననంతమైన దుష్టత్వమింకను నిలిచియుండుట సత్యమే అయినను, కొన్నిసార్లు పాపము పెల్లుబికినందున దాని అధికారము నుండి మనము విడుదల పొందుమని చెప్పుకొనుట అపహాస్యముగా కనిపించినను మనలో అద్భుతమైన కృప కార్యము జరిగించబడిందను సత్యము మాత్రము మారదు. తనలో నున్న మాలిన్యమును క్రైస్తవుడు ఎరిగియున్నప్పటికీ అతడు “పునర్జన్మ సంబంధమైన స్నానమును” అనుభవించును నూతన జన్మ పొందక పూర్వము క్రీస్తునుచూచి ఆపేక్షించుదగినట్లుగా సౌందర్యమేదియు ఆయనలో చూడలేదు. అయితే యిప్పుడు ఆయన “వేయి మందిలో అతి సుందరుని” వలె కన్పించుచున్నాడు. ఇంతకు పూర్వము అతడు తన వంటి వారినే ప్రేమించెను; అయితే ఇప్పుడు "సహోదరులను ప్రేమించును” (1యోహ 3:14). అంతేకాక అతడు అపవిత్రమైన పొపపాట్ల నుండియు అబద్దబోధలనుండియు కడగబడి శుద్ధిచేయబడెను. చివరిగా, అతని కొరికల ఉటలన్నియు దేవుని వైపేకే పారుచున్నవి.

అయితే "పునర్జన్మ సంబంధమైన స్నానము” ప్రతికూల పక్షము మాత్రమే. అనుకూల పక్షము “పరిశు ధాత్ముడు మనకు నూతన స్వభావము కలగజేయుట ఈ నూతన పరచుట” పరిశుద్ధులు మహిమపరచబడున్నరు సంబంవించు దాని కన్న చాల తక్కువ స్థాయిలో జరిగినను అది విప్లవాత్మకమైన అనుభవము ఆత్మలో గొప్ప మార్పు, పునరుద్ధరణ జరుగును. మనశక్తి, సామర్ధ్యాములన్నిటిపై మేలైన ప్రభావము కనుపరచును. “పరిశు ధాత్ముని నూతనపరచుట”లో రూపాంతరము పొందించు గొప్ప శక్తి యున్నది. దీని వలన మనసు దేవునికి లోబడే వైఖరి హృదయములోను, మనస్సులోను కలుగుతుంది. దేవుని చిత్తమే బహు “ఉత్తమమును, అనుకూలమును, సంపూర్ణమును” (రోమా 12:1) అని గ్రహించి దాని పోలికలోనికి వచ్చుటకు ఆ హృదయాన్ని మిగుల ఆపేక్షించి, యథార్ధముగా ప్రయత్నించును.

పరిశుద్ధపరచు క్రియలో పరిశుద్దాత్మ చేయు పనులు ఎట్టిదో మరింత వివరించుటకు ముందు మన హృదయము చేపట్టి ఆధారపడవలసిన విషయములు గడిచిన చివరి ఆధ్యాయములలో మము ధ్యానించిన విషయములేనని సూచించుచున్నాము. తండ్రి నిర్ణయములను అనుసరించి విశ్వాసి ఇది వరకే సంపూర్ణముగా పరిశుద్ధపరచబడెను. పరలోకమందు దేవుని సన్నిధిలో నిలుచుటకు అతనిని అర్హునిగా చేయనవసరమైనదంతపు క్రీస్తు చేసి, ముగించి అతని ఖాతాలో జమకట్టెను ఆత్మ చేత బ్రదికింపబడిన క్షణమందే అతడు క్రీస్తులో సృష్టింపబడెను, కావున “క్రీస్తులో పరిశుద్ధపరచబడెను” అందును బట్టి అతనిలో స్థితి మరియు స్థాయి రెండును దేవుని దృష్టిలో పరిశుద్ధములు” (అంతేకాక పరిశుద్దాత్మ అతనిలో వసించుట, అతని శరీరము దేవుని ఆలయమగుట). దేవుని సన్నిధిలో నుండుటచే కానాను “పరిశుద్ధదేశమును” యెరూషలేము “పరిశుద్ధ పట్టణమును” అయినట్లే పరిశుద్ధాత్మ అతనిని పరిశుద్ధినిగా చేసినది. ఈ అంశమును క్రైస్తవుడు స్పష్టముగా అర్థము చేసుకొనుట చాల అవసరము. పరిశుద్ధకార్యములు చేయుట వలన మనము పరిశుద్ధులము కాజాలము.

ఇది అబద్ద మతములన్నియు చేయ పొరపాటు ఇదే. జల ప్రవాహాము పరిశుద్ధమగుటకు ముందు ఊట పరిశు ద్దములో ఉండవలసినట్లు, పండ్లు ఆరోచ్యముగానుండుటకు ముందు ఊట పరిశుద్ధములో ఉండవలసినట్లు పండ్లు ఆనారోగ్యముగా నుండుటకు ముందు చెట్టు మందచిది కావలసినట్లే పరిశుద్ధమైన పనులు చేయుటకు ముందు మనము మొదట పరిశుద్ధులము కావలెను. లేఖనములు బయలుపరిచే క్రమమును గమనించండి. ........... లోభత్వమేగాని, వీటి పేరైనను ఎత్తకూడదు, ఇదే పరిశుద్ధులకు తగినది. (ఎఫె 5:3). “ఎప్పుడైతే ప్రభువునందు వెలుగైయున్నారు....... వెలుగు సంబంధుల వలె నడచుకొనుడి” (ఎఫె 5:8, 10). "పరిశు ద్దుతకు తగిన ప్రవర్తన కలవారై ” (తీతు 2:3). దేవుడు తన సేవకొరకు మన చేతులనుపయోగించుమని చెప్పక ముందు మన హృదయములను నెమ్మదిపరచును. మనము ప్రేమ కలిగియుండునట్లు ఆయన జీవమిచ్చును పరిశుద్ధ ప్రవర్తన కలిగివుండునట్లు ఆయన మనలో పరిశుద్ధ స్వభావమును పుట్టించును రక్త ప్రోక్షణ వలన అతి పరిశుద్ధమైన స్థలములో దేవుడు మనలను నిష్యళంకులుగా నిలువబెట్టును. అప్పుడు నిర్మలమైన మనస్సా. ఆయనను మనము సంతోష పెట్టి, మహిమ పరచుటకు ప్రయత్నింతుము. ఇప్పుడు ఇట్టి పరిశుద్ధస్వభావమును మనలో కలుగ చేయుటను గూర్చి ఆలోచించుదాము.

ఈ పరిశుద్ధస్వభావమును మనలో కలించుటకు గూర్చి మనమిపుడు ఆలోచించవలెను. అది నియమములోను క్రియలోను పరిశుద్ధమైనది, అది మానవాతీమైనది అతడు స్వయంగా సాధించలేనిది అది స్వాభావసిద్ధమగుఆ గుర్తెరగ బడు వాటిని చేయుటపై ఆదారపడుదు అది నైతిక గుణములని అని పిలువబడునది కాదు. అట్టి నీఇని దేవుడను ఎరుగిన తత్త్వవేత్తలు కూడా అధికముగా అనుసరించిరి కాని పరిశుద్ధతను లేశామాత్రమును పొందజాలక పోయిరి. దానికి బిన్నముగా వారు శరీరాశలతోను, అసూయ, గర్వము, ప్రతికారము మొదలైన వాటితో నిండియుండిరి. దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు పైపైన అనుగుణముగా నడుచుటయందును అది కనిపించదు. జీవితము, జీవన విధానములను పైపైన సంస్కరించుట వలనను దానిని పొందజాలము ఇది పరిసయ్యులలో మిక్కిలిగా కనపడెను. తమ దృష్టికి వారే నీతిమంతులమని, ఇతరులకన్న పరిశుద్దులమని తలంచి వారిని నీచముగా చూచిరి. అయితే వారి హృదయములే సమస్త కల్మషముతో నిండియుండెను.

“ఇది అదుపులో నుంచు కృపయు కాదు. తల్లిదండ్రుల యొక్కయు గురువుల యొక్కయు ఆజ్ఞలవలన లేదా న్యాయాధిపతుల చట్టము వలన, దేవుని వాక్యము ఉపదేశము వలన, భయంకరపాపములు చేయకుండ మనుష్యులు అదుపులో నుంచబడవచ్చును. దేవుని దయ వలన వారు లోకమాలిన్యము నుండి భద్రపడవచ్చును అంతమాత్రమే పరిశుద్ధపరచబడ్డారని కాదు. వరములు, అవి సాధారణమైనను, అసాధరణమైనను అవి పరిశు ధపరచబడుటకు నిదర్శనములు కావు యూదా ఇస్కరియోతుకు ఈ రెండును కలవు బోధించగలిగే సాధారణ వరము, అసాధారణ వరములు ఈ రెండును అతనికి వుండినప్పటికి అతడు పరిశుద్దుడు కాడు. వరములు కపరిశుద్ధపరచబడు నిదర్శనములు కావు. ఒకడు వరములన్నియు జ్ఞానమంతయు కలిగి యుండవచ్చును. మూనవ భాషలతోను దేవదూతల భాషలతోను మాట్లాడవచ్చును కాని కృప పొంది యుండకపోవచ్చును వెండి నాలుక వున్నవానికి సహితం అపవిత్ర హృదయం వుండవచ్చును. పరిశుద్ధత ఆదాము కోల్పోయిన రూపమును తిరిగి పొందుట కాని, పాపమువలన మానవుడు కోల్పోయిన రూపమును సరిదిద్దుట కాని ప్రాచీన ప్రకృతి సూత్రములను సవరించుట కాని కాదు” (జా గిల్).

పరిశుద్దాత్ముడిచ్చు పరిశుద్ధమైన స్వభావము ఎలాంటిది కాదో చూచిన తరువాత ఆపరిశుద్ధత ఎలాంటిదో నిర్వచించుటకు ప్రయత్నించెదము. అది పూర్తిగా నుఊతనమైనది: అది ఒక నూతన సృష్టి, ఒక నూతన హృదయము, ఒక నూతన జీవము, ఒక నూతన పురుషుడు. మనలను వేరొక స్వరూపమునకు, అనగా దైవకుమారుడైన ఆదాము, రూపమును పోలిన వారముగా చేయడం. ఇది పేడ కుప్పలో గులాబి మొక్కను నాటినట్లు అపవిత్రత మధ్య ఒక పరిశుద్ధ నియమమును నాటుట ఇది మనలో పునర్జన్మ జరిగినపుడు ప్రారంభింపబడిన ఆ “సత్కియ ముందుకు కొనసాగింపబడుట (ఫిలి. 1:6) అది చాల పేర్లతో పిలువబడుచున్నది. ఉదాహరణకు “ఆంతర్యపురుషుడు” (2కొరి 4:16 "హృదయపు అంతరంగ స్వభావము” (1 పేతురు 3:4), దీని నిట్లు పిలుచుటకు అది లోపల నివసించునది అగుటయే కాక ఇతరులు దానిని చూడలేక పోవుటయే కారణమ. దీనికి “బీజము” అను పేరు కలదు (1యోహా 3:9), “ఆత్మ” అనుపేరు కూడా కలదు. దీనికి కారణము. ఈ కార్యము దేవుని ఆత్మ వలన జరుగును. అది “మంచి ధననిధికి” (మత్తయి 12:35) “సిద్దెలలోని నూనె"కు (మత్తయి 25:4) పోల్చబడినది. ఈ నూనెకృపను సాదృశ్యపరచున్నది ఎందుకంటే అది వివేచనను జ్ఞానమును ఇచ్చును. అది హృదయము నుండి కఠిన స్వభావమును తోలిగించి, చిత్తము నుండి మొండితనమును తీసతివేసి మృదువుగా చేయును.

పరిశుద్ధపరచబడుట అను అంశములోని ఈ కొణమందు మనము దానికి గల మూడవ అర్ధమును చూచెదము. ధన్యకరమైన ఈ ఆత్మ పునర్జన్మ లేని గుంపు నుండి వేరు పరచి మన హీదయములలోని పాప మాలిన్యము నుండి శుద్ధి చేయుటయే కాక ఇప్పుడాయన తాను నివసించు ఆలయమును ఆయనకు తగినట్లుగా అలంకరించును. మనలను “దేవ స్వభావము నందు పాలివారుగా” చేయుట ద్వారా (2 పేతురు 1:4) ఆయన ఈ కార్యమును జరిగించును. ఇది అనూకూలమైనది ఒక పరిశుద్ధ సూత్రమును తెలియజెప్పునది. దీని ద్వారా మనము “దేవుని పోలికలోనే నూతన పరచబడుదుము”. లేవియులు పరిశుద్ధస్థలములో సేచేయునపుడు వారు తమ్మును తాము కడుగుకొనుటయే కాక యాజక వస్త్రములను అభరణములను ధరించుకొనవలెను రమ్యమైనవి అవి అందమైనవి. అదే విధముగా విశ్వాసులు, “పరిశుద్దయాజకులు” (1 పేతు. 2:5), ఎందుకనగా వారు పాప మాలిన్యము నుండి కడుగబడుటయేకాక “మహిమ గలవారు” (కీర్త 45:13) వారు దేవుడిచ్చిన నీతి వస్రతములవ ధరించుటయే కాక (యెష 61:10) అలంకరించు ఆత్మ యొక్క కృప వారిలో నాటబడుచున్నది.

ఇట్టి పరిశుద్ధ స్వభావము ఇయ్యబడుట చేతనే విశ్వాసి పాప అధికారము నుండి విడివడి నీతియను స్వతంత్రం లోనికి అడుగిడను. మరణపర్యంతము అతనిలో పాపమను వ్యాధి నిలిచియుండినప్పటికి నీతి మంతులుగా తీర్చబడునప్పుడు విశ్వాసులు చట్టపరమైన పరిశుద్ధతను పొంది వారు దేవుని యెదుట సంపూడుగా నిలుచు స్థితిని పొందుదురు. ఇది వారు దేవునితో నిబంధన సంబంధమును కలిగి యుండి వారాయన ప్రతిష్టిత జనమును స్వకీయధనమును ఆయన స్వాస్థమును 'భాగమును' అనుటకు నిదర్శనము. అంతే కాక ఆత్మ వారిలో చేయు కృప కార్య చేతవారు పరిశుద్ధపరచబడిరి. వారు సంపూర్ణముగా నూతలపరచబడి పాప విషము వారి శరీరమంతయు ఇలా వ్యాపించియుండినదో అదే విధముగా ఇప్పుడు కృప వారిని ఆవరిస్తుంది. అది బోస్టన్‌గారు చెప్పినట్లు “పరిశుద్ధత ఒక్క కృప కాదు. అది ఆత్మ యొక్క కృపలన్నియు కలసిన సమ్మేళనము అది ఆయన కృప గణము అది కృపలకు బీజము, మూలము” క్రైస్తవుని వ్యక్తిత్వమంతయు ఆత్మ చేత నూతలపరచబడినను, అతని ఇంద్రియములన్నియు పునరుద్ధరింపబడినను, అతని ప్రాచీన స్వభావము పై కృప కార్యమేదియు జరగలేదు. కాబట్టి దాని కీడు అతని నుండి తోలిగి పోదు "శరీరము” లోనున్న పాపనియమము తుడిచి వేయబడుదు, పరిశుద్ధపరచబడుదు, మంచిది కాజాలదు. మన “ప్రాచీన పురుషుడు” (ఇది ఆత్మ దాని పనులకు భిన్నమైనది). "మోసకరమైన దురాశల వలన మలినమై” మన ఇహలోక యాత్ర అంతమగు వరకు అట్లే నిలిచియుండి, ఆత్మకు పరిశుద్ధతనియమునకు లేదా నూతన పురుషునికి” విరోధిగా పోరాడుచుండును. ఎలాగైతే జీవము (గర్భములో) శరీరముతో ఏకము కాగానే పాప యుక్తమైనదొ అదే విధముగా శరీరము నుండి విడుదల అయిన తరువాతనే అది పాపరహితమగును. ఒక భక్తుడు సెలవిచ్చినట్లు “పాపము ఈ లోకములోనికి మరణమును తెచ్చినది. దేవుడు తన పరిశుద్మఐన రోషముతో ఆ మరణమునే తన పరిశుద్ధులలో పాపమును అంతము చేయుటకు ఉపయోగించెను.

ఇక్కడోక కష్టతరమైన తికమక పెట్టి అంశములో వ్యవహరిస్తున్నామని పాఠకులు గ్రహింపగలరు. మన అంతరంగ పరిశుద్ధతలో కష్టములన్నియు తీరినట్లు ఎవరును స్పష్టముగా వివరముగా వర్ణింపజాలరు. అతడు చేయగలిగినదొక్కటే, అది యేది కాదో పిదప దాని నిజస్వభావమేదో తెలిసికోనుటకు ఎటుపొవలెనో తెలుపుట విశ్వాసి లో పరిశుద్దాత్మ అనుగ్రహించే పరిశుద్ధతా నియమములో ఆత్మ సంబంధమైన వెలుగు ఉన్నది. దీని ద్వారా పతనము వలన చీకటిలో కూరుకుపోయిన హృదయము విడిపింపబడును. మన జ్ఞాననేత్రములు తెరువబడి ఆత్మ సంబంధమైన విషయములను చూచి వాటి యొక్క ఔనత్యమమును గ్రహింపగలుగుదుము, ఎందుకంటే ఆత్మచేత పరిశుద్ధపరచబడుటకు పూర్వము వాటి యధార్ధతను అందమును చూడలేని గ్రుడ్డివారముగా నంటిమి. యోహాను. 1: 5, అపొ 26:18, 2కొరి 4:6, ఎఫె 5:8, కొలస్సి 1:18, 1 పేతు 2:9) (వీటిని చదువుము) మొదలగు వాక్యములు ఈ సత్యమును స్పష్టపరుచుచున్నవి.

అంతేకాక పరిశుద్ధాత్మ విశ్వాసికి ఇచ్చు పరిశుద్ధతలో ఆత్మ సంబంధమైన జీవమున్నది. దీనిని పొందక ముందు ఒక వ్యక్తి ఆత్మ సంబంధమైన మరణస్థితిలో నుండెను, అనగా దేవుని నుండి వేరై దేవుని వెదకుటకు అశుడైయుండెను పరిశుద్దాత్మ మనలను నూతన పరచినపుడు మనము ఆత్మీయజీవమునకు ప్రాణధారమైన నియమమును పొందుదుము. యోహాను 5:24, 10:11,28 రోమా 8:2, ఎఫె 2:1 పోల్చి చూడుము. ఈ నూతన జీవమే దేవునికి లోబడి ఆయనతో సహవాసము చేయగలుగు శక్తిని మనకిచ్చున్నది. ఆ పరిశుద్ధత నియమములో ఆత్మ సంబంధమైన ప్రేమ యున్నదని మరియొక సారి నొక్కి చెబుతున్నాము ప్రకృతి సంబంధియైన వాడు దేవునికి విరోధియైనున్నాడు, అయితే పునర్జన్మలో దేవునితో సంతోషించి ఆయనను హత్తుకొనెను స్వభావం ఆయనలో నాటబడుతుంది. ద్వితి 30:6, రోమా 5:5, గలతీ 5:24 పోల్చి చూడుము. ఈ పరిశుద్ధత “వెలుగు” వలె జ్ఞానము నిచ్చును. “జీవము” వలె ఇది చిత్తముపై ప్రభావము చూపి దాని కదిలించును. “ప్రేమ” వలె మన కోరికలకు దారి చూపి వాటిని రూపొందించును. ఈ విధముగా వెలుగు, జీవము ప్రేమయైయున్న నాయన స్వభావములో అతడు పాలిభాగము పొందును. “మా దేవుడైన యెహోవా ప్రసన్నత మా మీద నుండును గాక” ! (కీర్త. 90:17). అనగా “ఈ పరిశుద్ధతా సూత్రము (వెలుగు, జీవము, ప్రేమగా) మాలో నుండి మా నుండి మా ద్వారా పైకి కనబడును గాక” అని అర్థము.

ఇప్పుడు అన్నిటికంటే ముఖ్యమగు అంశమును పరిశీలింతము. ఆత్మ మనలను పరిశుద్ధపరచిన ఈ పరిశుద్ధత నియమము యొక్క స్వభావమును పరీక్షింతము. పరిశోధనాత్మకమైన దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు మన హృదయములు లోబడుటయే ఆచరాణాత్మమైన పరిశుద్ధత. ఈ సత్యము దానిని స్థిరపరచుటకు ఎట్టి వాదమును చేయనవసరతలేనంత స్పష్టముగా నున్నది. ఆజ్ఞాతిక్రమమే పాపము” (1యోహ 3:4) కాబట్టి ధర్మశాస్త్రమును జరిగించుటయే పరిశుద్ధత. ప్రకృతి సంబంధియైన మనుష్యుడు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడడు, నిజముగా అతడు లోబడజాలడు ( రోమా 8:7) ఎందువలన? ఎందుకనగా విధేయత బయలు వెడలు పరిశుద్దత నియమము అతనిలో లేదు కనుక, ధర్మశాస్త్రము ముఖ్యముగా కొరునది ప్రేమ. దేవుని పట్ల ప్రేమ, పొరుగువాని పట్ల ప్రేమ అయితే పునర్జన్మలేని వారిని గూర్చి యిట్లు వ్రాయబడినది. “దేవుని ప్రేమ మీలో లేదు” (యోహా5:42). కాబట్టి ఆయన ఎన్నిక చేసిన వారికి దేవుడిచ్చిన వాగ్దానమేమనగా, “నీవు బ్రతుకుటకై నీ పూర్న హృదయముతోను నీ పూర్ణాత్మతోను నీ దేవుడైన యెహోవాను ప్రేమించునట్లు నీ దేవుడైన యెహోవా తనకు లోబడుటకు నీ హృదయమునకును నీ సంతతి వారి హృదయమునకు సున్నతి చేయును” (ద్వితి 30:6) - ఎందుకనగా ప్రేమ కలిగియుండుట ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుటయే. (రమా 13:10).

నిబంధన యొక్క గొప్ప వాగ్దానమిదియే "వారి మనస్సులో నా ధర్మవిధులను ఉంచెదను. వారి మృదయముల మీద వాటిని వ్రాయుదును” (హెబ్రి 8:10), మరియు, “నా యాత్మను మీయందుంచి, నా కట్టడలననుసరించు వారిగాను నా విధులను గైకోనువారిగాను మిమ్మును చేసెదను” (యెహె 36:27). మేము దీని మనుపటి అధ్యాయములో చెప్పినట్లు క్రీస్తు తన ప్రజల యొద్దకు వచ్చినప్పుడు వారిని పరిశుద్ధతలేని వారిగాను, దాని యందు కోరికలేని వారిగాను కనుగొనును. అయితే ఆయన వారినట్టి భయంకరస్థితిలో విడిచిపెట్టడు. ఆయన పరిశుద్దాత్మను పంపి దేవుని కొరకు నిజమైన ప్రేమను, వారిలో నాచి, దేవుని మార్గమునందు ఆనందించు నియమమును కాదా స్వభావమును వారిలో పుట్టించును. “శరీరస్వభావముకలవారు దేవుని సంతోషపరచలేరు' (రోమారి:8). ఎందుకంటే ఆయనను సంతోషపరచగల ఏ పనియైనను సరియైన స్వభావము (ఆయన పట్ల ప్రేమ) నుండి కలుగవలెను. అది సరియైన నియమము (ఆయన ధర్మశాస్త్రము లేదా చిత్తము)తో చేయబడవలెన (ఆయన మహిమ) అది సరియైన లక్ష్యమును (ఆయన మహిమ తెచ్చుట) కలిగివుండవలెను ఇవన్నియు ఆత్మ పరిశుద్ధపరచబడుట వలననే సాధ్యమగును. హృదయమును జీవితమును దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు తగియుండుటయే ఆచరణాత్మకమైన పరిశుద్ధత. “ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధమైనది, నీతిగలది, ఉత్తమమైనది” (రోమా 7:12), కాబట్టి అంతరంగమునను,బాహ్యముగాను మనము దానికి లోబడాలని ధర్మశాస్త్రము కొరుతుది ఈ అవసరత దేవుడు ఉదారముగా తన బిడ్డలకు అనుగ్రహించెను ఏర్పాటు వలన తీర్చబడినది. ఇక్కడ కూడా త్రిత్వము మధ్యగల స్పష్టమైన, ధన్యకరమైన సహాకారమును చూడగలము. రాజుగా, న్యాయాధిపతిగా తండ్రి ధర్మశాస్త్రమునిచ్చెను. మన పూటకాపుగా కుమారుడు దానిని నెరవేర్చెను. ధర్మశాస్త్రము ననుసరించి దాని పోలియుండునట్లు ఆత్మ మనలో కార్యము చేయుచున్నాడు. మొదట దాని ప్రేమించు గుణమును మనకిచ్చుట ద్వారా రెండవది దాని ఆజ్ఞాలు ఎంత విస్తృతమైన జ్ఞానము మనకు బోధించుట ద్వారా; మూడవది దానికి మనము విధేయులమై వుండు చేయుట ద్వారా, సంపూర్నమైన క్రీస్తు విధేయత ఆయన ప్రజలకు ఆపాదించుట మాత్రమే కాక ధర్మశాస్త్రమునందు ఆనందించు స్వభావము కూడా వారికి అనుగ్రహించబడినది. అయితే లోనున్న పాపము వ్యతిరేకించుట వలన ఈ జీవితములో ధర్మశాస్త్రమునకు సంపూర్ణముగా లోబడుట సాధ్యంకాదు. అయినను క్రీస్తు కొరకు దేవుడు వారి యథార్థమైన అసంపూర్ణమైన విధేయతను అంగీకరించును.

మనము పరిశుద్దాత్మకును, పునజన్మయందు ఆయన మనకనుగ్రహించు పరిశుద్ధస్వభావమునకును మధ్య గల భేధమును గుర్తెరగవలెను. ఈ స్వభావము పునర్జన్మ సమయమున ఆయన మనలో ఉత్పన్నం చేయబడిన స్వభావమును, దానిని ఉత్పన్నము చేసిన వాడును ఒక్కడే అన తలంచి కలవరమునకు గురికాకుండా మనము జాగ్రత వహించాలి. సృష్టికర్తను ఆయన మనలో సృష్టించు స్వభావపమును కలగాపులగము చేయరాదు. కేవునిలో నివసించుట ద్వారా ఆయన మనలో ప్రారంభించిన మంచికార్యము నిలుచునట్లును దానిని అభివృద్ధిపరచి కొనసాగించి అది సంపూర్ణముగునట్లు చేయును. ఆయన మన ఆత్మన తన అధీనములోనికి తెచ్చుకొని దాని బలపరచి, శక్తిసామర్థ్యములు తన నియంత్రణలో వుంచుకొనును. ఆయన మనలో ఉత్పన్నం చేసిన పరిశు దస్వభావమే మననుండ పరిశుద్ధఫలములు, పరిశుద్ధమైన కోరికలు, క్రియలు కలుగునట్లు చేయును. అయినను ఈ నూతన స్వభావమునకు స్వశక్తి లేదు. దాని నిచ్చిన వాడు ప్రతిదినము దానిని నూతనపరచి, బలపరచి, నియంత్రించి నడిపించినప్పుడే “పరిశుద్ధతకు తగినట్లు” మనము నడువగలము. మనలను పరిశుద్ధపరచు ప్రక్రియ ప్రాచీన పురుషుని చంపి నూతన పురుషుని జీవింప చేయుట ద్వారా జరుగును.

పరిశుద్ధాత్మచేత పరిశుద్ధపరుచుబడు యొక్క ఫలములు మనము దుష్టత్వము నుండి లోకము నుండి వైదొలుగుటలో కనిపించును. అయితే మనలో నున్న శరీరవలన అనేకసార్లు మన నడత సంపూర్ణముగా నుండదు. చాలసార్లు ఇంద్రియ నేత్రములకు, ఆత్మపూర్ణులైన వారికి మరియు నీతిగా గౌరవముగా బ్రదుకు లోకస్థులకు పెద్ద భేదము కనిపించదు వారిని చూచి మనము అనేకసార్లు మనము సిగ్గు నొందుతాము కూడా “నమే మగుదుమో ఇంకను ప్రత్యక్షము కాలేదు”. “లోకము మనలనెరుగదు” అయితే తరుచు పశ్చాత్తపమునకు పురికొల్పబడి, క్రైస్తవుడు కార్చు కన్నీటితో పాప వాంచ నుండి అతని హృదయము శుద్ధియగును. శుద్ధి చేయు క్రీస్తు రక్తము నందలి విశ్వాసముతో చేయు ప్రతి కార్యమును ఆచరణాత్మకమైన పరిశుద్ధతను అభివృద్ధిపంచును. నయమాను తన కుష్టురోగమును పూర్తిగా శుద్ధిచేసికొనుటకు ఏడు మారులు యోర్దాను నదిలో మునగవలసి వచ్చినట్లు తనలో నున్న పాప పంకిలమును గుర్తెరిగిన క్రైస్తవుడు కూడా “పాపము అపవిత్రకును శుద్ధిచేయుటకు తీయ్యబడిన ఊటలో (జెకర్యా 13:1) మరల మరల మనగవలెను. దేవునికి స్తోత్రము. “ఒక దినము క్రీస్తు తన సంఘమును ముడతగాని మచ్చగానిలేని మమిమగలదిగా నిలువబెట్టుకొనును” (ఎఫె 5:27).

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

17. దాని నియమము

సంఘమును పరిశుద్ధపరచబడుటలో తండ్రి, కుమార, పరిశుద్దాత్ములు చేసిన ప్రత్యేక కార్యములనుపరిశీలించిన తరువాత మనము నిజమై పరిశుద్ధతను ఏ నియమప్రకారము నిర్ధారింతుమో, ఏ ప్రమాణము ననుసరించి అది యిట్లుండవలెనని కొలత వేతుమో జాగ్రత్తగా కనుగొనవలెను. ఇదియు మిక్కిలి ప్రాముఖ్యమైనదే, ఎందుకనగా మరము పరిశుద్ధత యొక్క ప్రమాణమును సరిగా గ్రహించనిచో దాని పట్ల చేయు ప్రయత్నములన్నియు వ్యర్థమగును. మన ధ్యానాంశములోని ఈ కొణము గూర్చి కూడా ఈనాడు అజ్ఞానము, కలవరము, బహుగా వ్యాపించియున్నవి అందుకే మనము నెమ్మదిగా ముందుకు సాగి, దానిలోనికి లోతుగా చొచ్చుకొని పోవలయును. మన పాఠకులలో కొందరికి తమ విశ్వాసము బలపడుటకు తమ హృదయములు ఆదరింపబడుటకు క్రీస్తునందు విశ్వాసులకు గల సంపూర్ణ పరిశుద్ధతను పూర్తిగా తెలిసికొను అవసరత ఉండగా, మరి కొందరు తమ మనసులు వెలిగింపబడి, మనసాక్షిని పరీక్షించుకొనుటకు దేవుడు దయచేసిన “నియమమును” వివరముగా తెలిసికొనగోరుచున్నారు.

గత అధ్యాయములలో పరిశుద్ధత పాపమునకు వ్యతిరేకమని చూపించితిమి. “ఆజ్ఞాతిక్రమమే పాపము” (1యోహా 3:4) కాబట్టి ఆజ్ఞానుగుణ్యమే పరిశుద్ధత. “పాపము” అను పదమునకు సమస్త దుష్టత్వము, చలిన్యము, అవినీతి అను అర్థమున్నట్లే, "పరిశుద్ధత” అను పదము మంచివైనవన్నింటిని పవిత్రతను, నీతియుక్తమైన సుగుణమును హృదయములోని పొగడదగిన కోరికలు, పనులు, ఎన్నికలు అను అర్థము కలిగియున్నది. పాపములో తన్నుతాను ప్రేమించుకొనుట, స్వచిత్తము, ఆత్మ సంతోషము, ఆత్మ తృప్తి ఉన్నట్లే పరిశుద్ధతలో - దేవునియందు పొరుగువాని యందు నిస్వార్థమైన ప్రేమ ఉండును. 1కొరింథి 13 అధ్యాయము పరిశుద్ధత యొక్క సౌందర్యవను వర్ణించును. ఆ అధ్యాయమంతటిలో 'ప్రేమ' అను పదమున్న చోట 'పరిశుద్ధత' అను పదమును నిలుపవచ్చును. ఆజ్ఞను అతిక్రమించుట పాపమైనచో ఆజ్ఞను నెరవేర్చుటయే పరిశుద్ధత ( రోమా. 13:10).

మానవుడు తాను ప్రథమంగా సృష్టింపబడిన స్థితిలో నున్నప్పుడు స్వభావసిద్ధముగా దైవ ధర్మశాస్త్రమునక సంపూర్ణముగా పోలియుంయుటయే అతని ఆత్మస్థితియు, మతమును అయ్యుండెను (ఎందుకంటే అతడు దేవుని స్వరూపములో సృష్టించబడెను) దానితో పాటు కొన్ని స్థిరమైన నియమములును ఉండెను. అయితే అతడు తన నిర్దోషత్వమును కోల్పోయి దోషియై అపవిత్రత నొందినప్పుడు దేవుని ఉగ్రత వలననే గాక పాప అధికారము వలననూ పతనమయ్యెను తత్పలితముగా ఇప్పుడతనికి విమోచకుడును, పరిశుద్ధపరచువాడును కూడా అవసరమయ్యెను. సువార్తయందు వారిద్దరును దొరికిరి. అయితే ఈనాడు తరుచుగా అసంపూర్నమైన చిన్నాభిన్నమైన సువార్తయే ప్రకటింపబడుచున్నది. పాపులు దాని వినకమునుపు కన్న వినిన పిదప “రెండింతలగా నరక పాత్రులగుచున్నారు”. సువార్తలో మనకు క్షమాపణ కృపా మార్గమును, పరిశుద్ధపరచబడు మార్గమును పొందు దారి బయలుపరచబడినది. సువార్త. క్రీస్తును రాబోవు ఉగ్రత నుండి తప్పించువానిగా మాత్రమే గాక (1థెస్స 1:10) తన సంఘమును పవిత్రపరచువానిగా కూడా చూపించుచున్నది. (ఎఫెస్సి 5:26).

సంఘమును పరిశుద్ధపరచుటలో క్రీస్తు “తన ప్రజలను మరల ధర్మశాస్త్రమునకు పోలియుండువారిగా పునరుద్ధరించును. దీనికోక నిదర్శనమును చూపకమునుపు, ధర్మశాస్త్రము మన నుండి యేమి కోరుచున్నదో జాగ్రత్తగా పరిశీలించుదము. “యేసు అతనితో - నీ పూర్ణహృదయముతోను, నీ పూర్ణాత్మతోను, నీ పూర్ణ మన్సుతోను నీ దేవుడైన ప్రభువును ప్రేమింపవలెననునదియే. ఇది ముఖ్యమైనదియు, మొదటిదియునైన ఆజ్ఞ. నిన్ను వలె నీ పొరుగువాని ప్రేమింపవలెనను రెండవ ఆజ్ఞయు దాని వంటిదే. ఈ రెండు ఆజ్ఞలు ధర్మశాస్త్రమంతటికిని ప్రవక్తలకును ఆధారమైయున్నవి”(మత్తయి 22:37-40). క్రీస్తు ఇచ్చట పది ఆజ్ఞల సారమును ఈ రెండు ఆజ్ఞలలో ఇమిడ్చి చెప్పినాడు. ధర్మశాస్త్రమిచ్చిన విధులన్నియు ప్రవక్తలు నేర్పినదంటయు ఈ రెంటినుండి వచ్చినవే, వీటి వివరణలే; వీటిలో అవన్నియు ఇమిడియున్నవి. దేవుని పట్ల పొరుగువారి పట్ల ప్రేమ చూపుట మన విధి అని గమనిస్తాము రెండవదిగా ఆ విధిని నెరవేర్చుటకు ఆయన మన “దేవుడైన ప్రభువై యుండటయే కారణమని గ్రహించగలము. మూడవదిగా మన “పూర్ణహృదయంతో “దానిని చేయుటయే ఆ విధి నిర్వహణ యొక్క పరిమాణ అని కూడా గ్రహించగలము.

మన పూర్ణహృదయముతో ఆయనను ప్రేమించవలెనను ఆజ్ఞను దేవుడిచ్చుటకు కారణమేమనగా అది దాని స్వభావములో మిక్కిలి న్యాయమైనదియు తగినదియు అయ్యున్నది. ఆ ఆజ్ఞ నిత్యమైదియు మార్చజాలనిదియు యైన నీతి నియమము అది మార్పులేని దేవుని మారని నీతి గుణము యొక్క మార్పులేని వెల్లడి గనుక అది లేశమాత్రమైనను మారదు నిరర్థకము కానేరదు. దేవుడు తన ఆజ్ఞను మొట్టమొదట జారీచేసినప్పుడు దానిఆధారము కారణము ఎంత బలముగానన్నదో ఎప్పటికి అది అంటే బలముగానున్నందున ఎప్పటికి అది కొరునది న్యామును తగినదియు అయ్యిన్నందున్న ఈ విశ్వమంతటికి నీతిపరిపాలకునిగా దీనిని కొరుట ఎప్పటికి ఆయనకు తగియున్నందున్న ఆయన తన ఆజ్ఞనను తీసివేయునని మార్చునవిగా తలంచుట. వారు బొత్తిగా అస్యహించుకొని దానిని త్రోసివేయవలెను.

పరిశుద్ధత యొక్క నియమమైనట్టియు, పాపమును ఖండించునట్టిదియునైన ఆజ్ఞను దేవుడు తొలగించునని అనుకొనుట - ఆయన సృష్టించిన మనుషులు తనకు వెనుకకు తీసికొనుటకు ఆయన అంగీకరించినట్లును ఉ ండును. ఆయన ఆజ్ఞను వెనుకకు తీసుకొనుట తాను సృష్టించిన వారు సరియైన దానిని చేయక, సరికాని వాటిని జరిగించుటకు అనుమతిచ్చినట్లును ఉండును. ఇట్టి దుష్టతలంపు దేవుని మంచితనమునకు మచచతెచ్చును, ఎందుకనగా ఇప్పటి వరకు ఇది వారికి గొప్ప వరముగాను, మేలు కలుగజేయునదిగాను ఉంటూ, అది వారి ఆనందమునకు ఇట్టి ఆజ్ఞను తీసివేయుట గాని మార్చుట గాని గొప్ప మహిమాన్వితమైన ఆయన పరిపూర్నతలను అతి ఘోదముగా తృణీకరించడమే అవుతుంది. ప్రమాధమును కొని తెచ్చును. భూమ్యాకాశములు గతించిపోయినున ధర్మశాస్త్రములో పొల్లయినను సున్నయైనను తప్పిపోవుటకు అంగీకరించక దేవుడు దానిని భద్రపరిస్తే (మత్తయి 5:18). ఈ దైవ నియమమును మన యొద్దనుండి దానిని తోలగించుటకు గాని, మన హృదయములపై గల అధికారమును బలహీనపరచుటకు గాని, దానికి వ్యతిరేకముగా మనలను త్రిప్పుటకు గాని సాతాను చేయు ప్రయత్నములను మనము ఎంత గట్టిగా ఎదిరించవలెను..

పైన వివరించిన విషయమును బట్టి చూస్తే తన బిడ్డలు ధర్మశాస్త్రమును మీరి చట్టవ్యతిరేకమైన స్వేచ్చను పోందుటకే కుమారుడు పరము నుండి దిగివచ్చి, అవతారమెత్తి, నిలువపై మరనించెనని తలచుట వచింపశక్యముకాని దేవ దూషణయే. ఆయన తన తండ్రి కోరికను మహిమను ఆజ్ఞను నిర్లక్ష్యము చేసి ప్రజలు విచ్చలవిడిగా జీవించుటకు అనుమతినిమ్మని ఒప్పించుటకే తన ప్రశస్త రక్తమును చిందించెనా? అట్టి ఆలోచన నశించునుగాక! ఈ ఆలోచన ఎవరు వ్యాపింప జేసినను, దేవుని ప్రేమించువారు రోషముతో దాని వ్యతిరేకించి అది సాతాను చేయు దుష్పచారముగా అసహ్యించుకొనవలెను. ఆత్మ చేత బోధింపబడిన పాఠకుడు -క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమును అంతమొందంప వచ్చినాడను దుష్ట ఆలోచన ఆయనను పాపమునకు మిత్రునిగా దేవునికి శత్రువగా చేయుటయే యని గ్రహింపవలెను.

ఒక్క క్షణమాగి ఇందున్న మెలికను జాగ్రత్తగా తూచి చూడుము. మనము మన పూర్ణహృదయముతో దేవుని ప్రేమించవలెనను ఆజ్ఞను ఎత్తి వేసినచో ఆయన గొప్ప నామమునకు చెందవలసిన ఘణత న్యామైనదని ఆయన ఎట్లు నిరూపించగలడు అలాగున చేసినగో పూర్వమాయన తనకు చెందవలసిన దానిని మించి కోరెననుటయే కాదా? వేరు విధముగా చెప్పవలెనన్న, తాను సృష్టించిన వారి నుండి ఇంతకు పూర్వము తాను కోరినంతగా ఇపుడు లేదని అనవచ్చును కదా? ఈ సమస్యను మరింత విషదముగా చూపవలెనన్న దేవుడు ఇప్పుడు (అనగా యేసు సిలువ వేయబడినప్పటి నుండి ) తన హక్కులను ఒదులు కొని జనులు తనను అసహ్యించు కొని ధైర్యముగా పాపము చేయుటకు సెలవిచ్చునా; మరియొక కోణములో దీనిని పరిశీలించిన గో ధర్మశాస్త్రమును తొలగించుటకు క్రీస్తు మరణించుటలో అర్థమేమి? దాని అవసరమేమి లాభమేమి? నిజముగా ధర్మశాస్త్రము తగినదాని నుంచి ఆశించినచో దేవుడు దానిని తొలగించుట న్యాయమే. దాని చేయుట క్రీస్తు మరనించు అవసరములేదు. ధర్మశాస్త్రము తగిన దానినే కోరినచో న్యాయముగా దేవుడు దానిని తొలగించవలసిన అవసరము లేదు; కావున క్రీస్తు వ్యర్థముగా మరణించెను.

అయితే క్రీస్తు అట్టి దుష్ట ప్రణాళికతో ఈ లోకమునకు రాలేదు. ఆయన స్పష్టముగా యిట్లు ప్రకటించుచున్నాడు. “ధర్మశాస్త్రమునైనను ప్రవక్తల వచనములనైనను కొట్టి వేయుటకు నేను రాలేదు.ఆకాశమును భూమియు గతించిపోయినను గాని ధర్మశాస్త్రమంతయు నెరవేరు వరకు దాని నుండి యొక పొల్లయినను సున్నయైనను తప్పిపోదని నిశ్చయముగా మీతో చెప్పుచున్నాను. కాబట్టి ఈ ఆజ్ఞలలో మిగుల అల్పమైన ఒక దానినైనను మీరి మనుష్యులకు ఆలాగున చేయబోధించు వాడెవడో వాడు పరలోక రాజ్యములో మిగుల అల్పుడనబడును, అయితే వాటిని గైకోని బోధించు వాడెవడో వాడు పరలోక రాజ్యములో గొప్పవాడనబడును” (మత్తయి 5:17-19). ఈ అధ్యాయమంతటిలోను ఆయన దీనిని గూర్చియే పరిసయ్యులను ఖండించెను. వారు ధర్మశాస్త్రము తొలగింపబడినదనియు, అది విధించిన నియమములు సడలినవనియు ఈ సిద్ధాంతమునే బోధించిరి. ధర్మశాస్త్రము కొన్ని బాహ్యపాపములను ఖడించినను పాపమును పురికొల్పెహృదయ తలంపులను స్వల్ప అపరాధములను ఖడించలేదని చెప్పిరి.

ఉదాహరణకు, పరిసయ్యులు హత్య చేయరాదు కాని కొపపడుటలోను, నిందించి మాటలాడుటలోను, మనసులో రహస్యముగా విరోధముంచుకొనుటలో హాని లేదని బోధించిరి (మత్తయి 5:21-26). వ్యభిచారము చేయరాదు కాని మోహపు తలంపులు కలిగి యుండుటలో తప్పు లేదని చెప్పిరి (27-30). అప్రమాణము చేయరాదు గాని మాటలలో చిన్న చిన్న ఒట్లు పెట్టుకొనవచ్చునని (33-37). స్నేహితులను ద్వేషింపరాదుగాని శత్రువులను ద్వేషించుట అనుమతించిరి (43-47). ఇటువంటి వాటిని ధర్మశాస్త్రము అనుమతించినది కావున అవి పాపములు కావని చెప్పిరి. అయితే ఇది తప్పుడు సిద్ధాంతమని మన రక్షకుడు ఖండించి మన తండ్రి పరిపూర్ణుడైనట్టు మనమును పరిపూర్ణులముగా నుండవలెనని సెలవిచ్చెను (48) మన నీతి పరిసయ్యులు, శాస్త్రుల నీతి కంటే అధికము కాని యెడల పరలోకములో ప్రవేశింపలేమని బోధించెను (మత్తయి 5:20). కాబట్టి పరిశుద్ధుడైన ప్రభువు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును కొట్టి వేసెను లేదా దాని నెరవేర్చవలసిన అవసరత లేదని చెప్పెనుటకు ఏ మాత్రము తావులేదు.

ఇందలి సత్యమేమనగా (ఇచట నాల్గవ పేరాలో ప్రారంభములో చెప్పిన వాటికి నిదర్శనములను యిచ్చేదము) ధర్మశాస్త్రము కోరిన ప్రేమ, ఘనత, విధేయతలన్నిటికి దేవుడు అర్హుడని బహిరంగముగాపుకటించి, చూపించు ఉద్దేశముతో క్రీస్తు ఈ లోకమునకు వచ్చెను మరియు ధర్మశాస్త్రము సూచించు శిక్షవలె పాపము బము గొప్ప కీడు కల్గించునది, అనియు దాని ద్వారా దేవుని నీతిని ఆయనకు పాపము పట్ల కలుగు అసహ్యతను ప్రకటించుటకును చివరిగా దేవుడు నీతిమంతుడైయుండెను నమ్ము ప్రతివిశ్వాసిని నీతిమంతునిగా తీర్చునని బోధించుటకును వచ్చెను క్రీస్తు తన ప్రజల స్థానములో నియముమలకు విధేయుడై అది ప్రజలకు విధించిన మరణశిక్షను తానే భరించుట వలన సుసాధ్యము చేసెను. దేవుని పరిపాలనను కొనసాగించి, ఘనపరచుట మరియు ధర్మశాస్త్రమును మిగుల ఘనపరచు రీతిగా తన ప్రజలకు రక్షణ నిచ్చుటయే మన ప్రభువు యొక్క నరావతారము, జీవితము మరణములోనున్న గొప్ప ఉద్దేశ్యము.

ధర్మశాస్త్రము కోరు దానిని నెరవేర్చుటయే ప్రియకుమారుడైన యేసు సేవకుని రూపమును ధరించుటలోని ఉ దేశ్యము. మొదటిదిగా “ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడిన వాడాయెను”(గలతి 4: 5) మమిమ స్వరూపియగు ప్రభువు తీసికొనుటకు యిది ఆశ్చర్యమైన స్థానము! రెండవదిగా "పుస్తకపు చుట్టలో నన్ను గూర్చి వ్రాయబడిన ప్రకారము నేను వచ్చియున్నాను. నా దేవా నీ చిత్తము నెరవేర్చుట నాకు సంతోషము. నీ ధర్మశాస్త్రము నా ఆంతర్యములో నున్నది” (కీర్త 40:7,8) అని ఆయన ధర్మశాస్త్రములోని ఆజ్ఞలకు నిష్యలంకముగా విధేయుడయ్యెను. బాలునిగా ఆయన తన తల్లి దండ్రులకు లోబడి యుండెను (లూకా 2:51); నరునిగా ఆయన సబ్బాతును ఘనపరచి తన ప్రభువైన దేవుని తప్ప వేరెవరిని పూజించి సేవింప నిరాకరించెను (లూకా 4:8) నాల్గవదిగా యోహాను ఆయనకు బాప్తిస్మమియ్య వెనుదీసినపుడు “ఇప్పటికి కానిమ్ము, నీతియావత్తు ఈలాగు నెరవేర్చుట మనకు తగియున్నదని” ఆయన ఉత్తరమిచ్చెను (మత్తయి 3:15) ధర్మశాస్త్రకర్త స్వయముగా తన ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయుడయగుట ప్రేమకు ఎంత గొప్ప నిదర్శనము! మరణదండన క్రిందనున్న తన ప్రజల స్థానమును స్వయంగా ఆయనే తీసుకొనుట తన ప్రజల పట్ల గల ఆయన ప్రేమకు ఎంత గొప్ప నిదర్శనము!

సత్యమేమనగా ధర్మశాస్త్రమును తొలగించుటకు దేవునికి గల అమితమైన అయిష్టత మరియు అట్లు చేయుటను తగనిదిగాను, తప్పుగాను, పరిగణించుటయే. క్రీస్తు మరణించవలసిన అవసరతను కలిగించినది. ధర్మశాస్త్రమును తొలగించియుండినచో ఆర్భాటమేమియు లేకయే పాపులు రక్షణ పొందియుండేడివారు. అయితే అది తొలగింపబడకుండినగో అది కోరిన వాటిని వేరు మార్గమున సంతృప్తి పరచవలెను. లేనిచో ప్రతి పాపియు నిత్యనాశనము నొందును. ఈ కారణముచేత క్రీస్తు సంతోషముగా మధ్యలో నిలిచి “ధర్మశాస్త్రమును ఘనపరచి గొప్ప చేసెను” (యెషయా 42:21). దీని ద్వారా దేవుని పరిశుద్ధత న్యాయములకు ఘనతను సంపాదించెను.

ఆయన చట్టమును పరిపాలనను స్థాపించెను. ఇది దేవుడు స్వల్పముగానైనను రాజీపడకుండగానే పాపులను క్షమించగలుగు మార్గమును తెరిచెను. “ధర్మశాస్త్రము విధించిన క్రియలకు సంబందులందరు శాపమునకు లోనైయున్నారు.. క్రీస్తు మనకోసము శాపమై మనలను శాపమునకు నుండి విమోచించెను” (గలతీ 3:10,14).

క్రీస్తు తండ్రి ఘనతను మిగుల ప్రేమించినందున ఆయన ధర్మశాస్త్రమును కొట్టివేయుట గాని, ఆయన ప్రజలను ఆయన అధికారమునకు అవిధేయులుగా చేయ యత్నించుట గాని అసాధ్యమైయుండెను. ఆయన తన ప్రజలను మిగుల ప్రేమించుట చేత “స్వాతంత్రము నిచ్చు సంపూర్ణము నియమము నుండి (ధర్మశాస్త్రము నుండి) వారు తొలగకుండ చేసెను. భూలోకములో ఆయన జీవించిన దినముల వృత్తాంతమును జాగ్రత్తగా పఠించుము. అందు ఆయన ధర్మశాస్త్రమును స్వల్పముగానైను కించపరిచి మాటలాడినట్లు ఎక్కడను కానరాదు. దానికి బదులుగా ఆయన తన శిష్యులకు "మనుష్యులు మీకు ఏమి చేయవలెనని మీరు కోరుదురో ఆలాగుననే మీరును వారికి చేయుడి. ఇది ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తల ఉపదేశమునైయున్నది.” (మత్త 7:12) అని బోధించెను. అదే విధముగా ఆయన శిష్యులైన అపోస్తలుల సహితము ధర్మశాస్త్రము ఆజ్ఞాపించిన విధులను నిర్వహించుమని బోధించిరి. “ఒకని నొకడు ప్రేమించు విషయములో తప్ప మరేమియు ఎవనికిని అచ్చియుండవద్దు. పొరుగువానిని ప్రేమించువాడే ధర్మశాస్త్రము నెరవేర్చిన వాడు” ( రోమా 13:8). "పిల్లలారా, ప్రభువునందు మీ తల్లిదండ్రులకు విధేయులై యుండుడి, ఇది ధర్మమే. నీకు మేలు కలుగునట్లు నీ తండ్రిని తల్లిని సన్మానించుము, అప్పుడు నీవు భూమిమీద దీర్ఘాయుష్మంతుడవగుదువు. ఇది వాగ్దానముతో కూడిన ఆజ్ఞలలో మొదటిది” (ఎఫె 6:1-20. అపోస్తలుడైన యోహాను ఒకరినొకరు ప్రేమించుడని విశ్వాసులకు ఉపదేశించుచు 'మొదటి నుండి మీకున్న పూర్వపు ఆజ్ఞనే గాని క్రొత్త ఆజ్ఞను నేను మీకు వ్రాయుట లేదు' (యోహా 2:7 అని చెప్పెను . ఆ తరువాత మనము చూడబోవు రీతిగా ఆత్మ మనలను పరిశుద్ధపరచటకు గొప్ప సాధనము ధర్మశాస్త్రము.

ఇచట తెగిపోని మూడు పేటల తాడు, వంటి మూడు అంతల ఆలోచన ఉన్నది. అవి పరిశుద్ధ లేఖనములకు లోబడు వారందరికి ఈ అంశమును స్థిరము చేయును. మొదటిది తండ్రియైన దేవుడు తన ప్రజలు తక్కువ వెలతో రక్షింపబడునట్లు ధర్మశాస్త్రమును పలుచన చేయక దానిని ఘనపరచెను. తన సొంతకుమారుడపోధ్యమైతే ఈ గిన్నెను నా యొద్దనుండి తొలగింపు” మని అర్థించినప్పుడు సహితం ధర్మశాస్త్రము కోరిన దానిని జరిగింపక మానలేదు. కుమారుడైన దేవుడు దానికి సంపూర్ణముగా లోబడి దాని శిక్షను తానే అనుభవించుట వలన ధర్మశాస్త్రమును ఘణపరిచెను యేసుక్రీస్తునందున్న దేవుని కనికరమును చూడక మునుపే, ధర్మశాస్త్రము తమను ఖండించుచున్నప్పటికి పరిశుద్ధమును, నీతిగలదియు ఉత్తమమును” (రోమా. 7:12) అని చూచి గ్రహించి ఒప్పుకొనునట్లు చేయుట వలన ఆత్మ దేవుడు ధర్మశాస్త్రమును ఘనపచును తద్వారా ధర్మశాస్త్రము ఘనత నొందును. పాపము అసహ్యించబడును, పాపి అణచబడును. కృప మహిమ నొందును.

క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుటకు వచ్చెనను దాక కొందరు మనతో ఏకీభవింతురు కాని ధర్మశాస్త్రము నెరవేరినది కావున విశ్వాసులిపుడు దాని ఆజ్ఞల నుండి పూర్తిగా విముక్తులైతిరని అందురు. అయితే ఇట్లు చెప్పుట అన్నింటికంటే హేతురహితము, అర్థరహితము. క్రీస్తు ధర్మముశాస్త్రమును ఘణపరచుటకు సంబద్దము. ఇంత శ్రమపడినది ఇప్పుడు మనచేత అది ఘనమీనపరుచుటకా? సిలువపై ఆయన దేవుని పట్ల తన ప్రేమను క్రుమ్మరించుట మనమాయనను ప్రేమించుట నుండి విడిపించబడుటకా? “విశ్వసించు ప్రతివానికి నీతి కలుగుటకై క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమునకు సమాప్తి అయ్యున్నాడు (రోమా. 10:4) అనునది సత్యమే- ఎందుకనగా అది “నీతి” (మనము నీతిమంతులుగా తీర్చబడుటకు) కొరకు, అవును, అయితే అది మనము పరిశుద్ధపరచబడుట కొరకు కాదు, “ఆయన యందు నిలిచియున్నవాడనని చెప్పుకొనువారు ఆయన ఏలాగు నడుచుకొనెనో ఆలాగే తానును నడుచుకొనబద్దుడైయున్నాడు అని (1 యెహ 2:6) వ్రాయబడలేదా? క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రము ననుసరించినడువ లేదా? క్రీస్తు ఈ లోకములోనికి తన ప్రజలను ధర్మశాస్త్రము ననుసరించు వారిగా చేయుటకే గాని దాని నుండి విడిపించుటకు రాలేదు. వారి హృదయములో ధర్మశాస్త్రమును వ్రాయుటకు క్రీస్తు ఆత్మను పంపెను (హెబ్రి 8:10) కాని దాని ఉన్నతమైన పరిశుద్ధమైన ఆజ్ఞలను వమ్ము చేయుటకు కాదు. దేవుడు తన ప్రజలను ధర్మస్తమును నెరవేర్చు బాధ్యత నుండి విడిపించుటక మారుగా తన ప్రజలను విమోచించుటకు తన కుమారుని ఈ లోకములోనికి పంపెను వాస్తము, దానిని మరింత నెరవేర్చుటకు వారిని బదులుగా చేయును. ఇది వాదన లేమియు అవసరము లేకుండానేగానే విధితము. క్రైస్తవ పాఠకుడా, దేవుడు మనతో వ్యహరించు విధానములను ఒక్కక్షణము ఆలోచించుము. మనము ప్రభువుపై తిరుగుబాటు చేసితిమి. ఆయనను గౌరవించక పోతిమి, ఆయన అధికారమును త్రోసివేసితిమి. ఆయన న్యాయమును శక్తిని ధిక్కరించితిమి. ఈ పరిస్థితిలో ఒకవేళ ఆయన వెంటనే తిరుగుబాటు చేసిన ఈ లోకమును గాఢాంధాకరములో నాశనమునకప్పగించిన అందు ఆశ్చర్యము ఏమున్నది. అయితే ఆయన ఆ విధముగా చేయక తన ప్రియ కుమారుని తన అద్వితీయకుమారుని శాంతి రాయబారిగా ఆయనకు వ్యతిరేకముగా ఎత్తిన ఆయుధములను క్రిందపడవేసి, ఆయన ఇచ్చిన తేలికైన కాడిని ఎత్తుకొన్న వారందరికి ఉ చితముగా పాప క్షమాపణ దొరుకును మంచివార్తతో ఈ లోకమునకు పంపెను.

అంతేకాక దేవుని కుమారుడు మనుష్యుల చేత తృణీకరించబడినప్పుడు ఆయన తన కుమారుని పరలోకమునకు తిరిగి రప్పించలేదుగాని ఆయన యందు విశ్వాసముంచు వారందరి నిమిత్తము క్రయధనముగా తన ప్రాణము నర్పించి తన కృపాపరిచర్యను పూర్తి చేయుటకు అనుమతి నిచ్చెను. ఇప్పుడాయన సువార్తను ప్రకటించుటకు తిరుగుబాటు ఆపి, తాము శిక్షకు ప్రాతులని ప్రకటించు ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధమైనదియు నీతిగలదియు, ఉత్తమమైనదియు అని ఒప్పుకొని ఉచితముగా దొరుకు క్షమాపణయను వరము కొరకు యేసుక్రీస్తు ద్వారా తనవైపు చూడుమనియు తనకు పూర్తిగా లోబడి ఆయనను నిత్యము ప్రేమించి ఆయన యందు ఆనందించుమని ఆహ్వనించుటకు తన సేవకులను భూదిగంతముల వరకు పంపుచున్నాడు. ఇది మన హృదయములను కరిగించి పరిశుద్ధమును దేవునికి అనుకూలమునైన సజీవయాగముగా మన శరీరములను ఆయనకు సమర్పించుకొనుటకు పురికొల్పదగిన తెలియని ప్రేమయు, అనంతమైన దయయు, అద్భుతమైన కృపయు కాదా? ఇటి సేన మనకు యుక్తమైనది. (రోమా 12:1).

నా క్రైస్తవ పాఠకుడా, దేవుడు కేవలం దయసంకల్పము చోప్పున నిత్యసంకల్పము చోప్పున నరకము వైపు పరుగులు తీయుచున్న నిన్ను ఆపి, నీ పాపదోషము ఎంత ఘోరమైనదో నీవు గ్రహించునట్లు చేసి నీకు శిక్ష విధించిన తీర్పు న్యాయమైనదేనని ఒప్పింపజేసి నీవు మోకాళ్ళపై యేసు క్రీస్తునందు ఉచితముగా కలుగ కృప ద్వారా క్షమాపణను పొంది ఆయన ద్వారా దేవునికి నిన్ను నీవు సమర్పించుకొనునట్లు చేసెను. ఆయన యిపుడు నిన్ను తన కృపకు ప్రాతునిగా తన బిడ్డగా చేసికొని శాశ్వత నిబంధనతో నీకు తండ్రిగా దేవునిగా మారి, నీకు బోధించి, నడిపించి పోషించి, పెంచి, బలపరిచి తప్పు దిద్ది, ఓదార్చి కాపాడి సంరక్షించి, ఈ లోకములో నుండగా నీ అవసరతలన్నియు తీర్చి అన్నింటిన్ని నీ మేలు కొరకు సమకూడి జరుగునట్లు చేసి, చివరిగా ధన్యతకును నడిపించెను. ఇంతగా చేసిన ప్రభువైన నీ దేవుని నీ పూర్ణ హృదయముతో ప్రేమించుట, నీ విధి కాదా. నీతియుక్తమైన ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయుడవుటకు ఇలాంటి ఆయన ప్రేమ నిన్ను పురికొల్పదా? ఆయనను సంతోషపరచి, గౌరవించి, మహిమపరచుటకు ఇట్టి ఆయన ప్రేమ నిన్ను బలవంతము చేయదా?

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతమము

18 దాని నియమము

కొనసాగింపు

ధర్మశాస్త్రమును ఘనపరచి అది కోరు నీతియుక్తమైన విధులన్నిటిని నెరవేర్చుటకే క్రీస్తు ఈ లోకమునకు వచ్చెనని సత్యమును ప్రేమించు ప్రతి పాఠకునికి స్పష్టముగా రుజువయ్యెనని మేము నమ్ముచున్నాము. యేసు ప్రభువు ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చి అది విధించిన శిక్షను అనుభవించుట ద్వారా తన బిడ్డలు దానికి అనుగుణ్యతలోనికి తెబడుటకు ఆయన పునాది వేసెను. ఇది రోమా 8:2,3లో స్పష్టముగా వివరించబడినది. “ఎట్లనగా ధర్మశాస్త్రము దేనిని చేయజాలక పోయెనో (అనగా పాపులను నీతిమంతులుగా తీర్చి పరిశుద్ధపరచలేకపోవుట అపరాధ పరిహారమును చెల్లింప లేకపోవుట పాప అధికారమునుండి విడిపించలేకపోవుట) దానిని దేవుడు చేసెను శరీరము ననుసరింపక ఆత్మ ననుసరించెయే నడుచుకొను మనయందు ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన నీతి విధి నెరవేర్చబడవలెనని పాప పరిహారము నిమిత్తము దేవుడు తన సొంతకుమారుని పాప శరీరాకారముతో పంపి, ఆయన ఆయన శరీరమందు పాపమునకు శిక్ష విధించెను.

దేవుడు తన కుమారుని ఈ లోకమునకు పంపుటలోని ఉద్దేశమిది. “మనము మన శత్రువుల చేతి నుండి విడిపింపబడి, మన జీవితకాలమంతయు నిర్భయులమై, ఆయన సన్నిధిని పరివుద్దముగాను నీతిగాను ఆయనను సేవింపను....... ఈ రక్షణ కలుగజేసెను” (లూకా 1:75). “ఆయన సమస్తమైన దుర్జీతినుండి మనలను విమోచించి, సతియల యందాసక్తి గల ప్రజలను తన కోసరము పవిత్రపరచుకొనిన తన సొత్తుగా చేసికొనుటకు తన్నుతానే మనకొరకు అర్పించుకొనెను. “మనము పాపము విషయమై చనిపోయి, నీతి విషయమై జీవించునట్లు ఆయన తానే తన శరీరమందు మన పాపములను మ్రాను మీద మోసికొనెను” (1 పేతురు 2:24). తన ప్రజలు దేవునికి విధేయులగుటకును, పరిశుద్దలగుటకును, వారు హృదయమునందును జీవితములోను దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుకూలులగుటకు క్రీస్తు “మరణము వరకు విధేయుడయ్యెననియు ఇట్టి అనేక వాక్యభాగములు వివిధ రీతులలో చెప్పుచున్నవి”. ఇంతకంటే తక్కువైనదేదియు దేవుని అధికారము, ఆయన స్వభావము కోరు దానిని నెరవేర్చి - విమోచకుని అమూల్యమైన కార్యమునకు ప్రతిఫలమైన జయముకై ఆయనకు కీర్తింపజాలదు.

అంతేకాక మన హృదయము ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణ్యముగా మారుట తప్ప వేరేదియు అతి పరిశు దుడైన దేవుని తృప్తిపరచజాలదనుటలో ఆశ్చర్యము లేదు. “మనుష్యులు పైరూపమును లక్ష్యపెట్టుదురు గాని యెహెూవా హృదయమును లక్ష్యపెట్టును” (1సమూయేలు 16:7). పాత నిబంధనలో ఈ ప్రాథమిక సత్యము ఎంత ముఖ్యమైన స్థానము నాక్రమించునో గ్రహింపని వారు దానిని చదువుట వ్యర్థము. “ హిబ్రు ఇంగ్లీషు కంక్కార్డెన్స్” ఉన్నవారు "హృదయము”ను పదము ఎన్ని వందల సార్లు అందువాడబడినదో ఒక చూపులో గ్రహించగలరు. గొప్ప దేవుడు తాను సృష్టించిన మనుషులు పైపైన ప్రదర్శించు నడతతో తృప్తి చెందడు.

అయ్యో, అయ్యో! హృదయ సంబంధమగు మతము ఈ లోకమునుండి వేగముగా అదృశ్యమగుచు దీని నెరుగని వారికి నిత్యనాశనము కలుగ చేయుచున్నది. దేవుడు తన ప్రజల నుండి హృదయము కంటే తక్కువైనదేదియు ఎన్నడును కోరలేదు. "కుమారుడా, నీ హృదయమును నాకిమ్ము” (సామె. 23:26). “నీవు కన్నులార చూచిన వాటిని మరువక యుండునట్లునుఅవి నీ జీవిత కాలమంతయు నీ హృదయములో నుండి తొలగిపోకుండునట్లును నీ మనస్సును బహు జాగ్రత్తగా కాపాడుకొనుము” (ద్వితి 4:9). సామెత 4:23 ఇప్పుడైనను మీరు ఉపవాసముండి కన్నీరు విడుచుచు దు:ఖించుచు మనఃపూర్వకముగా తిరిగి నా యొద్దకు రండి........... మీ వస్త్రములను కాక మీ హృదయములను చింపుకొని ఆయన తట్టు తిరుగుడి. (యోవేలు 2:12,13) దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందలి ఉ న్నతమైన పరిశుద్ధమైన ప్రమాణానలు ఇశ్రాయేలీయులలో తిరిగి జన్మించినవారు స్పష్టముగా గుర్తించగలిగారు “నీవు ఆంతర్యములో సత్యము కొరుచున్నావు88 (కీర్తన 51:6) అందుకే వారు ఈ విదముగా పార్థన చేశారు. మునుపటి అధ్యాయములో మేము సూచించిన విదముగా యేసు క్రీస్తు మాటలలోనే ధర్మశాస్త్రమంతయు ఈ రెండు ఆజ్ఞలలో నిక్షిప్తమైయున్నది. తన ప్రజలను ఇట్లు పునరుద్ధరించుటకే క్రీస్తు జీవించి మరణించెను. వారిని దేవునికి తిరిగి యిచ్చుటకు, వారాయనకు తిరిగి లోబడునట్లు చేయుటకు (ఆదాములో వారు దేవునికి అవిధేయులై పడిపోయిన పతనమునుండి ధర్మశాస్త్రమునిచ్చిన దేవునికి వారి నప్పగించుటకే ఆయన వచ్చెను. దేవునికి మానవులకు మధ్య క్రీస్తే మధ్యవర్తి. విశ్వసించుపాపి క్రీస్తు ద్వారానే దేవుని యొద్దకు వచ్చును. (ఆయన తన పరిచారకులను సువార్త ప్రకటించుటకు పంపు చున్నాడు “వారు చీకటిలో నుండి వెలుగులోనికి సాతాను అధికారము నుండి దేవుని వైపుకు తిరుగుటకే” ఆయన తన పరిచారుకులను సువార్త ప్రకటించుట పంపున్నాడు. (అపో. 26:8). “సమస్తమును దేవుని వలననైనవి. ఆయన క్రీస్తు ద్వారా మనలను తనతో సమాధానపరచుకొనెను” (2 కొరింథి5:18). పౌలు పరిశుద్దుల కిట్లు వ్రాయుచున్నాడు, “మీరు విగ్రహములను విడిచి పెట్టి, జీవముగల వాడును సత్యవంతుడనగు దేవుని దాసులగుటకు తిరిగి” (థెస్స. 1:9). క్రీస్తును గూర్చి అయితే ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది. “తన ద్వారా దేవుఉని యొద్దకు వచ్చువారి పక్షమున విజ్ఞాపన చేయుటకు నిరంతరము జీవించుచున్నాడు గనుక వారిని రక్షించుటకు శక్తిమంతుడైయున్నాడు” (హెబ్రి 7:250. మరల ఇట్లు వ్రాయబడియున్నది. మనలను దేవుని యొద్దకు తెచ్చుటకు అనీతిమంతుల కొరకు నీతిమంతుడైన క్రీస్తు శరీర విషయములో చంపబడియు, ఆత్మ విషయములో బ్రదికింపబడి, పాపముల విషయములో ఒక్కసారే శ్రమపడెను” (1 పేతురు 3:18).

క్రీస్తు తన ప్రజలను ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణ్యముగా ఎట్లు పునరుద్దరించునో, ఆ ధర్మశాస్త్రము నిచ్చిన వానికి వారిని తిరిగి ఎట్లు అప్పగించునో ఇపుడు పరిశీలింతము. మనము దేవుని పూర్ణమృదయముతో ప్రేమించవలెనని ధర్మశాస్త్రము కోరుచున్నది గనుక మొదటిగా దేవుని గూర్చిన నిజమైన జ్ఞానము మనకుండవేలుని స్పష్టమగుచున్నది. ఆయనయందు మనస్సు పెట్టుటకు ఇది అవసరమని స్పష్టమగుచున్నది. దేవుని గూర్చిన మన తలంపులు సరియైనవి కానిచో అవి లేఖనములలో సమ్మతించనివైనచో, మనము సొంత ఊహలతో ఆయనను గూర్చిన తప్పు స్వరూపమును చిత్రించినామని స్పష్టమగును. అద్వితీయ సత్యదేవుని ఎరుగుట (యోహాను 7:3) అనునది కేవలము సైద్ధాంకంగా ఆయనను గురించి తెలుసుకోనుటకంటే ఎంతోఅతీతం ఆయన పరిపూర్ణతల గూర్చి తెలుసుకొనుటకంటే ఎంతో అలీతం. అట్టి సైంధ్ధాంతిమైన జా&ఒనమును దయ్యములు కూడా కలిగివున్నవి. కాని అవి ఆయనను ప్రేమించవుకదా? దేవుని ప్రేమించక పూర్వము ఆయనను గూర్చిన ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానముండవలెను. ఆయనకు గల వ్యక్తిగత సౌందర్యమ, నీతి పరమైన ఔన్నత్యము, తరగని మహిషను గూర్చి తెలిసియుండవలెను.

స్వభావసిద్ధముగా మనము ఆయనపై ఇసుమంతయు ప్రేమ కలిగియుండుట సాధ్యము కాదు. దానికి బదులు ఆయనను ద్వేషించితిమి. దీనిని మనము గ్రహించియుండక పోవచ్చును. అట్లు గ్రహించినను దానిని ఒప్పుకొని యుండకపోదుము. “శరీరానుసారమైన మనస్సు దేవునికి విరోధమైయున్నది. అది దేవుని ధర్మశమునకు లోబడదు. ఏమాత్రమును లోబడనేరు88 (రోమారి:7). దేవుని పట్ల శత్రుత్వమెచ్చట నుండునో అచ్చట ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడకుండుటయు ఉండును. దీనికి భిన్నముగా దేవుని ప్రేమించు చోట ఆయన ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడుటయు, ఉండును. పునర్జన్మలేని వారికి దేవుని గూర్చిన నిజమైన ధ్యానము లేనందునవారు దేవుని ప్రేమించరు. ఈ వాస్తవం క్రైస్తవుల క్రైస్తవేతరులకును వర్తించును. సత్యముపై మిగుల ఆధిక్యత కలిగిద్యవంతులైన యూదులతో క్రీస్తు "మీరు నన్నైనను నా తండ్రినైనను ఎరుగరు” (యోహాను 8:19) అని చెప్పెను. దీని కొరకొక అద్భుతము జరుగవలెను. “అంధకారములో నుండి వెలుగు ప్రకాశించును గాక అని పలికిన దేవుడే తన మహిమను గూర్చిన జ్ఞానము యేసు క్రీస్తునందు వెల్లడి పరచుటకు మా హృదయములలో ప్రకాశించెను” (2కొరింథి 4:5). “మనము సత్యవంతుడైన వానిని ఎరుగవలెనని దేవుని కుమారుడు వచ్చి మనకు వివేకమనుగ్రహించి యున్నాడని యెరుగుదుము” (1యోహాను 5:20).

ఆయన ఉన్నట్టుగానే ఆయనను మనము (మనము గ్రహించగలుగునంత పరిధిలో) మనమాయనను ఆత్మీయముగా చూచుటలో దేవుని గూర్చిన నిజమైన జ్ఞానము యిమిడి ఉన్నది. మనమాయనను ప్రేమకు ప్రతిరూపముగాను, సమస్త కృపలకు దేవునిగాను కృపామయుడైన తండ్రిగాను మాత్రమేగాక సర్వోనత్తునిగాను అన్ని ప్రాణులకన్న హెచ్చింపబడిన వానిగాను, సార్వభౌమునిగాను, (తన చిత్త ప్రకారము చేయువానిగాను, ఎవని అనుమతిని కోరిక. తాను చేసిన కార్యములకు ఎవనికి లెక్క అప్పగించక సమస్త తన చిత్త ప్రకారము చేయువానిగాను మార్పు లేని వానిగా, ఏ చంచలత్వమైన గమనాగమనముల వలన కలుగు ఏ ఛాయయైనను లేనివానిగా దుష్టత్వము చూడలేనంత నిష్కళంకమైన కన్ను దృష్టిగలవానిగా ఏ రహస్యమును ఆయన నుండి దాచజాలనంత సర్వజ్ఞునిగా ఏ ప్రాణియు విజయవంతముగా ఆయనను ఎదురించలేనంత సర్వశక్తిమంతునిగా పశ్చాత్తాపము పొందని తిరుగుబాటు దారుని తన సముకమునుండి పారద్రోలి నిత్య నశనమునకు న్యాయాధిపతిగా మనము ఆయనను చూడగలము. ఇవి నిజదేవవుని గుణలక్షణములు ప్రియ చదువరీ, నీవాయనను ప్రేమించుచున్నావా? రెండవది దేవుని ప్రేమించువారు ఆయనను అధికముగా గౌరవించవలెను నది ఈ గౌరవములో ఆయనను గూర్చిన ఉన్నతమైన ఆలోచనలు ఆయనకు గల గొప్ప విలువదాగియున్నవి. ఇది ఆయన విలువను ఔన్నత్యమును ఎరుగుట వలన కలుగును. పునర్జన్మ లేనివారితో దేవుడిట్లనుచున్నాడు. “నేను కేవలము నీవంటి వాడనని నీవనుకొంటివి” 9కీర్త 50:21). దీనికి కారణమేమనగా దేవుని గూర్చిన వారి ఊహాలు నీచమును, అధమమును అవమానకరమును అయ్యున్నవి. ఆత్మ మనలను పునర్జీంప చేసినపుడు, ఆయన కాంతి మన జ్ఞానమును వెలిగించినప్పుడు దేవుని సౌందర్యమును గ్రహించి ఆయనను ఆరాధించి ఘనపరుచుదుము. "సైన్యములకు అధిపతియగు యెహోవా పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు” అని పరమందలి దూతలతో కలిఇ ఆయనను స్తుతింతుము. ఆయన అత్యున్నతుడని గ్రహించి, “నీ యెహోవా వేల్పులలో నీవంటివాడెవడు పరిశుద్ధతను బట్టి నీవు మహానీయుడవు స్తుతికీర్తనలను బట్టి పూజ్యుడవు అద్భుతలు చేయువాడవు నీవంటివాడెవడు నిర్గమ 15:11) అని పలుకుదుము. “ఆకాశమందు నీవు తప్ప నాకెవరున్నారు? నీవు నాకుండగా లోకములోని దేదియు నాక్కరలేదు” (కీర్త. 73:25) అని ఒప్పుకొందుము.

దేవుని ఇంత ఉన్నతముగా లెక్కించుటచే హృదయము నిండు మనసుతో దాని నంగీకరించునట్లు చేయుటయే గాక ఆయనకు గల ప్రత్యేకాధికారములను చూచి ఆనందించునట్లు ను చేయును. ఆయననకు గల ఔన్నత్యమును ఆయనను గల హక్కులను, అన్నిటిపై ఆయనకు గల అధికారమును, తాను విశ్వసింహాసము నాక్రమించుటయు, అత్యున్నతుడైన దేవునిగా కనుపరచుకొనుటయు ఎరిగిన వాడై ప్రాణులన్నియు తనకు సంపూర్ణముగా లోబడనాపించును. ఆయనను ఈ విధముగా గౌరవించని వారిని ఆయన నాశన పాత్రులుగా ఎంచును. “నేను యెహోవాను, మరి ఏ దేవుడునులేడు నేను తప్ప ఏ దేవుడును లేడు. నా మహిమను యిచ్చువాడను కాను” నేను దేవుడను గనుక మీరిట్లు చేయవలెను” అని ఆయన ప్రకటించుచున్నాడు. ఇటువంటి ఘనతను తనకు ఆపాదించుకొనుట పరముననున్న అత్యున్నతుడైన దూతకు సహితం దుష్టత్వముగా పరిఘణించబడును. సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడట్లు చేయుట మిక్కిలి తగియున్నది. ఆయన ఎంత అత్యున్నతుడగా ప్రాణులన్నియు కలిసి ఆయన కర్పింప గలుగు ఘనత, ఆరాధనల కన్న మిక్కిలి అమితమైన ఆరాధనకు ఆయన అర్హుడు. దేవుని సర్వాధికారమును, అనంతమైన ఔనత్యమును గొప్ప మహిమను ఘణపరచుటకు తగిన విధవను చూచుటకు మన హృదయ నేత్రములు తెరవబడినపుడు, అట్టి వానిని అందరికన్న అధికముగా గౌరవించి ఘనపరచుట ఎంత సరియైనదో, ఎంత న్యాయమో గ్రహించి “సర్వభూజనులారా, యెహోవా మీద పాడుడి” అని సంతోషింతుము (కీర్త96:1). త్రిత్వమగు యెహెూవా యొక్క ఔన్నత్యమును మహిమను ఆత్మీయ నేత్రములతో చూచినపుడు ఆయన రాజులకు రాజు ప్రభువులకు ప్రభువు అని గ్రహించుటయే కాక మనమాయన పరిపాలనలో ఆయన ప్రజలముగా సేవకులముగా జీవించు చున్నామని కూడా గుర్తెరిగి కృతజ్ఞత కలిగి సంతోషింతుము. అప్పుడాయన ధర్మశాస్త్రమునకు గల ఆధారమును కారణమును అర్థము చేసికొందుము. ఆయనను మన పూర్ణ హృదయముతో ప్రేమించుట ఎంత సరియు తగినదియు అయ్యున్నదో తెలిసికోని ఆయన ఆజ్ఞలన్నియు శిరసా వహించుట ఎంత న్యాయమో, స్వల్పపాపము చేయుట సహితము ఎంత భయంకరమో, దానికి వచ్చు న్యాయమో స్వల్పపాపము చేయుట సహితము ఎంత భయంకరమో, దానికి వచ్చు శిక్ష ఎంత న్యాయమో బాగుగా గ్రహితము. అప్పుడు భూమిపైనున్న రాజ్యములన్నియు ఆయన యెదుట సముద్రములో నీటి బొట్టువలెనున్నవన్నియు మనమాయన ముందు శూన్యము కన్న స్వల్పమనియు తెలుసుకొందుము.

మూడవది, మనమాయనను ప్రేమించుటలో ఆయన మహిమను లోతుగాను, స్థిరముగాను ఆపేక్షించుట కూడ ఒక విధియై యున్నది. మన కనులకు అత్యున్నతుడుగా కనిపించిన వ్యక్తితో మనకు పరిచయము కలిగినదు, మన మతని గౌరవించి, అతని మేలు కోరి దాని కొరకు యేమి చేయుటకైనను సిద్ధపడుదుము. అదే విధముగా దేవుని యందలి ప్రేమ ఈ లోకములో ఆయన ఘనత పొందునట్లు మనము కొరి అట్లు ప్రవర్తించునట్లు చేయును ఆత్మ సంబంధముగా మనమాయన అనంత ఔన్నత్యమును వీక్షించి, ప్రపంచమంతటికి ఆయన సర్వాధికారియని గ్రహించినపుడు అనంతమైన ఆయన యోగ్యత మన హృదయములో సజీవమై నిలుచునపుడు పవిత్రమైన గౌరవము ప్రజ్వరిల్లును. అప్పుడు “జనముల కుటుంబములారా, యెహోవాకు చెల్లించుడి. మహిమ బలములు యెహెూవాకు చెల్లించుడి, యెహోవా నామమునకు తగిన మహిమ ఆయనకు చెల్లించుడి” (కీర్త 96:7, 8). “దేవా, ఆకాశముకంటే అత్యున్నతుడవుగా నిన్ను కనుపరచుకొనుము, నీ ప్రభావము సర్వభూమి మీద కనబడనిమ్ము (కీర్త 57:5), అని పాడుదుము. మనలో స్వయాపేక్షున్నపుడు స్వలాభమును ఆశించి మనలను మనమే హెచ్చించుకొను విధముగా దేవుని యందలి నిజమైన ప్రేమ మనలో కలిగినప్పుడు ప్రథమ స్థానమిచ్చి ఆయన మహిమనుకోరునట్లు చేయును. ఇట్టి పవిత్రమైన ప్రేమ, దేవుడు మనవంటి అనేక సహోదరులను తన ఆధిపత్యము క్రిందికి తెచ్చుట ద్వారా తన్ను తాను మమిమ పర్చుకొని తన ఘన నామమును గొప్ప చేయునట్లు యథార్థముగా కొరును. సహజమైన కోరికయు యథార్థమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రేమ యొక్క సహజమైన కొరిక “పరలోకమందున్న మాతండ్రీ, నీ నామము పరిశుద్ధపరచబడునుగాక, నీ రాజ్యము వచ్చును గాక, నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూమి యందును నెరవేరును గాక” అని పలుకును. దేవుడు తన్ను తాను గొప్ప చేసికొనుటకు మహత్కార్యవలను జరిగించినపుడు అది గొప్పగా ఆనందించును "ఆకాశము సంతోషించును గాక భూమి ఆనందించును గాక ...... న్యాయమును బట్టి లోకమునకు తన విశ్వాస్యతను బట్టి జనములకును ఆయన తీర్పు తీర్చును (కీర్త 96:11,13). అదే విధముగా ఆయన నామమునకు అవఘనత కలిగుటకు హేతువాదైనను మనము అనుహానించినపుడు అది మనకు అధిక దు:శము కలిగించును. ఇశ్రాయేలీయుల హృదయ కాఠిన్యమును బట్టి దేవుడు వారిని నాశనము చేతునని చెప్పినపుడు మోషే "నీ ఘన నామము మేమగును? దీని చూచి ఐగుప్తీయులు ఏమని చెప్పుదురు?” అని మోషే దు: ఖముతో ప్రశ్నించినట్లుగా మనము కూడా స్పందింతుము.

ఇట్టి నిస్వార్థ ప్రేమ నుండి, సమస్తమును దేవునికి సమర్పించవలెనను నిజమైన కోరిక కల్గును. ఆయన మార్గములలో నడుచును, ఆయన ఆజ్ఞలన్నిటిని శిరస్సా వహించవలెనను వాంఛ కలుగును. ఎందుకనగా మనము నిజముగా ఆయన మహిమపరచబడవలెనని ఆశించినచో ఆయన మహిమను వెదకుదుము. ఆయన గొప్పతనమును ఔన్నత్యమును ఆత్మీయ నేత్రముతో చూచినపుడు ఆయనను సంపూర్తిగా పూజించుట తగినదనియు, మనకొరకై మనము స్వార్ధముతో జీవించుట యుక్తం కాదనియు తెలిసికొందుము. దేవుడు తన్నుతాను మహిమపరచుకొనవలెనను కోరిక దేవుని కొరకు జీవించవలెనని బలముగా పురికొల్పుతుంది. మనము దేవుని పూర్నమనసుతో ప్రేమించినచో పూర్ణ శక్తితో ఆయనను సేవింతుము. ఆయనను ఘణపరిచి, ఆయనకు మహిమ తెచ్చుట మన ప్రాధనమైన లక్ష్యమవుతుంది. అట్లు దేవుని ప్రేమించి సేవించుమని ధర్మశాస్త్రము కోరుచున్నది. మనలను మనము ప్రేమించి సేవించుకొనుట అత్యున్నతుడైన వానిపై తిరుగుబాటు చేయుటయే.

నాల్లవది, దేవుని ప్రేమించుటలో దేవుని యందు ఆనందించుటయు ఇమిడి ఉండును. దేవునికి గల వ్యక్తిగత సౌందర్యమును, అనంత మహిమను గ్రహించినపుడు మన జీవమంతయు ఆయన వైపు ఆకర్షించబడుమ ఆకర్షించబడాలి కూడా. దేవుని సుగుణములలో గల సంపూర్ణతను ఆత్మనేత్రములతో చూచినపుడు హృదయము ఆరాధనాభావముతో నిండిపోవును. మనము తోటి మానవునిలో ఆనందించినపుడు అతనిసమవాసములోను, అతనితో సంభాషించునపుడును సంతోషమును తృప్తిని పొందుదుము. అతడు లేనపుడు అతని చూడవలెనని ఆశింతుము, అతడున్నపుడు ఆనందింతము. అతని సంతోషము మనకును సంతోషము నిచ్చును. అదేవిధముగా పరిశుద్ధపరచబడిన దేవుని మహిమన్నత్యమును చూచినపుడు ఆయనను ఒక పరిశుద్ధడు నత్యధికముగా ప్రేమిచి ఆరాధించి, ఆయన యంది అత్యధికముగా ఆనందించి తన్నుతాను దేవుని యంతనికి గల గౌరవమెంత అధికమో అతని ఆనందము కూడ అంతే అధికము. అది దేవుని నీతి ఔన్నత్యము యొక్క గ్రహింపు నుండి కలుగును. దేవునిలో యిట్లు ఆనందించుట వలన ఆయనతో మరింత సన్నిహిత సహావాసము కలిగియుండవలెనను వాంఛ కలుగును. “దేవా, నా దేవుడవు నీవే. వేకువనే నిన్ను వెదకుదును. నీ బలమును నీ ప్రభావమును చూడవలెనని నేనెంతో ఆశతో నీ తట్టు కనిపెట్టియున్నాను. నీళ్ళు లేక ఎండిన దేశమందు నా ప్రాణము నీకొరకు తృష్ణగొనియున్నది. నీ మీ ఆశచేత నిన్ను చూడవలెనని నా శరీరము కృశించుచున్నది. నీ కృపజీవము కంటె ఉత్తమము” (కీర్త. 63:1-3) ఎట్టి పరిస్థితులు దేవుని యందు ఆనందించు సమయములు కొన్ని కలవు. “అంజూరపు చెట్టు పూయకుండినను, ద్రాక్షచెట్లు ఫలింపకపోయినను చేనిలోని పైరు పంటకు రాకపోయినను, గొర్రెలు దొడ్డిలో లేక పోయినను, సాలలో పశువులు లేకపోయినను నేను యెహెూవా యందు ఆనందించెదను. రక్షన కర్తయైన నా దేవుని యందు నేను సంతోషించెదను” (హబక్కూక్కు 3:17,18). ఇట్టి ఆనందము మిగిలిన వాటినన్నిటిని విడిచి దేవుని పైననే ఆధారపడి జీవించవలెనను కోరికను పుట్టించును. ఆయనయందే సంతృప్తి కనుగొనును. “యెహెూవా మా దేవా, నీవు గాక వేరు ప్రభువులు మమ్మునేలిరి. ఇప్పుడు నిన్ను బట్టియే నీ నామమును స్మరింతుము” (యెషయా 26:13). “వాటిని క్రీస్తునిమిత్తము స్పష్టముగా ఎంచుకొంటిని. నిశ్చయఠా నా ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును గూర్చిన అతి శ్రేష్టమైన జ్ఞానము నిమిత్తమై సమస్తమును నష్టముగా ఎంచుకొనుచున్నాను” (ఫిలిఫ్ఫి 3:8). గర్వముగలవాడు మానవులిచుచ ఘనతలో తృప్తిపడునట్లు, లోకస్తుడు సంపద యందానందించునట్లు, పరిసయ్యుడు తన విధులను నెరవేర్చుటలో అతిశయించునట్లు దేవుని నిజముగా ప్రేమించు వారు ఆయనలోనే సంతృప్తి చెందును.

ధర్మశాస్త్రమంతయు, ప్రవక్తల వాచనములను ఆధారపడియున్న మొదటి ఆజ& ఒయగుఎ ప్రేమను పై జెప్పిన నాలుగు అంశములు విషదపరచుచున్నవను వాస్తవము వాటి విషయమై చూపబడిన హేతువులను బట్టి మాత్రమే కాక ఇట్టి ప్రేమ పరిశుద్ధమైన విధేయతకు మూలమై యున్నదను సత్యము కూడా స్పష్టము చేయుచున్నది.

ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనునట్లు ప్రభావవంతముగా మనలను బలవంత పెట్టునదే దేవుని పట్ల నిజమైన ప్రేమ. “మనమాయన ఆజ్ఞలను గైకొనిన యెడల, దీని వలననే ఆయనను ఎరిగియున్నామని చెప్పుకొనుచు ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనని వాడు అబద్ధికుడు, వానిలో సత్యము లేదు. ఆయన వాక్యము ఎవడు గైకొనునో వానిలో దేవుని ప్రేమ నిజముగా పరిపూర్ణమాయెను” (1యోహ 2:3-5) అయితే ఇట్టి ప్రేమ మనఃపూర్వకముగా మనమట్లు చేయునట్లు బలవంత పెట్టునట్టి స్వభావము కలది. మనలను మనము ప్రేమించుకొనినచో మన సొంత మేలును ఏ విధముగా కోరురుమో అదే విధముగా దేవుని పట్ల ఉన్నదో దేవుని ఆపేక్షించుదుము. పరలోకములోని పరిశుద్దుల ప్రేమకు భూలోకములోనున్న పరిశుద్దుల ప్రేమకు వ్యత్యాసము పరిమానములో మాత్రమే కనిపించును.

క్రీస్తు ఈ లోకములోనికి వచ్చుటలో ముఖ్యోద్దేశము ధర్మశాస్త్రమును ఘనపరచుటకే (దాని ఆజ్ఞలకు లోబడి, అది యిచ్చిన శిక్షను భరించుట ద్వారా) అనియు ఆ విధముగా చేయుట ద్వారా ఆధర్మశాస్త్రమునిచ్చిన దేవునికి ఆయన ప్రజలను తిరిగి నిచ్చుటకు పునాది వేసిన చూపించిన ఆయన వారిని ధర్మశాస్త్రమునకు లోబరుచు ఈ పనిని ఎట్లు చేసెనని. పరిగణించుటయే ఇక మిగిలిన అంశము చూచినట్లు దేవునికి వ్యతిరేకముగా వారు ఎత్తిన ఆయుదములను క్రిందపడవేసి, తమ పూర్ణహృదయముతో ఆయనను ప్రేమించునట్లు చేయుట ద్వారానే ఇట్టి విధేయత సాధ్యపడును. ఈ కార్యమును - ఆయన తన ఆత్మను పంపి వారిని నూతన పరచుట ద్వారా సాధించును, ఎందుకనగా మనకనుగ్రహింపబడిన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయములో కుమ్మరింపబడియున్నది "(రోమా 5:5). ఇది పరిశుద్ధాత్మ హృదయములో చేయు ప్రత్యేకమైన, మానవాతీతమైన కార్యము. తిరిగ జన్మించినవారికై తిరిగి జన్మించని వారికి మధ్యగల భేదము ఇదేయే ఆత్మ పునరుజ్జీవింప చేసి పరిశుద్ధపరచు కార్యము క్రమముగా అభివృద్ధి చెందుననియు, సువార్త ద్వారా ఆత్మ దానిని క్రమక్రమముగా అంచలంచలుగా జరిగించుననియు ఇంతకు ముందే వివరముగా తెలియజేసితిమి. ఆత్మ కార్యము యొక్క క్రమమేమనగా జీవింప జేయుట, వెలిగించుట, ఒప్పించుట, క్రీస్తు నొద్దకు చేర్చుట, శుద్ధి చేయుట. మనము ఈ క్రమమును బాగుగా గ్రహించుటకు గాను వెనుక నుండి చూడలేను. మన స్వీయానుభవములో ఆత్మీయముగా మనకు సంభవించిన విషయములను గుర్తించి మొదలిడి కారణమునకు వెళ్లవలెను. 5. ఆత్మ మనలను క్రీస్తు నొద్దకు నడిపించనిచో మనము ఆయన రక్తముతో కడగబడలేము. 4. సువార్తలో చెప్పబడిన పశ్చాత్తాపమును ఆత్మ మనలో కల్గించనిచో రక్షించు విశ్వాసముగాని క్రీస్తు నొద్దకకు వచ్చుట కాని కలుగవు. 3. పాపమును గూర్చి దేవుని వలన ఒప్పింపబడనిచో దాని గూర్చి దు:శముండదు. 2. ఆత్మ హృదయమును వెలిగించనిచో మనలో భయంకరమైన పాపమున్నదని గ్రహించలేము. దాని చూడలేము. దేవుని ఎదిరించుట స్వయాన్ని ప్రీతిపరుచుటయే ఆ పాపమును చూడలేము. 1. పరిశుద్దాత్మ మనలను పునర్జీంపజేయనిచో దేవుని యెదుట మనకు గల భయంకర స్థితిని చూడలేము. దైవ సంబంధమైన విషయమలు మనపై ప్రభావమును చూపుటకు మరియు వాటిని గ్రహించుటకు పూర్వము మనము ఆత్మ సంబంధమైన జీవమును పొందవలెను.

ఆత్మ ద్వారానే మనము మరణము నుండి జీవమునకు తేబడితిమి. దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ఎంత మాత్రము పోలియుండలేదని ఆత్మీయమై గుర్తింపు అనుగ్రహింపబడినది, అది కొరునవన్నియు ఆత్మ సంబంధింతములనియు న్యాయమైనవనియు గ్రహింప గలిగితిమి, దానికి వ్యతిరేకముగా చేసిన పాపమును గూర్చి దు:ఖించితిమి, అది మనకు విధించిన శిక్షన్యాయమని గ్రహించితిమి. పరిశుద్దాత్మ ద్వారానే మనము దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ప్రేమించి దానియందానందించు నూతన స్వభావమును పొందితిమి. దానిని బట్టియే మనహృదయము ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణ్యముగా మారినదే ఈ జీవితములో మనము ఎంతవరకు ఈ అనుగుణ్యతకు సాధించుదుమో, ధర్మశాస్త్రమునకు వ్యతిరేకమైనది తనలో ఇంకను ఎంతో మిగిలియున్నందను క్రైస్తవుని భాదకరమైన గ్రహింపువలని సమస్యను ఎట్లు అర్థము చేసుకోవలనో తరువాతి అధ్యాయములో పరిశీలింతము.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

19. దాని నియమము

కొనసాగింపు

మన పునర్జన్మ యందును, మారుమనస్సు కలిగించుట యందును ప్రారంభించిన పనిని కొనసాగించి ముగించుటయే పరిశుద్దాత్మ జరిగించు కార్యసాధకమగు పరిశుద్ధపరచబడు ప్రక్రియ అన మునుపటి అధ్యాయములలో చూపించితిమి. మనము పతనమునుండి పాపమునుండి విడివడి దేవుని నీతి స్వరూపములోనికి మారుటయే రోఇంపబడుట. ఇది దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుకూలముగా మారుటతో సమానము. దేవుని అత్యధికముగా ప్రేమించి, ఆయన కొరకు జీవించి, ఆయనయందానందించి మనవలె మన పొరుగు వానిని ప్రేమించుటయే దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణ్యముగా నడచుట అని గతించిన అధ్యాయములో వివరించితిమి. కాబట్టి మనము స్వభావసిద్ధంగా ఏమైయున్నామో దీనిని నుండి విడిపించబడి, దేవునికి విధేయులముగా చేయబడుటమే రక్షణార్థమైన మార్పుకు నిదర్శనము.

మనలను దేవునికి తిరిగి సంపాదించు ప్రక్రియలో క్రీస్తు తన ఆత్మ ద్వారా దర్మశాస్త్రమును మనస్సుకును, హృదయమునకును శక్తితో “యెహెూవా నియమించిన ధర్మశాస్మతు యథార్థమైనది, అది ప్రాణమును తెప్పరిల్లజేయును” (కీర్త 19:7). ధర్మశాస్త్రము నిట్లు ఫలవంతముగా అన్వయించుట వలన పాపిని దానినెట్లు దిక్కరించి జీవించేననియు తాను మలినమైన కుష్టురోగిననియు, నిత్యశిక్షకు అరుహడననియు, సర్వాధికారియైన వాని హస్తములలో నున్నాననియు (రోమా. 9:18) స్పష్టముగా గ్రహించునట్లు యును.

రోమా 7:8,9లో ఈ అనుభవము సరిగా వర్ణించబడినది. “అయితే పాపము ఆజ్ఞను హేతువు చేసికొని సకల విదములైన దురాశలను నాయందు పుట్టించెను. ధర్మశాస్త్రము లేనప్పుడు పాపము మృతము (మనము దాని గ్రహింపకుంటిమి). ఒకప్పుడు నేను ధర్మశాస్త్రము లేకుండ జీవించుచుంటిని (నేను అందరివలే మంచివాడననియు, నా మత ఆచారములతో దేవుని మెప్పు సంపాదించగలనని తలంచితిని). ఆజ్ఞ వచ్చినపుడు (శక్తితో నా మనస్సాక్షి మీద పని చేసినపుడు) పాపమునకు మరల జీవము వచ్చెను (నా హృదయమాలిన్యమును భయంకరమైన నా పాపస్థితి గుర్తెరచగలిగాన కనుగొనక అది సత్యమని తెలిసెను); నేనైతే చనిపోతిని (నా స్వనీతి విషయమై నేను చనిపోయెను).".

అప్పుడు మొదటిసారిగా 'ధర్మశాస్త్రము ఆత్మ సంబంధమైనదను గ్రహింపు కలిగెను (రోమా 7:17). అది పైపైన కనిపించు మంచి కార్యములను గాక పరిశుద్ధమైన తలంపులను, భక్తితో కూడిన వాత్సల్యమును కోరునని తెలుసుకున్నాను. సత్ క్రియలన్నియు ఇట్టి భావములనుండియే రావలయుననియు, లేనిచో అవి దేవునికి అంగీకారములు కావనియు నది గ్రహించగలిగాను “ నీ ధర్మోపదేశము అమితమైనది” (కీర్త 110:96). అది బాహ్య ప్రవర్తనను కాక అంతరంగ స్థితిని కూడా పరిశీలించును. అది కోరునది "ప్రేమ". ప్రేమ హృదయమునక సంబంధించినది. ధర్మశాస్త్రము ప్రేమను తప్ప వేరు దేనిని కోరకుండెను (దేవుని పట్ల, పొరుగు వాని పట్ల). ధర్మశాస్త్రమునకు విరోధమైన వానిలోనే పాపమున్నది కాబట్టి ప్రేమ లేకుండా చేయు కార్యములు దానికి విరోధములును, పాపమును అయ్యిన్నవి. అందుచేతనే క్రీస్తు “ఒక స్లేని మోహపు చూపుతో చూచు ప్రతివాడు అపుడే తన హృదయమందు ఆమెతో వ్యభిచారము చేసిన వాడగును” (మత్తయి 5:28) అని స్పష్టముగా చెప్పెను.

మంచి బ్యాహ్య ప్రవర్తన కన్న మించిన దానిని దేవుడు కోరుచున్నాడు,. “నీవు అంతరంగములో సత్యమును కోరుచున్నావు” (కీర్త 51:6). ధర్మశాస్త్రము హృదయములోని తలంపులను ఉద్దేశములను ఎరిగి 'నీవు ఆశింపకూడదు” అని చెప్పుచున్నది. ఇది శరీర కార్యము కాదు గాని హృదయ సంబంధమైనదిగా నున్నది. ధర్మశాస్త్రము కోరు ఉన్నతమైన పరిశుద్ధమైన ప్రమాణాలను పాపి గ్రహించినప్పుడు వాటిని నెరవేర్చుటలో తానెట్లు అపజయమును పొందెనోఅతడు తెలిసికొన్నపుడు, తన భయంకర స్థితినతడు గ్రహించును, ఎందుకగా “ధర్మశాస్త్రము వలన పాపమనగా ఎట్టిదో తెలియబడుచున్నది” ( రోమా 3:20). మెల్కోనబడిన పాపధర్మశాస్త్రమ తనను దురభ్యాస విడువని క్షమాపణరాని తిరుగుబాటు దారినిగా తీర్చి శపించుట న్యాయమేనని గుర్తెరుగును.

దీని వలన అతడు తనకు క్రీస్తు ఎంతగా అవసరమో తెలుసుకొనును. ఎందుకనగా తాము నీతిమంతులమని నిశ్చింతగానున్న వారు పరమవైద్యుడగు యేసు నొద్దకు వెళ్ళరు. ఈ విధముగా (ఆత్మ చేతిలోన్న) ధర్మశాస్త్రము సువార్త యొక్క పనికత్తె. సీనాయి పర్వతము వద్ద సహితము ఇదే దైవిక క్రమమును చూతుము కదా? నీతిపరమైన ధర్మశాస్త్రము మొదట నీయబడెను ఆ తరువాత కర్మకాండల విషమైన ధర్మశాస్త్రము) యాజక ధర్మములు, బలులను గూర్చిన విధులు గల కర్మకాండల విషయమైన ధర్మశాస్త్రము ఇయ్యబడెను అవసరతను గూర్చి ఇశ్రాయేలును ఒప్పించుటకు. రెండవది. - రెండవది - రక్షకుని వివిధ సాదృశ్యములతో పోలికలలో చూపించుటకు. ఆత్మచేత ఒప్పించబడిన పాపి మమస్సాక్షిలో పాపము “విస్తరించినను గుర్తింపు కలిగితేనే కాని ఆత్మచేత తెరువబడిన హృదయములో కృప “మరింతగా విస్తరించినను గుర్తింపు కలుగదు. ధర్మశాస్త్రము యొక్క న్యాయమును, గౌరవమును, ఔన్నత్యమును ఎంతగా మనము గ్రహింతుమో సరిగా అంతే పరిమాణములో పాపము యొక్క దుష్టత్వమును గ్రహింతుము.

“అంధకారములో నుండి వెలుగు ప్రకాశించను గాక అని పలికిన దేవుడే తన మహిమను గూర్చిన జ్ఞానము యేసుక్రీస్తునందు వెల్లడిపరచుటకు హృదయములలో ప్రకాశించెను” (2కొరి4:6) అని వ్రాయబడియున్నది. ధర్మశాస్త్రములో దేవుని నీతియొక్క మహిమలోని అనుభూతిని సువార్త యందలి కృపయొక్క అనుభవమును పరిశుద్దాత్మ హృదయములో అనుగ్రహించగా పాపి మధ్యవర్తియైన క్రీస్తు ద్వారా దేవుని చేరటకు కదలింపబడును. అప్పుడతడు నిత్యముగా తన్నుతాను ఆయనకు అప్పగించుకొని ఆయనను అత్యధికముగా ప్రేమించి, ఆయన కొరకే జీవించి ఆయనలో ఆనందించును. దీని వలన అతడు తన పొరుగువానిని తనవలెనే నిస్వార్థమైన ప్రేమతో ప్రేమించును ఈ విధముగా విధేయతకు అతని హృదయములో పునాది వేయబడను, ఎందుకనగా మనఃపూర్వకంగా సంతోషముగా చూపు విధేయత మాత్రమే దేవునికి అంగీకారమగును. అది ప్రేమ కృతజ్ఞతం నుండి రావలెను. అది కఠినమైన భారమును మోయునట్లు దు:ఖముతో అయిష్టతో రాకూడదు.

ఈ విధముగా క్రీస్తు తన ఆత్మ ద్వారా మనలను ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణము మార్చును. మొదటిగా ధర్మశాస్త్రము మన నుండి ఆశించువాటన్నిటిని ఆత్మ సంబంధముగా మనము చూచులాగున మన జ్ఞానమును వెలుగించుట ద్వారా రెండవదిగా అది అడుగు వాటిలో గల న్యాయమును, పరిశుద్ధతను గ్రహించునట్లు చేయుట ద్వారా, మూడవదిగా మన జీవితకాలమంతయు ధర్మశాస్త్రమును మన కాలి క్రింద వేసి త్రోక్కుచుంటిమని ఒప్పించుట ద్వారా, నాల్గవదిగా, దాని అధికారమును ధిక్కరించినందుకు మనము దు:ఖించునట్లు చేయుట ద్వారా, ఐదవదిగా ఒక క్రొత్త స్వభావమును లేదా పరిశుద్దత నియమమును మనలో నాటుట ద్వారా. ఇపుడు దేవుడే తన ధర్మవిధులను మన మనసులో ఉంచి హృదయముల మీద వ్రాయును) హెబ్రి 8:10), ఈ విధముగా సువార్త చూపు కృప “ధర్మశాస్త్రమును నిరర్థకము చేయక,' దానిని మన హృదయములో స్థిరపరచుచున్నది” (రోమా 3:31). ఆత్మ సంబంధమైన సార్వత్రిక విధేయతను ధర్మశాస్త్రము కోరుచున్నది.

దేవుని అధికముగా ప్రేమించుటయు, మన పొరుగువారిని ప్రేమించుటయు అను ముఖ్య విధులను దేవుడు కోరినందుకు మాత్రమే కాదు, అట్టి ఆజ్ఞ "పరిశుద్ధమైనదియు, నీతిగలదియు, ఉత్తమమైనదియు” అయినందున (రోమా 7:12) వాటిని చేయుట మనకు తగియున్నది. ఈ రెండును ముఖ్యమైన వేర్లు, వీటి నుండియే మిగిలిన అన్ని ఆత్మ ఫలములు ఉద్భవించును. దీనికి వేరుగా యే హృదయ పరిశుద్ధత గాని పరిశు ద్దత జీవితము గాని లేదు. ఈ గురిని చేరుటకు గల శక్తివంతమైన మార్గము పరిశుద్దాత్మ పరిశుద్ధపరచు కార్యము. దీని ద్వారా మన హృదయములు, జీవితములు ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణముగా మారును. ధర్మశాస్త్ర విధులను చేయు మంచి మనసు మరియు ఆకాంక్ష ఆయన మనకీయవలెను. దానిని అవలంబించు శక్తి మనకీయవలెను. ఎందుకనగా దీని చేయవలెనను ఆశ హృదయములో లేనిచో మనమీ కార్యము చేయజాలము.

దైవిక జీవితము ఈ రీతిగా ప్రారంభమై అదే రీతిలో కొనసాగును. విశ్వాసి ఎంత పాపాత్ముడో, వ్యర్ధుడో, నరక పాత్రుడో దేవుని ఆత్మ అతనికి మరింత పరిమాణములో చూపిస్తూ అతడు క్షమించబడి, పరిశుద్ధపరచబడకు క్రీస్తు యేసు నందు కలుగు చిత కృప ఎంత అవసరమో, అతనికి తెలియజేయును. అతని దినములంతయు వీటిని మరింతగా గుర్తెరుగుతూ, అతని హృదయము దీనముగా మారి, అతిన క్రీస్తు కృప మరింత ప్రశస్తమైదీగా మారును. దేవుని ఆత్మ విశ్వాసికి మరింతగా ఆయన మహిమను ఔన్నత్యమును చూపును. దీని వలన అతడు దేవుని ప్రేమించుటకు, ఆయన కొరకు జీవించుటకు, హృదయ పూర్వకముగా ఆయన యందానందించుటకు పురికొల్పబడును. దీని వలన తన పొరుగు వానిని తన్ను వలె ప్రేమించు హృదయ వైఖరి అతనితో కలుగును. “పట్టపగలగు వరకు వేకువ వెలుగు తేజరిల్లునట్లు నీతి మంతుల మార్గము అంతకంతకు తేజరిల్లును ” (సాహె 4:18).

పై పేరాకు కొంత వివరణ అవసరమైయున్నది. మారుమనస్సు పొందిన పిదప ఆత్మకార్యములలో రెండు కారణముల నుండి కలుగు రెండు భేదములు కలిసి యుండును. మొదటిది. మార్పు చెందిన వ్యక్తికి కలుగు భిన్నమైన స్థితి. విశ్వాసి పూర్వమువలె ఇపుడు నరక భయము కలిగి ఉండడు. ఎందుకనగా అతడిపుడు ధర్మశాస్త్రము క్రింద లేడు. ( రోమా. 8:15). దానికి బదులు అతడిపుడు తనలో న్ను పాపము, తనపట్ల ఉదారత చూపిన దేవునికి వ్యతిరేకముగా చూపిన కృతజ్ఞత రహిత్యమును గ్రహించి గుండె పగిలినవాడుగా నుండును. రెండవది, మారుమనస్సు పొందిన వ్యక్తిలో కలుగు భిన్నమైన స్వభావము. విశ్వాసి పాపము యొక్క శక్తి క్రింద లేకుండుట వలనను, దేవునితో విరోధము కలిగి యుండనందుననను అంతకు పూర్వము చేసినట్టు ఆత్మ కార్యములనిపుడు వ్యతిరేకించక పాపము నెదిరించుటకు ఆత్మతో కలిసి పని చేయును. దేవా, తప్పుదిద్ది, శిక్షిది, నీ చిత్తప్రకారము నాలో వ్యవహిరించినా అపరాధములను లొంగదీసి, నీ రూపమును నాలో కలిగించుమని ప్రార్థించును.

సువార్త యొక్క సంబంధముపై ఇపుడు కొన్ని మాటలు చెప్పవలసి యున్నది. మొదటిగా ధర్మశాస్త్రమునకు గల కాఠిన్యమును కొట్టి వేయుటకు గాని దేవుని పరిపాలను విధానము న్యాయమైనదేనని చూపించి తిరుగుబాటు చేసిన ఆయన శత్రువుల మనసులను ఊరగించుటకుగాని సువార్త యొక్క కృప ఇయ్యాలేదు. ధర్మశాస్త్రము “పరిశుద్ధమును, నీతియుక్తమును, ఉత్తమము"నైయున్నది. క్రీస్తు మానవావతారము ధరించక పూర్వము కూడ అది అట్లే యున్నది. దేవుడు నిరంకుశుడు కాదు, ఆయన కుమారుడు నిరంశత్వమునకు ఐటి కాలేదు. దయావిహీనమును కఠినమును అయిన ధర్మశాస్త్రము చేత గాయపరచబడిన తన ప్రజలను దాని నుండి విడిపించుటకు ఆయన మరణించలేదు. నీతి లేని ధర్మశాస్త్రము కోరు కొరికలను తీర్చుటకు దేవుని కుమారుడు చనిపోవుట మిగుల అసాధ్యము. రెండవది పరిశుద్దాత ధర్మశాస్త్రమును మనకు అన్వయించినపుడు సువార్త కొరకు మన హృదయమును సిద్ధపచుబడుతుంది. ఒకటి నాకు పాపమనగా నెట్టిదో తెలుపు చుండగా, మరొకటి దాని దోషము నుండియు శక్తి నుండియు విడుదల ఎట్లు పొందగలనో తెలుపుచున్నది. మూడవదిగా, మనము పరిశుద్ధపరచబడుటకు ధర్మశాస్త్రమే నియమముగాని సువార్త కాదు ఒకటి దేవుడు నా నుండి యేమి కోయన్నాడో ఒకటి తెలుపగా మరి యొకటి వాటిని సంపూర్తి చేయు సాధనమును సరైన హృదయవైఖరిని అందించుచున్నది.

నాల్గవదిగా, ధర్మశాస్త్రమును, సువార్తయు ఒకదాని నొకటి వ్యతిరేకించుట లేదు గాని ఒకదాని ఒకదానితోనొకటి సహకరించుచున్నది ఒకటి మరోకదానికి పరిచారకురాలిగా నున్నది. విశ్వాసి యనభవములో ఈ రెండును కలిసి పని చేయును. ఐదవదిగా ధర్మశాస్త్రము కోరు ఉన్నతమైన పరిశుద్ద ప్రమాణములను సువార్త స్వల్పముగానైనను మార్చుట లేదు. “మీ పరలోకపు తండ్రి పరిపూర్ణుడు గనుక మీరును పరిపూర్ణులుగా ఉండెదరు” (మత్త 5:48). “మిమ్మును పిలిచినవాడు పరిశుద్ధులై యుండుడి” (1 పేతు 1:16) - ఇది మన యెదుట నుంచబడిన ప్రమాణము. ఆరవదిగా ఈ విధముగా క్రైస్తవుని నీతి నియమము ధర్మశాస్త్రఉ లేని వాడను కాను కాని క్రీస్తు విషమై ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడిన వాడను” (1కొరింతి 9:21). ఇశ్రాయేలియులు ఐగుప్తు నుండి విడుదల పొవందిన పిదవ సీనాయి పర్వతమున మోషే అను మధ్యవర్తి ద్వారా ధర్మశాస్త్రము ఇయ్యబడినది ఇది క్రీస్తునందు గల మధ్యవర్తుత్వమునకు ఛాయగానున్నది. ఏడవదిగా పై చెప్పిన వాటిని బట్టి నీతిధర్మము క్రైస్తవుని జీవిత నియమమును సత్యమును ఏదిరించు వారందరు దేవుని ఎంతగా అవమానించుచున్నారని అవమానించుచున్నారని మనము గ్రహించగలము.

దేవుని పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రము, కృపాసువార్త, ఈ రెండును దైవ మహిమను ప్రతిబింబింప జేయుచున్నవి. పరలోకములో ఈ రెండును కలిసి మహిమను వెదజల్లును. ధర్మశాస్త్రము పరిశుద్ధత యొక్క సౌందర్యమును పాపము యొక్క భయంకరత్వమును చూపించి, పాపులను యింత గనుక నడిపించిన కృపను గొప్ప కాంతిలోను మహిమలోను ప్రదర్శించును. కృప అంతకు పూర్వము అపవిత్రులగా నుండి ఇప్పుడు పరిశుద్ధపరచబడిన పాపులలో పవిత్రతను పరివుతను చూపించి ధర్మశాస్త్రమును ఘనపరచును. విడిదీయరానిదిగా జతచేసిన వధింపబడిన గొర్రెపిల్లయగు క్రీస్తు మహిమపరచబడి విశ్వసించువారిచే మెప్పు పొందును” (జేము ప్రేసర్, "ది స్కిప్పురల& డక్ట్రిన్ ఆఫ్ సెంక్టిఫికేషన్'8 1760).

ఈ విధముగా క్రీస్తు పునరుజ్జీవింపజేసి పరిశుద్ధపరచు తన ఆత్మద్వారా తన ప్రజలను ధర్మశాస్త్రానుగుణముగాను సువార్తకు అనుకూలగాను చేయును. “మన మందరమును ముసుగులేని ముఖముతే ప్రభువు యొక్క మహిమను అద్దమువలె ప్రతిఫలింప జేయుచు, మహిమ నుండి అధికమహిమను పొందుచు, ప్రభువగు ఆత్మచేత ఆ పోలికగానే మార్చబడుచున్నాము” (2కొరింథి 3:18). మొదటిగా ధర్మశాస్త్రమను భ్రములో ప్రకాశించు “దేవుని మహిమను మనము చూచుదుము, ఆయన పరిపాలనాధికారము నందలి మహిమను, ఆయన న్యాయము, పరిశరుద్ధతల యొక్క మమిమను అట్టి ధర్మశాస్త్రమును రూపించిన ఆయన మంచితనము యొక్క మహిమను మనము చూతుము. ఇది మనమాయనను పూర్ణ హీదయముతో ప్రేమించి ఆయన బిడ్డలముగా, ఆయన కొరకు పొరుగువారిని కూడ ప్రేమింపవలెనని కొరుచున్నది. రెండవదిగా సువార్తయను నద్దములో ప్రకాశించు “దేవుని మహిమను” చూచుచున్నాము. విమోచించు ఆయన ప్రేమ యొక్క మహిమను, అద్భుతమైన ఆయన కృపామహిమను, అత్యంత దయామహిమను చూతుము. నూతన పరచబడిన ప్రాణులగా దీనిని చూచి మనము అదే పోలికలోనికి మార్చబడుదుము ఇచ్చటనున్న (ఈ గ్రీకు పదము క్రీస్తు “రూపాంతరము”నకు వాడిన పదము ఒకటే). మహిమనుండి అధికమహిమకు (క్రమక్రమముగా ఒక దశనుండి మరొక దశకు దేవుని ఆత్మచేత మార్చబడుదుము. అనగా నిజమైన ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణము, నిజముగా సువార్తకు అనుకూలముగా మారుదుము.

సువార్త పశ్చాత్తాపపడుమని మనకు ఆజ్ఞాపించుచున్నది. అయితే మనము ధర్మశాస్త్రమునకు విరోధముగా పాపము చేసితిమని గ్రహించు వరకు నిజమైన పశ్చాత్తాపము కలుగదు. ధర్మశాస్త్రానుగుణముగా నడువకుండుట మన పూర్తిగా దోషమేయని మనము గ్రహించునట్లు పరిశుద్ధాత్మ మనలను నడిపించు వరకు నిజమైన పశ్చాత్తము మనలో కలుగదు. అప్పుడు మన మెన్ని మతాచారములను పాటించి, జరిగించిన సత్మిక్రియలు ఎన్ని చేసినా, అర్హులమేయని మనము గ్రహింతుము. అప్పుడు మనమింతకు పూర్వము జరిగించిన మతాచారములన్నియు దేవుని యందలి ప్రేమతోను, ఆయన మహిమ కొరకును కాక ఆచార ప్రకారమును వేషధారణతోను, తన్ను తాను ప్రేమించుకొనుట వలనన నరకములో పడుదుమను భయముతోను, వాటి వలన పరలోకములో ప్రవేశింతుమను ఆశతోను చేసినవే. అప్పుడు మననోరు మూయబడును. చెప్పిన సాకులన్నియు సర్దుబాట్లులన్నియు నిశ్శబ్దము చేయుబడును. ధర్మశాస్త్రము మనకు విధించిన శాపము న్యాయమోనని ఒప్పుకొందుము. అప్పుడు దేవుడు మనోహరుడును, మహిమయుక్తుడుగా కనిపించును గనుక ఆయన పట్ల శత్రుత్వము వహించినందున మనలను మనము తృణీకరించుకుందుము. ఇదియే యథార్థమైన పశ్చాత్తాపమునకా గల కొన్ని లక్షణములు.

విశ్వసించుమని సువార్త మనలను ఆజ్ఞాపించుచున్నది. దేవుని మాటగా దానిని అంగీకరించమని పిలుచుచున్నది. భయంకరముగా తనను అవమానింపబడిన దేవుడు తన శత్రువులపై దేవుడు కనికరము చూపనుద్దేశించాడని ఎవని ధర్మశాస్త్రము చులకనగా చేయబడి త్రోక్కబడినదో ఆ సర్వాధికారియే తన వివేకము ద్వారా తన ధర్మశాస్త్రమునకు అవఘనత కలుగకుండ అది కోరు వాటిని కొట్టి వేయకుండా మనలను క్షమించు మార్గమును కనుగొనెనని అట్టి అద్భుత ప్రేమ వలన తన ఏకైక కుమారుడు ధర్మశాస్త్రము నెరవేర్చుటకును, దాని శిక్షను భరించుటకును మనకొరకు అర్పించెనని ఇట్టి మంచివార్తను నమ్ముటకు ఆహ్వనించుచున్నది. ఒక పాపి పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా బ్రదికింపబడి, ఇట్టి కృపను కనుగొనినపుడు అది " నమ్మశక్యముకాని దీవెన” వలె కన్పించును. తన పరిస్థితి నిరాశాయుతమనియు, కనికరము పొందలేనంతగా తాను పాపము చేసితిననియు, క్షమించరాని పాపములనోనర్చితిననియు అతని కనిపించును. ఇట్టి స్థితిలో నున్నవాడు ( ఈ స్థితి గుండా వెళ్ళని పాఠకులని మేము నిజముగా జాలి దలచుచున్నాము) అతని హృదయములోనికి సువార్తను అంగీకరించుట ప్రపంచమును నిర్మించునంతటి అసాధ్యకార్యము. పరిశుద్దాత్ముడు మాత్రమే రక్షించు విశ్వాసమును కుమ్మరించగలడు.

విధేయత చూపుమని క్రీస్తు ప్రభుత్వమునకు పూర్తిగా అప్పగించుకొనుమని, ఆయన కాడిని మనపై ఎత్తుకొనుమని, ఆయన నడిచినట్లు నడువుమని సువార్త మనలను ఏలుచుచున్నది. క్రీస్తు ఎత్తుకొనిన కాడి దేవుని చిత్తమునకు సంపూర్ణముగా లోబడుటయే. ఆయన దేవుని ధర్మశాస్త్రనియమముననుసరించి నడిచెను. కావున క్రీస్తు, “ఎవడైనను నన్ను వెంబడించు గోరినయెడల, అతడు తన్ను తాను ఉపేక్షించుకొని, తన సిలువను ఎత్తికొని నన్ను వెంబడించవలెన”ని చెప్పెను (మత్తయి 16:24). ఎందుకనగా మనకు తన అడుగు జాడలయించు నడుచుకొనునట. ఆయన మనకు యుంచిపోయెను. సువార్త చెప్పిన ఈ ఆజ్ఞను త్రోసి వేసిన వారే నాశనమైరి. “ప్రభువైన యేసు తన ప్రభావమును కనుపరచు దూతలతో కూడ పరలోకము నుండి అగ్ని జ్వాలలలో ప్రత్యక్షమై, దేవుని నెరుగని వారికిని, మన ప్రభువైన యేసు సువార్తకు లోబడని వారికిని ప్రతిదండన చేయును” (2 థెస్స 1:6-8); అని వ్రాయబడియున్నది. “తీర్పు దేవుని ఇంటి యొద్ద ఆరంభమగు కాలము వచ్చియున్నది. అది మనయొద్దనే ఆరంభమైతే దేవుని సువార్తకు అవిధేయులైన వారి గతి యేమవును? (1పేతు 4:17) అనియు వ్రాయబడినది. సువార్త కోరు ఇట్టి విధేయత ఉదారమగు పరిశుద్ధాత్ముని పరిశుద్ధపరచు కార్యము ద్వారా మాత్రమే జరుగును.

తన హృదయములో పరిశుద్దాత్మ చేయు మార్పు పునర్జింప చేసి నూతనపరచుతన కార్యముల ద్వారా పాపిలో కలుగు ద్వారా పాపి హృదయంలో పరిశుద్ధాత్మ తెచ్చుమార్పు అద్భుతమైనది. మార్పు నిజముగా అద్భుతమైనది. అతడు క్రీస్తులో నూతన సృష్టిగా చేయును. నూతన పరిస్థితులలోనికి నడిపించబడును. దీని పోలిక అనాధులైన పిల్లలో మనము చూడగలము. తల్లిదండ్రులుగాని, పెద్దల నడిపింపు గాని లేక, అల్లరి చిల్లరగా తిరుగుచు ఉన్న అనాధ బిడ్డలు ఒక సత్పురుషుని గృహము లోనికి దత్తత తీసుకొనబడినపుడు వీరు నూతన ప్రభావమునకు లోనగుదురు. వారు చూపు ప్రేమ ఈ పిల్లల హృదయములను లోపరచుకొనును. నూతన మైన ఆలోచనలు వారి హృదయములో నాటుకొనును, వారి స్వభావము నూతన పరచబడును, క్రొత్త క్రమశిక్షణ వారిని నడిపించును, పాత విషయములు గతించి సమస్తమును నూతన పరచబడును. క్రైస్తవుని పరిస్థితి కూడా ఇదియే, లోకములో దేవుడు లేని వారును నిరీక్షణ లేని వారునై నుండినవారై, నిత్యనాశనము తట్టు పరుగిడుచుండగా వారు అంధకార శక్తి నుండి విడివడి క్రీస్తు రాజ్యములోనికి తేబడిరి. వారికి వనూతన స్వభావమీయబడెను. పరిశుద్ధాత్మ తానే వారిలో నివసించును. సమాధానపడిన దేవుడు వారిపట్ల తండ్రి చూపు శ్రద్దను కనుపరిచి, వారిని పోషించి నడిపించి సంరక్షించి చివరిగా నిత్యమహిమలో చేర్చును.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

20. దాని నియమము

చివరిభాగము

మార్పులేని దేవుని ధర్మశాస్ర్మతు మనమాయనను పూర్ణహృదయముతో ప్రేమింపవలెననియు, మనవలె మన పొరుగు వారిని ప్రేమింపవలెననియు కోరుచున్నది. ఇదియే విశ్వాసి జీవన నియమము. ఈ పరిశుద్ద ప్రమాణముతో అతని స్వభావము, నడత, సరితూగ వలెను. ఇది అతని అంతరంగిక కోరికలు తలంపులు మరియు బాహ్యక్రియలు ఇంతకు ముందు చూపిన విధముగా పరిశుద్ధాత్ముని పరిశుద్ధపరచు కార్యము ద్వారా మనము ధర్మశాస్త్రము అనుగుణ్యతలోనికి పోలికలోనికి వచ్చుదkఉము. మనము పాపము యొక్క నీచత్వమును చూఇచ గుర్తించునట్లు చేయుట ద్వారాను, దాని అధికారము నుండి విడిపించుట ద్వారాను, ధర్మశాస్త్రము కోరు వాటిని చేయు యిష్టమును మనలో పుట్టించుట ద్వారాను, పరిశుద్దాత్ముడు ఆ పనిని జరిగించును. దీని వలన మనము విధేయత చూపించగలము సామర్థ్యము లభించును దేవుని పట్ల విరోధభావము మనసులో ఉండినపుడు (ఇది పునర్జన్మానుభవము లేని ప్రతి ప్రాణిలో నుండును) ధర్మశాస్త్రమునకు విధేయత చూపుట అసాధ్యము.

పాపి నిజముగా దేవుని తట్టు తిరిగినపుడు అతనిలో కలుగు అద్భుతమైన మార్పును గూర్చి కొంతవరకు గత అధ్యాయములో ప్రస్తావించితిమి. దేవునికి విధేయత చూపించుటకు తన్నుతాను సమర్పించుకున్నవాడు దేవుని ధర్మశాస్త్రమును ఆమోదించును. “బంగారు కంటెను, అపరంజి కంటెను నీ ఆజ్ఞలు నాకు ప్రియముగా నున్నవి. నీ ఉపదేశములన్నియు యథార్థములని నేను వాటిని మన్నించుచున్నాను. అబద్ధ మార్గములన్నియు నాకసహ్యములు” (కీర్త. 119:127, 128). పునరుజ్జీవింపబడని వారు ఈ విధముగా ఎందుకు చేయరు? ఎందుకనగా పరిశుద్ధుడైన దేవుని వారు ప్రేమింపరు. అయితే క్రీస్తు నందు పరిశుద్ధ దేవుని ప్రేమించు విశ్వాసులు ధర్మశాస్త్రమును కూడా ప్రేమింపవలెను. ఎందుకనగా దానిలో దేవుని పరిశుద్ధత ప్రతిబింబించుబడినది. మారు మనసు పొందిన వారు ధర్మశాస్త్రమంతటిని ప్రేమింతురు. “వేలకొలది వెండి బంగారు నాణెములు కంటె నీ విచ్చిన ధర్మశాస్త్రము నాకు మేలు'8 (కీర్త 119:72); " నీ ఆజ్ఞలన్నియు నమ్మదగినవి” (కీర్త119:86). పునరుజ్జీవింపబడిన వారిలో నిశ్చితమైన ఒక నియమున్నది. దానిని బట్టి వారు ధర్మశాస్మతు నిషేధించిన వాటి నుండి తొలగిపోయి అది చేయుమనిన వాటిని చేయుదురు.

మారుమనసు పొందిన వారు తమ నడవడిని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుకూలముగా నుంచుటకు నిత్యము ప్రయత్నము చేయుదురు. " ఆహా, నీ కట్టడలను గైకొనునట్లు నా ప్రవర్తన స్థిరపడి యుండిన నెంత మేలు. నీ ఆజ్ఞలన్నిటిని నేను లక్ష్యము చేయుప్పుడు నాకు అవమానము కలుగదు” (కీర్త 119:5,6). వారు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడునట్లు దానిని అర్థము చేసికొనుటకు వాంచింతురు. “యెహోవా, నీ కట్టడలను అనుసరించుటకు నాకు నేర్పుము. అప్పుడు నేను కడమట్టుకు వాటిని గైకొందును” “నీ ఆజ్ఞల జాడను చూచి నేను ఆనందించుచున్నాను. దానియందు నన్ను నడువజేయుము” (కీర్త 119: 33-35). పై వాక్యభాగములన్నియు పాత నిబంధనలోని కే కదా అని ఎవరైన ఆక్షేపిస్తే అట్టి ఆక్షేపణకు తావులేదు. పునర్జీవము యొక్క ఫలితములు, మారు మనసు యొక్క ఫలితములు అన్ని కాలములనయందును ఒకే విధముగా నుందునను సత్యమును ఎవరును ఎదిరించలేరు). అపోస్తులుడైన పౌలు కూడ తన అనుభవమును ఉమారు ఇలాంటి పదములలోనే వర్ణించెను. “అంతరంగపురుషుని బట్టి దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు నేను ఆనందించుచున్నాను' ( రోమా 7:26). తన ప్రజలలో తన ఆత్మ పనిచేసి వారిని ధర్మశాస్త్రము తటుట త్రిప్పి, దానిని ప్రేమించి విధేయులగునట్లు చేయుట ద్వారా క్రీస్తు వారిని ధర్మశమును అనుగుణముగా చేయుచున్నాడు.

ఈ వియములో విశ్వాసి నొక తీవ్రమైన కష్టము ఎదుర్కొనుచున్నాడు, ఎందుకనగా యథార్థపరుడై క్రైస్తవుని హృదయము యథార్థమైనది. అది అసత్యమును, వేషదారణను అసహ్యించుకొనును. ఈ కష్టమును ఈ విధముగా వివరింపవచ్చును. మారుమనస్సు పొందుట యనగా, దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు గల పరిశు ద్దతను పోలి యుండుటయు, దాని అధికారమునకు లోబడుటయు, దానిని అనుదినము ఆచరణలో పెట్టుటయు అయినచో - నేను నిజముగా మార్పు చెందితినని చెప్పజాలను, ఎందుకనగా నాకట్టి అనుభవము కలదని నేను యథార్థముగా చెప్పలేను. నేను దు:ఖముతోను అవమానముతోను చెప్పునదేమనగా పై చెప్పిన దానికి నా అనుభవము సరిగా వ్యతిరేకముగా నున్నది. నాలో పాపము యొక్క శక్తి విరుగుటకు బదులు శరీర వాంఛలు మునపటికంటె అధికముగా చెలరేగుట కనుగొంటిని. నా హృదయము అన్ని అపవిత్రతలతో నిండియున్నది.

పై మాటలు వణకుచున్న అనేక హృదయములలోని భావములను ఖచ్చితముగా వ్యక్తపరచుచున్నవి. పరిశుద్ధత యొక్క నియమమును గూర్చి దీనికి పూర్వమున నున్న అద్యాయములో చెప్పిన విషయములను బాగుగా ఆలోచించినపుడు చాలమంది తమ మనసులో కలవరపడి యుందురనుటలో సందేహము లేదు. ఒక వైపు అందు వ్రాసిన విషయములు సరికావని చెప్పజాలరు, ఎందుకనగా అది సత్యానుసారమేనని వారికి తెలియును. అయితే మరోకవైపు అది వారిపై దోషారోపణ చేయును. ఎందుకనగా అటుంటి కొలతకు వారెంత తక్కువగా ఉనానరో గ్రహింపగలరు. ఆ ప్రమాణమునకు వారు ఏ మేరకును ఏ భారములోను సరికాజాలరనునది స్పష్టముగా కనిపించుచున్నది. ధర్మశాస్త్రమునకు వ్యతిరేకమైనది వారిలో ఎంతో కలదనియు, తాము అంతరంగమునగాని, బాహ్యముగా దానికి లోబడుట లేదని గుర్తెరిగి, “అయ్యో, నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను” ( రోమా 7:24).

దానికి మా జవాబు యేమనగా, ఇంత యధార్ధముగా సత్యముగా ఒప్పుకొనినందుకు దేవునికి స్తోత్రములు! ఎందుకనిన నీవు నిజముగా మార్పునొందితివనుటకు ఇది స్పష్టమైన నిధర్శనము. ఏ వేషదారియు (మరణించు ఘడియలో తప్ప ) “నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను” అని దు:ఖించడు. దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణ్యముగా లేనని పునర్జీవము లేని ఏ ప్రాణియు చింతించదు. ప్రియ క్రైస్తవ చదువరీ, దైవ చిత్తానుసారమైన ఇట్టి దు:ఖము కనీసము లేఖనములోని ఒక వచనమును నీకు అన్వయించుకొను శక్తి నిచ్చును. “

రాత్రింబగళ్ళు నా కన్నీళ్లు నాకు అన్నపానము లాయెను” (కీర్త 42:3) ఈ మాటలు నిరాశతో యూదా ఇస్కరియోతు పలికినవి కావు. “దుప్పి నీటివాగుల కొరకు ఆశపడునట్లు దేవా, నీకొరకునా ప్రాణము ఆశపడుచున్నది” (కీర్త 42:1) అని పలికిన కీర్తనకారుని మాటలివి. దు: ఖము ఆనందముతో కలగలిసిపోయిన క్రైస్తవుని యొక్క నిజమైన అనుభవమెట్టిదో ఈనాడు అనేకులు ఎరుగకుండుట ఎంతయు దు: ఖకరము.

పరిశుద్దాత్ముడు పునరుజ్జీవము నందు ధర్మశాస్త్రము ప్రేమించి, దానికి లోబడగోరే ఒక నూతన స్వభావము మనకిచ్చుననునది యథార్థమే అయినను ప్రాచీన స్వభావము మాత్రము తీసి వేయబడదు ధర్మశాస్త్రముమై దానికి గల ద్వేషము వైరము తోలగించబడదు మనకు మానవాతీతమన పరిశుద్ధత నియమము ఆత్మ చేత అనుగ్రహింపబడుట సత్యమే అయినను పాపము యొక్క నియమము మరియు పేర్లు మనలో పాతుకొని యుండును. అవి నిర్మూలింపబడవు, శుద్ధిచేయబడవు. క్రైస్తవునిలో రెండు వ్యతిరేక నియమములుండుటచే వాటి నడుమ నిరంతర పోరాటము జరుగుచుండును. “శరీరము ఆత్మకును, ఆత్మ శరీరమునకును విరోధముగా అపేక్షించును. ఇవి ఒక దానికొకటి వ్యతిరేకముగా నున్నవి కనుక మీరేమి చేయ నిశ్చయింతురో వాటిని చేయకుందురు” (గలతీ 5:17) “చేయకుందురని” పదము రెండు వైపులకు మొగ్గును. “అదుపు చేయు ఆత్మ శక్తి” “శరీరము” తన దుష్టకోరికలను తీర్చుకొనుటకు వీలు కలుగదు. అడ్డు నిలుచు “శరీర ముండుట వలన “ఆత్మ” తన ఆశను పూర్తిగా నెరవేర్చుకొనజాలదు.

ఈ రెండు స్వభావములు అనగా “శరీరము”, “ఆత్మ” - పాపము, పరిశుద్ధత ఉండుటయు వాటి మధ్యగల పోరాటము వీటి వలననే నిజమైన క్రైస్తవునికీ భయంకరమైన, వ్యతిరేకమైన అనుభవము కలుగున్నది. పరిశుద్ధ లేఖనము బోధించు దానిని పూర్తిగ చదివి, తనను తాను దానితో పోల్చుకొనినప్పుడు తాను అనుభవించుచున్న కలవరము పై కొంత వెలుగు ప్రకాశించును. మారుమనసు పొందిన ఆత్మ యొక్క రెండు రకముల చరిత్రను రోమా ఏడవ ఆధ్యాయములో పూర్తిగా, స్పష్టముగా చదువగలము. అక్కడ పౌలు పరిశు ద్దాత్మ చేత కదిలింపబడి ఆత్మ సంబంధమైన తన స్వీయ చరిత్రను వివరముగాను, సన్నిహితముగాను చిత్రించెను రోమా 7వ అధ్యాయమును అపవాది అతిగా ద్వేషించి అది యిచ్చు ఆదరణకరమైన వర్తమానమును క్రైస్తవునికి అందకుండ దొంగలింపజూచును.

పైన చెప్పిన దీతిగా క్రైస్తవుడు ధర్మశాస్మతునంగీకరించి అది “పరిశుద్ధమును, నీతియుక్తమును, ఉ త్తమమును” ( రోమా 7:12) అని ఒప్పుకొనును. తనలో నున్న అనేక గుణములనది ఖండించినను - తనలోని అపవిత్రతను, భక్తి హీనతను, నిరసించినను అతడు దానినంగీకరించును. పైగా క్రైస్తవుడు తన్ను తానే ఖండించుకొనును. “నేను చేయునది నేనెరుగను, నేను చేయనిచ్ఛయించునది చేయక ద్వేషించునదియే చేయుచున్నాను” (రోమా. 7:15). పాపము క్రైస్తవునికి ఎంతమాత్రమును తృప్తినీయక అతనికి అది గొప్ప దు:ఖము కల్గించుచున్నది. దేవుని ఔన్నత్యమును మనుషుల నుండి ఆయన పొందవలసిన ఘనతను అతను చూచుకొలది దేవుని కృపకు తానెంత రుణపడినాడో, కృతజ్ఞతో ఆయనకు తానెంత విధేయుడు కావలెనో గ్రడిచిన కొలది తాను ఉండవలసిన స్థితిని జీవితమును కలిగివుండుటకు ఎదుర్కోనే తన బాదాకరమైన, ఎడతెగని వైఫల్యమును బట్టి తన దు:ఖము మరింత అధికమగును.

తన హృదయములో విజృంభించుచున్న శరీర వాంఛలనుభయములను చూచి మిక్కిలి కలత చెంది తాను నిజముగా మార్పు చెందలేదని దు:ఖించు వారికి మేమిచ్చు రెండవ జవాబు ఇదియే - సత్యమేమనగా ఒక వ్యక్తి ఎంత అధికముగా పరిశుద్ధత కలిగి యుండునో ఎంత అధికముగా అతని హృదయము పరిశు ద్దపరచబడునో అంత ఎక్కువగా అతడు తన దుష్టత్వమును చూడగలడు, తన హృదయములోని మాలిన్యమును చూచి దు: శించి హృదయవేదనతో కటినమైన మాటలతో తనకు వ్యతిరేకంగా తానే ఫిర్యాదు చేస్తాడు దేవుని వెలుగులో అతడు వెలుగును చూస్తాడు ఎక్కువగా మన హృదయముపై ప్రకాశించుట వలన పాపపు భయంకర కార్యములను స్పష్టముగా చూడగలుగుచున్నాము. దాని దోషమును మరింతగా గ్రహించగలుగు చున్నాము. పునరుజ్జీవము లేని వాడు బురదలో పొర్లు పంది వంటివాడు. అతని అపవిత్రత, అపరాధములు అతనికి తృప్తి నిచ్చును. వాటిని గూర్చి అతనికెట్టి చింతయు ఉండదు. బైటికి కనిపించు పాపమును గూర్చియే దిగులు లేని అతనికి తన హృదయములో గల అపవిత్రతను గూర్చి దిగులు ఏమి ఉండును?

పునరుజ్జీవము లేని వాడు పాప కార్యములు చేయుచునే తన్ను గూర్చి తాను పొగడుకొను చుండును. తన మంచితనము, దయ, ఉదారత, మంచి కార్యములను గూర్చి పలువురికి చెప్పుచు అతిశయించును. దీనికి భిన్నముగా నిజముగా పరిశుద్ధులైన వారు, పైకి మంచి ప్రవర్తన కలిగి ఉండియు తమ అంతరంగములో గల పాపము నెరిగిన వారై తమ్మును తాము నిందించుకొందురు. పునర్జీవములేని వారు తమలో వున్న మంచి కార్యములను మాత్రమే పరిగణలోనికి తీసుకొంటారు. పాపములో కొనసాగుచున్నప్పుడు సహితం మనసాక్షిని చల్లార్చుకొనెందుకు ఆ మంచి పై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తారు. నిజముగా పరిశుద్ధపరచబడిన వారు తాము ఆత్మ సంబంధముగా సాధించిన విజయములను ఫలములను చూడక తమ లోపములపై తనలోనున్న అవరోధాలపై మరియు క్రీస్తు సారూప్యములో మార్చబడుటకు దృష్టి నిలిపి, బాధపడుదురు.

ఒక క్రైస్తవుడు ఈ విధముగా చెప్పును, ప్రభువు దయాళుడని నేను రుచి చూచి యున్నాకొంటిని నా నా హృదయము మారి దేవుని వైపుకు పరిశుద్ధత వైపు తిరిగినదనుకొంటిని. నిజమైన మార్పు నాలో కలిగినదనుటక మంచి నిదర్శనమున్నదనియు నా హృదయము పునర్జీవము పొందినదనియు తలంచితిని అయినను దాని ఫలితము కృపలో ఎదుగుటయు, పరిశుద్ధతలో ముందుకు సాగుటయు, పాపము నుండి మరింతగా విడుదల పొందుటయు అని నేనెరుగుదను. కాని అయ్యో,నేను దీనికి భిన్నముగా నున్నట్టు కనుగొంటిని. కృప నాలో నున్నగో అది బలహీనపడుచున్నది. పైకి నేను ధర్మశాస్త్రము నందలి నియమములను పాటించుచున్నను, నా మృదయములో పాపము మరింత బలపడుచున్నది. చెడు వాంఛలు, శారీరక కోరికలు, లోకాశలు, ఆక్రమ వ్యా మోహములు నాలో అనుదినము తలెత్తుచున్నవి. అవి బహుబలముగా పనిచేయుగు నా ఆత్మను అపవిత్రపరచుచున్నవి. అయ్యో, నా గతానుభవము నా భ్రమయును భయము కలుగుచున్నది. దీని పరియావసనంను గూర్చి తలంచగా అది నా ఆత్మలో గొప్ప కలవరమును రేపుచున్నది.

ప్రియ స్నేహితుడా, ప్రతి క్రైస్తవునిలోను ఆత్మ పరీక్ష చేసికొని దేవుని యెదుట దీనమనసులో నుండవలసిన అవసరత ఎంతో కలదన్నది వాస్తవమే. అయినను దీనికిని పాపము మనపై ప్రభుత్వము చేయుటకును మధ్య చాల భేదము కలదు. పాపము మనపై ప్రభుత్వము చేయునప్పుడు హృదయ కాఠిన్యము మరియు ఆత్మ సంబంధమగు నిర్వేదము కలుగును. దుష్టులు పాపమును సంతోషముతో సేవింతురు. అది వారికి తీయగా నుండి ఆనందము నిచ్చును. అయితే నీవు పాపమును గూర్చి దు:ఖించినచో, దానిని తీవ్రముగాను యథార్థముగాను ఎదిరించినచో దానిని బట్టి నిన్ను నీవు నిందించుకొన్నచో ఇవిగో పాతవన్నియు గతించి సమస్తమును నూతనపరచబడినదని తెలుసుకొనుము. “మనస్సాక్షి నొప్పించబడి పాపమును గూర్చిన చింత అధికమగుట కృప విస్తరించు చున్నదనళ్లు, పరిశుద్ధత ప్రబలుచున్నదనుటకు గొప్ప నిదర్శనమని క్రైస్తవుడు తెలిసికొనవలెను. ఆ రెంటిని వారు ఈ లోకవలో పొందగలరు. హృదయము ఎంత అధికముగా పరిశుద్ధ పరచబడునో పాపమును అది అంతే త్వరగా కనిపెట్టుకు (ఫేసర్, 1760).

క్రైస్తవుని ద్వంద్వ అనుభవములను పౌలు ఈ మాటలలో స్పష్టముగా తెలియజనేయుచున్నాడు. “మనస్సు విషయములో నేను దైవ నియమమునకును, శరీర విషయములో పాప నియమమునకును దాసుడనై యున్నాను” (రోమా 7:25). అయితే కొందరు ఆ తదుపరి అధ్యాయము (ఇట్లు ప్రారంభించబడినది అని జవాబీయ గలరు. “కాబట్టి యిప్పుడు క్రీస్తు యేసు నందునన వారికి యే శిక్షావిధియు లేదు, వారు శరీరము ననుసరించి నడువక ఆత్మ ననుసరించువారు” అన్ని ప్రారంభం అవుచున్న ఒకదా అని లేఖనములో బదులియ్యవచ్చు నిర్దిష్టతను గమనించండి. శరీరము ననుసరించి ప్రవర్తించని వారు అని లేఖనము ఒకవేళ సెలవిచ్చియుంటే మనము నిరాశ చెంది, మనము ఎంత మాత్రము క్రైస్తవులముకామను నిశ్చయమునకు రావచ్చును. అయితే "నడుచుట” అనునది మనఃపూర్వముగా ఎంచుకొను మార్గము. అది మనిషి స్వేచ్చగా, ఇవరి ప్రోద్బలము లేక చేయునది. అతనిని బలవంతముగా లాగుట లేదా నడిపించుటకు ఇది వ్యతిరేకము. విశ్వాసి శరీరము ననుసరించి ప్రవర్తించినపుడు అది అతని హృదయములోని పరిశుద్ధమైన కోరికలను భిన్నమైనది అతని నూతన స్వభావమునక అయిష్టమైనది. అయితే రోమా 8:4లో “ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన నీతి విధి మనలో నెరవేర్చబడవలెనని” క్రీస్తు చనిపోయెనని చెప్పుట లేదా? దీనికి మేమిచ్చు జవాబు యేమనగా “ఇచ్చట కూడా లేఖనము యొక్క అద్భుతమైన నిర్జితను అభినందించండి కనుపరచుచున్నది. అది " ధర్మశాస్త్ర సంభందిమైన నీతి విధి ఇప్పుడు మనలో నెరవేరినది” అని చెప్పలేదు. అది ఈ జీవితములో పరిపూర్శత పొందదుగాని మనము మహిమపరచబడునది జరుగును.

అయితే మీరు ఒక ప్రశ్న అడుగవచ్చును. “దేవుడు క్రైస్తవునిలో పాపస్వభావమును ఎందుకు నిలువనను మతించియున్నాడు? ఆయన దానిని సులువుగా తొలగించవచ్చును కదా? స్నేహితుడా; దేవుని అనంత జ్ఞానమును ప్రశ్నించక జాగ్రత్తపడుము. ఏది శ్రేష్టమో ఆయన ఎరుగును. ఆయన తలంపులు, మార్గములు తరచు మనకు భిన్నముగా నుండును (యెష 55:8). అయితే నేనొక ప్రశ్న నడిగెదను. దేవుని శక్తిని అధికముగా ప్రదర్శించనది ఏది? తనలో పాప స్వభావమింకను ఉన్నవానిని ఈ దుష్ట ప్రపంచములో ఉంచి భద్రపరుచయో? లేక పరిశు ద్దమైన దేవరూతల వలె పాపము లేని వారిని ఈ లోకములో ఉంచుటయా? దీని జవాబు పట్ల ఎదైన అను మానముండునా? అయితే దేవుడు నా పాపవాంఛలను ఎందుకు అణచి వేయలేదు? ఆ కార్యమును జరిగించినచో ఆయనకు మరింత మహిమ కలిగిడిది కదా. తిరిగి మేము చెప్పునది యిదియే. నీ తెలివితో దేవుని కొలత వేయుక జాగ్రత్త పడుము. తనకు అధిక మహిమ కలిగించున్నదేదో అవసరమైనదేదో ఆయనకు తెలియును నీవు అధికముగా అణచబడి, నీవు తక్కువగా పాపము చేసినచో ఆయన కృపను ఇప్పుడు మెచ్చుకొని ఆరాధించునట్లు అప్పుడు చేయుదువా?

తనలో కలిగిన మార్పు యథార్థమైనదా కాదా అని ప్రశ్నించ మిగుల దు:ఖించును. వారికి మేమిచ్చు మూడవ జవాబు యిదియే. ఈ క్రింది పరీక్షలను నిజముగా నీకు నీవే అన్వయించుకొనుము. మొదటిది, ఈ లోక వ్యవహారములనుండి, కలవరముల నుండి విడివడి విశ్రాంతిగా నున్నపుడును, పరిశుద్ధదినమునను లేదా నీవు ధ్యానించు సమయములోను నీ ఆలోచనలెట్లున్నవి నీ మనోభావములెట్లున్నవి? నీవు దేవుని ఎరుగుదువా? ఆయనతో సంభాషించి ఆనందించుచున్నావా? ఆయన వాక్యము విలువైనదిగా, ఆయనకు ప్రార్థించుట యిష్మణన అభ్యాసముగా నున్నదా? దేవుని పరిపూర్ణతయందానందించి ఆయనకు గల సర్వాధికారము, ఔన్నత్యమును బట్టి ఆయనను గౌరవించుచున్నావా. నీలో మిగిలిన గ్రుడ్డితనము మరియు అవివేకతను బట్టి చింతించుచున్నావా? దేవుని ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణముగా నడువక దాని వ్యతిరేకించినందుకు చిందించుచున్నావా. అందును బట్టి నిన్ను నీవు ద్వేషించుచున్నావా? నీవు మెలుకువతో పార్థన చేస్తూ నీ హృదయములో ఉన్న పవిత్రతకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుదావా? చేయవలసినంత పరిమాణంలో కాకపోయినా వాస్తవంగా, యథార్థంగా ప్రయత్నిస్తున్నావా.

రెండవదిగా నీవు దేవుని ప్రేమించుటకు గల కారణములు ఏమైయున్నవి. ఆయనను ప్రేమించునట్లు నినుంన ప్రభావితం చేయు ఉద్దేశ్యములు ఏమై యున్నవి ఆయన నిన్ను ప్రేమించుట ఆయన సర్వోన్నతుడని మహిమ స్వరూపియని నీవు గుర్తెరుట ఇదవి అందుకు కారణములా ? ఆయన పరిశుద్ధుడని, అన్నింటిని ఆయన చూచుచున్నాడని ఆయన అన్నింటి క్షుణంగా ఎరుగునని ఆయన సర్వశక్తిగలడాడని ఎరుగుట నీకు ఆనందములను ఇచ్చుచున్నదా? దేవుడే ఈ లోకమును ఏలుచున్నాడని అంరు ఆయనకు సాష్టాంగపడవలనని ఆయన మాత్రమే ఘణపరచబడి హెచ్చింపబడవలనను సత్యములు నీ హృదయమునకు అంగీకరము లేనా? నీ పూర్ణ హృదయంతో దేవునిని ప్రేమించుట మిగుల సమంజసము అని ఎరిగి ఆయనకు వ్యతిరేకమైన వన్నింటిని నీవు ఆసహ్యించుకొని ఏదిరించుచున్నావా? ధర్మశాస్త్రము కోరినంతయు చేయకుండుటకు నీవే బాధ్యుడవని ఒప్పుకొందువా. మూడవదిగా నీ పొరుగు వానిని నిన్నువలె ప్రేమించి అతని మేలు మాత్రమే కోరుచున్నావా? దీని విషయమై నీలో నున్న వ్యతిరేక భావములను ద్వేషించి వాటి గూర్చి దు:శించుచున్నావా? ఈ ప్రశ్నలకు నీవిచ్చు జవాబులు నీవెట్టి ఆత్మస్థితిని కలిగియున్నావో తెలియజేయును.

సువార్త ఆశించు పరిశుద్ధతను హృదయములో లేదా జీవితములలో పోరాటము లేకుండా ఒకడు నిలుపు కొనజాలడు దానిని కాపాడు కొనుటకు శ్రద్ధ మెలకువ, పట్టుదల అవసరము. ఇది మనము చేయు యుద్ధము. మనము పోరాడు శత్రువులు, వారి శక్తియుక్తులు మరియు వారినెదిరించు విధానముల గూర్చిన వివరణ మరియు అందుకు కావలసిన మనకందించున్నది మన హృదయములలోను, జీవితములలోను సువార్త కోరు విధేయత దానిని ఎదురించు శత్రువులకు వ్యతిరేకముగా నిరంతర పోరాటమును కొనసాగించకుండగడానే నిలుపుకోగలమను లేఖనములను దేవునికి యథార్థముగా విశ్వసించి విధేయతలో నడిచినవారి తిరస్కరించుటయే. సాతాను. పాపము, లోకము నిరంతరము సువార్తపౌ దండెత్తి దానిపై మనలో గల ఆసక్తి నాశనము చేయుటకు ప్రయత్నించుచున్నవి. సాతాను మనపై దండెత్తినప్పుడు వాని నెదిరించుట మనవిధి 91 పేతురు 5:8). ఇట్లు వాని నెరిరించుటకు మనము సర్వాంగకవచమును ధరించవలెను (ఎఫె 6:12). శరీరాశలు మన ఆత్మకు విరోధముగా నిత్యము పోరాడు చుండును (1 పేతురు 2011). వాటితో చివరివరకు పోరాటము కొనసాగించనిగో అవి మనలను నాశనము చేయును. లోకశక్తిని కూడా తప్పించుకొనుటకు దానిని జయించుట తప్ప వేరు మార్గము లేదు ( 1యోహా 5:40 అది పోరాటము వలననే సాధ్యమగును.

“శోధనకాలములో దేవునికి లోబడి, ఆయనను సేవించుట అనగానేమో తెలిసిన వారికి కఠినమైన ప్రయత్నము, పరిశ్రమ, మెలకువ, పట్టుదలలేకుండ విశ్వాస జీవితమును, పరిశుద్ధమైన పరుగును కాపాడు కొనలేమను సూత్రమును నిర్ధారించుటకు గొప్ప రుజువు అవసరములేదని నేననుకొనుచున్నాను. ఈ నియమములపై నాధారపడి మనము పరిశుద్ధులముగా ఉండుటకు యిష్టపడనిచో మనము దానినట్లు వదలి వేయుట మంచిది, ఎందుకనగా ఈ నియమముల పైగాక వేరు విధముగా పరిశుద్ధతను సాధింపలేము. ఈ మార్గములో మనము మూర్చిల్లినచో, దానిని విడిచి పెట్టినచో, దీనిని సాధించుటకు ఈ జీవితమంతయు శ్రమించుట వ్యర్థమని తలచినగో అది లేకుండగానే తృప్తి పడవలెను. సోమరితనముతో కొన్ని విధులను నెరవేర్చి, కొన్ని పాపములు చేయకుండుట మనము చూపు విధేయతగా దేవుడు అంగీకరించునని తలంచుట ఈ లోకములో నరకమును, నావనమును ప్రభలపరుచుటయే అగును. హృదయాంతరంగమును కృప పని చేయుచాడు పాపను సిలువ వేసి, దురాశను చంపి, శరీరము, సాతాను, లోకము యొక్క కోరికలకు వ్యతిరేకముగా పోరాడి బాహ్యవిధులను ఎల్లపుఉ ఇవన్నీయు అంతం వరకు లోకములో మనము జీవించు పర్యంతము చేయుట మనము పరిశుద్ధపరచబడు ప్రక్రియలో అవసరము.

పైన చెప్పిన దాని నంతటిని బట్టి క్రైస్తవుడు అనుదినము ఎంతో జాగ్రత్తతో హృదయములో గల పరిశు ద్రతను కాపాడు కొనవలెనని స్పష్టమగు చున్నది. అతడు శరీరాశలను, చెడు ఆలోచనలను, అపవిత్ర వాంఛలను మొగ్గులోనే తుంచి వేయవలెను. నిజమైన పవిత్రతకు హృదయమే పీఠము. హృదయపవిత్రతయే ఆత్మంబంధమైన దేవుని ధర్మశాస్త్రముకొరు పరిశుద్ధతకు మూలము. హృదయము ఆయనకు అంగీకారముగా లేనిదే, ఆయనను విధేయత చూపాలనే యథార్థ కొరిక, ప్రయత్నము అందులో లేకపోతే, ఏ బాహ్యక్రియలను ఆయన పరిశు ద్దంగా ఎంచడు. ఎందుకనగా ఆయన హృదయమును పరిశీలించి, పరీక్షించును. మనశ్శాంతికి, ఆత్మానందమునకు హృదయ పవిత్రత మిగుల వసరము, ఎందుకనిన పరిశుద్ధ హృదయమే అత్యంత పరిశుద్ధుడైన దేవునితో సహావాసము చేయగలదు. " నీ హృదయము లోనుండి జీవధారలు బయలుదేరును కాబట్టి అన్నిటికంటే ముఖ్యముగా నీ హృదయమును భద్రముగా కాపాడుకొనుము” (సామె 4:23).

ఈ గ్రంథముగలో చెప్పిన విషయములతో మునుపటి పేరాను ఏ మాత్రమును వ్యతిరేకించుట లేదు. పైగా క్రైస్తవుడు తన హృదయమును జీవితమును ధర్మశాస్త్రమునకు అనుగుణముగా మార్చుకొనుట అత్యవరుమైన విధి అను అంశమునే మేము మరల నొక్కి చెప్పియున్నాము. దేవుడు మనయెదుట నిలిపిన ప్రమాణములను తక్కువ చేయుట గొప్ప పాపమగును. మన శీలము నడతలలో మనము ఉండవలసిన దానికి, నిజముగా మనమిపుడు ఉన్న దానికి మధ్య ఎంతో వ్యత్యాసమున్నది. దీని గూర్చి మనము మిగుల దు:ఖించవలెను. అయినను ఈ విషయము యొక్క మూలము మనలోనున్న చోటే వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతలో ముందుకు సాగవలెనను ఆశ, ప్రార్థన, యథార్థమైన ప్రయత్నాము మనలో మనలో ఉండును.

మా అంశములోని ఈ భాగము బుద్ధి పూర్వకముగానే అసంబద్దముగా రూపొందించబడినది. ఈ అంశము యొక్క ప్రాధాన్యత ఎక్కువైనది కావున దీనిని ఇంకను పూర్తిగా వివరించవలసిన అవసరత ఉన్నది. దీనిని గూర్చి ఈనాడు ఎవరును సరిగా ఎరుగనందున వివరముగా బోధించవలసిన అవసరత ఏర్పడినది పరిశుద్ధతను గూర్చి, నియమమేదో తెలుసుకొన్ననే గాని, దానిని లోబడు నిరంతరము ప్రయత్నించిన నేగాని, పరిశుద్దులుగా ఉండుటకు మనము చేయు ప్రయత్నములన్నియు గురి తప్పును. దేవుని ధర్మశాస్త్రమునువపరిచి, ప్రేమించి, లోబడుట కన్న మనకు సంతోషము నిచ్చునది వేరులేరు. దేవునికి ఘనతనిచ్చుటకు దీనిని మించినది లేదు.

పరిశుద్ధపరచబడుటను గూర్చిన సిద్ధాంతము

21. దాని సాధనము

“అన్యజనులు చీకటిలో నుండి వెలుగులోనికి సాతాను అధికారము నుండి దేవుని వైపుకును తిరిగి, నా (తన) యందలి విశ్వాసము చేత పాపక్షమాపణను, పరిశుద్ధపరచబడిన వారిలో స్వాస్థ్యమును పొందునట్లు వారి కన్ను తెరచుటకై” పౌలు పంపబడెను (అపొ. 26:18). రక్షణతో విశ్వాసమునకు గల సంబంధమును గూర్చి రెండు తీవ్రవాదములున్నవి. కొందరు దానిని గూర్చి చులకనగా మాట్లాడగా మరి కొందరు ఇవ్వవలసిన ప్రాధాన్యత మించిన ప్రాధాన్యతను దానికిచ్చుచున్నారు. రక్షణ పొందుటలో విశ్వాసము వహించు పాత్ర ఏదియు లేదని మరికొందరు విశ్వాసమే రక్షకుడనట్లు మాట్లాడుచు క్రీస్తుకు మాత్రమే చెందవలసిన ప్రాముఖ్యతను విశ్వాసమునకు ఆపాదించురు లేఖనములలో కొన్ని భాగములపై మాత్రమే దృష్టి నిలుపక అందు చెప్పబడిన దంతయు పరీక్షించినచో ఈ రెంటిలో ఈ పొరపాటు చేయుటకు కారణము కనిపించదు. కాబట్టి పై రెండు వారములను ఎదిరించుచు కొన్ని మాటలు చెప్పదలచితిమి.

“విశ్వాసము లేకుండ దేవునికి ఇష్టుడైయుండుట అసాధ్యము” (హెబ్రి 11:6). మనము “విశ్వాసము వలన రక్షింపబడితిమి” (లూకా 7:50). “విశ్వాస మూలమున మనము నీతి మంతులముగా తీర్చబడితిమి” (రోమా. 5:1) మనము విశ్వాసము ద్వారా జీవించుచున్నాము. (గలతీ 2:20). మనము విశ్వాసమూలమున నిలుచుచున్నాము. (2 కొరింథి 1:24). మనము విశ్వాసము వలన నడుచుచున్నాము (2కొరింథి 5:7). విశ్వాసము ద్వారా విధేయులమగుచున్నాము (రోమా: 1:5). విశ్వాసము ద్వారా క్రీస్తు మనలో నివసించుచున్నాడు (ఎఫె 3:17). మనము విశ్వాసము ద్వారా లోకమును జయించియున్నాము (1యోహా 5:4) విశ్వాసము ద్వారా హృదయము పవిత్రపరచబడుచున్నది (అపొ. 15:9) విధి నిర్వాహణలో ఉండవలసిన సరైన ఉద్దేశ్యమును లక్ష్యమును విశ్వాసమే విశ్వాసము లేకుండ పరీక్షలను, కష్టములను అందిస్తుంది. ఓర్పుతో ఉపయుక్తగాను సహించజాలము. విశ్వాసము ద్వారానే మనము పోరాడి, విజయమును సాధింపగలము (1తిమో. 6:12). దేవుడిచ్చు వరములు కృపలన్నియు వాగ్దానరూపలో నీయబడినవి. వాటియందు విశ్వాసముంచినప్పుడు మాత్రమే వాటిని పొందగలము. విశ్వాసమందు బలవంతులమై దేవునికి మహిమనిచ్చుటయే గొప్ప ఆరాధన. వీటి నేపథ్యంలో “విశ్వాసము ద్వారా మనము పరిశుద్ధపరచబడుదుము” అని చదివి ఆశ్చర్యపడనవసరము లేదు.

అయితే విశ్వాసము మనలనెట్లు పరిశుద్ధపరచును? ఈ ప్రశ్నకు సరియైన సమాధానము నిచ్చుటకు మనము ధ్యానించు అంశములోని ప్రధానాంశములను జాగ్రత్తగా మనసులో ఉంచుకొనవలెను. వాటిని మనము ముందు అధ్యాయములలో పరిశీలించియున్నాము. మొదటిది, తండ్రి జగత్తు పునాది వేయబడక ముందే మనలను ప్రత్యేక పరచి క్రీస్తునందు మనకు పరలోక సంబంధమైన ఆశీర్వాదము నిచ్చుటకు, విశ్వాసమునకు యే సంబంధమును లేదు. ఎవరు విశ్వసింతురో ముందే చూచిన దేవుడు ఆ ఎరుక పై నాధారపడి వారిని ఏర్పాటు చేసికకొనెనను అర్మేనియనుల వాదము దేవుని అవమానించి మనుషులను హెచ్చించు వాధములలో నొకటి. రెండవది, క్రీస్తు తన ప్రజలకు పూట కాపుగా నుండి దేవుని యెదుట వారిని పరిశుద్ధులుగా నిలుపు విధానమున రూపొందించుటకు కారణము మన విశ్వాము కాదు. మూడవది, అపవిత్రుల నుండి ఏర్పరచబడిన వారిని వేరు చేయుటకు పరిశుద్ధాత్మను ప్రోత్సహిచినది మన విశ్వాసము కాదు, ఎందుకనగా ఆయన దీనిని చేయు క్షణమున వారు అపరాధములలోను పాపములలోను చచ్చిపడి యుండిరి, కావున ఆత్మ సంబంధమైన ఏ కార్యమును చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో నుండిరి. నాల్గవది, క్రైస్తవుడు మహిమ పరచబడుటలో విశ్వాసము ఏ విధముగాను సహాయపడదు, ఎందుకనగా అది పూర్తిగా దేవుని కార్యము. “ఎవనిని నీతిమంతులుగా తీర్చెనో వారిని మహిమపరచెను”.

కాబట్టి విశ్వాసము ముఖ్యమైనదే అయినను పరిశుద్ధపరచుటలో అది రెండవ స్థానమును మాత్రమే వహించును. విశ్వాసము పరిశుద్ధ పరచబడు ప్రక్రియకు మూలము కాదు, ఆధారము కాదు, దానికి కారణము కూడా కాదు కాని అది సాధనము మాత్రమే. అయినను రక్షింపబడి, క్రీస్తుతో ఐక్యత ఇది అవసరము. అది సంభవించు వరకు క్రీస్తునందుగల దీవెనలను, మేలులను మనము పొందలేము. వాక్యము నెరిగి దాని ననుసరించుచున్నామని చెప్పువారు పై మాటలను ప్రశ్నించుట విచిత్రముగా నున్నది. “ఆత్మను రక్షించు కొనుటకు విశ్వాసము కలిగిన వారమై యున్నాము” (హెబ్రి 10:39) అను వాక్యమును తీసికొనుడు. మన విశ్వాస కారణము మనము రక్షింపబడలేదనునది సత్యమే, అయినను విశ్వసించకుండ ఏ పాపియు రక్షణ పొందడనునది కూడా అంతే సత్యము. క్రీస్తు నుండి మనము పొందు ప్రతి ఆశీర్వాదమును మనమాయనతో కలిగియున్న ఐక్యతకు ఫలితము కాబట్టి “విశ్వాసము వలన పరిశుద్ధపరచబడు” వరకు ఆయనలో గల పరశుద్ధతను వనము పొందలేము. పైగా పవిత్రపరచు సత్యమును పొందుటకు, పాపము యొక్క శక్తి నుండి విడుదల పొందుటకు, వ్యక్తిగత పరిశుద్ధతలో ఎదుగుటకు విశ్వాసము అవసరము.

మనమింకను ముందుకు కొనసాగక ముందు ఒక విషయమును సూచింపగోరుచున్నాను. సువార్త ఆజ్ఞాపించు విశ్వాము రక్షణార్థముగా పాపిని క్రీస్తుతో ఐక్యపరచు విశ్వసము, పరిశుద్ధపరచబడుటకు దారి తీయు విశ్వాసము. యేసు ప్రభుని గూర్చి లేఖనములలో వ్రాయబడిన దానిని మేథో సంబంధముగా ఎంతో అతీతము రక్షణ మార్గమును గూర్చి సువార్తికులు చెప్పు కొన్ని అభిప్రాయములను ఉపయోగించుటకన్న ఇది ఎంతో అతీతమైనది. సనాతన నమ్మకములతో తమ మనసులను నింపుకొనిన వేవేల మంది నరకములో పడు రాబోవు దినమున ఆ సత్యము నిర్ధారించబడును. వీరులో ముస్లిములు తమ మత సూత్రములు మరియు నమ్మకముల విషయంలో చేయునట్లు (ఎంతో ఆసక్తితో ) తమ విశ్వాసము కొరకు యథార్థంగా పోరాడి దానిని ప్రచురము చేసిన వారు కూడా ఉంటారు. విశ్వాసము అనగా కేవలము దేవుని నమ్మదగిన సాక్ష్యమును ఆధారము చేసుకొని సజీవునిగా ప్రేమించువానిగా చాలిన రక్షకునిగా ప్రభు యేసు క్రీస్తు ఆధారపడి ఆయనకు హృదయమును అప్పగించుటయే. సువార్త క్రీస్తును పాపులకు ప్రకటించగా విశ్వాసము ఆయనను స్వీకరించును. అచట ఆయన యందు నిజముగా విశ్వసించు వారందరిని నీతిమంతులుగా తీర్చుటయే గాక ఆయన వారిని పరిశుద్ధపరచునని చెప్పబడినది. మహిమకరమైన కృపా సువార్త రాబోవు ఉగ్రత నుండి రక్షించు వాని రాకను ప్రకటించుటయే గాక మూడంతల పరిశుద్ధ దేవుని సమీపించు అర్హతను కూడా ఇచ్చును. పైగా విశ్వాసము క్రీస్తును యాజకునిగా, (అనగా మనకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయువానిగా) మాత్రమేకాక మనలను పరిపాలించు రాజుగాకూడా స్వీకరిచును ఈ విధముగా విశ్వాసము సంపూర్ణ (విభజించబడని) క్రీస్తును అంగీకరించును. కాబట్టి విశ్వాసము మన పరిశుద్ధతకు సాధనము. విశ్వాసము దేవుడు తన ప్రజలకు సమకూర్చిన వానిని చూచు నేత్రము. విశ్వాసము దేవుడు సమకూర్చిన వానిని అందుకొను హస్తము. విశ్వాసముదేవుడు క్రీస్తునందు మనకొరకు దాచియుంచిన పదార్ధములన్నిటిని రుచి చూచు నోరు విశ్వాసము లేకుండా దేవుని సంతోషపరచుట అసాధ్యము. విశ్వాసము లేకుండా ఆత్మ సంబంధమైన జీవితములో ముందుకు సాగుట కూడా అసాధ్యము.

దేవుని ప్రజలలో చాలమంది విశ్వాసమును దాని ఫలములతో కలిపి కలవరపడుట వలన తమ శాంతిని, సంతోషమును కోల్పోవుచున్నారు. దైవ వాక్యమును విశ్వసించుటకును, దానిని సరిగా నమ్ముట వలన కలుగు ఫలితమునకును మధ్యగల బేదమును వారు గ్రహింపకున్నారు. ఫలములు చెట్టు నుండి వచ్చును.

ఫలములు రాక ముందు వృక్షముండవలెను. నిజమైన విధేయత, అంగీకరింపదగిన ఆరాధన, కృపలో ఎదుగుడు, రక్షణ, నిశ్చయత ఇవన్నియు విశ్వాసము నుండి పుట్టునే కాని ఇవే విశ్వాసము కాదు. ఇవి పనిచేయుచున్న విశ్వాసము యొక్క ఫలితములే కాని అవి విశ్వాసము యొక్క నిర్వచనములు కావు. విశ్వాసము దేవుని వాక్యము నుండి ఉత్పన్నమగును. విశ్వాసఫలములు విశ్వాసము నుండి ఉత్పన్నం అగును. దేవుని వాక్యము వినువారందరు, అది సెలవిచ్చినవన్నియు విశ్వసింపవలెనన్నది దాని ఆజ్ఞ కావున ఫలితమునకు దాని కారణమునకు మధ్యగల సంబంధమే విశ్వసమునకు మరియు “వినుట వలన విశ్వాసము కలుగును, వినుట వలన విశ్వాసము కలిగినదో దేవుడు చేసిన దానిని మనము అంగీకరింతుము. వాగ్దానము చేసిన దానిని నెరవేర్చగలుగు దేవుని వాక్యమునకు మధ్యనున్నది. ఆయన నమ్మకత్వముపై మనము ఆధారపడుదుము. ఇది జరుగు వరకు విశ్వాసఫలములు కనిపించవు.

కాబట్టి విశ్వాసము అంటే ఏమిటో సరిగా నిర్వచింపవలెను. ఎందుకనగా ఇట్లు చేయకుండుట దేవుని అవమానపరచుటయే కాక అది ఆత్మకు కీడు కలిగించి శాంతిని పాడు చేయును. విశ్వాసమనగా చిన్న బిడ్డవంటి మనస్సుతో దేవుని మాటను తీసికొని దానిపపై నాధారపడుట. తన్ను నమ్మిన వారికి క్రీస్తు వాగ్దానము చేసిన ఆశీర్వాదములను కృపలను ఆయన తప్పక యిచ్చునని ఆయనపై ఆధారపడుట. పాపము చేత అపవిత్రమైన ఆత్మ శుద్దిచేయు శక్తి గల గొర్రెపిల్ల రక్తములో ఎట్లు పాలు పొందగలదు? విశ్వాసము ద్వారా మాత్రమే యిది జరుగును. క్రీస్తు రక్తములోని పవిత్రపరచుశక్తి అది మన ఆత్మలను మనస్సాక్షిని పవిత్రపరచునట్లు ఆత్మ చేయు కార్యము వీటిని సువార్తలోని స్పష్టపరచుచున్నది. ఈ వాగ్దానములలోని మంచి విషయములన్నిటిని స్వతంత్రించుకొనుటకు మార్గము విశ్వాసము మార్గము. దేవుడే ఇట్టి సార్థకతను తన నిత్య నిబంధనలో విశ్వాసమే సాధనమునకు దయచేసెను. కావున యథార్థమైన విశ్వాసమును ఆచరణలో పెట్టుట కంటే దేవుని ఘనపరచునదేదియు లేదు.

ఇంతకు ముందు ప్రస్తావించిన ప్రశ్నవైపు మరల తిరుగుదము. విశ్వాసము మనలను ఏ విధముగా పరిశుద్ధపరచును? మా జవాబేమనగా మొదటిగా పరిశుద్దుడైన క్రీస్తుతో మనలను ఐక్యపరచుట ద్వారా. క్రైస్తవుని ఆశీర్వాదములన్నిటికీ మూలము క్రీస్తుతో ఐక్యతయే విశ్వాసము ద్వారా అతడు క్రీస్తుతో ఐక్యము కానిదే అతడా దీవెనలను పొందలేడు. ఇది జరిగిన పిధవనే క్రీస్తు మనకు జ్ఞానమును, నీతియు, పరిశుద్దతయు, విమోచనయు నగును” (1కొరి 1:31). “క్రీస్తు యేసు రక్తము నందలి విశ్వాసము ద్వారా ఆయనను కరుణాధారముగా బయలుపరచెను” (రోమా 3:26), మిగుల అమూల్యమైన ఆయన రక్తము నీతిమంతులనుగా తీర్చుటయే గాక పరిశుద్ధపరచును. కూడా కావున విశ్వాసములో స్వతసిద్దముగా సుగుణమేమియు లేదుకాని ను గుణములన్ని వానని నిక్షిప్తమైన వానిని గైకొనగలిగిన హస్తముగా నుండుటయే విశ్వాసమునకు గల విలువ యున్నది. ఈ కారణముచేతనే విశ్వాసములో అతిశయము లేదు (రోమా 3:27), కావున ఆత్మ తృప్తి, అతిశయమును పెంచు విశ్వాసము సువార్త పుట్టించు విశ్వాసము కాదు.

అయితే ఈ విషయములో మనము తప్పు చేయకుందుముగాక. ఇక్కడ మనము ప్రస్తావించుచున్న విశ్వాసము మూఢావేశముతో కూడినది కాదు. అంతరంగంలో నున్న పాపమునిది అలక్ష్యము చేయదు. నిత్యము జరుగుచున్న శరీర కార్యములను చూడక యిది కనులు మూసికొనదు శరీరము ఉత్పత్తి చేయు అడవి ఫలములనది అమాయకత్వము పొరపాట్లు అని సమర్థించి వాటిని క్షమించదు. విశ్వాసము స్పష్టమైన చూపు కలిగి దేవునికి వ్యతిరేకమైనదంటయు ఎంత భయంకరమో గ్రహించును. విశ్వాసము యథార్థమైనదై చీకటిని వెలుగునిలుచు వేషధారణను ఖండించును. అది శరీరములో నున్న స్వార్థమును, పతనమైన స్వభావమును అవయములన్నిటిలోను అది వ్యాపింపజేసే మాలిన్యమును గుర్తింస్తుంది విలువైన రక్తము ఎవరికొరకై చిందింపబడినదో అది వారి పక్షమున దేవుని ఆజ్ఞలన్నియు నేరవేర్చి దానియు విశ్వాసముంచిన వారి నది సమస్త దుర్నీతి నుండి పవిత్ర పరచునవి కూడా గ్రహించును క్రీస్తు బలియాగమును గూర్చి దేవుడు ప్రకటించిన సంపూర్ణత యొక్క విలువను అందుకొనుట విశ్వాసము యొక్క దుస్సాహసం కాదు, మూడవదిగా క్రీస్తునందుగల సంపూర్ణత నుండి కలుగు కృపను పొందుచు విశ్వాసము పరిశుద్ధపరచును. దేవుడు మధ్యవర్తియగు క్రీస్తును ఆత్మ సంబంధమైన ప్రతి ప్రేరేపణకు మూలముగా చేసెను. విశ్వాసమును ఆయన నుండి ఆ ప్రభావమును పొందు సాధనముగా ప్రభావములోను శిరస్థుఆ నున్నాడు. “ప్రేమ కలిగి సత్యము చెప్పుచు క్రీస్తు వలె ఉండుటకు, మనమన్ని విషయములలో ఎదుగుదము. ఆయన శిరస్సయి యున్నాు, ఆయన నుండి సర్వశరీరము చక్కగా అమర్చబడి, తనలో నున్న ప్రతి అవయవము తన తన పరిమాణము చొప్పున పని చేయుచుండగా ప్రతికీలు వలన కలిగిన బలముచేత అతుకబడి, ప్రేమయందు తనకు క్షేమాభివృద్ధి కలుగునట్లు శరీరమునకు అభివృద్ధి కలుగజేసికొనుచున్నది” (ఎఫె 4:15,16), “ప్రతి అవయవము తన పరిమాణము చొప్పున పని చేయుచుండుట క్రీస్తు నుండి కృప పొందుట వలన జరుగును. అయితే దయ్యము చేత పీడింపబడుచున్న బాలుని తండ్రితో యేసు “నమ్ముట నీ వలనతే నమ్మువానికి సమస్తమును సాధ్యమే అని సెలవిచ్చెను (మార్కు 9:23) కరుణించుమని కేకలు వేసిన ఇద్దరు గ్రుడ్డి భిక్షకులతో “మీ నమ్మిక చొప్పున మీకు కలుగును గాక” (మత్తయి 9:29) అని సెలవిచ్చెను

మన ఆత్మ తిరిగి నిండునట్లు విశ్వాసము ద్వారా క్రీస్తు సంపూర్ణతను మనము పొందవలెను. మనకు ప్రస్తుతము, నిత్యత్వము వరకు కావసినందంతయు ఆయనలోనే ఉన్నది. దానిని విశ్వాసము ద్వారానే పొందగలము. ప్రభావము ఆయన నుండి మనలోనికి ప్రవహించాలంట విశ్వాసము ద్వారా కనీసం ఆయన వస్త్రపు చెంగును తాకవలెను. సంసోను బలము అతని వెంట్రుకలో నున్నట్లు క్రైస్తవుని శక్తి అతని శిరస్సు క్రీస్తులో నున్నది. అపవాదికీ కసత్యము బాగుగా తెలియును అందుకే మనలను ఆయన నుండి దూరముగా నుంచుటకు శతవిధముల ప్రయత్నించును. ప్రకాశించు నీతి సూర్యుని ముఖమును మన నుండి దాచుటకు అవిశ్వాసమేఘములనతడు ఆవరింపజేయును. దౌర్భాగ్యులమైన మన స్వనీతికార్యములో మనలను మగ్నము చేసి ఆ గొప్ప వైద్యుని మరచేలా చేస్తాడు చెట్టు వ్రేళ్ళ నుండి గ్రహించిన సారము కొమ్మలను ఫలింపజేయునట్లు విశ్వాసము క్రీస్తు గ్రహించిన ప్రభావమే విశ్వాసిని పరిశుద్ధతలో ఫలవంతునిగా చేయును. ఇందును బట్టియే “నా కుమారుడా, క్రీస్తు యేసు నందున్న కృపచేత బలవంతుడవుకమ్ము” అని పౌలు బోధించుచున్నాడు. (2తిమోతి 2:1).

నాల్గవది విశ్వాసము ఆత్మను శుద్ధిచేసి పరిశుద్ధపరచును, “హృదయములను ఎరిగి దేవుడు మనకు అనుగ్రహించినట్టుగానే వారికిని పరిశుద్దాత్మను అనుగ్రహించి, వారిని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చెను. వారి హృదయములను విశ్వాసము వలన పవిత్రపరచి మనకును వారికిని యే భేదమైనను కనుపరచలేదు” (అపో 15:8,9). విశ్వాసము ద్వారా మనస్సాక్షి కల్మషము లోబకుండునట్లు ప్రోక్షింపబడి హృదయములు గలవారమైదుము మనస్సు విశ్వానము ద్వారానే పైనున్న వాటివైపు త్రిప్పబడి ఈ లోక మాలిన్యమునుండి విడివడును. విశ్వాసము ద్వారానే "అంతరంగము (కీర్త. 51:6) కొంతవరకు నీతి నియమమునకు పరిశుద్ధతకు అనుగుణముగా మారును, ఎట్లనగా "ప్రేమ వలన విశ్వాసము కార్యసాధకమగును” (గలతీ 5:6) మరియు “ప్రేమ కలిగి యుండుట ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుటయే” ( రోమా. 13:10). అపొ. 15:9లో అపోస్తలులు “వారి హృదయములు విశ్వాసము వలన పవిత్రపరచబడినవి” అని చెప్పలేదు గాని దానికి బదులు వర్తమాన కాలములో "పవిత్రపరచి” అని వాడెనని గమనించండి. ఎందుకనగా పవిత్రపరచబడుట కొనసాగుచున్న కార్యము. విశ్వాసి ఈ భూమిపై నున్నంత కాలము అది జరుగుచునే యుండును. ఈ లోకము నుండి విడుదల అగువరకు ఆ ప్రక్రియ పూర్తికాదు.

అయిదవది, విశ్వాసము ఎట్లనగా దీని ద్వారానే మనము క్రీస్తుతో సహావాసము కలిగించుట వలన పరిశు స్థపరచును క్రీస్తుతో సహవాసము కలిగివుండుట తిరిగిజన్మించిన వారిలో తప్పుక పరిశుద్ధత. ఎందుకనగా ఇది ఆత్మ సంబంధమైన వస్తువులపై దుష్టత్వమున “మనమందరము ముసుకు లేని ముఖముతో ప్రభువుని యొక్క మహిమను అద్దము వలె ప్రతి ఫలింపచేయుచు మహిమ నుండి అధిక మహిమను పొందుచు, ప్రభువగు ఆత్మ చేత ఆ పోలికగానే మార్చబడుచున్నాము” (2కొరింథి 3:18). విశ్వాసము రూపాంతము కలుగజేయు ప్రభావము ఎందుకనగా అది రూపాంతపరచు దేవునిని హత్తుకొనునట్లు చేయును. మనము ప్రథమంగా ప్రారంభమున క్రీస్తును పట్టుకొనునట్లు చేసినది విశ్వాసమే కావున ఎడతెగక మనము ఆయన వద్దకు వచ్చునట్లు చేయునదియు విశ్వాసమే. విశ్వాసముతో యేసు వస్త్రపు చెంగును తాకిన స్త్రీ శరీర స్వస్థత నొందినట్లయితే క్రీస్తును పూకొనువారు ఆత్మ సంబంధమైన స్వస్థత నొందరా?

ఆరవదిగా విశ్వాసము దేవుని ఆజ్ఞలను ఆన్వయించి విధేయతను పుట్టించుట వలన పరిశుద్ధపరుచును మనము "సత్యము వలననే” పరిశుద్ధపరచబడినాము (యోహాను 17:17) అయినను మనము దాని కొరకు పనిచేయుకున్నను దేవుడు పని చేయకున్నను వాక్యము ఫలవంతము కాదు. వాక్యము ఏదో మంత్రము వలె మనలో కార్యసిద్ధి కలుగుజేయునని తలచుట కేవలం భ్రమయే. “వారు వినిన వారితో విశ్వాసము గలవారై కలిసియుండలేదు గనుక విన్న వాక్యము వారికి నిష్ప్రయోజనమైన దాయెను” (హెబ్రి 4:2) అను వాక్యము మిగుల హెచ్చరించలో కూడినది వాక్యము నమ్మకమైన హృదయముచే స్వీకరింపబడి, దానిపై విశ్వాసము పనిచేయనిచో ఆ వాక్యము నిష్ప్రయోజనమగును. అందుకే “మీరు సత్యమునకు విధేయులవుటచేత మీ మనస్సులను పవిత్ర పంచుకొనిన వారైయుండి.................. అని చదువుతాము.

ఏడవదిగా విశ్వాసము పరిశుద్ధపరచును, ఎందుకనగా దేవుడు తన ప్రజలు కలిగివుండాలని కొరు వివిధ ఉద్దేశములను అనగా పాపమాలిన్యములను నివారించుటకు, మనస్సాక్ష మలినమైనపుడు దాని శు ద్దిచేయుటకు వాడుకొనుటకు ఆయన ఏర్పరచిన మార్గములను సాధనములను ఎంతో ప్రయాసతోను, శ్రద్ధతోను, వాడలనే విశ్వాసము వాక్యమును దేవుని మాటగా గైకొనినపుడు దానిలో గల దైవాధికారము మనస్సును ఆశ్చర్యమే ముంచి, శత్రుత్వమునణచి, విధేయతను పుట్టించును. విశ్వాసము యొక్క ఫలితము లేవనగా దైవ హెచ్చరికలకు మనస్సు వణకును, దేవుని ఆజ్ఞలకు అది లోబడును మన విశ్వాసము నిజమైనదనుటకు ఇదియే నిదర్శనము. ఫలమును బట్టి చెట్టును గుర్తించినట్లులనే విశ్వాస ఫలముల ద్వారా దాని గుణమును గ్రహింపగలము. ఆ ఫలములలో కొన్నిటిని ఈ చివరి పేరాలలో వర్ణించపనాశించుచున్నాము.

పరిశుద్ధపరచబడుటటను గూర్చిన సిద్దాంతము

22 దాని సాధనము

చివరిభాగము

పరిశుద్ధపరచుటలో విశ్వాసము ధరించు పాత్రను గత అధ్యాయములో సంక్షిప్తముగా వివరించితిమి. ఇపుడు పాపభారముతో కృంగిన అనుమానములతో కలవరపడుచునన,సాతానుచేపీడింపబడుచున్న కొందరు సొదరసోదరీమణులకు దేవుని సహాయముతో కొంత ఊరటను కల్గింప ప్రయత్నము చేయదలచితిమి. "నా జనులను ఓదార్చుడి, ఒదార్చుడి, అని మీ దేవుడు సెలవిచ్చుచున్నాడు” (యెషయా 40:1) దీనికి హేతువు ఎందుకని? ఎందుకనగా ఈ లోకములో దేవుని ప్రజలే మిగుల దు:ఖము పొందిన వారు. కొన్నిసార్లు సమస్త జ్ఞానమునకు మించిన దేవుని సమాధానమువారు అనుభవించినను, జ్ఞానమును మించిన ప్రేమను చవిచూచినను, చెప్పనశక్యమగు ఆనందముననుభవించినను వారి ప్రాణము చాలవరకు కృంగియుండును. వారి అనుభవములో అధిక భాగము భయములు, బంధకములు, మూల్గులతో నిండియుండును. కొంతకాలము మట్టుకు వారు ఎలీము నందరి బావుల వలన ఈత చెట్ల వలన ఆహ్లాదపరచబడినను తమ జీవితములో చాలకాలము “భీకరధ్వని గల పాడైన యెడారిలో నివసించిరి” (ద్వితి 32:10) ఈ కారణముగా వారు “ఆహా, గువ్వలవలె నాకు రెక్కలుండిన యెడల నేను ఎగిరిపోయి నెమ్మదిగా నుండున (కీర్తన 5:6) అని చెప్పుదురు.

పునర్జీవము పొందిన వారిలో కలిగిన ఇట్టి నిరాశ వారు తాము నిజముగా క్రైస్తవులమేనా అని అనుమానించునట్లు చేయుచున్నది. వారు అనుభవించుచున్న చీకటిని భక్తిగలవారమని చెప్పుకొనువారు ప్రదర్శించు ఆనందముతో పోల్చలేకున్నారు. వారట్లు పోల్చవలసిన అవసరము లేదు. ఎందుకనగా ఈనాడున్న లోతులేని అసత్యమతము పైకి ఎగురు మబ్బు మనుషులనే సృష్టించుచున్నది. వాడు స్వస్థబుద్ధిగలవారిని గంభీరులును ఐన వారిని అవహేళన చేయుచున్నారు. హృదయాలను పరిశోధన చేసి, బహిర్గతం చేసి, తగ్గించుకొనెలా? చేసే ప్రతి దానిని వారు అపహస్యము చేయుదురు. వాగ్దానపుత్రుడైన ఇస్సాకు వంటివారు అపహాస్యము చేయు ఇశ్మాయేలు వంటి వ్యక్తులు తమను అర్థము చేసికోని మెచ్చుకొందురని ఆశించరాదు. (ఆది 21:9), ఎందుకనగా వీరు కొద్దికాలము మటుకు అబ్రహాము గుడారములో నివసించినను వీరెనికన్నది మాత్రము వేరొక తల్లి వీరికి జన్మనిచ్చినది. పాపము చేత భాధనొంది భయముతో కలవరపడు విశ్వాసి “ఇంటిమీది ఒంటిగా నున్న పిచ్చుకవలె నున్నాడు88 (కీర్తన 102:7) అప్పుడతడు “నా స్వాస్థము” పొడల పొడల క్రూరపక్షి ఆయెనా క్రూర పక్షులు దాని చుట్టు కూడుచున్నవా” (యిర్మీయా. 12:9). అని చెప్పవలసివచ్చును. అక్కడ సమాధానము సహావాసము లేదు.

ప్రియమైన దేవుని బిడ్డలు చాలమంది ఆసాపువలె నున్నారు. “నా పాదములు జారుటకు కొంచెమే తప్పెను నా అడుగులు జార సిద్ధమాయెను. భక్తిహీనుల క్షేమము నాకంట బడినపుడు గర్వించు వారిని బట్టి నేను మత్సరపడితిని. మరణమందు వారికి యాతనలు లేవు. వారు పుష్టిగా ఉన్నారు. ఇతరులకు కలుగు ఇబ్బందులు కలుగవు ఇతరులకు పుట్టునట్లు వారికి తెగులు పుట్టదు. కావున గర్వము కంఠహారము వలె వారిని చుట్టుకొనుచున్నది. వస్త్రమువలె వారు బలాత్కారము ధరించు కొందురు. క్రొవ్వుచేత వారి కన్నులు మెరకలై వారు బలాత్కారము ధరించు కొందురు. క్రొవ్వుచేత వారి కన్నులు మెరకలై యున్నవి. వారి హృదయాలోచనలు బయటికి కానవచ్చు చున్నవి. ఎగతాళి చేయుచు బలాత్కారముచేత జగురు కీడును గూర్చి వారు మాటలాడుదురు గర్వముగా మాటలాడుదురు” (కీర్తన 73:2-8) ఆసాపు ఇట్టి భక్తిహీనుల క్షేమమును చూచి దేవుడు వారితో ఉ న్నాడనియు ఆయన తన్ను విడిచిపెట్టెనా అనియు తలంచి కలవరపడెను.

ఆత్మ సంబంధమైన ఇటువంటి నకిలీ మనుష్యులు లవొదికయ పట్టణములో కనిపించుదురు. తాము క్రైస్తవులమని చెప్పుకొనుచు గొప్పమత “నిధి”ను అనుభవించుచున్నట్లు కనిపించు ఒక తరము ఉన్నది. వారికి తగినంత వాక్యజ్ఞానమున్నది. “వాక్యమును సరిగా విభజించుటలో” వారు నేర్పరులు, ప్రవచన మర్మములను బాగుగా యెరుగుదురు, “ఆత్మల సంపాదన”లో గొప్ప విజయమును సాధించుచుదురు. వారి అనుభవములలో ఎత్తు పల్లములు గాని బాధపూరితమైన ఒడిదుడుకులు గాన లేక వారి జీవితము తిన్నగాను సంతోషముగాను కొనసాగుతుంది. అదృష్టము వారిపై చిరునవ్వులు చిందించును. క్రీస్తులో తాము అంగీకరింపబడితిమా లేదా అను అనుమానము వారికి ఎప్పుడూ కలుగదు. సాతాను వారిని బాధ పెట్టదు. తమలో నున్న పాపము వారిని పీడించదు. అయితే క్రైస్తవుడు బలహీనులను తన బుద్ధిహీనతను, అజ్ఞానమును, పేదరికమును, దుష్టత్వమును ఎరిగిన వాడై పై చెప్పిన వారిని చూచి అసూయ చెందును, ఎందుకనగా వారు “కోరదగిన దానికన్నా” మంచి స్థితిలో నున్నట్ల కనిపించుదురు. అతనికైతే హృదయ వాంఛలు తాను కోరినది చేతి కందకుండును.

ఈ సంపన్నులకును మరి భక్తిహీనులకన్న కొన్ని గుణములను పరీక్షింతము. “వారు గర్వమును కంఠమారమువలె ధరించుకొందురు” (కీర్తన 73:6) నిజమే వారు దీనత్వమును ఎంతమాత్రమును ఎరుగరు. తమ నెమిలి ఈకలను చూచి సంతోషించుదురు. దేవుడు వాటిని "మురికి గుడ్డల” వలె చూచుచున్నాడని వారెరుగరు. “ఎగతాళి చేయుచు బలాత్కారము చేత జరుగుకీడును గూర్చి వారు మాటలాడుదురు. గర్వముగా మాటలాడుదు88 9కీర్తన 73:8). దేవుని బిడ్డలైతే వారి పాపములను బట్టి, అపజయములను బట్టి, దేవుని ముఖము వారికి చాటుచేసి గైనందువలన సాతాను చేయు ఆరోపణలవలన బహుగ అనచబడుచున్నారు. తమ అవిశ్వాసము, హృదయకారిణ్యము, యథార్థత లేని ప్రార్థనలు వ్యర్థమైన వారు ఊహలను బట్టి కృంగియున్నారు. అయితే ఈ లవొదికయలు మాత్రము "గర్వముగ మాటలాడుచు వీరి అనుభవముల ఎగతాళి చేయుచు, తాము పొందిన సమాధానములను ఆనందమును విజయంను గూర్చి వదరుమాటలు పలుకుదురు. “వార జనము వారి పక్షము చేరును, వారు జలపానము సమృద్ధిగా చేయుదురు” (కీర్తన 73:10) ఎందుకనగా యథార్థ క్రువులు “ఉన్నతమైన జీవితము” గల ఈ ప్రజల "సాక్ష్యము”లు విని తాము క్రైస్తవులమని పరిగణించుకొనుట మూర్ణతప్పుని నిశ్చయింతురు.

ఆసాపు ఇంకనూ ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు. “ఇదిగో ఇట్టివారు భక్తిహీనులు, వీరు ఎల్లపుడు నిశ్చింతగలవారై ధనవృద్ధి చేసికొందురు” (కీర్తన 73:12). అతడు వారిని గూర్చి ఆలోచించుచూ, విచారకమైన తన పరిస్థితిని వారితో పోల్చుకొనగ అతనిని అసంతృప్తి చుట్టుకొనెను. “నా హృదయమును నేను శుద్ధి చేసికొని యుండుట వ్యర్ధమే” (కీర్తన 73:13) ఇది వరకు నేను చేసిన ప్రయత్నములు, నేను చూపిన మెళుకువ వలన ఏమి ప్రయోజనము? వీరి వలె నేను “ధనవృద్ధి” చేసికొనలేదు. వారికున్న బలాలు, విజయాలు నాకు లేవు. నేను సమాధానమును, నిశ్చయతను, వారివలె కలిగియుండలేదు. దానికి బదులు “దినమంతయు నాకు బాధ కలుగుచున్నది, ప్రతి ఉదయమున నాకు శిక్ష వచ్చుచున్నది” (కీర్త 73:14), ఇది పరిశుద్ధుడైన ఆసాపు అనుభము.

ప్రియ పాఠకుడా, ఇది నీ అనుభవము కూడనా ? ఇదే నిజమైతే నీవు భక్తిగల వారి సహావాసములో నున్నావు. ఈనాటి పరిసయ్యులు నిన్ను నిందింపవచ్చును. ఆ తరువాత కీర్తనాకారుడు గద్దింపును పొంది అటువంటి దుష్టమైన ఆలోచనలకు తావిచ్చుట పొరపాటని గ్రహించెను. “ఈలాగు ముచ్చటింతునని నేననుకొనిన యెడల నేను నీ కుమారుల వంశమును మోసపుచ్చివాడనగుదును. (కీర్తన 73:15). నిజమే దేవుని కుమారుల వంశము ఈ మాటలను విని బాధపడును. వారు తమ సహోదరులలో ఒకడు కృపాసాధనములను ఉపయోగించుట వ్యర్థమనియు అవి లోనున్న పాపము నుండి విడుదల నీయలేదనియు చెప్పుట విని బాధపడుదురు. “అయినను దీనిని తెలిసికొనవలెనని ఆలోచించినపుడు నేను దేవుని పరిశుద్ధ స్థలము లోనికి పోయి వారి అంతమును గూర్చి ధ్యానించువరకు ఆ సంగతి నాకు ఆయాసకరముగా ఉండెను. నిశ్చయముగా నీవు వారిని కాలు జారు చోటనే ఉంచి ఉన్నావు. వారు నశించునట్లు వారిని పడవేయుచున్నావు88 (కీర్తన 73:16-18). ఈ మాటలు ఎంత గంభీరములు! “దినమెల్లయు బాధింపబడు వారికన్న ఉన్నతమైన ఆత్మీయ అనుభవము ఈ ధనవంతులైన లవొదికయులకు లేదు. వారు నిజమైన ఆత్మీయతను ఎరుగరు. దేవుడు వారిని తాను ప్రేమించువారిలో ముఖ్యులుగా ఎంచుటకు బదులు వారిని “కాలు జారు చోట” ఉంచి చివరికి నాశనమునకు అప్పగించును.

పాపము చేత బాధింపబడుచున్న సోదరుడా ఇది ఎంతటి గొప్ప హెచ్చరిక ! తమ హృదయములోని వ్యాధిని గుర్తెరగని వారిని, “తమ భారమును మోసికొని” (2 కొరింథి 5:4) మూల్గని వారిని, “అయ్యో నేనెంత దౌర్భాగ్యుడను” (రోమా 7:24) అని దుఖించని వారిని చూచి వ్యసనపడవద్దు. “నేను ధనవంతుడను, ధనవృద్ధి చేసియున్నాను, నాకేమియు కొదువలేదు” అని చెప్ప గర్విష్టులైన లవొదికయులను చూచి అసూయ పడవద్దు. ఎందుకనగా వారు “దౌర్భాగ్యులునూ, దిక్కుమాలినవారును, దరిద్రులును, గ్రుడ్డివారును, దిగంబరులును” అని వారు ఎరుగరు (ప్రకటన 3:17). చింతించుటకు బదులు దేవుడు నిన్ను “ఆత్మలో దీనునిగా” చేసినందుకు కృతజ్ఞత కలిగి యుండుము. నీకు ఆత్మ సంబంధమైన కృపలు గాని, ఫలములు గాని లేవని తెలిసికొని నీ ఆత్మీయ నిశ్చలతను దుఖించునట్లయితే కృతజ్ఞత కలిగివుండుము. ఎందుకనగా అట్టి వారినే క్రీస్తు ధన్యులని పిలుచున్నాడు. ఈ భూమిపై మిక్కిలి నిరాశాపూరితులైన వారి చిన్నమందలో నీవున్నందున అది వింతయని ఎందుకు తలచుచున్నావు? నీవు క్రీస్తు సహవాసములోనికి పిలువబడలేదా. ఆయన ఈ లోకములో నుండగా “వ్యసనాక్రాంతుడని” వర్ణించబడలేదా? పాపశిక్షను భరించుటకు ఆయన అంతగా శ్రమపడి దుఖించగా పాపము చేయుటకు ఫలితముగా ప్రతిదినము నీవు మూల్గులాగున దేవుడు చేయుచాన్నాడని ఎందుకు ఫిర్యాదు చేయుచున్నావు?

సత్యమేమనగా నేడు పరిశుద్ధత అని గుర్తింపబడుతున్నది. కేవలం పరిసయ్యుల స్వనీతి వంటిదే దాని చేట మోసగింపబడిన వారు తాము ఇతరుల వలె లేనందుకు దేవుని విచారకరమైన విషయమేమనగా దేవుని ప్రజలనేకులు డాంబీకులు తాము అందుకొన్నామని చెప్పిన శిఖరములను తాము చేరలేక దుఖించుచున్నారు. ప్రియ పాఠకుడా, దేవుని ఘనపరచు "క్రైస్తవ సాక్ష్యములో” స్వాతిశయముండదు. తాను సాధించిన ఘనకార్యములను గూర్చి పొగడుకొనుట ఉండదు. (వినయ ప్రదర్శన కొరకు దేవునికి కొంత మహిమ ఆపాదించిన సరే. దానికి బదులు దేవుని ఘనపర్చు సాక్ష్యములో ఇంత కృతజ్ఞత రహితుడైన కఠిన కృపను, అనంతమైన ఆయన ఓర్పును ఘనపర్చుట ఉండును. హృదయుడైన అవిధేయుడైన నా వంటి దౌర్భాగ్యునిని సహిస్తున్నా. ఆయన ప్రభువు బిడ్డలలో చాలమంది క్రీస్తులో మాత్రమే కనబడు సంపూర్ణతను తమలో కనుకొన ప్రయత్నింటులో గొప్ప పొరబాటు చేయుచున్నారు. ఈ కారణముగా శరీర సంబంధులలో కనిపించు అసత్య పరిశుద్ధతను చూచి వ్యసన పడుచు, అసంతృప్తితో జీవించుచున్నారు. శరీర సంబంధమైన అందము అనునది ఒకటి ఉన్నది. అది “అడవి పువ్వువలె ఉన్నది” (యెషయా 40:6) అయినను (ఆ తరువాతి వచనము చెప్పునట్లు యెహోవా తన శ్వాసము దాని మీద ఊదగ గడ్డి ఎండును, పువ్వువాడును” అట్టి అందము (వేషదారణ)నిజమైన భక్తియని తలచి మోసపోవుచున్నారు. పాఠకుడా, ఒక పురుషుడు గాని స్త్రీగాని గొర్రె పిల్లవలె సాధువుగాను కుక్కవలె కృతజ్ఞత కలవారిగాను పిట్టవలె సంతోషముగాను పైకి కనబడవచ్చును. అయినను అంతరంగములో ఆత్మీయత ఎంతమాత్రము లేక పోవచ్చును. ఇందు క్రైస్తవుడు తన నిజ జీవితములో గుడ్ల గూబవలె శోఖితుడుగాను, సింహమువలె గంభీరముగా కఠినముగాను కనిపించినను అతని అంతరంగములో ఆత్మీయత లేపనుట అని నిదర్వనములు కావు.

“సహెూదరులారా, మిమ్మును పిలిచి పిలుపును చూడుడి. మీలో లోకరీతిని జ్ఞానులైనను, ఘనులైనను, గొప్ప వంశము వారైనను అనేకులు పిలువబడలేదుగాని ఏ శరీరియు దేవుని యెదుట అతిశయింపకుండునట్లు జ్ఞానుటను సిగ్గుపరచుటకు లోకములో నుండు వెర్రి వారిని దేవుడు ఏర్పరచుకొని యున్నాడు. బలవంతులైన వారిని సిగ్గుపరచుటకు లోకములో బలహీనులైన వారిని దేవుడు ఏర్పరచుకొనియున్నాడు. ఎన్నికైన వారిని వ్యర్ధము చేయుటకు లోకములో నీచులైన వారిని, తృణీకరింపబడిన వారిని, ఎన్నిక లేని వారిని దేవుడు ఏర్పరచుని యున్నాడు” (1కొరింథి 1026-29). ఈ వాక్యభాగమును ఉన్నది ఉన్నట్లు అంగీకరించినగో - పాపముచే భాదింపబడి, అనుమానించు అనేక మంది దేవుని బిడ్డలు వారి అనుభవములో ఆశ్చర్యమును, దు:ఖమును తెరువగల తాళపు చెవిని కనుగొనగలరు.

సర్వాధికారము గల తన కృపను పైకెత్తిచూపించు తీర్మానముతో దేవుడు పతనమైన మానవాళిలోని అతి నీచులను అనంతమైన తన దయకు స్మారక చిహ్నములుగా ఎన్నుకొనెను. లూథర్ ఇట్టి వారిని “సాతాను యొక్క చెత్త చెదారము” అని పిలిచెను. ఈ మాట “నీవు త్వరగా పట్టణపు వీదులలోనికి సందులలోనికి పోయి అందులను అంగమీనులను, కుంటి వారిని గ్రుడ్డివారిని ఎక్కడకు తోడికొని రమ్ము”(లూకా 14:21). అను ఈ వాక్యములో స్పష్టమగుచున్నది. రాజుచేయు విందులో అతిధులుగా నుండుటకు వీరెంత మాత్రము అర్హులు కారు. సమాజములో వీరు నీచులు! వేలాది మంది నీతిమంతులు, మంచివారు ఆత్మచేత పిలువబడలేదు. వీరికి బదులు అవినీతిపరులు, దొంగలు, భయంకరమైన గుణములు కలవారు పునర్జన్మ అనుభవము పొందిరి. ఇటువంటి వారు తిరిగి జన్మించినపుడు వారిలో దుష్ట స్వభావము, భయంకరమైన గుణములు, అణుచుకొన జాలని కోపము ఇంకను నిలిచి యుండును. పునర్జన్మానుభవము లేని వారు ఎరుగని అనేక శోధనలకు వీరు గురియగుదురు.

వేయిలాది మంది దేవుని బిడ్డలు, శరీర సంబంధమైన కోరికలలో సాధువులై, శాంతస్వభావులైనను వారు గర్వము, స్వనీతి అను పాపము చేత బాధింపబడుదురు. ఈ లోకుల దృష్టిలో నీతి తప్పిన ప్రవర్తన ఎంత హేయమో దేవుని దృష్టికి ఈ గర్వహంకారము అంతే అసహ్య ఇట్టి తలంపులు లేఖనముల చేత నుండి తప్ప అవి వారిలో తప్పుడు ఊహలను రేకెత్తించి, మనశ్శాంతిని నాశనము చేసి వారి హృదయమును అనుమానములతోను నింపును. తమలోనున్న సముద్రమంత పాపమును పూర్తిగా కనుగొని స్పష్టముగా చూచినప్పుడు తామెన్నడును మరనమునుండి జీవములోనికి దాటలేదని వారు నిశ్చయింతురు. మనము అంతరంగములో పాపము యొక్క బలము నుండ విడుదల పొందలేదు కనుక మనము పొందిన పునర్జీవము సరియైనదా కాదా అని ప్రశ్నించుట గొప్ప పొరపాటు. నూతన జన్మ శరీర స్వభావమును తీసి వేయదు, బాగు చేయదు కాని పాపమును భరించలేని భారముగా తలచు స్వభావమును, అన్నిటి కంటే పరిశుద్ధత కొరకు ఆశించు నూతన స్వభావమును దయచేయును.

నేను నిజముగా కుష్టురోగివలె, సమస్తమును కోల్పోయిన పాపివలె క్రీస్తు నొద్దకు వచ్చినచో, నిస్సహాయుడనె ఆయన చేసిన బలి యొక్క సంపూర్ణతలో నమ్మిక యుంచినగో దేవుడు క్రీస్తును నా పరిశుద్ధతగా చేసెనని లేఖనము చెప్పుచున్నది (1కొరి. 1:30 ఆయన నుండి పరిశుద్ధత పరచ ఆత్మను పొందితినని చెప్పుచున్నది. సముద్రమంతటి మురికి అంతరంగములో చెలరేగుచున్నను వాక్యము చెప్పిన ధన్యకరమైన ఈ సత్యమును విశ్వాసము అంగీకరించును. దేవుడు తన ప్రజలకు క్రీస్తులో అనుగ్రహించిన సంపూర్ణ రక్షణను విశ్వాసము ద్వారా నిత్యము అవగాహన చేసికొనుట మీదను వారు దానిని పరలోకములో స్వయముగా అనుభవింతురని నమ్ముట మీదను నా మనశ్శాంతి ఆధారపడి యున్నది. రక్షణ పాపి క్రీస్తు నొద్దకు వచ్చిన తరువాత పరిశుద్దాత్మ ద్వారా అతడు తన పాపమును పూర్తిగా కనుగొని తాను దేవునికి ఎంత విరోధముగా నుండెనో మునుపెన్నటికంటే ఎక్కువగా గ్రహించును. విశ్వాసము అనుదినము పనిచేయకున్నచో శరీరక్రియలు అతని నిశ్చయతను నాశనము చేయును. దానికి బదులు అతడు వీటివలన క్రీస్తుకు మరిత సన్నిహితుడు కావలెను.

క్రైస్తవ పాఠకుడా, నీ వెదురాడు ప్రతి శోధనయు, నీకేదురయే ప్రతి ఒటమియు, నిరాశను కల్గించు ప్రతి యనుభవమును విశ్వాసమును నెమరు వేయుటకు ఒక పిలుపు మరియు సవాలు అని నీవు స్థిరముగా గ్రహించినగో అది నీకు ఎంతో ధైర్యము నిచ్చును. మాంసము ఎముక నంటియున్న విధముగా పాపము నిన్నంటుకొని విడుచుట లేదనియు నీవు చేయు పనులన్నిటిని అది కలుషితము చేయుచున్నదనియు నీవు ఫిర్యాదు చేయుచున్నావు. నీలో పాపము తప్ప వేరేదియులేదని తరచు దిగులు పడుచున్నావు. నీవు దేవునితో నడుచుటకు ప్రయత్నించునపుడెల్లను లోనున్న దుష్టత్వము పైకి లేచి నిన్ను అడ్డగించుచున్నాది నీవు దేవుని వాక్యమును చదువునపుడు లేదా ప్రార్థించుటకు ప్రయత్నించినపుడు అవిశ్వాసపు తలంపులు శరీరిక ఊహలు, లోక ఆశలు నిన్ను వశపరచుకొన చూచును. నీవు వాని నెదిరించుటకు ఎంత ప్రయత్నించినను ప్రయోజనము వుండదు. పరిస్థితి మెరుగుపడుటకు బదులు మరింత దిగజారును. నీవు దీనత్వము కొరకు దేవుని ప్రార్ధించగా గర్వము మరింత హెచ్చును. ఓర్పు కొరకు మొర పెట్టగ ఆయన చెవులు మూసికొనినట్లు అనిపించును. అయ్యో, నీ శరీరములో “మంచిది ఏదియు లేదను” సత్యమును నీవిపుడు నేర్చుకొనుచున్నావు.

ఇట్టి భయంకర పరిస్థితిలో నీవేమి చేయగలవు. నీ ప్రశాంతముగా నుండుట ఎట్లు? విశ్వాసిని పాపమును సాతానును అంత తీవ్రముగా ఎదిరించునపుడు అతడేమి చేయగలడు? దేవుని వాక్యములో విశ్వాసముంచుట ఒక్కటే అతడు నిరాశలో మునగకుండ అతనిని కాపాడగలదు. ఈ సమయములోనే క్రీస్తు రక్తములో గల సంపూర్ణత యందును, ఆయన తనకు ఆపాదించి నీతియొక్క ఔన్నత్యము నందును, అతడు విశ్వాసముంచవలెను. అతని విశ్వాసము సువర్ణమువలె కొలిమిలోని ఇపుడు పరీక్షింపబడుచున్నది. ఇటిట& అనుభవముల ద్వారానే అతని విశ్వాసము యథార్థమైనదో కాదో పరీక్షించబడును. విశ్వాసము అవిశ్వాసముతో పోరాడునట్లు విశ్వాసి కొలిమిలోనికి త్రోయబడును అది భీకమైనను అతడు తప్పక విజయము పొందును. దానికి నిదర్శనము చివరి కరకు నిలుచు విశ్వాసమే. పాఠకుడా! ఒకటి మాత్రము గుర్తుంచుకొనుము. విజయము పొందునపుడు మనపెట్లు పనిచేయుదుమో పట్టుదలకు పరీక్ష కాదు గాని అనేక అపజయములనెదుర్కొనునపుడు మనమెట్లు స్థిరముగా నిలుతుమో అదియే పట్టుదలకు యథార్థపరుల పరీక్ష. “నీతిమంతుడు ఏడుమారులు పడిననూ అతడు తిరిగి లేచును” (సామె. 24:116).

పరిశుద్ధత లేక పరలోకమున ప్రవేశించుట ఎంత దుర్లభమో అదిలేక అంగీకరింపబడిన ఆరాధికులముగా, ఇప్పుడు దేవుని యెదుట నిలుచుటయు అయితే పరిపూర్నమైన పరిశుద్ధత క్రీస్తులో మాత్రమే కనుగొనగలము. ఇపుడు క్రైస్తవునిలో కనబడుచున్న క్రియాత్మకమైన పరిశుద్ధత ఆ పరిపూర్ణ పరివుద్ధతకు అస్పష్టమైన ప్రతిబింబం మాత్రమే. దేవుని సమీపించి నానామములో ప్రార్థించుటకు నేను అర్హుడను కానని ఎంత ఎక్కువగా గ్రహింతునో, నాపక్షమున మొర పెట్టు మధ్యవర్తి కొరకును, క్రీస్తు నామమున దేవునికి ప్రార్థన చేయు ఆధిక్యత నాక్నురదుకునూ, అంత ఎక్కువగా వందనుడనై యుండగలను. అతి పరిశుద్ధుడైన దేవుడు అతి పాపినైన నాపైన తన ఔనత్యమునకు తన కృపను, మంచితనమును కనుపరుచుగలడనియు తన గొప్ప తనముతోను, న్యాయముతోను, క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమును ఘనపర్చెనను సత్యము పై ఆధారపడినది విశ్వాసము మాత్రమే. క్రైస్తవుడుగా “నేను పూర్తిగా అపజయము పొందితినని తలంచు వాడును, దేవుని కృపలను నిరంతరము దుర్వినియోగపరచుచున్నాడని గ్రహించువాడును, క్రీస్తు యొక్క అనంతమైన మంచితనములో విశ్వాముంచుట చేత మాత్రమే ధైర్యముతో దేవుని సమీపించగలము.

ప్రారంభములోనే మేము చెప్పినట్లు ఈ అధ్యాయము వ్రాయుటలో మాముఖ్యోద్దేశము పాపము వలన బాధింపబడముచున్న వారిని, అనుమానముల చేత కలవరపడుచున్న వారిని పాపము చేత పీడింపబడుచున్న వారిని, దేవుని నామమున ఓదార్చుటయే. నామకార్థ క్రైస్తవులలో రెండు రకముల వారున్నారు ఒక్క ప్రక్క “పైకి భక్తిగల వారివలె ఉండియు దాని శక్తిని ఆశ్రయించని వారును ఎల్లపుడును పొందలేని వారును” (2తిమో 3:5,7) ఉన్నారు. మీరు మేము చెప్పిన దానిలో చాల భాగము "అపాయకరమని” తలంచుదురు మరియొకవైపు “భక్తిహీనులై మన దేవుని కృపను కామాతురత్వమునకు దుర్వినియోగపరచు” (యూదా 4) వారు ఉన్నారు. ఈ ప్రమాదములున్నను పిల్లల రొట్టిలో అవసరమైన దేవుని వాక్యము మేము చెప్పక మానము.

“రెండవ ఆశీర్వాదము” పొందితిమనియు, సంపూర్ణముగా పరిశుద్ధపరచబడితిమనియు ఉహాల్లా తెలువారు దేవుని తేజస్సులో తమ హృదయములను ఎన్నడును పరిశీలించుకొనలేదు. తమలోఒ పాపములేదని వీర్రవీగువారు సాతాను వలన మోసపోవుచున్నారు. “వారిలో సత్యము లేదు” (1యోహా. 1:8). నిజమైన విశ్వాసి యొక్క అనుభవములో రెండు విషయములు ఎన్నడును కలిసి పయనించలేము. తనలో పెరిగిపోవుచున్న చెడుతనము, క్రీస్తు విలువను మిక్కిలి లోతుగా గుర్తెరుట ఒక విశ్వాసి తన పక్షముగ క్రీస్తు విలువను మిక్కిలి గుర్తెరుగును. ఒక విశ్వాసి తన పక్షముగ దేవునికి క్రీస్తు పూర్తిగా జవాబు ఇచ్చెనని చూచు వరకు విశ్రాంతి నొందడు. అతనిలో గల విశ్వాస పరిమాణమును బట్టియే అతనికి సమాధానము సంతోషము లభించును. “మీరు ఆయనలో సంపూర్ణులైయున్నారు” (కొలస్సి 2:10), విశ్వాసులిపుడు నిబంధన కర్తలో పరిపూర్ణమైన పరిశుద్ధతను కలిగియున్నారు. అయితే ప్రస్తుతము ఆయన నుండి ప్రవహించు వారింకను సంపూర్ణులు కాలేదు. నమ్ము మన విశ్వాసమును దేవుడు ఘనపర్చి ప్రతిఫలము నిచ్చును. దీనిని పాపమును అణచుట ద్వారా గాని దానిపై విజయమిచ్చుట ద్వారా గాని దీనిని జరిగించకపోవచ్చు క్రీస్తును విశ్వాసి క్రీస్తుని హత్తుకొని జీవించుట ద్వారా జరిగించును.

క్రైస్తవ పాఠకుడా! క్రీస్తే నీ సమస్తము అయివుండునట్లు తృప్తిపడుము “ఆయన హెచ్చవలసియున్నది, నేను తగ్గవలసియున్నది” (యోహాను 3:20) అని యథార్థముగా చెప్పుము. నీలో నీవు సంతృప్తి పొంది నీ పై నీవాధారపడుట నుండి ద్వారా క్రీస్తు కృపలో ఎదుగజాలవు క్రీస్తుపైనను ఆయన ద్వారా కలుగు దేవుని కృమీరను పూర్తిగా ఆనుకొవడమే ద్వారానే అది లభించును. ఇట్టి స్వభావము విశ్వాసి పునర్జన్మ మందు ప్రారంభమై భూమిలో పడిన చిన్న ఆవగింజ వలె గొప్ప వృక్షముగా ఎదుగును. క్రైస్తవుడు కృపలో ఎదుగుచుంగగా తన లోపములను గ్రహించును. భిక్షకుని మనస్సు అతనిలో మరింతగా ఎదుగును. ఆత్మ అతనికి మరింత వెలుగును ప్రసాదించుచుండగా పరిశుద్ధత యొక్క సౌందర్యము అతడు మరింతగా గ్రహించును. క్రీస్తు తన నుండి ఏమి పొందుటు అర్హుడో మరింత లోతుగా గ్రహించును అతడు తన అపరిశుద్దతు క్రీస్తుకు తాను ఇవ్వవలసిన దానిని ఇయ్యలేక పొవుటలో గల అనర్హతను గ్రహించును దేవునితో గల సహవాసమును, ఆయనతో కలిసి ఆయన వెలుగులో నడుచుటయు క్రైస్తవునకు స్వయంతృప్తి నిచ్చుటకు బదులు తనలో నున్న చీకటిని, అపవిత్రతను ఆయన వెలుగులో చూచుట వలన మరింత దు: ఖహును కలుగజేయును. మన విజయములను, సంతోషములను చూచి ఆనందములో మునుగుట కంటే ఆత్మకు కలుగు అపాయము వేరొకటి లేదు. పౌలు వంటి వాడు ఆయనకు గల ప్రత్యక్షతల వలన అతిశయించు ప్రమాదము ఉ ంటే అల్పులమైన మనము ఆత్మలో ఎదుగు చున్నామనియు, ఆత్మ సంబంధమైన విజయములను, గొప్ప తనమును సాధించినామని గర్వించు అపాయములో పడకుందుమా? అయిననూ ఈనాటి అబద్దబోధకులు సరిగా అట్టి ఆలోచనలనే ప్రోత్సాహించుచున్నారు. క్రీస్తుతో ఎట్టి సహవాసమును అనుభవించుచున్ననూ కృపలో ఎంతగా ఎదిగిననూ “ఈ గుడారములోనున్న మనము భారము మోసికొని మూల్గుచున్నాము” (2కొరింథి 5:4) అనునది నిజము. ఇప్పటి వరకు అధ్యాయములో చెప్పినవి పాపమును గూర్చి తక్కువ ఆలోచన కలిగి యుండుమని, నిజక్రైస్తవుని ప్రోత్సహించుటకు గల కారణమేనగా జ్ఞానము బట్టియే పరిశుద్ధ జీవితము ప్రారంభమగునని తెలియజెప్పుటకే ఉద్దేశింపబడినది. నూతనపరచబడిన దేవుని కృపను గ్రహించుట కన్న నూతన పరచబడిన ఆత్మ పాపమును మరింతగా ద్వేషించునట్లు చేయునది మరొకటి లేదు మరణము కంటే బలియమైన క్రీస్తు ప్రేమను అనుభవించుట కన్న మరింతగా దు:ఖింప చేయునది మరేదియు లేదు. క్రీస్తు వ్యతిరేకించునవి ఎన్నో తన హృదయములో నున్నవని తెలిసికొనుటను బట్టి అతని హృదయము బ్రద్దలగును. అయితే విశ్వాస జీవితమే పరిశుద్ధ జీవితము (అది యే ప్రతి దినము క్రీస్తు వైపునకు తిరుగుట) యథార్థమైన పశ్చాత్తాపము. దేవుని అనంతమైన దీర్ఘశాంతము, మరియు కనికరమును బట్టి ఆయనను స్తుతించుట, క్రీస్తు పోలిక లోనికి మారవలెనన మరింత విదేయత కలుగుట కొరకు ప్రార్థించుట, అవిధేయతను నిరంతరము ఒప్పుకొనుట- ఇవన్నియు విశ్వాస ఫలములు. అంతరంగములోనున్న పాపము నుండి విడుదల పొందమను పగటి కలలు, శరీర కార్యములు తగ్గుచున్నవని మనలను మనము తృప్తి పరచచూచుకొనుట మన ప్రస్తుతపు స్థితిని ఏ మాత్రమును మార్చజాలవు. అయితే మన దుష్టత్వము నిజమైన సువార్త నిరీక్షణను ఆపివేయకూడదు.

ఈ గ్రంథములోని అధ్యాయములన్నిటిని చదివిన వారు క్రైస్తవ జీవిత ప్రమాణములను మేము ఇక్కడ దిగజార్చనుద్దేశించమనికాని లేదా " దేవుని ఎరుగుదుమని చెప్పుకొనుట తమ క్రియల వలన ఆయనను ఎరుగమన్నట్టు ఉండి తమనుతాము మోసపుచ్చుకొనువారితో (తీతు 1:16) సమాధానముగా మాటలాడితిమిన తలంచుటకు ఆస్కారమేమియు లేదు. మేము పాపము యొక్క భయంకరత్మవును గూర్చి తెలికగా చూచుటకు

ప్రోత్సాహించితిమని మమ్మును కొందరు నిందింపవచ్చును. అయితే దేవుని కృపయొక్క గంభీర సత్యము సహితం మానవ సహజబుద్ధికి ఎల్లపుడు ఆపాకరమైనదిగానే తొచినదని మనము జ్ఞానపకములంచుకొనవలెను.

తాము ఇదివరకు చేసిన వాటితోను, ఇకపై చేయవలసిన వాటితోను నిమిత్తం లేకుండా “ప్రభువైన యేసు క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచుమని మానవులకు ప్రకటించుట, ఇహసంబంధమైన ఒక నైతికవాదికి దృష్టికి నీతి యొక్క పునాదులనే పడకొట్టినట్టు అగుపించును. దీనిని విశ్వసిస్తే, నా పాపమును నేను భయము కాని, భాదకాని లేకుండా అనుభవిస్తానని పునర్జన్మ లేనివాడు అంటాడు, ఆ! అయితే దేవుని నుండ కలుగు రక్షణర్థవైన విశ్వాసము, నీతిని ప్రేమించి భక్తిహీనతను ద్వేషించు నియమమును బట్టియే పనిచేయును అది కొరునవి తరచుగా భంగపడుచున్నదన్నదే దాని కలిగివున్న వానికి అతి దుఃఖదాయకమైన విషయం అయితే ఆ వైఫల్యము విశ్వాసమునకు పరీక్షలు అవి మనలను నూతనముగా పవిత్రపరచబడుటకు క్రీస్తునొందకు నడిపించాలి “ప్రభూ మా విశ్వాము వృద్ధిపొందించుము!

 

ఏ బేధము లేకుండా అందరూ పాపము చేస్తున్నారన్నది వాస్తవమైతే, పాపము ఓ అలవాటు కాదు, స్వభావమే అని వేరే చెప్పనవసరం లేదు.

రక్షణను వివిధ కోణములనుండి వీక్షించవచ్చు, విభిన్న అంశములుగా విభజించి యోచించవచ్చు. ఐతే మనం ఏ కోణము నుండి చూసినా, "రక్షణ యెహెూవాదే” అని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి.

ఇది దైవభక్తికి సంబంధించిన అతిముఖ్యమైన ప్రశ్న. ఒకడు క్రొత్తగా జన్మించితేనే కాని అతడు దేవుని రాజ్యాన్ని చూడలేడని యేసు ప్రభువు ఖండితంగా చెప్పాడు

ఒక వ్యక్తి రక్షణలో దేవునితో పాటు ఆ వ్యక్తికి కూడా భాగస్వామ్యం ఉంటుంది. రక్షణలో మానవుని పాత్ర యొక్క ఆవశ్యకతను అత్యాసక్తిగల కాల్వినిస్టులు తిరస్కరిస్తే, దేవునిక్రియ యొక్క నిజస్వభావాన్ని ఆర్మీనియన్లు తిరస్కరిస్తారు.

దుర్బోధలకు సరైన సమాధానాలు కనెక్ట్ అవ్వండి

హితబోధ అనే ఈ వెబ్ సైట్ తెలుగు క్రైస్తవ జనులకు  ఆధ్యాత్మిక, అనుసరణీయ,  ప్రశ్నల నివృత్తిని కలిగించేలా నిర్మించబడినది.   అంతేగాక, దుర్బోధలకు ధీటైన సమాధానాలను మరియు జీవితంలో అనేక చిక్కు ప్రశ్నలకు సరైన సమాధానాలను అనేక ప్రఖ్యాతగాంచిన దైవజనుల చేత ఇప్పించడం జరిగింది.

సరికొత్త పుస్తకాలు, వ్యాసాలు, వీడియోలు, మరియు ఆడియో పుస్తకాల కొరకు మీకు ఈ-మెయిల్ పంపించబడును.